Μονο να χορευα θα ηθελα
Μονο να ειμαι αυτο που θα μπορουσα να ειμαι
Μονο να ειμαι σε λιβαδια πρασινα
με κοκκινα λουλουδια.
Μονο χωρις να λυπαμαι που δεν ανθισαν
Μονο χωρις να θυμαμαι πως ελειψα
Μονο να ημουν για μια στιγμη εγω
οπως με φανταστηκα τοτε.
Τοτε? Τοτε που μπορουσα να μην λειπω
don’t u ever dare to be on my suit for your sake!
εκανες παντα την ιδια ευχη για τον καλοδεχουμενο νεο χρονο
λες και ο παλαιος δεν στην εκπληρωσε
λες και την χρειαζοσουν
χαμενη ευχη στο τζινι τοσα χρονια
επηρρεαστηκες…ή ηθελες να μην εισαι αυθαδης
ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠ’ΟΛΑ!
τι χαζη!
υγεια ευχοσουν στον κοσμο ολο εκ του ασφαλους
ειπες να εισαι της μοδος
τι μαλακια!
ποιος κερδισε ευτυχια και χαρα και ζωη με την υγεια?
τι χαμενη ευχη εκανες αναρρωτηθηκες ποτε?
τοσα χρονια πριν τη χασεις?
ηταν ο κοσμος καλυτερος υγιης
ηταν πιο ολοκληρος?
ηταν πιο ευτυχισμενος?
τωρα χεστηκαμε καλη μου …την ξερουμε την μοναδικη σου ευχη στο τζινι:
φερε μου πισω την υγεια μου και δεν θα την θεωρω δεδομενη και δεν θα ειναι καλυτερος ο κοσμος με αυτην….
μονο για μενα κανε το χατηρι
ουστ!
παραδοπιστη
αν ημουν τζινι θα σε πεθαινα επι τοπου λογω χαζομαρας….την βλακεια δεν την μπορω στους ανθρωπους
τοσα χρονια ρε μαλακω που ευχοσουν υγεια εκ του ασφαλους εσενα σε βοηθησε πουθενα το οτι ησουν υγιης εκτος απο τα να μας τα πρηζεις?
μην πεθαινουν παιδακια στον τριτο κοσμο σε παρακαλω θεε(νεε χρονε κλπ)
ουτε οι παππουδες και οι γιαγιαδες να μην σαπιζουν στα ιδρυματα.
ουτε πολεμοι να γινονται και να υποφερουν γυναικοπαιδα αλλα και στρατιωτες
κατσε μωρη μαλακισμενη! καλα να παθεις τωρα που εχασες την υγεια σου….τουλαχιστον δεν θα μας τα πρηζεις με τις μεμψιμοιριες σου ….ασχολησου να βρεις την υγεια σου….και του χρονου κανε μου τη χαρη να ευχηθεις μονο για τη δικη σου παρτακια!
τοσον καιρο γιαυτην δεν ευχοσουν αλλωστε?
αλλιως τι εκανες μωρη αφου το θεωρεις τοσο σημαντικο?
ποσα να κανει και ο αη βασιλης?
αη εγινε ….με τα κουλα που ακουσε…παει το αγιος….(και ναι μωρη μαλακω…υπαρχει ο αη βασιλης …..βαλτο καλα στο ξερο σου…απλως δεν ειναι για τα μουτρα σου)
σε λιγακι θα γινει και αη σιχτιρ!
πες μου γιατι τα παιρνω ασχημα………..μια ευχη εχεις με το νεο χρονο και την σπαταλας ετσι ασκοπα?
πες τουλαχιστον καλη χρονια και να εχω την υγεια μου!
αν και τι θα την κανεις?
τοσα χρονια που την ειχες ησουν χαρουμενη?
κανε μας τη χαρη λοιπον και ευχησου ειτε για παρτη σου οτι νομιζεις πως γουσταρεις και για τον κοσμο ολο ασε να αποφασισει μονος του…..
στο φιναλε δημοκρατια εχουμε και ενας ειναι ο αη βασιλης και αν 51% ευχηθει παρτιστικα τοτε κατι μπορει να γινει.
πχ.εσυ ευχεσαι υγεια και αλλοι(ναι μωρη μαλακω υπαρχουν και αλλοι) ευχονται αρρωστια….
ποια εισαι εσυ που θα πεις στον αγιο τουτο ανθρωπο να γινει φασιστας.
ποσοστα μετραει κι αυτος
και παλι καλα να λες που με τοση αμφισβητηση που τρωει στη μαπα του για την αξια του ακομα σε ακουει με τις μαλακιες που του λες!
καλη χρονια ειπα?
αντε βρε ! και του χρονου!
παιζω ενα παιχνιδι μονη μου…οπως μικρη…solo…οχι οτι δεν ειχα ανθρωπους γυρω μου…δεν θελω να ειμαι αχαριστη…το σιχαινομαι…απορω πως δεν συγκαταλεγεται στα θανασιμα αμαρτηματα….αλλα καποιες στιγμες οι ανθρωποι χρειαζονται υπνο κι εγω επρεπε να μην τρελλαθω.
τωρα εχουν αντιστραφει τα πραγματα….εχω πολλους ανθρωπους κοντα μου και παλι δεν ειμαι αχαριστη και το εκτιμω αλλα τωρα δεν το αντεχω…οποτε κανω πως κοιμαμαι εγω…αλλα ακομα παιζω.
αν ημουν….ή αν ειχα μια ερωτηση αλα ενα τηλεφωνημα οπως οι κρατουμενοι ή μια επιθυμια οπως οι μελλοθανατοι κλπ…τοτε δεν τα ηξερα αυτα βεβαια…οποτε οταν τα εμαθα αισθανθηκα μελος μιας ομαδας ή ενος ανθρωπου που τα σκεφτηκε μαζι μου και χαρηκα γιατι φανταστηκα οτι λειτουργησε το συλλογικο ασυνειδητο και φτιαξαμε αυτο το παιχνιδι μαζι…και δεν ενιωθα πια μονη…αλλα αισθανθηκα και μια θλιψη συναμα γιατι καποιος περασε οσα εγω.
λοιπον:αυθορμητες ερωτησεις στα 8 μου για να φτιαχνω ρεαλισμο μιας και ημουν μονο στο παραισθησιογονο-παραμυθι….λογω 40min πυρετου επι 2χρονια
αν ημουν λουλουδι?
-τουλιπα….ειναι πανεμορφη αλλα δεν ελκυει…γιατι δεν ειχε μυρωδια…αλλα δεν βαλσαμωνεται κιολας.
αν ημουν χρωμα?
-μαυρο…εκει γραφουν ολα καλυτερα…και μου αρεσει τοσο να ειμαι το φοντο
αν ημουν ερωτηση?
-γιατι?: θα ημουν….ετσι…γιατι ξερω οτι ειναι το μονο που δεν εχει απαντηση(αυτο το εμαθα πολυ αργοτερα) ολες οι απαντησεις πανω-κατω απαντονται….αλλα εγω τοτε κι ακομα και τωρα ακομα αυτο με βασανιζει….τωρα στα 30σκεφτομαι οτι το πότε , το πώς, το που καπως εξαρτονται και απο μενα…αλλα το γιατι? ποτε δεν το απαντησα
αν ομως ειχα μια ερωτηση?
-παμε μια βολτα?
αν ειχα μια απαντηση σε ολα?
-ναι…και μονο ναι…κι ας εμαθα να λεω οχι εν καιρω
αν ειχα μια ευχη?
-να ειναι καλα εκεινος. οχι , ρε χαζο μη θυμωνεις…δεν ειμαι τοσο υπερανω…μαλλον εγωιστρια ειμαι….και ρεαλιστρια…..στο λεω εγω εκ του ασφαλους με χαμενη την υγεια μου( και χαμενο κι εκεινον)…δεν τη θελω πισω….με ενοχη γιατι η μαμα μου εχει υποφερει τα περισσοτερα..αλλα αυτο δεν συνυπολογιζεται….ειναι απο τα γιατι που με κατετρωγαν και βρηκαν τον δασκαλο τους: γιατι ΕΤΣΙ! και αντε και γαμησου
καποια γιατι τα απαντας μονο κοντα στο τελος-εσχατο….αν και τα γνωριζεις ηδη απο παντα….κι εκει φανερωνονται ολες οι αληθειες που τελικα συμπηπτουν με τις αγαπες….και γινονται ενα….και συναδουν με οσα απορησες μικρο και φανερωνονται στα ματια σου και τα υποθαλπτεις γιατι εμαθες να θες εξηγησεις και μπλα-μπλα…και ξεχασες το μικρο σου ευαυτο…που ολα τα ρωταγε και ολα τα επλαθε και τα κατανοουσε γιατι τελικα ειχε την εγγενη γνωση-παριεργεια να απορει και να ξερει συναμα….οτι καποια πραγματα ηταν ετσι….και ας τον εκανες εσυ να αμβισβητει τη γνωση του λεγοντας του για μελισσουλες και πεταλουδιτσες και αναπαραγωγες.
ειδες τι κακο και τι απροσανατολισμο εδωσες μεγαλε?
ενω τα ηξερε ολα…σε μπερδεψε κι εσυ ως μεγαλος ρητορας τον μπερδεψες επειδη σε μπερδεψε και επειδη επρεπε να πεις κατι αλλο ως ρολουμενος σοφος απο το απλο: ετσι….υπαρχει και το ετσι..και συνηθως μονο αυτο υπαρχει..απλως εμεις οι μεγαλοι μαθαμε για να εχουμε να λεμε οταν μας ρωτανε και να αναπτυσουμε θεωριες για να μη μας αμβισβητησουν για τα ανεξηγητα(τι? δεν θα εχω εγω που τελειωσα τις καλογριες και την παντειο-σορρυ το παντειο πανεπιστημιο-δεν ειναι πια σχολη..που ζεις?) :παπαριες….και να τις πιστευουμε κιολας για να υπαρχουμε και να φτιαχνουμε κουβεντες και θεωριες….
ακου λιγακι …ναι σε σενα μιλαω..σε σενα που με κρυφοδιαβαζεις και που βροντοαγαπαω….
εγω…ΕΣΕΝΑ…..γιατι…ΕΤΣΙ….
καταλαβες τωρα?
ΤΩΡΑ ομως….το κακο και παρεξηγησιμο με μενα ειναι που το τωρα το συνδεω με το παντα…..κι εκει τρομαζουν…ΟΛΟΙ
λογικο….κι εγω στη θεση σας….αλλα ειναι που δεν μπορω να πω ψεμματα….
τι γιατι?
δεν εχει γιατι
ειπαμε:
take or leave it(που για να το αφηνεις σε κοβω) αλλα ca n’est fait rien….
μη με υπολογιζεις καν ….απλως εχω μια αξιωση…απαντα διαολε….και το ετσι ως απαντηση για μενα ειναι η πιο πληρης και η πιο σαφης.
αλλα εσυ μαλλον φταιει που δεν χρειαστηκε να παιζεις το παιχνιδι αυτο μικρος….παλι εγω φταιω που με μαθαινα την εναλλακτικη πραγματικοτητα….αλλα γμτ…παλι μπερδευτηκα…..εκει που οταν εμαθα να την ξορκιζω και να προσαρμοζομαι στην ΕΔΩ….μου αλλαξατε το σκηνικο και ολοι μου ειστε ξαφνικα σε αυτο που ειχα φτιαξει απο αναγκη ενω εσεις απο επιλογη….κι εγω μπερδευτηκα…ΔΕΝ ΑΝΗΚΩ….ειναι τοσο παρεξηγημενη εννοια η κτηση….κι εγω θελω τοσο να ειμαι καποιου…και ολοι μου το αρνουνται…δεν κατηγορω κανεναν…ειναι που φταιει οτι νομιζα οτι μου ανηκει ο κοσμος-και μου ανηκε….κι ακομα τον εχω και θα τον εχω για παντα σου λεω….κι ας νομιζα καποτε οτι ο κοσμος τελειωνει στο μπαλετο….
μη με κατηγορεις…εκει νομισα οτι τελειωσε για μενα0
τωρα που συμβιβαστηκα με οτι δεν μπορω(και μη μου ξαναπει κανεις εμενα οτι δεν θελω)…παλι θα σου πω και παλι θα σε θελω τοσο οσο το παιδικο μου ονειρο..αρκει να μπορεις εσυ…αλλα και παλι οχι οσο θα μπορουσα εγω..τοσο….οσο….κι αλλο τοσο οσο να θαυμαζω για να νομιζω οτι μπορω και δε θελω….καταλαβαινεις εσυ?
και τελος……μην πεις κουβεντα εσυ(σουτ σου λεω….επειδη σε καταλαβα εφτασα εδω…..και επειδη με θεωρησα αχαριστη…γιατι παντα ημουν οχι, σε καμμια περιπτωση μη με πειτε ευαισθητη…αλλα κατι χωρις να πραττω και που ντρεπομαι να το λεω …δεν εκανα τιποτα ουσιωδες.)
ισως αυτη ειναι η παγιδα μου………. να νιωθω αλλα να μη δειχνω….και μπερδευομαι πολυ….γιατι λεω…μιλαω…αλλα λεω αλλα αντι αλλων προφανως…αλλιως ειμαι τοσο εγωκεντρικη που δεν υπαρχει λογικη εξηγηση…και what the fuck….πεφτω παλι σε παγιδα…..δεν ξερω πως αλλιως να το πω….ελπιζω να ειμαι αθεη…αν και μοιαζω σε ολες τις θρησκειες τελικα κοντα….δεν εχω μελετησει καμμια…κατι ξοφαλτσα ακουω και παλι χεστηκα…γιατι εγω γνωρισα εμενα μεσω εσου …οποτε εσυ εισαι η θρησκεια μου……κι εγω ειμαι γηινη πολυ…..για να με κανει κανεις να πιστευω οτι με ξεπερναει….χωρις να με προσκυναει…
τεσπα ….εγω σημερα ακουσα οτι για το trailer του ερωτα στα χρονια της χολερας ρωτουσαν: 51χρονια…9μηνες και 4ημερες? ποιος θα αντεχε να περιμενει την αγαπη του τοσο?
περα οτι εγω καταλαβα πλεον με σιγουρια γιατι…. οτι σχεδον ειδικα τα ανικανοποιητα( τα μεγενθυνω…πανω απ’οσο θα επρεπε…αν και σε ολα εχω μια εφεση μεγενθυσης-ας λεμε τωρα) τεινουν να τα σπαραζω….δεν το κανω επιτηδες..το εννοω και υποφερω…αυτο ειναι το χειροτερο-μαλλον το χειροτερο ειναι οτι το δειχνω και δεν πειθω….και παλι καλως -μπλεκω μεσα στην παραζαλη μου με εξυπνους ανθρωπους
η βλακεια ειναι οτι στους υπο μου ελπιζω……….
-οριστε? τι ειναι τουτο?
-διαχειριση χαρας λεμε….
-χαρα?
-παρουσα!
-ουφ! τωρα απο που ξεφυτρωσες εσυ? τι να σε κανω? δεν εχουμε χωρο…δυστυχως…ειμαστε κλεισμενοι…δεν μπορειτε να μεινετε.
-οπου να’ ναι, δεν με πειραζει…
-κοιτα…εδω οι πελατες ειναι μονιμοι και καπως μονοχνωτοι….θελουν την ησυχια τους, τη βολη τους και…
-μα, γιαυτο ηρθα…δεν ειναι οτι δεν ειχα που να παω…απλως εδω ενιωσα πως με χρειαζονται περισσοτερο…
-σας ειπα…
-οχι, δεν καταλαβατε, δεν θα τους ξεβολεψω καθολου…ουτε θα παρω τη θεση τους. αλιμονο! απλως αν κανατε μια προσπαθεια να συνυπαρξουμε για λιγακι…ωσπου να με συνηθισουν…
– κοιτα…ενα δωματιακι εχω ολο κι ολο…το ταβανι ειναι πιασμενο και το πατωμα…οι γωνιες ειναι πιασμενες χρονια…καιροφυλακτουν απο ανασφαλη συνηθεια. τα επιπλα τα καψανε…πιαναν χωρο και ηταν αχρηστα…ολο σκονταφτανε πανω τους…τα καψαμε καποια στιγμη γιατι κρυωναμε…ας φανουν χρησιμα κι αυτα μια φορα.
-μα…-
-ακου, κοπελα μου…μια χαρα συμπαθης μου εισαι…αλλα κι εγω πρεπει να κανω τη δουλεια μου οπως την εμαθα τοσα χρονια…και μπορει να σου ακουγονται καπως ολα αυτα και σαν δικαιολογιες αλλα η αληθεια ειναι οτι ειναι ολοι τους καλοπληρωτες. καπως παραξενοι…αλλα παντα στην ωρα τους. παραπονο δεν εχω. ασε που ειναι μονιμοι και τους συνηθισα. δοκιμασα καποτε να λειτουργω εποχιακα αλλα δεν…αυτους τους εμαθα πια…με τα κουσουρια τους…οπως ολοι μας αλλωστε αλλα παροντες ολοι. ααα, μονο κατι ντουλαπες μεινανε αλλα εκει μενουν οι μνημες και οι φοβοι…καθονται κλειδωμενοι μεσα, φοβουμενοι μη τους διωξουμε και το κλειδι το εχουν εκεινοι απο μεσα…σχεδον τον αγορασαν τον χωρο τους…δεν εχω καμμια δυνατοτητα να τους διωξω. ακομα ομως κι εκεινοι που ειναι οι πιο παραξενοι απ’ολους και οι πιο παλιοι και παλι καλοι ανθρωποι ειναι…που και που , σε κατι σταθερες στιγμες σκανε μυτη και μας αναστατωνουν λιγακι…αλλα κατα τ΄αλλα ελεγχομενα κι αυτο.
– μα δεν καταλαβατε…εγω μονο αερα χρειαζομαι. ουτε γωνιες…ουτε τιποτα. ουτε χωρο.δεν θα κανουμε ουτε συμβολαια ουτε τιποτα. προσωρινα θα μεινω.
– παλι δεν με προσεχεις! αμ και θα μας παρεις τον αερα αμ και δεν θα μεινεις?απο την αλλη δεν μου κανει καρδια να σε διωξω, ετσι που σε βλεπω διωκωμενη….μου θυμιζεις εμενα στα μικρατα μου. αερα ειπες χρειαζεσαι?
-ναι
-λοιπον κοιτα τι θα κανουμε…θα μεινεις εδω μυστικα απ’ολους…δειλα δειλα θα κανεις φανερη την παρουσια σου….μεχρι να σε συνηθισουμε ολοι…αλλα θελω να ειμαι εντιμη μαζι σου…αν για οποιονδηποτε λογο δεν σε συμπαθησουν ή δημιουργησεις προβληματα και αναστατωσεις τους υπολοιπους θα αναγκαστω να σε διωξω.
-μεινετε ησυχη. ακουσα πολυ προσεχτικα οσα ειπατε και σας καταλαβαινω τη θεση σας. σας υποσχομαι οτι θα κανω τα παντα για να μεινω και να ενσωματωθω μαζι σας…οσο μου το επιτρεπετε. σας δινω το λογο μου να μην καταχραστω την καλοσυνη σας και να ειμαι οσο πιο διακριτικη και ταπεινη μπορω. αλλωστε, στοχος μου ειναι απ’ αρχης που ηρθα ηταν το να μεινω. και εμενα μη νομιζετε δεν μου αρεσει να αλλαζω κατοικιες. φευγω μονο οταν ειμαι πλεον ανεπιθυμητη ή οταν διαισθανομαι οτι ειμαι πλεον περιττη και καποιοι αλλοι με εχουν περισσοτερο αναγκη…καμμια φορα βεβαια αργω να μετακομισω γιατι μη νομιζετε κι εγω δενομαι και συνηθιζω…αλλα παντα παω…εστω και τελευταια στιγμη.
-δηλαδη αν ολα πανε καλα…θες να πεις οτι θα μας αφησεις ετσι κι αλλιως? αυτο μου λες?
-οχι, εγω θα φυγω μονο αμα δεν με χρειαζεστε πια ή δεν με εχετε αναγκη…απλως πιθανον να λειπω καποιες ωρες αν εχω αλλου δουλεια, αλλα παντα θα γυριζω οσο με φωναζετε. μην ανησυχειτε…γιαυτο επελεξα εσας…
-μα, πως…? δεν ειχα βαλει αγγελια? δεν ειχα καν ελευθερο χωρο!
– επεσε το ματι μου στην επιγραφη σας. ηταν ξεχαρβαλωμενη αν και τοσο ομορφη και φωτεινη. ειπα…δεν μπορει εδω θα ειναι ομορφη παρεα απλως χρειαζονται μια καλυτερη σκιαγραφηση…εχω γυρισει ολον τον κοσμο…τετοια ζεστασια και αναγκη(και συγνωμη κιολας για το θαρρος) που ειπα εδω θελω να μεινω…και εχω ευκολη δουλεια να κανω….γιατι πλασματα σαν εσας και τους θαμωνες σας λεω δεν μπορει…με τοσες ελλειψεις και τοσα λιγα μεσα καταφερνουν να διατηρουν την ομορφια τους ακομα κι αν την φτιαχνουν με σκουπιδοχαρτα.
-να ‘σαι καλα καλα καλη μου! μου φαινεσαι σπουδαιο κοριτσι…και δεν πεφτω σχεδον ποτε εξω.
-θελω να πω και το εννοω…χωρις να με παρεξηγησετε…οτι εδω αισθανθηκα οτι θα βρω θαλπωρη και ευγνωμοσυνη…κι εγω μη νομιζετε τρυφεραδες και αγκαλιες χρειαζομαι και καμμια φορα μπερδευομαι και τις αναζητω οπου κι οπου…αλλα οσο να ‘ναι κι εγω αδυναμιες εχω και λαθη κανω και καμμια φορα «κολλαω» αλλα κυριως μη σας τρομαξω…δεν ειμαι κατι σπουδαιο…προσαρμοζομαι ευκολα…και καποια στιγμη ελπιζω να μη με ξεχωριζετε απο τους αλλους θαμωνες και να γινω ενα σωμα…απλως να με διαχωριζετε ως οντοτητα διαφορετικη αλλα τοσο ιδια συναμα.
-λοιπον, εκλεισε…με συγχωρεις…αλλα πρεπει να ετοιμασω το βραδυνο για τον κατοικο του ταβανιου….νομιζω κατι ζητησε και η ντουλαπα…παντως μαζι σου εκλεισε. ολα καλα.θα τα πουμε εν καιρω. τις αμοιβες θα τις συζητησουμε αυριο αλλα να ξερεις οτι πανω απ’ ολα ειναι που τα βρηκαμε στις κουβεντες μας. καλη διαμονη ΧΑΡΑ!
-ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ…θα βαλω τα δυνατα μου γιατι εχω την διαισθηση οτι το αξιζετε και θελω τοσο πολυ να μεινω και να συνυπαρξω μαζι σας και με τους συνενοχους σας. να ειστε καλα! αλλα συγνωμη που σας καθυστερω αλλα δεν μου ειπατε το ονομα σας και που ακριβως ειναι ο χωρος μου-ο αερας μου.
-ελινα. χαρηκα πολυ κοριτσι μου..και συγνωμη αλλα πρεπει να παω στον ταβανι κυριως..ειναι καλομαθημενος αλλα δεν με απογοητευει ποτε. ααα, παρε το κλειδι του 11(αλλωστε μονο ενα δωματιο μου εμεινε…ειναι λιγακι σκοτεινο αλλα εσυ αφου χρειαζεσαι ,και δεν σε πειραζει κιολας,αερα…θα μενεις στο φωταγωγο..να ξεσκας και λιγακι…ασε που ειναι και καλη φαση…οποτε θες βγαινεις απο κει και επιστρεφεις χωρις να σε παρουνε γραμμη…την ιδανικη θεση διαλεξες…κι εγω αυτη ηθελα παντοτε-να μπαινοβγαινω οποτε γουσταρω-και δεν ειναι οτι ηταν πιασμενη…κανεις δεν την ηθελε…ολοι θελουν τα κλειδια τους και την ασφαλεια τους-αλλα εχε χαρη που εμεινα αφτερωτη μικρη και δεν με βολευε το πηγαινε-ελα με τα ποδια…αλλα συγνωμη κιολας δεν θελω να σε τρομαξω…να ερχομαι να σου κανω παρεα που και που αν εχεις ορεξη, χωρις υποχρεωση φυσικα, απλως να κοιταω απο εκει μαζι σου εξω…και δεν χρειαζεται να με εχεις αγκαλια…αλλα ειναι η ιδανικη θεση για να με «παιρνεις» αγκαλια..οποτε κανεις κεφι και να πηγαινουμε. ο ταβανης βαριεται να ξεκολληθει…η ντουλαπα ειναι ερμητικα κλειστη και οποτε θυμαται να ξεκλειδωθει-εγω κανω οτι κοιμαμαι…ξες τωρα(χεχε), βαρετη τυπισσα σου λεω…και αυταρχικη…καμμια φορα μοναχα με παει βολτα ο πατωμας αλλα με ξεκανει…καλα τα περναμε…αλλα μετα με βαζει στο υπογειο και…τεσπα…ο φωταγωγος…για να δουμε? μπαζει βεβαια αλλα μονον αυτον εχουμε….πως σε ειπαμε κοριτσι?
-χαρα! χαρηκα πολυ ελινα…εχω την αισθηση οτι απο το σπιτι μου θα κανουμε τις καλυτερες εξοδους(μπορω να σου μιλαω στον ενικο ετσι?)…ελευθερες και ….
-οχι φυσικα και δεν μπορεις να μου μιλας στον ενικο….οχι γιατι ειμαι καποια εγω αλλα επειδη εδω εγω ειμαι ολοι μας…και ειμαστε πολλοι. μπορεις ομως οταν αναφερεσαι σε μενα να με λες ελινα…αλλα οσον αφορα σε ολους μας (ταβανης, πατωμας, ντουλαπα, συρταρης κλπ) ειμαστε ολοι ενας κι ο ενας πολλοι. οταν ομως αναφερθεις στην αγαπη(ασχετως αν την θαψαμε πριν 7μιση χρονια) μην τολμησεις να πεις ΜΟΥ….ειναι μονο ΔΙΚΗ ΜΟΥ. ειναι ο μονος ορος κατα τ’αλλα μιλα μου στον ενικο οσον αφορα σε εμενα…οι αλλοι θα σου πουν αντιστοιχα τα χουγια τους. εγω, και παλι μπορει να σου φαινομαι απολυτη και να στα λεω αυστηρα αλλα κυριως ΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ : να εισαι επιεικης μαζι μαζι μας….εμεις εδω αγαπωμισιομαστε και μισοαγαπηθοσυνηθισαμε να υπαρχουμε….και τα κουτσοβολευομε.
-μα…
-οχι, ακου….θελουμε πολυ να μας ξεσυνηθισεις…αλλα πρωτα να μας μαθεις, να μας ανεχτεις, να μας αγαπησεις, να μας πονεσεις, να γινεις ΜΑΖΙ μας….ξες πιο σημαντικο απ’ολες τις λεξεις και απ’ολα τα λεξιλογια ΕΜΕΙς ακολουθουμε το ΜΑΖΙ….παντου….παραξενοαδιαφοροκαταθλιπτικοπρεζακιοαρρωστομαθημενοι κι ολα οσα συναντισες αλλα ΜΑΖΙ…
-κι εγω Μαζι σας….και μαζι σου ελινα(αφου προσωπικως μου επιτρεπεις τον ενικο)…θες η φατσα σου…δες το κορμακι σου…θες…ολα! ΟΛΑ! ΕΓΩ θα κανω τα παντα για να μεινω μαζι σου και μαζι τους….μαλλον επειδη αγαπησα τοσο εσενα(μη το παρεξηγησεις σε παρακαλω…ξερω οτι ξερεις οτι συμβαινει-αν και σε σενα σπανιως ως ποτε-με το γεια που σου ειπα …ηξερα οτι θελω να μεινω ΜΑΖΙ σου και με ολους ΣΟΥ…) κι οπως εσυ εμαθες να συνυπαρχεις αρμονικα με εκεινους, ετσι κι εγω θα μαθω .
-ουφ! να εισαι καλα κοριτσι μου…με συγχωρεις αλλα με φωναζουν….παρε το κλειδι του 11…και μπαινοβγαινε οποτε θες απο την θεση που παντα ηθελα και ηταν τοσο ανεπιθυμητη….να τα λεμε που και που….1000συγνωμη…αλλα πρεπει να παω …με χρειαζονται.
-κι εγω σε χρειαζομαι ΕΛΙΝΑ. ολα καλα θα πανε…πανω απ’ολα ανοχη χρειαζεται για να υπαρξει η αγαπη που γεννιεται στη στιγμη…αρκει να το δεχομαστε. ευχαριστω πολυ….τα λεμε αυριο που θα σας παρω αγκαλια και δεν σας εχω μονο. βολτα ομορφη θα παμε….δεν θα κανω φασαρια…αν θελετε θα σε περιμενω μετα το πρωινο στο φωταγωγο.
-χαρηκα ΧΑΡΑ. τα λεμε αν αδειασω αυριο στον αερα σου…καλη διαμονη. ελπιζω να μας συνηθισουμε και να μη χωρισουμε ποτε. ειναι ομορφη η συνηθεια πολυ οταν προερχεται απο αγαπη. ξερεις τι ειναι? αν δεν ξερεις εστω υποκειμενικα οπως ολοι μας θα σε παρακαλουσα να μη μεινεις.
-δεν ξερω…αν και νομιζω οτι στην αγαπη δεν υπαρχει αντικειμενικοτητα και υποκειμενικοτητα…αλλα ξαφνου!
κι εγω εσας σας εχω εννοια…θελω να ειμαι κοντα σας…πως να το πω να μην ακουστει βαρυγδουπο? ΣΑΣ ΑΓΑΠΗΣΑ ΜΕ ΤΟ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΙΔΑ!
-κουκλα μου δεν υπαρχει χρονος στην αγαπη και συγνωμη αν σου φαινομαι καχυποπτη και κυνικοαυστηρη αλλα η αγαπη ειναι απολυτη και καθολου αντικειμενικως λογικη αλλα τοσο σαφης συναμα. ειναι ασπρο ή μαυρο. ναι ή οχι…χωρις νωρις ή αργα και κατα τη γνωμη μου δεν θελει τον χρονο της….αλλωστε ολα ειναι στο μυαλο μας και στην βουληση μας…κι εσυ φανηκε οτι θες πολυ να μεινεις κοντα μας…κι εγω ενιωσα οτι θελω να σε εχω κοντα μου…ολα τ’αλλα θα μας επιβεβαιωσουν ή θα μας διαψευσουν…κι ο χρονος ειναι δικος μας γλυκομιλητη μου…και εσυ μου φαινεσαι συνενοχος μας και εννοω οτι τον κανεις οπως τον θες και οταν τον θες. ομως τωρα ειλικρινα αν και ξερω οτι δεν πρεπει αλλα ειναι που θελω τοσο πολυυυυ να παω πανω που με φωναζει και με με εχει αναγκη(ξες εδω δεν ζηταμε για ψιλλου πηδημα…εννοουμε παντα …και τα χειροτερα μας) ο ταβανης. συγνωμη..δικος σου ο αερας λοιπον του 11…μοιρασε τον οπως θες….σε οσους θες…κι αν οχι …κι αν καθολου….κι αν ειναι για παρτη σου…παλι φροντιζε τον πολυ.
-σε ευχαριστω πολυ …δεν εχεις ιδεα ποσο για την υποδοχη και την ανοχη.θα φροντισω τον αερα μου και κυριως να μη σε απογοητευσω.
-καλως ορισες. μη νοιαζεσαι για μας…δεν απογοητευομαστε ευκολα πια μετα απο τοσα παθηματα…τον αερα σου να φιλας και να φυλας και την θεληση σου καλο μου. κι αν μας καταλαβαινεις τελικα κι αν μας αντεχεις θα φανει(ποτε δεν μας αγχωνε αυτο….) η αγαπη μας μπερδευοταν παντα και η πιστη μας σε αυτην. καλως ηρθες!θα σε δω τιγυρω αν ειναι…το ξημερωμα στο φωταγωγο…αν το θυμασαι ακομα…εγω θελω να σου πω οτι δεν ξεχναω ποτε αλλα συγχωρω παντα αυτους που ξεχνουνε γιατι μπορει σκεφτηκα καποτε οτι μπορει κι εγω να μη θυμαμαι-χωρις να ξεχνω απαραιτητως-αυτα που αλλοι προσμενουν κι εγω δεν δυναμαι να εκπληρωσω.
-ΕΓΩ Η ΧΑΡΑ υποσχομαι-στο λογο μου-να μη λησμονησεις ποτε ΕΛΙΝΑ….θα ερχομαι παντα…ακομα κι αν δεν συνυπαρξουμε ποτε..ακομα κι αν δεν τα καταφερουμε με ολους παρολη τη θεληση μας….ΕΓΩ αφου μου εδωσες απο το υστερημα σου τοσον αερα-μου τον φυλαγες πιστευω κι εκανες ολους να νομιζουν οτι ειναι αχρηστος αφου δεν μπορουσες να τον εχεις εσυ απο μονη σου (απο την πορτα κανονικα οπως ολοι)-χωρις τις βολτες που σου εταζε ο φωταγωγος απο το μικρο παραθυρακι του-ΕΓΩ λοιπον Η ΧΑΡΑ σου δινω το λογο μου για χαρη της εμπιστοσυνης που μου εδειξες με το που μπηκα στο σπιτι σου με τη σπασμενη επιγραφη…με το που μου εσκασες το πιο λαμπερο χαμογελο-πισω απο το γραφειο σου-με το που μου μιλαγες με υπερηφανεια και συνενοχη για ολους κι ως προς ολους κατι οικειο ενιωσα…..οταν ομως σε ειδα να πηγαινεις με το αναπηρικο καροτσιδιο τον καφε που ζητησε η καταθλιψη-θαμωνας στο ταβανι της…εκει καταλαβα οτι εδω ΕΓΩ Η ΧΑΡΑ ΗΡΘΑ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ (οπως νομιζα αφου εσυ παραησουν ενοχικη (πιστευες οτι ετσι σου αρμοζει…για να μαθεις πλεον εκτος απο αυτα που εχεις παθει χωρις…)για να με φωναξεις…ευτυχως η ντουλαπα ξεκλειδωθηκε οταν εσυ κοιμοσουν-μαλλον αποκοιμωσουν μετα απο τρελλες αυπνιες και τρελλες αυτοκτονικες τασεις …και ευτυχως για σενα που αρκετοι σε νοιαζονται με τον τροπο τους)
-κοιτα καλο μου….αν ειναι να εχεις ερθει εδω για να μας κρινεις(εστω και χωρις να μας επικρινεις)…εγω ΞΕΡΩ!…ΕΓΩ
-οχι. καμμια σχεση…εγω ειμαι εδω μονο και μονο και παλι αν το μπορω…να σας διευκολυνω..
-κοιτα κοριτσακι μου….σαν να μας πηρες τον αερα(κι αυτο δεν ειναι απαραιτητως κακο) αλλα ειναι εφυης ο τροπος σου κι εγω αν και δεν μου εχει βγει σε καλο…στο αναγνωριζω….το νου σου κοριτσι….ολα καλα θα πανε αν εχεις το νου σου στα παραξενα-αντιθετα σου….κι εν τελει συμπληρωματικα σου…αρκει στη θεση που κανεις δεν προσδοκησε και τοσο οικειοθελως ζητησες…που τοσο επιμονα φυλουσα..μη την σπαταλησεις…»ειναι επιμονα τα γεραματα και τοσο απροσδοκητα» που κανεις δεν τα προσμενει. ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΚΑΛΗ ΜΟΥ…μη μου τα αμαυρωσεις….πως και πως επεισα κοσμο οτι αξιζουν.
– μην ανησηχειται. ηρθα γιατι θελω να μεινω μαζι σας…απο παντα το ηθελα.ολα καλα θα πανε.
-μακαρι κουκλιτσα μου.με συγχωρεις αλλα πρεπει να φυγω…με χρειαζονται….ειτε μεινεις ειτε οχι , φχαριστω!
-γιαυτο ηρθα….γιατι μου φανηκε αιωνιως με δυσκολια με αναζητουσατε….αλλα ΕΓΩ γουσταρω εδω να μεινω γιατι μου προσεφεραν ολοι το περισσευμα τους: τον αερα τους! ουφ! αναπνοη επιτελους…χωρις παρακαλια και ζορια….καλα ειναι εδω…λεω να μεινω….μαλλον με εχουν αναγκη περισσοτερη απ’αυτους που φωναζουν δυνατα «βοηθεια» και μου κοβουν την ανασα….μου στερουν οξυγονο αθελα τους οι χαζοι!
-ααα, κοριτσακι(ανεβαινοντας τις σκαλες)….βολεψου στον αερα σου αλλα να ξερεις παντα οτι εμεις δεν μιλαμε πολυ-με εξαιρεση εμενα-κυριως εννοουμε…κι επειδη εγω αυτα δεν τα αντεχω…τα τυπου ο νοων νοειτω κλπ…..ρωτα με….εγω ως ανεπειδεκτη θα σου ΠΩ…αλλα εσυ οπως σε εκοψα θα με καταλαβεις και θα ΜΑΣ δειξεις. θα σε δω…
-στο φωταγωγο ΕΛΙΝΑ….εκει! ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
THIS IS NOT THE QUESTION
THIS IS ACTUALLY THE ANSWER
και ευχομαι να φερει σε ολους:
και οτι αλλο θελει ο καθενας.
η χαρα, σε αντιθεση με τη λυπη, δεν λεγεται απλως μεταδιδεται πιστευω.
ετσι ειναι ο τροπος μοιρασιας της.
ανοιχτε τους δεκτες σας.
εκπεμπω!?
αχ! καντε τα κουμαντα σας… σας στελνω τη χαρα μου.
ετσι, γιατι πρεπει να γυρναει!!!
OMNIA VINCIT AMOR 