Posted by: denizen of the deep | December 15, 2016

some love

 

What’s wrong with me or the men I hung around with? (definitely the latter) When you are in love you go around smiling like an idiot, you sleep better (because you dream about pink hearts and, pups and kittens), you’ve got more energy (you can conquer the world and do shit like that). Being in love is a nice thing, it’s healthy, it lowers your blood sugar.

I’m building a house, I’ve got two dogs, we are getting ready for the Christmas bazaar with the club˙ I’m not exactly bored. But I need some love, gimme some love, man.

I’ll be one of those people that die on their own and are eaten by their dogs. Yeah, merry Christmas everyone. You little baby boos, adorable baby bears and cutie pies.

rainbow

Posted by: denizen of the deep | September 15, 2016

σινγκλ;

Έτσι όπως πάμε, θα μάθω πως είμαι και πάλι σίνγκλ από το φατσοβιβλίο. Λες να κάνει κάτι τέτοιο; Πω πω, γλέντια. Εγώ πάντως, ούσα 100% γυναίκα, έκλεισα αύριο ραντεβού στο κομμωτήριο. Όλες οι γυναίκες ξεσπάμε στα μαλλιά μας. Δεν θα τα κόψω όμως, επειδή του αρέσει το κοντό μαλί εγώ λέω να κάνω εξτένσιονς. Σήμερα πήγα και έφτιαξα και τα νύχια μου, αμέ, μετά παράγγειλα και ένα παντελόνι (λατρεύω το ον-λάιν σοπινγ, είναι τόσο βολικό). Τελικά, αυτός ο χωρισμός (;) θα μου στοιχίσει ακριβά. Και πήρα και σοκολατάκια (τα έφαγα ήδη, ωραία ήταν) και ένα μπουκάλι μαρτίνι ροσέ. Αυτό που με ενοχλεί είναι πως δεν κλαίω.
Ή γέρασα ή με απασχολεί το άλλο ζήτημα, το οποίο είναι πολύ σοβαρό. Να δω πότε θα διεκπεραιωθεί. Πολύ τρέξιμο και αποτέλεσμα μηδέν. Ακόμα τουλάχιστον. Έπεσα στα βαθιά και τώρα αναγκαστικά θα κολυμπήσω. Έχω περιθώριο ενός έτους, θέλω να πιστεύω πως μέχρι τότε θα έχει τελειώσει. Βασικά, δεν έχω κι άλλη επιλογή.
Πίσω στο θέμα. Αυτός ο άνθρωπος θέλει/ ήθελε και παιδί μαζί μου; Μια διατροφή δεν θα ήταν και κακή ιδέα. Ορίστε, πάλι έχασα. Εγώ και η τυπικότητα μου. Στα μούτρα μου, που θέλω να είμαι και τυπικιΑ. Οι άλλες είναι χαζές κι εγώ η έξυπνη; Πρώτα γάμος και μετά παιδί. Μια ζωή ηλίθια.
-Τί είναι η αγάπη;
-Ουσιαστικό.

Posted by: denizen of the deep | September 13, 2016

το διπλανό χωριό

Δεν νομίζω να υπάρχει ελπίδα. Κάνοντας τα ίδια πράγματα με τον ίδιο άνθρωπο, δεν μπορείς να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα. Έχω πολλά χρόνια να νιώσω τόσο εγκλωβισμένη. Και μικρότερος και nerd, δεν παίζει να έχει καλή κατάληξη αυτό. Η πλάκα είναι πως οι περισσότεροι νομίζουν πως το ‘nerd’ είναι και πολύ cool. Δεν ξέρουν πως σημαίνει βαρετός. Το λέω εγώ, που είμαι εντελώς ακοινώνητη και προτιμάω την παρέα των σκύλων μου παρά των περισσοτέρων ανθρώπων. Το καταπληκτικό είναι πως έξω φαίνεται πολύ διαφορετικός. Δεν έχω καταλάβει ακόμα αν προσποιείται επειδή είναι υποκριτής ή για να έχει το κεφάλι του ήσυχο. Το κάνω κι εγώ κάποιες φορές για να αποφύγω ερωτήσεις τύπου: ‘μα τί έχεις’, ‘δεν είσαι καλά’, ‘γιατί δεν μιλάς’. γγγγγκκκκκρρρρρρ
Μου λείπουν κάποιες φιλίες και γνωριμίες που είχα παλιά, οι οποίες πέθαναν με φυσικό θάνατο λόγο αποστάσεων.
Με εκνευρίζει πως όταν λέω στον σύντροφό μου (όποιος και να είναι αυτός) να μην εκλαμβάνει την διαλλακτικότητά μου ως αδυναμία, το εννοώ. Όλοι, μα όλοι πίστευαν πως το έλεγα έτσι για να κάνω κορδελάκια.
Θα τελειώσει κι αυτό άδοξα, έτσι πως πάει. Ευτυχώς που μ’αρέσει η παρέα μου και οι σκυλούμπες μου, άσε που θα έχω και καιρό για ταξίδια. Τώρα, πού θα πηγαίνω με δύο σκυλιά; Μέχρι το δίπλα χωριό. Δεν κατάλαβα; Ταξίδι δεν είναι κι αυτό;

Posted by: denizen of the deep | September 2, 2016

you can’t get deader than that

Αυτό το blog είναι τόσο πεθαμένο που δεν μπορούσα να το βρω. Μετά δεν μπορούσα να μπω στο e-mail και μετά έπρεπε να επαναφέρω τον κωδικό πρόσβασης. Κι όλα αυτά για να γράψω πως για άλλη μια φορά απέτυχα.

Τόσο δύσκολο είναι να βρεις συνοδοιπόρο στη ζωή σου. Δεν θέλω να γίνομαι βάρος στον άλλον αλλά ούτε μπορώ να δεχτώ φορτίο στις πλάτες μου. Ο καθένας τις ευθύνες του και τις κοινές μαζί.

Και κάπου κάπου να πηγαίνουμε και να βλέπουμε κάνα ηλιοβασίλεμα μαζί. Όχι κάθε μέρα, ρομαντική δεν θα με έλεγες, αλλά μια φορά στο τόσο δεν κάνει κακό.

Τί ήθελε η Denizen όταν ήταν μικρή; Ένα σπίτι με κήπο και πολλή αγάπη, έξι παιδιά, σκυλιά και έναν άντρα. (Νομίζω πως είναι καλό όλα τα παιδιά σου να έχουν τον ίδιο πατέρα) Τί πήρε η Denizen; Το τρίτο και το μακρύτερο. Τι ωραία.

who you travel with

link

ΥΓ. Ξέχασα να σημειώσω τον καινούργιο κωδικό, χάχα, πάλι θα ψάχνομαι.

 

Posted by: denizen of the deep | February 24, 2015

skila

Από τότε που πήρα τον σκύλο μου δεν βαριέμαι ποτέ. Βρέχει, χιονίζει, κάνει (πεό) κρύο, εγώ πρέπει να τον βγάλω βόλτα τρεις φορές την ημέρα. Ακόμα και όταν ρίχνει χιονόνερο. Σε περίπτωση που δεν αντέχω πάνω από μισή ώρα, πρέπει να τον απασχολήσω στο σπίτι. Μετά βγαίνω για τσιγάρο στο μπαλκόνι και μόλις μπαίνω μέσα τα βρίσκω όλα λίμπα, και πρέπει να μαζέψω. Και μην ξεχάσω τις τακτικές επισκέψεις στους κτηνίατρους, κάτι επεμβάσεις, μια φόλα, ενέσεις και ενεργός άνθρακας αφού σαβουρώνει ότι βρει από κάτω. Το λατρεύω το σκυλάκι μου, το ότι θέλω να το καρυδώσω είναι άσχετο.
Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς το κτήνος μου, πια. Δεν είναι όλα τόσο εύκολα, οι περισσότεροι άνθρωποι τα σκυλιά τα σιχαίνονται (δεν κοιτάνε τις καπότες που μαζεύω κάθε μέρα από τις παραλίες. Μα καλά με τέτοιο κρύο φέτος;) και το δικό μου το φοβούνται και από πάνω. Τελικά το σκυλί σου το διαλέγεις επειδή σου μοιάζει. Καλά λένε, και τους κορόιδευα κιόλας. Το ζωάκι μου έχει άγρια μούρη, έχει φάτσα φονιά, ανθρωποφάγου. Ξέρει να δαγκώνει αλλά επιλέγει να σου δώσει φιλάκια. Άμα τον αφήσω θα μας γλύψει όλους μέχρι θανάτου. Μόλις στραβώνουν ή κάνουν κανένα σχόλιο τους δίνω να καταλάβουν τι σημαίνει ΣΚΛΥΛΑ. (εγώ δηλαδή) Αμάν πια, μου τα έχουν πρήξει.
Μια φίλη μου τα έφτιαξε με ένα τύπο. Αυτή είναι κολλημένη με τον πρώην της και αυτός με την πρώην του. Εγώ πάντως θα τους παντρέψω, μου το ζήτησαν και δέχτηκα. Δεν ξέρω αν τελικά θα γίνει ο γάμος, επειδή αν έρθει ο πρώην της για να την πάρει αυτή θα τον ακολουθήσει. Μου το είπε η ίδια. Δεν έχω πρόβλημα, κι σ’αυτόν τον γάμο θα γίνω κουμπάρα, αφού μου είχε ζητηθεί και είχα δεχτεί.
Ο δικός μου πρώην, μου είχε στείλει ένα μήνυμα όπου μου έλεγε πως εγώ δεν είμαι σαν τις άλλες. Ναι αλλά εμένα με είχε παρατήσει για τις άλλες. Τι να κάνουμε, δεν γίνεται να λάμπει το σπίτι, το φαγητό να είναι έτοιμο στο τραπέζι, κι εσύ να είσαι στην τρίχα και να τον περιμένεις γυμνή στο κρεβάτι με τα πόδια ανοιχτά. Θέλεις μια σεξουλιάρα η οποία βγάζει χαριτωμένες φωτογραφίες ντυμένη κουνελάκι (του πλέιμπόι) και τις ανεβάζει στο δημόσιο προφίλ στο ΦΒ και περιμένεις αποκλειστικότητα από αυτή τη γυναίκα; Και όταν δεν σου την παρέχει, ξαφνικά θυμάσαι τη ντένιζεν η οποία παραλίγο να πεθάνει όταν την παράτησες. Τι λες; Αφού με αποκαλούσες πουριτανή και δεν ήθελες να είσαι μαζί μου γι’αυτόν το λόγο.
Δεν είμαι πουριτανή. Αυτό που ήθελα ανέκαθεν ήταν να κάνω μεγάλη οικογένεια, να έχω ένα σπίτι με δέντρα γύρω γύρω, και παιδάκια και σκυλάκια να τρέχουν στον κήπο. Τα παπάρια μου πήρα.
Κάποιες φορές νομίζω πως θα ήταν πιο εύκολο να μην υπάρχω. Απόλυτη γαλήνη.

bench

Posted by: denizen of the deep | March 8, 2014

ο σκύλος μου

Σήμερα κατάλαβα πόσο πολύ μ’αγαπάει ο σκύλος μου. Ο σκύλος μου που μου έχει φάει τα χέρια, μου έχει κατουρήσει όλο το σπίτι, που πηδάει το κρεβάτι μου με το έτσι θέλω, που δεν θέλει να βάλει το λουράκι του και που ώρες ώρες μουλαρώνει και δεν θέλει να περπατήσει. Κι όμως αυτό το τερατάκι μ’αγαπάει μόνο και μόνο επειδή το αγαπάω κι εγώ.

Άσε που έχει αλλάξει η ζωή μου. Από την μία έχω περιοριστεί πολύ, δεν τον αφήνω μόνο του, δεν μπορώ να πάω όπου θέλω για όσο χρονικό διάστημα θέλω αλλά από την άλλη με έχει κάνει πιο ευγενική, πιο κοινωνική; Δεν ξέρω πως ακριβώς να το θέσω αλλά έχω αρχίσει να αγαπάω και τους ανθρώπους. Πηγαίνουμε βόλτα κι εγώ χαμογελάω σαν χαζοχαρούμενη, μήπως να πάω να το κοιτάξω;

Βρήκα το φάρμακο που γιατρεύει όλες τις αρρώστιες, έχει τέσσερα πόδια, μια ουρά και γαυγίζει.  Είναι πολύ χαριτωμένος και νομίζω πως μ’αγαπάει κι αυτός. Μου κατούρησε όλο το σπίτι, αυτό νομίζω αποδεικνύει την μεγάλη αγάπη που μου έχει.

Μου αρέσει που άκουσα μερικούς και μερικές και πήγα η χαζή και πήρα πάνες, λέει ειδικές για κουτάβια, οι οποίες, λέει είναι εμποτισμένες με κάποια ουσία η οποία προσελκύει τα σκυλάκια και πάνε και κατουράνε πάνω σ’αυτές. Αγγούρια, ευτυχώς που ούσα προνοητική, έστρωσα σ’όλο το σπίτι πανιά και έτσι γλύτωσα το πλύσιμο των χαλιών (προς το παρών τουλάχιστον)

Ο χαζο-κούταβός μου είναι φοβερός, τον βγάζω έξω, παίζω μαζί του, με δαγκώνει κάπου κάπου (κι έχει κάτι σαγόνια ο άτιμος) και τώρα έχει αποκοιμηθεί στα πόδια μου.

Υπάρχει ένα μικρό προβληματάκι, είναι μωρό ακόμα και ήδη τον φοβούνται. Θα γίνει άγριο, λέει! Άγριος θα γίνει μόνο όταν χρειαστεί, ελπίζω. Γιατί σκυλί δικό μου και να είναι και άγριο, χλωμό το βλέπω.

Η ζωή μου άλλαξε από την μία μέρα στην άλλη.

Posted by: denizen of the deep | February 17, 2014

Baudolino II

‘Με λύπη και χαρά, ακόμα λαχταράω

Στο τέλος την αγάπη μου να δω.

Δεν ξέρω αν θα τη δω, όπου κι αν πάω

Θα’ναι για πάντα σε τόπο μακρινό.

Μακριά και δύσκολη είναι τούτη η διαδρομή

Κι η μοίρα μου άγνωστη και σκοτεινή.

Μα του Θεού το θέλημα ας γίνει.’

σελ. 407

Η αλήθεια είναι πως νοιώθω λίγο καλύτερα, άσχετα αν τσεκάρω το φατσοβιβλίο τρεις φορές την ημέρα. Έβαλα τα πράγματα κάτω και κατάλαβα για άλλη μια φορά, πως τελικά οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν ο άλλος να είναι ακριβώς όπως είναι κι αυτοί. Στη δική μου περίπτωση αυτό δεν γίνεται. Τι να κάνω;

Τελικά για να είσαι δυνατός χρειάζεσαι κάτι παραπάνω από δυνατά μπράτσα.

Posted by: denizen of the deep | February 14, 2014

πάλι τα ίδια;

344_anti_valentine-2

 

Η αλήθεια είναι πως έχω γνωρίσει καλούς άντρες με τους οποίους ήμουν τρελά ερωτευμένη με ή χωρίς ανταπόκριση. Δεν προσπάθησαν να με ποδοπατήσουν πάντως. Ο τελευταίος μαλάκας με πάτησε κάτω, με έσυρε και μετά με έριξε και από τον γκρεμό. Κι όταν δεν άντεξα άλλο και έφυγα απόρησε γιατί.

Πίστευα πως ήμουν δίπλα σε έναν άντρα με αυτοπεποίθηση, τελικά ήμουν κάτω από έναν αλαζόνα. Πόσο μικρός μου φαίνεται τώρα, τοσοδούλης. (τώρα βέβαια στη συγκεκριμένη οργάνωση δεν γίνεσαι μέλος άμα είσαι φυσιολογικός, το ότι έχει φύγει δεν παίζει κανένα ρόλο τελικά. Αφού αυτή την οργάνωση την απεχθανόμουν και την απεχθάνομαι αλλά με μπέρδεψε το ότι είχε αποχωρήσει. Ανόητη denizen) Όσο μεγαλώνω τόσο μεγαλύτερα λάθη κάνω, παλιμπαιδίζω λες;

304402_360374137384480_569000063_n

Posted by: denizen of the deep | February 6, 2014

Baudolino

‘Από την πρώτη στιγμή που ειδωθήκαμε, σε προτίμησα˙ προτιμώντας σε, σε θέλησα˙  θέλοντας σε, σε αναζήτησα˙  αναζητώντας σε, σε βρήκα˙  βρίσκοντας σε, σε αγάπησα˙  αγαπόντας σε, σε πόθησα˙  ποθώντας σε, σ’έβαλα στην καρδιά μου πάνω από όλα…’

Έκο, Ο. (2001) ‘Μπαουντολίνο’

Θέλω να σε δω να πεθαίνεις, μπροστά μου, την ώρα που εγώ θα καπνίζω αδιάφορα.

Older Posts »

Categories

Design a site like this with WordPress.com
Get started