Donald the Unstoppable
We zijn de gouden eeuw voorbij. De belofte van ongebreidelde groei is voorbij, door gemaximaliseerde efficentie en overschrijding van de grenzen van onze aarde. De tijd dat je met hard werken alleen een fatsoenlijk bestaan kan opbouwen zijn voorbij. De jongste generatie heeft te maken met sombere toekomstperspectieven. Het is een periode van moeilijke keuzes voor de politiek.
In het Amerikaanse politieke veld staan de democraten en de liberalen lijnrecht tegen over elkaar. House of Cards is realiteit geworden. De politieke arena laat weinig ruimte om ook het publieke belang optimaal te bedienen. ook de media (zeker niet neutraal in Amerika) speelt hierin een belangrijke rol.
Wat doe je als je een president hebt gekozen, deze ontspoord en je hem niet meer in de hand kan houden? Want dat is wat momenteel aan de hand is.
het is duidelijk dat Donald alle middelen in zijn bezit gebruikt om te bereiken wat hij wil, maar zich niet tegenhouden door bestaande afspraken en conventies, regelgeving of zelfs internationaal recht. Het uitzetten van illegale en (vooral) legale bewoners van Amerika, het ontvoeren van de president van Venezuela, het bedreigen van het annexeren van Groenland, het niet vrijgeven van de Epstein files. opmerkelijk na alle gemaakte beloftes (geen nieuwe oorlogen meer, opkomen voor de hardwerkende Amerikaan, het vrijgeven van de Epstein files). De geest is uit de fles en laat zich er niet meer instoppen.
Nu is de vraag wat je doet als democratisch land wanneer je gekozen leider zich niet meer laat tegenhouden door de democratische regels. Het Amerikaanse systeem lijkt niet de macht die deze president naar zich toetrekt te beteugelen. Ik hoorde in een interview met Rachel Maddow (Amerikaanse podcaster en youtuber) dat er al regelmatig demonstraties van de bevolking zijn in Amerika en dat zij hoopt op de 3,5% regel. Dat als 3,5% van de bevolking de straat op gaat, dat de zittende macht daar niet tegenin kan gaan. Ik ben benieuwd hoe dit zich gaat ontvouwen de komende tijd.
Financieel nieuws
Overige financieel nieuws: De prijs van een fijn volkorenbrood is gestegen naar € 2,49, dat is een stijging van 2,3% t.o.v. gisteren. De overmatige regenbui van vorige week in Groningen wordt door de bakkers opgevoerd als reden voor stijgende inkoopprijzen.
Waarom krijgen wij dagelijks de beursinformatie te horen. Is dat werkelijk wat de beste weergave is van de economische stand van zaken? Hieronder een link naar een instructiefilmpje
De koers van een aandeel vertegenwoordigt dus de waarde van een onderneming. En de waarde van de (een) beurs, zou ons wat moeten zeggen over de waarde van de industrie. Maar wil dat ook zeggen dat de waarde een objectieve waarde is? Volgens mij niet. In de video wordt bijvoorbeeld ingegaan op wat geruchten doen met de koers van een bedrijf. Als de waardering onderhevig is aan de verwachtingen, dan kan het dus geen objectieve waardering zijn van de werkelijke waarde van de onderneming. De verwachtingen zijn immers nog niet gerealiseerd.
Deze grafiek laat zien dat de groei van de beurs (op dit geval de Dow Jones) niet gelijk staat aan de economische groei. De beurs is exponentieel gestegen in het laatste kwart van de tijdlijn. Er worden dus nogal wat voorschotten genomen op toekomstige verdiensten van de bedrijven. Daarnaast is het denk ik ook zo dat veel van de toegenomen waarde van de beurs komt door de groei die minder bij mensen terecht is gekomen en meer bij bedrijven.
Freedom of power
“If I can make it there, I’ll make it anywhere” a famous singer once sang. The song is about New York of course, but I think a lot of Americans feel this way about their country. From early on in American history anyone should be able to make it work hard and smart work. Government should hold back and not interfere with the market to much. The last decade a lot of discussion is about Health Care for everyone (paid by everyone), free trade in the world, gun control, etc.. All questions on how much influence the government should have in balance to the rights of the public individual.
What surprises me more and more is that this way of thinking only seems to go one way. America has a political system of 2 parties. From a economic perspective this looks a lot like an olichargy, where a few dominate the many. Take into account the fact money goes a lone way to buy you a seat in these organizations of power and my worries increase. Because a lot of this money comes from organisations with own agendas. Because fo the 2-party-system a lot of issues get polarized and explode into issues far bigger than they should be. The 2-party-system also contributes to an ‘all or nothing’ country policy, depending on who is the biggest party at any given time. It looks like all nuance dissapates from the political stage. Isn’t revoking all press passes from critical press an missed opportunity to reach out the public and unite America?
How many votes should a company have? If money can buy you a seat in power, it can also give you votes and influence in political decisions that are made. In a system where nuances are gone and consensus is only necessary within 1 big party, the influence of companies is larger than it should be. Also within 1 big political party there are almost always strong dependencees on each other that don’t resemble anything like a democracy. If markets should be left alone to work optimal (by way of free market and open to all competitors) from an economic point of view, than what are all these companies doing interfering with the political system. Should we not get suspicious the bigger the companies get? In an open market with a lot of competition (largely hailed by all Americans beceause that way everybode profits the most) the influence is spread amongst a lot of companies. As the amount of companies decreases (and the financial power of company increases) the political influence of a company increases. Shouldn’t political awareness not also be more suspicious of these companies. Are the companies the first priority of the government or is it the interest of the public, the people they represent?
From my point of view it looks like the companies, represented by their lobbies, having paid for getting politicians in their seats of power, are too closely connected to the power structures of the USA in relation to the people by which grace it can (and should) exist. That’s why it amazes my to hear that elections can be influenced by politics by emerging barriers for people to vote. Should not all people have a vote (and thus influence) in the ruling of their country? Isn’t that what democracy is all about? Even with a 2 party system it will be hard to get nuance back on the political stage. But at least it breaks down some barriers for all Americans to reward or punish a executed political course. Now it seems the houses and thus the political system fears the interference of the people so much it needs to create barriers to hold on to the powers it was given to them. How can this cowardly behaviour be united in this land of the brave? Should not the people have the freedom to choose the power they want to be ruled by in a democracy?
I wish I had more time to read and write about this stuff. I know these are only my thoughts, but putting them on paper helps to develop my views on the world. Testing my arguments and strengthening with published articles and research takes serious time which sadly I have to little of. I would love to work all day on studying the individual components I wrote about and bringing more arguments, opinions and nuance to my writings. Nevertheless it gives me satisfaction to write.
Pechtold
Onlangs was er het onverwachte nieuws dat Alexander Pechtold de Haagse politiek gaat verlaten. In Vrij Nederland verscheen direct een interview met hem, die hij zelf al lange tijd vooraf had bekokstoofd. Een geraffineerde politieke zet om zo zelf wat uitgebreider te kunnen terugblikken en verduidelijken waarom hij deze stap op dit moment wil zetten.
Op mij kwam Alexander Pechtold altijd over als een uitstekende debater. Vooral in de oppositie, omdat hij zo goed in staat was de minderheden te verdedigen, wanneer deze onrecht aangedaan werden. Niet door alleen een sneer uit te delen, maar door direct de argumentatie van de coalitie aan te vallen. Hij deed dat ook vaak met humor en een duidelijkheid waar waarschijnlijk veel Haagse politici jaloers op zijn en die zijn benaderbaarheid heeft vergroot. En ondanks dat er de afgelopen tijd wat onregelmatigheden uit zijn privéleven in het nieuws zijn gekomen (het appartement en zijn vroegere affaire) heeft hij een bepaalde integere uitstraling die hem een oprechtheid geeft. Voor mij is Pechtold ook wel degene die vaak scherpe randjes aanhaalde om nuanceringen aan te brengen.
Het lijkt mij onwijs lastig in deze tijd waarin niet alleen je politieke keuzes, maar ook je privéleven continue in de schijnwerpers worden geprobeerd te zetten. Het lijkt wel alsof een teken van zwakte in je privéleven al je goede politieke of zakelijke keuzes in één klap niets meer waard maakt. Ik ben het ermee eens dat je als politicus integer zou moeten zijn, maar met het beeld van Je hebt het niet van mij (Joris Luyendijk) in het achterhoofd lijkt me dat knap lastig in de Haagse wurggreep waar iedereen elkaar in de mangel (en nodig) heeft. Zijn functioneren zou wel lastig zijn geworden met de openbaring van het verhaal van de ex-partner, maar doet niet af aan zijn goede functioneren als kamerlid.
Voor Nederland jammer om een politicus met kleur te zien vertrekken uit de kamer. Het zal de debatten vast niet ten goede komen.
Geld voor leven
Beste financiers en geldverstrekkers, renteniers en filantropen, miljonairs en miljardairs,
Ligt u net als ik ook wel eens te mijmeren over de toekomst? Ik bedoel niet over volgend jaar of hoe het over 10 jaar met ons gaat. Maar ik bedoel dan over de wereld waarin onze kinderen opgroeien. Wat is het beeld dat u dan voor ogen heeft?
Als ik mijn ogen sluit en nadenk over de toekomst dan wens ik een wereld waarin waarin wetenschappelijke vooruitgang ons in staat stelt ongekend grote stappen te maken. Een wereld waarin ware visionairs de grote problemen (zoals droogte en honger, ontbossing en overbevissing, klimaatproblemen en zeespiegelstijging) van onze tijd hebben beslecht. Een wereld waar vooruitgang van de hele wereld de lands- en volksgrenzen overstijgt en de balans tussen mens en natuur is hersteld, Wat is uw beeld?
Maar wanneer ik mijn ogen open en nadenk over de toekomst dan zie ik wetenschappelijke vooruitgang in dienst van bedrijven die op zoek zijn naar ongekend grote winsten. Een wereld waar visionairs afwezig zijn er gebrek is aan een goede toekomstvisie. Een wereld waarin de sociaal isolement toeneemt en de kloof tussen mensen groter is en groter wordt en de wereld is uitgeput en uitgeleefd. Een wereld waarin mensen zonder kans kansloos aankloppen aan onze landsgrenzen.
Toch weet ik dat het mogelijk moet zijn om die wens vorm te geven. En volgens mij bent u in staat om die beweging in gang te zetten! Waarom start u geen onderneming met een maatschappelijk winstoogmerk? U heeft vast passies en groepen of gemeenschappen die u belangrijk vindt. Waarom start u geen onderneming die als winstoogmerk hebben om de maatschappij te verbeteren? Geen winst om zelf nog rijker van te worden, maar winst om als bedrijf te groeien en uw maatschappelijke doel te ondersteunen? Of dat nou lokale armoede is of natuurbescherming, ondersteuning van zwakke ouderen of kunstenaars, van ouderloze kinderen of mensen met aanpassingsproblemen, het maakt niet uit. Maar volgens mij heeft u de middelen in handen om uw wens voor de wereld vorm te geven. U wilt toch ook de wereld beter achter laten dan u het heeft gevonden?
De kansen die u heeft gekregen in het leven zijn mede mogelijk gemaakt door het geld dat u heeft kunnen gebruiken. Ik vraag u niet om dat geld weg te geven, want ik gun u uw geld. Maar waarom neemt u niet iets meer initiatief en steekt u dat geld niet als lening in een nieuwe (of bestaande) onderneming, waar u een normale rente voor krijgt. Maar u gunt de groei van uw bedrijf dan aan de maatschappij. U bent zeer waarschijnlijk erg goed met geld en het bedrijven van bedrijven, dus u bent uitstekend in staat om hiervoor mooie constructies te verzinnen of te gebruiken. Ik weet zeker dat er ontzettend veel mensen zijn die prachtige nieuwe ideeën hebben om nieuwe business te genereren. Hoe ongekend mooi zou het zijn als u die mensen en de maatschappij tegelijkertijd kunt helpen!
Zou het niet mooi zijn als die bedrijven zich ontwikkelen en er nieuwe bedrijfsvormen ontstaan? Bedrijven waarin mensen zich geroepen om te komen werken, niet alleen voor de financiële beloning, maar juist om hun bestaansrecht te vinden. Bedrijven die al groeiend de maatschappij laten meeprofiteren van die groei. Een maatschappij die gedragen wordt door de bedrijven in plaats van dat zij erdoor wordt uitgekleed.
Een mooiere erfenis dan dat kunt u toch niet achterlaten? Ik hoop zo dat u luistert…
Mijn eeuwige dank,
Christiaan
Het geheim van Methusalem
Gisteravond Het geheim van Methusalem gezien van NPO2. Een nieuw format van de EO. Eigenlijk een variant op wat ze eerder gedaan hebben. Koppel een bekende Nederlander (Arie Boomsma, Hennie Huisman, Catherine Keyl) aan een specifiek onderwerp (uit de kast, 40 dagen zonder seks, op zoek naar God) om er met diepgang op zoek te gaan naar menselijke vragen binnen het thema, waar ruimte voor twijfel en vragen kan en mag.
Dit keer is Erik Scherder aan de beurt om met zijn vragen over ouderdom erop uit te trekken om met diverse mensen in gesprek te gaan. Hij denkt dat het mogelijk is om gelukkig oud te worden en ziet in deze serie afleveringen voorbeelden van beide kanten. Mensen die gezond oud worden, maar ook mensen die met gebreken hebben om te gaan.
Mooi om de bevlogen hoogleraar in gesprek te zien met andere mensen en ook van oude mensen te horen wat erg is aan ouder worden, maar ook wat het leven de moeite waard maakt. Het lijkt me ook lastiger als je lichaam steeds meer gebreken krijgt en je generatiegenoten ook steeds minder in aantal worden.
Wat wel opviel was het gebrek aan doelen om voor te leven. Het is niet onwaarschijnlijk dat we medisch gezien steeds meer mogelijkheden krijgen om ouder te worden. Dat betekent dat veel van ons ook daadwerkelijk ouder zullen gaan worden. Maar wat gaan we doen met die tijd?
Mijn verwachting is dat we al eerder zullen gaan stoppen met full-time werken. Op die manier kunnen we langer doorwerken (wat we ook wel zullen moeten) en blijven van waarde door de (levens)ervaring en specifieke (organisatie)kennis die ingezet kunnen blijven worden.
En als dan op termijn ook de gezondheid achteruit gaat, werken niet langer mogelijk is en de afhankelijkheid van anderen toeneemt, wat maakt het leven dan nog de moeite waard? Zijn bejaarden- en verzorgingshuizen verlengde stervensbegeleiding of kan het meer zijn dan dat? Met alle toegenomen kennis over het verouderingsproces, sociale omgang en technologische hulpmiddelen moeten we toch niet meer inzetten op zo efficient mogelijke ouderenzorg? Volgens mij moeten we het veel meer gaan benaderen als een nieuw businessmodel. Onze jeugd is gericht op ontwikkeling en voorbereiding op ons werk. Ons werkende leven gericht op carrière en geld verdienen. Misschien moeten onze jaren in de 2e helft van ons leven wel veel meer gericht zijn op maatschappelijke ontwikkeling?
Misschien is het geheim van Methusalem wel niet hoe KAN iemand zo oud worden, maar meer hoe WIL je zo oud worden?
Politiek (een klaagzang)
Uitzonderlijk hete zomers, smeltende ijskappen, hele volken uit Afrika kloppen op de deuren van Europa, Kloof tussen arm en rijk wordt steeds groter, enz, enz. In deze turbulente en complexe tijden hebben we te maken met grote dilemma’s. Natuurlijk vinden we er allemaal wat van. Natuurlijk willen we ook onze verantwoordelijkheid nemen voor wat er in de wereld gebeurt. En natuurlijk verwachten wij ook van onze vertegenwoordigers in Den Haag om in dat complexe geheel verantwoorde keuzes in te maken namens ons.
Maar als ik dan kijk naar hoe onze democratie op dit moment werkt in ons land, dan kan ik niet zeggen mijn hoop en mijn verwachtingen op de juiste keuzes enorm hoog zijn. Mijn naïeve beeld van ons politieke systeem is dat een kleine aandeel van onze meest wijze mensen in staat is om de korte en de lange termijn van ons land te koersen in een richting waarin wij hoopvol kunnen uitkijken naar de toekomst. Of het nou in slechte jaren is, waarin er natuurlijk gekort moet worden en alle dubbeltjes (heeft de tien-eurocentvariant ook al een bijnaam?) moeten worden omgedraaid. Of dat het gaat om goede jaren waarin extra investeringen kunnen we gedaan in gebieden waar extra zorgen liggen of kansen voor langere termijn.
Na het lezen van JE HEBT HET NIET VAN MIJ van Joris Luyendijk wordt het gevoel dat in Den Haag ons systeem elkaar in de houtgreep houdt alleen maar sterker. De politici kennen een hiërarchie en vechten voor een plek op de kieslijst kan vragen om serieus gekonkel en ellebogenwerk. En voor de lange termijndoelen werkt het ook niet dat ze om de 4 jaar opnieuw gekozen moeten worden. Als we dat al halen, want kabinetten willen ook nog wel eens sneuvelen.
Dan zijn er de lobbyisten. Ze willen graag beïnvloeden hebben ook een sterke invloed. Ik vraag me af of dat wel in verhouding staat met hoe de lobbyclubs de werkelijkheid zouden moeten vertegenwoordigen. Zouden er dan niet veel meer Henk en Wilma’s moeten zijn die Jan Publiek vertegenwoordigen?? Zie als politicus maar objectief te blijven als iedereen wat van je wil en daar ook nog wel eens iets voor terug wil doen. Politieke carrières zijn lang niet altijd voor het leven, het is ook fijn wat perspectief in het bedrijfsleven achter de hand te hebben. (Nietwaar meneer Zalm?)
Dan zijn er nog de journalisten die altijd op zoek zijn naar scoops, die voornamelijk gericht lijken te zijn op het veroorzaken van ruzies door woorden zo te quoten dat het direct iemand aanstoot geeft. Wat dat betreft zijn journalisten vaak ook te vergelijken met mails en whatsapp-berichten. Vaak is het beter samen aan tafel te zitten dan via media te discussiëren. Daarnaast is onze media voornamelijk gericht op vasthouden van de lezers, toehoorder of kijker. En dan zijn saaie lange-termijnonderwerpen inkomensverdeling, levensverwachting, ontwikkelingshulp, klimaatverandering, etc. niet het meest geschikt om dit korte termijnfocus te prikkelen.
En dan zijn er nog de ambtenaren. Daarin heb ik nog het meeste hoop. Maar ook zij zijn bureaucratisch en afhankelijk van welke politieke wind er waait.
En dan is er ook nog het model van coalities. Een prachtig model om te polderen en iedereen wat te geven, maar het zijn natuurlijk niet de lange termijn doelstellingen die het zwaarst wegen bij de onderhandelingen. Het lijkt ook de laatste verkiezingen ook wel vaker zo te zijn dat de partijprogramma’s er minder toe doen. De uitkomst van het kabinet is niet wat je vooraf o.b.v. de partijprogramma’s zou verwachten. Nieuwe speerpunten worden bedacht tijdens de onderhandelingen. Wat is de identiteit van een politieke partij nog waard vandaag de dag.
Ik denk wel eens dat we wat betreft de grote wereldverbeteringen wellicht meer kunnen verwachten van China, dan van onze westerse wereld. We vinden heel wat van onszelf, maar als ik de afgelopen jaren zo om me heen kijk, dan bekruipt mij steeds meer het gevoel dat we op Amerika beginnen te lijken. En dat bedoel ik niet positief.
Tjonge, even lekker zeuren zeg. Natuurlijk wil ik niet alleen maar negativiteit spuien. Positief vind ik dat we naast het populisme van de PVV ook een hernieuwd GroenLinks hebben gezien de afgelopen jaren. Niet zo handig tijdens om tijdens de coalitievorming in te zetten op 2 verschillende paarden (vluchtelingen en klimaat), maar wel verfrissend van geluid. En ook de Partij van de Dieren. Een wat verwarrende naam voor een politieke partij, maar ook positief prikkelend om andere zienswijzen aan de politieke discussies toe te voegen.
Ik hoop dat de gevestigde partijen die de afgelopen jaren te maken hebben gehad met sterk wisselende kamerzetels hun identiteit weten te hervinden en weten uit te dragen. Daarnaast zou ik het best wel eens willen meemaken als GroenLinks en PvdD de grootste partijen zijn. Ergens moeten we in de wereld toch starten een nieuwe koers te varen. De tijd dat de VVD de kloof verder vergroot ben ik eerlijk gezegd nu wel klaar mee. Goed voor tijden van bezuinigingen, maar niet te lang.
Tijd voor nieuwe ecolomische modellen! Laten we de natuur eens wat prominenter maken (en ons rupsje-nooit-genoeg-consumptiegroeimodel wat minder). Want als onze politiek daar al slecht toe in staat is, des te meer moeite kost het mensen en organisaties om daarheen wel goede keuzes te kunnen maken. Tijd voor de nieuwe ecolomie, ook in de politiek!
Feitenkennis
Vandaag uitgelezen het boek van de Zweedse arts en hoogleraar Internationale Gezondheid Hans Rosling. Hoe toont aan dat ons wereldbeeld vol staat van vooringenomen en achterhaalde denkbeelden. Ons beeld van de wereld is gekleurd door onze cultuur, door onze media, ons onderwijs, onze positie in de wereld en bepaalde psychologische principes.
Natuurlijk worden niet alle belangrijke zaken in de wereld behandeld, maar de onderwerpen die wel behandeld worden zijn inderdaad wel belangrijke, zoals inkomensverdeling in de wereld, extreme armoede, levensverwachting, bevolkingsverdeling over de wereld, bedreigde diersoorten. De auteur behandelt vooral de onderwerpen over onderwijs, gezondheid en inkomensverdeling uitgebreider.
Het boek zit vol eye-openers en leuke en treffende anekdotes. Daarom vind ik dit zeker een aanrader heeft ook mijn beeld van de wereld wel wat verandert. Bijzonder is dat dit boek is verschenen nadat de auteur (die leed aan kanker) is overleden. Mooi dat zijn denkbeelden nu voor iedereen toegankelijk zijn via dit boek. Eigenlijk verplichte kost voor iedereen die een mening heeft over de wereld. Zorg dat je je feiten op een rijtje hebt!
Scapa 16y
Vanavond weer eens een rustig avondje gehad. Lekker wat mijmeren in de relaxstoel een muziekje en een heerlijke whisky. Helaas is deze heerlijke fles Scapa niet meer zo vol als de afbeelding (sterker nog, bijna leeg). Maar na een drukke week wel lekker om eens rustig te zitten en te genieten van deze heerlijke drank.
Ik schrijf eigenlijk niet zoveel over de whisky en ben ook geen uitmuntende proever, omdat ik vind dat mijn neus daar niet goed genoeg voor is. Maar ik houd wel van lekkere whisky’s en weet wel wat ik lekker vind. Om het voor later toch maar vast te leggen toch deze post maar even schrijven.
Deze Scapa van Orkney van 16 jaren oud is voor mij wel een bijzondere, omdat deze in mijn ogen een zee en de citrus samenbrengt in een soepele en toegankelijke whisky. Waarschijnlijk niet voor iedereen interessant, maar ik vind hem lekker. En heb deze smaak ook nog niet bij andere whisky’s geproefd. De geur is dik en brengt de combinatie van citrus en zee. Niet te ziltig, want daar houd ik dan weer niet zo van. Alsof je of het dek van een VOC-schip staat. Ergens op de achtergrond wat tropische vruchten en specerijen die de zeelucht af en toe doordringen. Het heeft iets zurigs, maar ook iets heel zoets er doorheen. Het zullen mijn Frieze roots wel zijn dat ik dit toch lekker vind.
De smaak is als zo vaak met whisky verassend anders. Wel dik, maar niet zwaar. Het lijkt alsof de smaak even wegvalt en dan komt er nog het toch weer terug. De smaak is niet heel gelaagd zoals andere whisky’s nog wel eens hebben. Waar bij andere whisky’s de ene smaak na de andere elkaar afwisselen, dat is hier niet het geval. En toch kan ik hier ook heerlijk van genieten! Het is een eerlijke en pure whisky. De smaak kent een combi van citrus en vanille. Het doet me denken aan een kampvuurtje dan nog lekker aan het nasmeulen is. Heerlijk!
En dan voor een zacht prijsje (€45) bij de G&G omdat het uit het assortiment ging. Hopelijk kan ik deze nog ergens op de kop tikken!
BTW: Ik heb laatst ook Glenlivet Founders Reserve gekocht, maar deze viel mij behoorlijk tegen. De 15y en 18y zijn vele malen beter. Nadurra heb ik wisselende ervaringen mee.
Upsides to life (2015.06.24)
– Mad Men S01 gekocht
– Mijn jongste zoon krijgt tanden! (van 0 naar 5 binnen een paar weken)
– Down the Rabbit Hole start vrijdag!
– Mooie Bijbeltekst van de dag: (Hosea 6) Dan zullen wij kennen, ernaar jagen om de Ene te kennen
Reviewing present future 