αντιστρέφοντας την εικόνα της πραγματικότητας

Πανελλαδικό συλλαλητήριο ενάντια στην καύση σκουπιδιών και την τρομοκρατία κράτους-πολυεθνικών | Συγκέντρωση-πορεία: Σάββατο 26 Ιούνη, 18:30, Νοσοκομείο Βόλου

ΟΤΑΝ Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΟΜΟΣ, Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ

Ψωμί-Παιδεία-Υγεία-Ελευθερία

Να φύγει η LAFARGE, να ζήσουμε εμείς

ΑΜΕΣΗ ΠΑΥΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΩΞΕΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ/ΣΤΡΙΩΝ

Να καταδικαστούν οι ένοχοι του βασανισμού του σ. Βασίλη Μάγγου

//Η πανδημία στη “χώρα του Μονακό”

Η δημόσια υγεία έγινε εξαιτίας της πανδημίας το πρωτεύον κοινωνικό ζήτημα. Όχι για όλους… Η άρχουσα τάξη, οι κυρίαρχοι οικονομικοί κύκλοι και τα κυβερνητικά κέντρα, ακόμα και με χιλιάδες νεκρούς σε χρόνο ρεκόρ, επέλεξαν τον καταστροφικό δρόμο διατήρησης της καπιταλιστικής κερδοφορίας συνδυασμένο με ένα υβριδικό πείραμα διαχείρισης πληθυσμών. Το αποτέλεσμα είναι η συνολική υποβάθμιση των συνθηκών υγείας της κοινωνικής πλειοψηφίας. Οι μακροσκελείς κατάλογοι των απωλειών από τον covid19 συνοδεύονται με τη θεμελίωση ενός ειδικού καθεστώτος εξαίρεσης, καταστολής και διαρκούς υποβάθμισης των εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Το σύνθημα “ΜΑΤ παντού, ΜΕΘ πουθενά” συνυφασμένο με την διαρκή απειλή της “ατομικής ευθύνης” εκφράζει τις επιλογές του πολιτικού και οικονομικού συστήματος. Την μετατροπή της προστασίας της υγείας του πληθυσμού από δημόσια κοινωνική υποχρέωση, σε ένα στατιστικό δείκτη στερημένο από κάθε ανθρώπινο παράγοντα.

Τα ίδια οικονομικά και κυβερνητικά κέντρα που βρέθηκαν πίσω από τη δολοφονική διαχείριση της πανδημίας βρίσκονται πίσω και από το διαρκές έγκλημα της καύσης σκουπιδιών και της γιγάντωσης των δραστηριοτήτων της ΑΓΕΤ – Lafarge στην πόλη του Βόλου. Μη γελαστεί κανείς από το «φιλανθρωπικό» τους έργο προς την τοπική κοινωνία. Είναι η προσπάθεια εξαγοράς μιας ολόκληρης κοινωνίας που αρνείται να πειστεί πως η τοξική λειτουργία ενός κολοσσού που δηλητηριάζει χρόνια τώρα μια ολόκληρη πόλη είναι προς όφελος της. Η πόλη του Βόλου, «πρωταθλήτρια» θανάτων από τον καρκίνο, έχει γίνει «θερμοκήπιο» επιχειρηματικότητας, ένα «Μονακό» ασθενών με ολέθριες συνέπειες για την υγεία, το περιβάλλον και τις κοινωνικές ελευθερίες.

//Κρατική Καταστολή, θεμέλιος λίθος της καπιταλιστικής “πράσινης ανάπτυξης”

Πριν ακριβώς ένα χρόνο στο τέλος της πρώτης φάσης της καραντίνας, το κίνημα ενάντια στην καύση σκουπιδιών, στην πιο ώριμη φάση του μέχρι σήμερα, επιχείρησε να αμφισβητήσει την επιχειρηματική χούντα που έχει επιβληθεί στην πόλη με τη συνεργασία κυβερνήσεων, δημάρχων και περιφερειαρχών. Οι χιλιάδες διαδηλωτών δέχτηκαν ένα πρωτόγνωρο κύμα αστυνομικής καταστολής από τα ανατολικά μέχρι τα δυτικά της πόλης. Δεκάδες συμπολίτες μας τραυματίστηκαν ενώ σ. Β. Μάγγος που χτυπήθηκε μπροστά στα δικαστήρια Βόλου, στο όχημα που τον μετέφερε και βασανίστηκε άγρια στην αστυνομική διεύθυνση Μαγνησίας, πέθανε ένα μήνα μετά στις 13 Ιούλη 2020. Οι αστυνομικές δυνάμεις εξαπέλυσαν ένα πογκρόμ διώξεων στην πόλη ως στρατός κατοχής επιχειρηματικών συμφερόντων. Ένας στρατός κατοχής, που όσο και αν προσπάθησαν να τον εξιλεώσουν και να τον θυματοποιήσουν οι αστικοί κύκλοι της περιοχής τις αμέσως επόμενες μέρες από τη διαδήλωση της 13ης Ιούνη, έδρασε σαν ένας σαδιστικός όχλος εκδικητικού μίσους απέναντι σε κάθε ζωντανή φωνή της πόλης.

Η διαδήλωση στις 13 Ιούνη του 2020 σηματοδότησε την έξοδο του κινήματος ενάντια στην καύση σκουπιδιών από τον ατέρμονο κύκλο των θεσμικών αυταπατών και τη στροφή ενός ολόκληρου λαϊκού ρεύματος στην προσπάθειά να καθορίσει το ίδιο με τη δράση του το μέλλον για την πόλη και τη ζωή. Τέθηκε ένα νέο όριο που απείλησε για πρώτη φορά τους σχεδιασμούς της αστικής πολιτικής στην πόλη και για αυτό έπρεπε να χτυπηθεί με κάθε τρόπο.

Στις 13 Ιούνη του 2020 ο βασιλιάς ήταν γυμνός. Οι γραβατωμένοι «ειδικοί» που μας καθησύχαζαν για τις συνέπειες της καύσης σκουπιδιών έδωσαν τη θέση τους στους πάνοπλους ματατζήδες. Οι κουστωδίες των θεσμικών αστικών κομμάτων, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, που με το ένα χέρι υπέγραφαν στα υπουργεία την προώθηση της καύσης σκουπιδιών και με το άλλο δήλωναν τοπικά την αντίθεσή τους στην καύση, ξαφνικά έχασαν την όραση τους και δεν είδαν πουθενά την αστυνομική βία και επιχείρησαν με κάθε τρόπο να κατασυκοφαντήσουν τους χιλιάδες διαδηλωτές.

Ο Βόλος θύμιζε κάτι από Σκουριές και Κερατέα. Ο καπιταλισμός εμπεριέχει στον πυρήνα της ύπαρξης του τη διαρκή εμπορευματοποίηση κάθε πτυχής της ανθρώπινης δραστηριότητας, την καταστροφή του περιβάλλοντος, την ιδιοποίηση της κοινωνικής εργασίας και όλων των κοινωνικών αγαθών που κατακτήθηκαν με αγώνες και αίμα. Η υφαρπαγή τους δεν μπορεί να γίνει χωρίς τους στρατούς κατοχής των κατασταλτικών δυνάμεων (πολύ περισσότερο όταν ο λαός αντιστέκεται), το νομοθετικό και πολιτικό οπλοστάσιο των κυβερνήσεων, των δημάρχων, των περιφερειαρχών και της ΕΕ σε υπερεθνικό επίπεδο που υποτάσσεται στα λόμπι του κεφαλαίου.

//Βόλος, η πόλη πείραμα για την εξάπλωση της καύσης σκουπιδιών σε πανελλαδικό επίπεδο.

Πανελλαδικό κίνημα ανατροπής η απάντησή μας! Ο Εθνικός Σχεδιασμός Διαχείρισης Απορριμάτων (ΕΣΔΑ) που ψηφίστηκε σε χρόνο ρεκόρ τον Αύγουστο του 2020 προωθεί το μοντέλο της καύσης σκουπιδιών σε όλη την επικράτεια. Μια κατεύθυνση που σφραγίζεται με τη δημιουργία νέων εργοστασίων επεξεργασίας απορριμμάτων, την επέκταση της καύσης με χιλιάδες τόνους απορριμμάτων από τσιμεντοβιομηχανίες και σε άλλες περιοχές (βλ. Θεσσαλονίκη, Εύβοια) κ.α. Η προώθηση της καύσης σκουπιδιών είναι άμεσα συνδεδεμένη τόσο με τον πόλεμο για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών τον οποίο διεξάγουν μεγάλα πολυεθνικά συγκροτήματα, όσο και με τη διατήρηση του κερδοφόρου κύκλου παραγωγής και κατανάλωσης στρατηγικών μονοπωλίων (βλ. παραγωγούς πετρελαιοειδών – πλαστικών). Είναι μία διαδικασία που διαρκώς αυξάνει τον όγκο των παραγόμενων σκουπιδιών, κατασπαταλά πρώτες ύλες και με τις πλέον βλαβερές συνέπειες για τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Το όραμα της ανακύκλωσης πάει…. στα σκουπίδια.

Ο νέος σχεδιασμός για την καύση σε εθνικό επίπεδο δίνει αντικειμενικά άλλη διάσταση στον αγώνα μας. Αποδεικνύει πως το ζήτημα δεν αποτελεί απλά ένα τοπικό ζήτημα διαχείρισης, ούτε πολύ περισσότερο ένα απλά περιβαλλοντικό ζήτημα ή ένα ζήτημα «ειδικών». Η καύση σκουπιδιών περικλείει στο εσωτερικό της βαθιές πολιτικές ιεραρχήσεις της καπιταλιστικής οικονομίας και ως εκ τούτου η πάλη εναντίον της είναι ζήτημα με ταξικό πρόσημο και ορίζοντα πρωτίστως πολιτικό, δηλ. ποια κοινωνική τάξη θα επιβάλλει τους όρους της ζωής.

Από την πρώτη στιγμή των αγώνων θέσαμε αυτή την οπτική. Επιχειρήσαμε να υπερβούμε την τοπική διάσταση του ζητήματος θέτοντας το όριο της αντιπαράθεσης όχι στον εξορθολογησμό της καύσης, αλλά στην ήττα των βασικών πολιτικών και οικονομικών παραγόντων που την προωθούσαν και τη νίκη του λαού.

Αγωνιζόμαστε για τη συγκρότηση ενός κινήματος με πανελλαδικά χαρακτηριστικά ενάντια στην καταστροφική καπιταλιστική ανάπτυξη, που θα βάζει σήμερα φρένο στην εκμεταλλευτική δραστηριότητα του κεφαλαίου και θα ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που ορίζοντάς της δε θα είναι το καπιταλιστικά εφικτό αλλά το κοινωνικά αναγκαίο για τον άνθρωπο και το φυσικό περιβάλλον. Η περυσινή πανελλαδική κινητοποίηση του λαού στο Βόλο, έγινε σύμβολο του αγώνα ενάντια στην καύση σκουπιδιών, πρέπει να αποκτήσει πανελλαδικά χαρακτηριστικά, ταξικό περιεχόμενο και κινηματικές πρωτοβουλίες που να υπερβαίνουν τη διαμαρτυρία με κοινοβουλευτικά όρια και την υποταγή στο δόγμα Νόμος και Τάξη όλων των αστικών κυβερνήσεων.

//Συντονισμένος αγώνας για την επιβολή των αναγκών του λαού

Τα τελευταία χρόνια εκδηλώνονται σε μια σειρά περιοχών πολύμορφοι, μαχητικοί και με διάρκεια αγώνες ενάντια στην καπιταλιστική “ανάπτυξη”, είτε αυτή παίρνει τη μορφή φαραωνικών έργων, τη μορφή εξορυκτικών δραστηριοτήτων, είτε τη μορφή «πράσινων» επενδύσεων, από τα Άγραφα μέχρι τις Σκουριές, την Κρήτη μέχρι το Ιόνιο. Αυτοί οι αγώνες, από τη φύση της ίδιας της εποχής μας, συναντιούνται με τις πολύπλευρες κοινωνικές διεκδικήσεις και λαμβάνουν μαχητικές εκφράσεις μέσα στο εργατικό κίνημα. Επιδίωξή μας είναι να υπερβούμε τα σινικά τοίχοι των «θεματικών» αγώνων και να συμβάλλουμε στη συγκρότηση ενός πολύμορφου πολιτικού κινήματος ανατροπής. Έντεκα χρόνια μνημονίων και αγώνων έχουν δείξει ότι την εποχή της κρίσης το κεφάλαιο δεν παραχωρεί τίποτα παρά μόνο αν κινδυνεύει να χάσει τα πάντα.

Η περίοδος της καραντίνας όπου συναντήθηκαν οι αγώνες για την ενίσχυση της δημόσιας υγείας, με τους αγώνες για τις λαϊκές ελευθερίες, την πάλη ενάντια στους μηχανισμούς καταστολής και τα εργατικά δικαιώματα δείχνει το δρόμο για ένα νέο μοντέλο συνολικής πολιτικής παρέμβασης των κινημάτων. Που δε θα βάζουν όρια στην ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών, δεν θα κατακερματίζουν την κοινωνική και πολιτική διαπάλη και τελικά θα υπερβαίνουν τους πραγματικούς και τεχνητούς διαχωρισμούς που επιβάλλει το κεφάλαιο που καθορίζει πάντα ένα δοσμένο πλαίσιο για τη διαίρεση του ατομικού από το κοινωνικό, του ταξικού από το πολιτικό, τον εξοστρακισμό της άμεσης δράσης του λαού σε αστικές κοινοβουλευτικές λύσεις για να γίνεται το ΟΧΙ πάντα ΝΑΙ.

Έχουμε επιλέξει να ενεργοποιήσουμε τον λαϊκό παράγοντα συμμετέχοντας δραστήρια σε όλα τα μέτωπα γιατί δεν περιμένουμε κανέναν να λύσει τα προβλήματά για εμάς. Το σύνθημα “Ο λαός σώζει το λαό” εκφράζει το δρόμο για τη συγκρότηση των αναγκαίων θεσμών από τα κάτω που να είναι ικανοί να επιβάλλουν τη θέλησή μας ενάντια και πέρα από τους επίσημους θεσμούς του τοπικού και κεντρικού αστικού κράτους.

//Να φύγει η Lafarge, να ζήσουμε εμείς

Το δίκιο μας δεν θα κριθεί σε δικαστικές αίθουσες, με κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις και νομοθετικές ρυθμίσεις. Μέσα στις πόλεις μας δεν είμαστε όλοι ίδιοι και ίσοι. Η καπιταλιστική κρίση έχει γιγαντώσει τις ταξικές ανισότητες με την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, ιδιαίτερα τη νεολαία της διαρκούς επισφάλειας να βρίσκονται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, μεταξύ ζωής και θανάτου.

Η άρχουσα τάξη με όλα τα μέσα που διαθέτει και κυρίως με τα μηνύματα κοινωνικής ειρήνης, διευθέτησης με “πολιτισμένο” τρόπο όλων των διαφορών δημιουργεί αποπροσανατολισμό, απλώνει το πέπλο της ιδεολογικής σύγχυσης για να μπορεί η κάθε Lafarge να κάνει με ασφάλεια “business as usual”. Tα κοινωνικά κινήματα έχουν τη δύναμη να καθορίσουν το μέλλον μέσα από τη σύγκρουση, την κλιμάκωση του αγώνα με ενότητα στο δρόμο και τον κεντρικό πολιτικό στόχο.

Το σύνθημα μας «Να φύγει η Lafarge από την πόλη» έσπασε την ομερτά, την απόλυτη σιωπή που υπήρχε πολλά χρόνια στην πόλη γύρω από την λειτουργία της ΑΓΕΤ με τη συνενοχή των δημοτικών αρχών που δεν υλοποιούν τον ψηφισμένο πολεοδομικό σχεδιασμό της πόλης που προβλέπει την απομάκρυνση του εργοστασίου από την πόλη. Όρος της δικής μας νίκης είναι να διαρραγεί το μέτωπο της άρχουσας τάξης, να σπάσει το συνεχές των αστικών κυβερνήσεων και το αλισβερίσι των τοπικών παραγόντων με τους καπιταλιστές επενδυτές.

Η διεθνής καπιταλιστική κρίση που ξέσπασε το 2008 έσπειρε εκατομμύρια θύματα φτώχειας κι απελπισίας, συνδυασμένη πλέον με τα εκατομμύρια νεκρών της πανδημίας, δείχνει ότι καμιά ειρήνη μεταξύ του κεφαλαίου και των δυνάμεων της εργασίας δεν είναι εφικτή. Για να υπάρξει κοινωνική ειρήνη πρέπει να νικήσουμε στον ταξικό πόλεμο. Να τους ανατρέψουμε επιβάλλοντας τις δικές μας ανάγκες, τα δικά μας όνειρα. Δεν έχουμε να χάσουμε άλλα παρά μόνο να κερδίσουμε τα πάντα.

Για να ανασάνουμε ελεύθερα πρέπει να σηκώσουμε ψηλά τις γροθιές μας.

Ιούνιος 2021
Συντονισμός Συλλογικοτήτων Βόλου

Η Πρωτομαγιά είναι Διεθνής και είναι βαμμένη με αίμα! | «Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες ύπνο» | Ταξική συγκέντρωση & Πορεία – 6 Μάη, 7μμ, Ταχυδρομείο Βόλου

Το σύνθημα του 1886 βρίσκει την εργατική τάξη σε κρίσιμο σταυροδρόμι της αξεπέραστης διεθνούς και ιστορικής κρίσης του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού ταυτόχρονα με την επίσης παγκοσμιοποιημένη πανδημία που αλληλένδετα οδηγεί σε εκατόμβες νεκρών από τη φτώχεια, την πείνα, το πόλεμο, το κορωνοϊό που πλήττει θανάσιμα τους φτωχούς. Το κρίσιμο ερώτημα επανέρχεται διαρκώς και με μεγαλύτερη οξύτητα: Υπάρχει ζωή μέσα στον καπιταλισμό;

Ο φόρος αίματος της εργατικής τάξης σε διεθνή κλίμακα είναι ανεξάντλητος, το σύστημα των βαμπίρ ρoυφά το αίμα των εργατών με τις άθλιες συνθήκες δουλειάς, χωρίς περίθαλψη, πρόνοια, σύνταξη, ελαστικοποιώντας το χρόνο δουλειάς, με χιλιάδες νεκρούς στα πεδία των μαχών, μέσα κι έξω από τα νοσοκομεία covid19. Η άρχουσα τάξη δεν στρέφεται μόνο ενάντια στον άνθρωπο αλλά και την ίδια τη φύση, λεηλατώντας, καταστρέφοντας, τσιμεντώνοντας τα πάντα. Ο θάνατος από τον ιό έγινε πανδημικός εξαιτίας της περιφρόνησης των καπιταλιστών για τον άνθρωπο και τη φύση.

Αυτή η περιφρόνηση φαίνεται και στη χώρα μας όπου η κυβέρνηση της ΝΔ με επικεφαλής το ρόπαλο του χωροφύλακα Χρυσοχοϊδη και τα νομοθετήματα του dealer Χατζηδάκη, στηριγμένοι όλοι τους στο “ηρωϊκό” έπος της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, συνεχίζουν να ξηλώνουν όλες εκείνες τις κατακτήσεις για τις οποίες χύθηκε αίμα: δώρα, επιδόματα, μισθούς, συντάξεις, 8ωρο, περίθαλψη, παιδεία, συνδικαλιστικές, πολιτικές και ατομικές ελευθερίες.

Πρόκειται για την ολοκλήρωση των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων που δρομολογήθηκαν ήδη από τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εναντίον του συνδικαλισμού και της οργανωμένης εργατικής πάλης. Την ίδια στιγμή, η ΝΔ εργαλειοποιεί την πανδημία ενισχύοντας τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, με προσλήψεις στρατιών αστυνομικών αλλά όχι γιατρών και νοσηλευτών, για να επιβάλει συνθήκες αστυνομικού κράτους, στα πανεπιστήμια, στις εργατικές διαδηλώσεις και απεργίες, χρησιμοποιώντας τη βία του κράτους ως απάντηση στην υγειονομική κρίση αλλά και σ’ όλα τα οξυμένα προβλήματα της κοινωνίας και του λαού.

Η απάντηση στο θεμελιώδες ερώτημα απαιτεί την ολομέτωπη ταξική επίθεση, οργανωμένη από τα κάτω, ανεξάρτητα από το κράτος και τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Οι νενέκοι της ΓΣΕΕ (αγκαζέ με το …ιστορικό ΕΚΒ) που ψήφισαν υπέρ των μνημονίων, σχεδίασαν από κοινού με τη ΝΔ να μετακινηθεί ο εορτασμός της φετινής πρωτομαγιάς σε ένα εορταστικό πενθήμερο αντί σε ένα αγώνα μέχρι εσχάτων. Η εργατική τάξη θα τους αγνοήσει και θα τους στείλει στα σκουπίδια της ιστορίας!

Η χώρα μας πρωταθλητής στην ανεργία, είναι πρωταθλητής στις πολεμικές δαπάνες. Η Ελλάδα καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση σε εξοπλισμούς μετά τις ΗΠΑ! Ποιος μπορεί να αγνοήσει ότι οι αστικές κυβερνήσεις προετοιμάζονται για πόλεμο μέσα κι έξω από τη χώρα; Η διπλωματία των αστών πάει χέρι-χέρι με την επέκταση των αμερικάνικων βάσεων, την προετοιμασία σε νέους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς για τους πετρελαιάδες και τους ιμπεριαλιστές. Δεν θα γίνουμε κρέας στα κανόνια τους!

Ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Βόλου επιδιώκει συνειδητά τη συνένωση όλου του μαχόμενου κόσμου της εργασίας, της ανεργίας, των απόκληρων, και καταπιεσμένων, ντόπιων και ξένων για την κοινωνική και ταξική μας χειραφέτηση. Για να γίνει πράξη το ΨΩΜΙ-ΥΓΕΙΑ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, όλες οι αστικές κυβερνήσεις να ανατραπούν.

Να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας!

3 Μάη 2021

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΒΟΛΟΥ

Τα νομοσχεδια ανατρεπονται στους δρομους του αγωνα!

Εδώ και ένα χρόνο η κυβέρνηση, εργαλειοποιώντας την πανδημία, έχει εξαπολύσει μια σκληρή επίθεση στην εκπαίδευση, την εργασία, την υγεία, τις δημοκρατικές ελευθερίες, με την ανοχή και τη στήριξη της αντιπολίτευσης. Εδώ και ένα χρόνο, και ενώ το υγειονομικό προσωπικό φωνάζει για την οριακή κατάσταση στο ΕΣΥ και την ανάγκη για ενίσχυση του, η κυβέρνηση κάνει προσλήψεις στην αστυνομία και αγοράζει πολεμικούς εξοπλισμούς δισεκατομμυρίων. Αντί να δοθούν χρήματα για να ανοίξουν σχολεία και σχολές με ασφάλεια, δίνει εκατομμύρια στα ΜΜΕ. Μέσα σε αυτή την κατάσταση περνάει μια σειρά αντιδραστικών νομοσχεδίων σε παιδεία και εργασία σε χρόνο ρεκόρ, επιστρατεύοντας και τις δυνάμεις καταστολής ώστε να καταπνίξουν κάθε αντίδραση. Πριν λίγο καιρό, πέρασε ο πρώτος νόμος στην εκπαίδευση ο οποίος, σε συνέχεια των νόμων της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, οξύνει του ταξικούς φραγμούς και πετάει τα φτωχότερα κομμάτια της κοινωνίας εκτός της εκπαίδευσης. Σε συνδυασμό με την αστυνομία στα πανεπιστήμια, προσπαθούν να ενισχύσουν την επιχειρηματική λειτουργία των πανεπιστημίων, η οποία θα γίνεται απρόσκοπτα, χωρίς τις «ενοχλητικές διεκδικήσεις» των φοιτητών. Το 2ο νομοσχέδιο που έρχεται, τα ενισχύει ακόμα περισσότερο. Όμως, σε αυτή την κατάσταση βλέπουμε τη νεολαία να αντιδρά, να κάνει καταλήψεις και να διαδηλώνει. Και στην πόλη μας βλέπουμε μαζικές κινητοποιήσεις φοιτητών και μαθητών. Tην προηγούμενη βδομάδα τρεις σχολές του Βόλου (Αρχιτεκτονική, ΗΜΜΥ, ΠΤΕΑ) πήραν μάχιμη απόφαση για κατάληψη στο κτήριο του Θόλου με στόχο την ανατροπή του νομοσχεδίου Κεραμέως – Χρυσοχοϊδη και αίτημα να ανοίξουν οι σχολές με τους όρους των φοιτητών/τριών.  

Το σχήμα της Camera Obscura ΕΑΑΚ έχει ενεργό ρόλο σε όλο αυτόν τον αγώνα, συζητώντας και συνδιαμορφώνοντας απόψεις με το πιο αγωνιστικό κομμάτι της σχολής μέσα από διαδικασίες ανοιχτής συζήτησης και απόφασης από τα κάτω και αμεσοδημοκρατικά, κόντρα σε λογικές ανάθεσης και συνεννόησης «προσωπικοτήτων». Για αυτό στηρίζουμε την Πρωτοβουλία Φοιτητ(ρι)ων Αρχιτεκτονικής, γιατί ακριβώς αποφασίζει μέσω τέτοιων διαδικασιών. Γιατί στοχεύει στην ενίσχυση του φοιτητικού κινήματος και τη σύνδεσή του με τα υπόλοιπα κομμάτια της κοινωνίας. Η επίθεση που δεχόμαστε άλλωστε στην παιδεία, δεν είναι ξεχωριστή από την επίθεση στην υγεία, την εργασία και τα δικαιώματα. Άρα το κίνημα πρέπει να δώσει συνολική απάντηση, όχι με μια φοιτητοκεντρική λογική, αλλά με ένα σχέδιο για συνένωση όλων των αγωνιζόμενων κομματιών της κοινωνίας. Σε αυτήν την προοπτική θα αγωνιστούμε και θα δώσουμε το παρόν για την ενδυνάμωση ενός αντικαπιταλιστικού ρεύματος στο πανεπιστήμιο που θα πρωτοστατεί στους αγώνες.

Και αυτός άλλωστε θεωρούμε ότι είναι και ο τρόπος που το κίνημα θα έχει μέλλον και προοπτική. Με διαδικασίες από τα κάτω, που θα συσπειρώνει όλα τα κομμάτια της πληττόμενης πλειοψηφίας και θα μιλάει για ένα σχέδιο συνολικής αντεπίθεσης. Λογικές συντεχνιακών αιτημάτων και επαναλαμβανόμενων κινητοποιήσεων, δεν έχουν προοπτική κλιμάκωσης του αγώνα ούτε νίκης. Δε γίνεται να απομονώνουμε το εκπαιδευτικό κίνημα μόνο ενάντια στο νόμο ή την καταστολή, χρειάζεται να αφουγκραστούμε τις αγωνίες της κοινωνίας και να απαντήσουμε συνολικά ενάντια στο επιχειρηματικό πανεπιστήμιο. Επιδιώκουμε τη συμμαχία με τα πιο πληττόμενα κομμάτια της εκπαίδευσης και όχι μόνο, τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς, την εργαζόμενη νεολαία, αλλά όχι με θεσμικούς παράγοντες του πανεπιστημίου-στελέχη της πρώην κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, τους οποίους άλλες λογικές στο κίνημα θεωρούν συμμάχους. Άλλωστε, μπορεί οι φορείς του πανεπιστημίου να λένε όχι στην πανεπιστημιακή αστυνομία, άλλα θέλουν security και φύλακες στις σχολές, αποστειρώνουν όλο και περισσότερο το πανεπιστήμιο από τις διαφορετικές φωνές και διεκδικήσεις και ενισχύουν την έρευνα για επιχειρήσεις, περιφέρεια και στρατό. Το ΠΘ αποτελεί τρανταχτό παράδειγμα.

Ραντεβού στις γενικές συνελεύσεις μας και στους δρόμους του αγώνα!

• Μόρφωση-υγεία-αξιοπρεπή εργασία-ελευθερίες. Κατάργηση της απαγόρευση κυκλοφορίας, των προστίμων και των διώξεων!
• Λεφτά για την παιδεία και τη υγεία, όχι για πολεμικούς εξοπλισμούς και καταστολή.
• Κάτω το νομοσχέδιο Κεραμέως και κάθε αντιδραστική αλλαγή στην εκπαίδευση
• Η τηλεκπαίδευση δεν είναι εκπαίδευση! Να ανοίξουν τα σχολεία και οι σχολές με όλα τα μέτρα προστασίας.
• Αύξηση των εισακτέων στα πανεπιστήμια, ελεύθερη πρόσβαση χωρίς ταξικούς και εξεταστικούς φραγμούς ανάλογα με τα ενδιαφέροντα του κάθε μαθητή/ρια!
• Ενιαία δημόσια και δωρεάν πανεπιστημιακή εκπαίδευση για όλους/ες. Κατάργηση της ιδιωτικής παιδείας και των διδάκτρων. Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους!

Ψήφισμα του ΦΣ Αρχιτεκτονικής ΠΘ κατά της δημιουργίας πανεπιστημιακής αστυνομίας και υπεράσπισης του ασύλου