Why stillssdd.com?

24 12 2010

Sige kunyari english ang pamagat para mukang sosyal. haha. Sa paglalagi ko ng higit na rin isang taon sa mundo ng blogosperyo masasabi kong may ilan na kong hinangaan, at nagiging inspirasyon ko na sila ngayon para sa pag-abot ng minimithi kong buhay. At isa na dun si Lio Loco.

Isang CPA sa edad na di ko alam. Isang kapatid, anak, kaibigan, mabuting mamamayan at kasintahan. Bakit nga ba nauto ako ng blog nya na basahin at abangan ang bawat entry nito.

Una, di ko na gagandahan ang mga sasabhin ko dito kase di ko naman sigurado na mananalo ako sa kontest nya dahil sa laman ng mga salitang ilalagay sa post na to. Nadala na ko sa dating pakontest nya. Di ako nanalo. Nag expect na ako ng libro dati. Ayoko nang maulit yun ate Charo, napakasakit po.

Joke lang.

Ayoko nang isa isahin ang dahilan kung bakit nga ba. Mahilig ako sa mga bagay na nakakapagpasaya sakin, mahilig ako magbasa ng mga bagay na nakaka-inspire at nakakapag bigay sakin ng tuwa at kaligayahan (hindi po pokpok si Lio). Marami akong nakukuhang kaalaman sa blog nya, mga bagay na minsan di ko inaasahan na malalaman ko pala pag nagtyaga akong basahin yung napakahaaaabang mga post nya lalo na yung purong ingles, syet lang. Minsan pag ingles yung post, yung PS na lang ang binabasa ko, at dun na ko kukuha ng idea para makapag comment, para masabi nya na tagahanga nga ako. haha. Gusto ko yung walang pakundangan nya na pagbuhos ng tunay na nararamdaman, walang halong kaplastikan at walang halong bolahan. Gusto ko yung minsan eh nakakapagbigay sya ng kasiyahan, inspirasyon at kilig dahil sa pakikipaglandian nya kay Dude. Gusto ko si Lio kase magaling syang magsulat, hinahangaan ko sya tulad ng paghanga ko kung pano makipaglipstolips si johnlloyd sa bawat babaeng kakissing scene nya.  At naniniwala ako na balang araw ay makakapagsulat sya ng sarili nyang libro. Sana yung tagalog.

Ito ay para sa pakonteshit ng nag iisang may ari ng STILLSSDDdatCOM sa mundo ng internet.

 

 

P.S Makikibati na rin po. MALIGAYANG PASKO SA INYONG LAHAT! 🙂





Break.

25 10 2010

What is SEMBREAK?

S– leepful nights

E– xam free days

M– orning smiles

B– atugan mode

R– estful afternoons

E– ndless gala

A– nd last but not the least

K– ahirapan mode. Walang allowance beybeh.

Di ko masyado  naeenjoy ang sembreak ngayon. Amboring. Walang makasama gumala at yes walang pera. Nyahah. Mas gusto ko nang pumasok ulit. lols. Di ako makasama sa jamming ng iba kong klasmate kase di naman ako umiinom. Ang tanging gawain ko lang ngayon ay, matulog, kumain, mag internet. tadah! Sana tumaba na ko ng bunggang bungga.

Malapit na ang Pasko. Mga co-bloggers regalo ko? :]

 





192.168.blah blah:|

12 10 2010

Final exams na bukas. So, imbes na nagrereview ang batanglate heto at nagtatype.

Ang physics, fourth year pa lang ako problema ko na to, hanggang ngayon ganon parin. Pagod na ko sa kakaisip at pagbubunton ng sisi kay Newton kung bakit nya naisipan yung tatlong law nya at mismo gawan din yun ng mga kanya kanyang problem at kami ang papahirapan mag solb. Kaloka lang.

Ang CT 31-35 ek ek na walang ibang dulot ay mga paso sa kamay ko sa kakahinang ng kung ano anong anik anik na ilalagay sa pcb board. mga maliliit na resistor capacitor diode at ic. At parang sumisinghot lang ng bawal na gamot kapag ginagawa ito. nakaka high …blood.

Ang AUTOCAD na may tamad na tagaturo, walang ibang ginawa kundi pagastusin kami ng dalawa hanggang sampung piso sa pagpapaseroks ng mga kung anong blocks at bahay bahayan. Na mismong sya alam kong di nya kayang gawin. Yung totoong bahay bahayan siguro yun ang alam nya. Yung seroks? every meeting yan. 2-3 pages lage. anong akala nya samen? mga magigiting na tagaguhit gamit ang mouse at bilis ng utak sa pag iisip kung anong angle ang itatayp para makuha yung gusto nyang drowing na may exact sizes. letse lang.

Ang toot toot na puros maalikabok na parts ng CPU ang kaharap namin. taga assemble disassemble ng parts at taga-sabi sa titser kung ano yung sira pagkatapos itroubleshoot na alam lang naman nila kung bakit. Atleast we learned. Pwede na.

Ang trigo na kailangan kung ulitin neks sem. LQ kame nung prof.  badtrip lang.

At ang DATACOM na di ko alam kung pano ko gagawan ng LAN design yung inimbento naming floor plan ng isang building na may tatlong palapag na bukas  ang deadline.

Yung ibang subjects ay walang problema, nasuhulan ko ng mountain dew at skyflakes yung isang prof, yung isa tuwang tuwa sa mga jokes ko, yung isa tuwang tuwa din sa mga banat ko, feeling nya karas ko sya. has ef. Haha. At yung isa, alam na. Hihi.

At ang (pinaka)problema ko sa windows server 2003 na gagawing router shetness. di ma-ping  yung dalawang connected na pc. na di ko alam kung bakit, ginawa ko nanaman ang lahat. yung 192.168 blaaah na yan. Yan ang sisira sa kinabukasan ko. langya.

Eksayted pa naman ako gumradweyt neks year. Haha.

Musta mga bloglords? Di muna ko makakapag blog hop (feeling sikat) bwahahha. Wish me luck sa finals. Salamass.

Mwahhness. Kbye. XD





Ate.

26 09 2010

Kung meron man isang taong gustong gusto ko makapiling ngayon ay yung bunso kong kapatid, mag dadalawang taong gulang na sya sa darating na Oktubre. Iisang beses ko pa lamang syang nakita, pag uwi ko noon sa bahay buwan ng enero taong ito. Ni hindi ko na ma imagine kung ano na ang itsura nya ngayon, yung tangkad nya, yung kulay ng kutis, yung haba ng buhok, yung pag-iyak at paghalakhak. Nakakamiss. Basta ang alam ko lang marunong na sya magsalita, nakakapag gala na kasama yung mga pinsan nyang gala din. lumilibot sa kabahayan ng mga tito at tita nila. imagine, magdadalawang taon pa lamang sya nyan.

Hilig ko ang mga bata, naalala ko ng nasa grade six ako nagpupuyat ako para alagaan yung pinsan kong iyakin habang yung nanay nyang guro ay nagbibigay ng serbisyo para sa pagbibilang ng boto, nung panahon ng eleksyon. Ako lamang kase ang gusto nyang nagbubuhat sakanya, ako yung gusto nyang katabi pagtulog, ayaw nya sa lola namin, mas lalong ayaw sa tatay nya. Pangarap ko noon na magkaron ulit ng maliit na kapatid, yung ako ang mag aalaga, ako yung kakampi pag pinapaiyak, yung ako yung umiintindi sa kabila ng mga bulol nyang salita. Nakakalungkot lang kasi hindi natupad. Lumaki si bunso na malayo ako sa bahay, umalis ako na buntis si ina. Bumalik ako sa bahay ng limang araw lang ang nilagi ng mahigit isang taong gulang na sya. Sakit lang isipin, na yung bagay  na gustong gusto ko ay di ko nakuha, di ko nagawa, di nya ko kinikilalang ate ngayon. Ni ayaw nyang magpahawak sakin, nahihiya sya pag nagsasalita ako. Nagtatago sa likod ni ina pag paparating ako. hindi sumasagot pag kinakausap ko. Gusto kong maiyak, kasi andun na sana yung pagkakataon, may bunso na kong kapatid, na handang magpa alaga, na naghahanap ng ate. Pero nasan ako? WALA.

Minsan tumawag ako sa bahay, kausap ko si Ina. May maliit na tinig akong narinig. Alam ko sya yun. Kinausap ko sya, tinatanong kung kilala nya ba ako, di sya nagsalita. Si mama ang tanging naririnig ko “si ate mo yan sige salita ka” pero di nya ginawa. Pagkatapos ng tawag na yun gusto kong maiyak. Di ako kilala ng sarili kong kapatid.

Pero alam ko sa paglipas ng panahon, sakanyang paglaki, makikilala nya rin ako. Ibibigay ko sakanya ang mga bagay na di ko nakamit ng bata ako. Magiging mabuting halimbawa ako sakanya, di ko sya hahayaan na di makapagtapos ng kolehiyo at matupad ang magiging mga pangarap nya. Andito ako. Si ATE na handing gawin lahat para sa ikasisiya at ikabubuti nya.





Lahok Para Sa Patimpalak ni G. Bernard Umali (Saranggola Blog Awards 2010 sa Kategorya ng Tula)

10 09 2010

SBA 2010

Bilang pakikilahok sa pakontest ni Ginoong Bernard Umali,narito ang aking tatlong tula na may temang pangkalikasan. Sana ay maibigan po ninyo mga mahal kong kablogista. wahaha. Kbye.

–KALIKASAN: PANGHABAMBUHAY NA KAIBIGAN

INANG KALIKASAN

I

Indayog mo o hangin nakakahalina

O tubig na kay linaw kay sarap sa mata

Berdeng mga dahon at punong sagana

Kaysarap damhin minamahal naming ina.

II

Mga ibong malaya sa iyo namugad

Kakaibang mga hayop sa iyo napadpad.

Pagkalinga mo sa kanila walang katulad,

O aming ina kami ay lubos na mapalad.

III

Mga naglalakihang puno kay tatayog kung tingnan,

Mineral na sumalo sa mga pangangailangan

Hatid mong ganda nakakahikayat ng dayuhan

O inang kalikasan pinagmamalaki ka ng bayan.

IV

Minsan ay may mga mapanira talaga

Ibang mga tao ikay inalipusta.

Subalit ikaw ay talagang maharlika

Di pa rin sumuko, namumukod tangi ka.

___________________________________________________________________

TAHANANG MALAYA

I

Malaya ka na sa aking paningin

Sumasabay ka sa pag ihip ng hangin

Taglay mo ay gayak sa iyong paglipad

Sa iyong paglaya mula sa aking mga palad.

II

Inakala ko noon, magiging maligaya

Sa bagong tirahan na aking dala,

Aking akala ay mali pala

Ikaw ay malungkot at biglang nag iba.

III

Di na magiliw, masigla’t masaya

Pag huni mo tila ay nangungulila

Malayo palagi ang iyong mga tingin

Hiling mo siguro dasal ay dinggin.

IV

At ngayon nga na kita’y aking nadama

Malungkot ka sa piling ko at di sumaya

Labag man sa loob ko na palayain ka

Sa iyong tahanan ibabalik kita.

V

Doon kung saan ikaw ay maligaya

Lumilipad paron at parito ng walang sawa.

Totoo mong tahanan, masaya, malaya at ikay ihuhubog

Mga bagay na tao ay di kayang ihandog.

___________________________________________________________________

TAYOG

I

Hangad ko na ika’y maging matatag na puno

Maging kasintayog ng ulap at kalawakan.

Hindi marupok at di kayang gibain

ng bawat pagsubok na haharapin.

II

Kasama kita sabay ng aking paglaki

Mga pangarap ko dinig mo pag kita’y katabi

Hilig ko sumilong sa iyong limlim

Ang hanging umiihip kay sarap damhin.

III

Kasabay kita sa aking mga hangad

Paglaki mo ay gayon din ang aking pangarap

Pagiging matatag mo naging inspirasyon

Sa lahat ng pagsubok na sakin humamon.

IV

Ngayon nga na kay taas mo na

Di na kita abot hanggang tingin nalang kita

Sana kahit anong tayog mo kaya pa kitang abutin

Kahit  SARANGGOLA na lamang ang aking gamitin.





Random.

31 08 2010

pagkain. facebook. maria venus raj.midterm exam.bicol.converse shoes.green.SARANGGOLA BLOG AWARDS.

TAMA! ganyan lang kakitid ang utak ko sa ngayon. gusto kong sumali sa saranggola blog awards. naheksayt ako sa mga papremyo. Nakagawa na pala ko ng isang tula last last week pa. Kaso pagkatapos ko basahin ito mali pala yung nagawa ko. KALIKASAN pala yun theme haha. Ang nagawa ko ay yung parang katulad last year. Share lang. :p





Yes its me.

19 08 2010

Di ko alam kung pano ko sisimulan ang post na to. Parang naduwag na ko magsulat, natakot, nahiya. Dami kong gustong ishare, pero parang walang mga salita na pwedeng gamitin para malaman ng mga makakabasa. Minsan na kong tinamad magblog, ang mag share ng mga kwento, magsulat ng pwedeng makapagpasaya sa iba, o pwede maging inspirasyon.

Ngunit sa kabila ng lahat ng naiisip kong dahilan para tigilan ang pagsusulat. Di ko parin ito binitiwan

…dahil sa mga taong nagpasaya, nagpatawa, nagpakilig at nagbigay ng inspirasyon sa akin. Mga ekstraordinaryong tao na higit sa pagiging busy sa kanya kanyang buhay ay nakukuha parin na makapag bahagi ng mga istorya na nagbibigay kasiyahan sa katulad ko na mambabasa nila. Mga bloggers na ang ilan ay nakilala ko na ng personal, mga bloggers na kaabang abang ang mga post. Mga bloggers na minahal ko at itinuturing na mga tunay na kaibigan. Dito ko nakilala ang iilang tao na naging bahagi na ng buhay ko. Naging kasama sa iilang problema na dinaanan ko.

At ano to? Unang post ko ay napaka emo.

Gusto ko lang naman pala sabihin na ito na po ang bagong blog ko. Yun lang naman.

At maraming salamat! 🙂





BASE.

8 08 2010







Design a site like this with WordPress.com
Get started