Στους διαδρόμους των Βρυξελλών

H EPSO (Υπηρεσία επιλογής προσωπικού της ΕΕ) προβαίνει σε αλλαγές στους διαγωνισμούς πρόσληψης, με στόχο «οι διαδικασίες να γίνουν ταχύτερες, αποτελεσματικότερες και απλούστερες«. Ο κύκλος του διαγωνισμού θα διαρκεί λίγους μήνες, τα τεστ θα απλοποιηθούν και οι λίστες επιτυχόντων θα παραμένουν ενεργές για μόνον ένα χρόνο πλέον, με στόχο να καλούνται σε συνέντευξη (για την πρόσληψη) οι περισσότεροι από τους επιτυχόντες. Και πάλι βέβαια, κάποιοι θα έχουν μπει στη διαδικασία του διαγωνισμού, θα έχουν επιτύχει αλλά δεν θα διορίζονται πιθανότατα.

Ήδη ανακοινώθηκε ο πρώτος διαγωνισμός που θα διενεργηθεί με το νέο σύστημα. Η προθεσμία υποβολής αιτήσεων είναι 15 Απριλίου και ο διαγωνισμός αναμένεται για κάποια στιγμή μες το Μάιο. H πλήρης ανακοίνωση του συγκεκριμένου διαγωνισμού βρίσκεται εδώ, ενώ η αναγγελία του νέου συστήματος, όπως δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα των ερωπαϊκών κοινοτήτων εδώ.

Ο διαγωνισμός απευθύνεται σε όλες τις εθνικότητες της ΕΕ και αναμένεται να προσελκύσει πάρα πολλούς υποψηφίους, κυρίως νέους αποφοίτους πανεπιστημίων με μικρή εργασιακή εμπειρία.

Ο θεσμός της Αυτόματης Τιμαριθμικής Αναπροσαρμογής είναι μια διαδικασία που, ως γνωστόν, εφαρμόζεται στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Η ΑΤΑ έχει στόχο την αναπροσαρμογή των μισθών των εργαζομένων σε ετήσια βάση, σύμφωνα με τα τρέχοντα δεδομένα της οικονομίας, ώστε η αγοραστική δύναμη των εργαζομένων να διατηρείται σχετικά σταθερή. Το ύψος της συνήθως καθορίζεται από τις συλλογικές συμβάσεις. Γνωστά όλα αυτά.

Η ΑΤΑ εφαρμόζεται και στους μισθούς των ευρωυπαλλήλων -αλλά εδώ δεν υπάρχει συλλογική σύμβαση. Αντίθετα, υπάρχουν προβλέψεις στο καταστατικό που ρυθμίζει τα εργασιακά τους. Σύμφωνα με αυτές, το ποσοστό της ΑΤΑ επανακαθορίζεται κάθε χρόνο, ανάλογα με το μέσο όρο των «ΑΤΑ», όπως αυτές καθορίστηκαν σε 8 από τα κράτη μέλη*. Η μπανάλ διαδικασία προβλέπει πως η Επιτροπή κάνει το λογιστή (υπολογίζει το ποσοστό) με βάση τις προσβλέψεις του καταστατικού, και καταθέτει μια σχετική πρόταση στο Συμβούλιο. Παραδοσιακά, η έγκριση της πρότασης της Επιτροπής από το Συμβούλιο αποτελεί μια διαδικασία ρουτίνας.

Όχι όμως φέτος. Γιατί φέτος, δεδομένης της κρίσης και της οικονομικής αστάθειας, η ΑΤΑ των ευρωυπαλλήλων προέκυψε λιγάκι… τσιμπημένη, κι έτσι τα κράτη μέλη αποφάσισαν να μην εγκρίνουν την πρόταση της Επιτροπής. Αυτό, προφανώς, αντίκειται στην κείμενη νομοθεσία και λογικά θα έπρεπε να μην είναι αποδεκτό. Κατά συνέπεια, οι διαπραγματεύσεις και οι συνεννοήσεις στα παρασκήνια φουντώνουν, κυρίως επειδή υπάρχει υποχρέωση να ληφθεί η απόφαση μέχρι το τέλος του έτους.

Η είδηση όμως δεν είναι τόσο το γεγονός ότι το Συμβούλιο ενδέχεται να παραυπήσει, προκειμένου να «μην προκαλεί σε καιρό κρίσης» και «να μην ενισχύει υπερβολικά τους ήδη καλοπληρωμένους ευρωυπαλλήλους». Η είδηση είναι πως οι ευρωυπάλληλοι, που σε γενικές γραμμές δεν διακρίνονται από καμιά εντυπωσιακή συνδικαλιστική δράση, συζητάνε το ενδεχόμενο της…απεργίας! Το ενδεχόμενο είναι σχεδόν πρωτόγνωρο -έχουν υπάρξει μόνο δύο απεργίες στα χρονικά. Προς το παρόν πρόκειται για φημολογία, ενδέχεται όμως να υλοποιηθεί -αν το Συμβούλιο εμμείνει στην άρνησή του να εγκρίνει την πρόταση της Επιτροπής. 

*Μέχρι την διεύρυνση του 2004, ο μέσος όρος προέκυπτε από τις ΑΤΑ των 15 κρατών μελών. Μετά την διεύρυνση -και την αναδιάρθρωση των εργασιακών κανονισμών που διέπουν το καθεστώς των υπαλλήλων της ΕΕ που τη συνόδευσε- επελέγησαν 8 χώρες για τον υπολογισμό αυτού του μέσου όρου.

Αρχίζουν τη Δευτέρα οι εργασίες της Συνόδου των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική αλλαγή, στην Κοπεγχάγη, αλλά ο ορίζοντας μοιάζει θολός και η πιθανότητα για λήψη απόφασης μάλλον ισχνή. Η Συνδιάσκεψη αυτή έχει το φιλόδοξο στόχο να οδηγήσει σε μια νέα συμφωνία για τον έλεγχο και τη μείωση των εκπομπών CO2, μεταξύ των συμβαλόμενων χωρών -συμφωνία που πρόκειται να αντικαταστήσει το Προτόκολλο του Κιότο, μετά την εκπνοή του το 2012. Ενώ η ηγεσία των ΗΠΑ φαίνεται διστακτική ως προς την υιοθέτηση μιας πιο τολμηρής λύσης, οι αναπτυσσόμενες χώρες πετάνε το μπαλάκι στον πρώτο κόσμο, ζητώντας μεγαλύτερη οικονομική στήριξη, προκειμένου να λάβουν φιλικά προς το περιβάλλον μέτρα.

Από την άλλη, οι προτεινόμενες λύσεις αμφισβητούνται έντονα από την κοινωνία των πολιτών, τουλάχιστον εντός των χωρών της ΕΕ. Πριν από μερικές μέρες, ο Ευρωπαϊκός Σύνδεσμος Βιομηχάνων φιλοξενήθηκε από την την ίδια την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, για να συσκεφθεί περί τα περιβαλλοντικά και να προτείνει πιθανές λύσεις για το ήδη από τότε διαφαινόμενο αδιέξοδο της «μετά Κιότο» εποχής. Η υποδοχή που του επιφύλαξαν οι περιβαλλοντικές οργανώσεις μάλλον δεν θα χαρακτηριζόταν θερμή, αφού συνοδεύτηκε από επέμβαση της αστυνομίας και ρίψη δκαρυγόνων (περισσότερα εδώ).

Για αύριο μάλιστα, προπαραμονή της έναρξης των εργασιών στην Κοπεγχάγη, έχει ανακοινωθεί συγκέντρωση διαμαρτυρίας από την βέλγικη  «Συμμαχία για το κλίμα«, στην πλατεία του Λουξεμβούργου, στις 2 το μεσημέρι.

Η αλήθεια είναι πως το προτεινόμενο «χρηματιστήριο ρύπων» (carbon market)  χαρακτηρίζεται λιγότερο ελπιδοφόρο για το περιβάλλον από όσο για τις βιομηχανίες. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το γεγονός ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ μάλλον διαφωνούν μεταξύ τους ως προς την γενικότερη στρατηγική αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής -αλλά κυρίως σχτικά με το κόστος των μέτρων προσαρμογής, και το ποιος θα το επωμιστεί.

Έξω, λοιπόν, δεν πάμε καλά, αλλά και μέσα έχουν αρχίσει δειλά δειλά οι γκρίνιες σχετικά με τον επερχόμενο Επίτροπο Περιβάλλοντος.

Αλλάζει η Ευρώπη, αλλάζουν οι Βρυξέλλες, αλλάζουν και οι «διάδρομοι». Νέος πρόεδρος και νέα «υπουργός Εξωτερικών» της Ευρωπαϊκής Ένωσης ψάχνουν να βρουν αρμοδιότητες και ρόλους, η ίδια η ΕΕ θέτει σε ισχύ τη συνθήκη της Λισαβόνας, ο Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο φτιάχνει τη νέα του Επιτροπή για να αναλάβει καθήκοντα με το νέο έτος, οι Βρυξέλλες αποκτούν άλλες τέσσερις γραμμές μετρό αλλάζοντας απλώς το όνομα των δύο γραμμών που είχαν και ξαναμοιράζοντας τους λίγους σταθμούς. Ανταποκρινόμενοι σε αυτες τις νέες και ιδιαίτερα απαιτητικές συνθήκες οι «Διάδρομοι» κάνουν το μεγάλο άλμα προς τα εμπρός. Με νέους συνεργάτες, χωμένους βαυθιά μέσα στα πράγματα, επανέρχονται τη ζωή και ξανασυναντουν τους φίλους τους. Καλώς σας βρήκαμε και πάλι και περιμένουμε τα σχόλια και τις ειδήσεις σας.

Η Ευρωπαϊκή υπηρεσία επιλογής προσωπικού δημοσίευσε σήμερα την προκήρυξη δύο διαγωνισμών για την πρόσληψη προσωπικού στα Ευρωπαϊκά όργανα. Ο ένας διαγωνισμός αφορά την πρόσληψη 5 βοηθών στον τομέα «εκτύπωση όφσετ» και ο άλλος την πρόσληψη 21 βοηθών στον τομέα «προετοιμασία δημοσιευμάτων για το τυπογραφείο». Η προθεσμία υποβολής αιτήσεων λήγει στις 21 Απριλίου. Περισσότερες πληροφορίες για αυτούς τους δύο διαγωνισμούς καθώς επίσης και για όλους τους άλλους διαγωνισμούς που πρόκειται να προκηρυχθούν μέσα στο 2009 και αφορούν Έλληνες και Κύπριους πολίτες, υπάρχουν στη σελίδα «Εργασία«.

«Περιοδεία στις Βρυξέλλες» θα κάνει ο πρόεδρος του ΣΥΝ, Αλέξης Τσίπρας, στις 20 Μαρτίου, όπως μας ενημερώνει η σελίδα του κόμματος στο Facebook. Ανατρέχοντας στο ιστολόγιο του ΣΥΝ Βρυξελλών (πολύ προχωρημένο το κόμμα) διαβάζουμε ότι ο πλέον φωτογενής πρόεδρος θα μιλήσει σε εκδήλωση στην αίθουσα Felicien Cattier, στην Fondation Universitaire με θέμα «Επικαιρότητα και οι εναλλακτικές προτάσεις της Αριστεράς για τον απόδημο ελληνισμό».

Δεδομένου ότι στον «απόδημο ελληνισμό» περιλαμβάνονται και οι μετανάστες πολυτελείας Έλληνες υπάλληλοι των ευρωπαϊκών οργάνων (όσοι τουλάχιστον αποδέχονται τον κάπως μπανάλ γι αυτούς εθνικό προσδιορισμό) θα είναι ενδιαφέρον να δούμε πόσοι ευρωκράτες θα σπεύσουν στις 6 το απόγευμα της 20ης Μαρτίου στον αριθμό 11 της οδού Egmont, στο κέντρο των Βρυξελλών. Η εκδήλωση θα διαρκέσει μέχρι τις 9.30 8 (η διόρθωση από τους διοργανωτές) επομένως προλαβαίνουν και οι πλέον πολυάσχολοι. Ελπίζουμε ο ΣΥΝ Βρυξελλών να έχει κάνει τις απαραίτητες ενέργειες για τη διασφάλιση άνετου και ασφαλούς πάρκινγκ.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εμφανίζεται να λειτουργεί ως όργανο-παιδική χαρά όπου τρεις λαλούν και δυο χορεύουν. Τώρα όμως, με την χρηματοπιστωτική κρίση να κορυφώνεται τα πράγματα είναι κάπως πιο σοβαρά από άλλες φορές που τα μισόλογα και οι αυτοσχεδιασμοί υποκαθιστούσαν τον συγκροτημένο πολιτικό σχεδιασμό. Το σκηνικό στην αίθουσα Τύπου της Επιτροπής, πριν από λίγη ώρα, ήταν εξαιρετικά διαφωτιστικό.

Η ερώτηση Ιρλανδού δημοσιογράφου ήταν για την Αμέλια Τόρες, την εκπρόσωπο Τύπου του Χοακίν Αλμούνια, του αρμόδιου Επιτρόπου για τις οικονομικές και νομισματικές υποθέσεις: «Ο Επίτροπος φέρεται ότι είπε σήμερα το πρωί πως υπάρχει κάποιος μηχανισμός για τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζουν ορισμένα κράτη μέλη της ευρωζώνης αλλά πως είναι καλύτερα να κρατήσουμε μυστικό τον μηχανισμό αυτό. Υπάρχει ήδη κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο;» Εύλογο το ενδιαφέρον του Ιρλανδού καθώς η χώρα του, μέχρι πρότινος πρότυπο ανάπτυξης, αποδείχτηκε τίγρης με χάρτινα πόδια και είναι πλέον μαζί με την Ελλάδα δύο από τους αδύναμους κρίκους της ευρωζώνης.

Η Τόρες απάντησε ως εξής:

«Αυτό που είπε (δηλ. ο Αλμούνια) είναι βασικά ότι στην απίθανη περίπτωση -και επαναλαμβάνω στην απίθανη περίπτωση καθώς δεν υπάρχει καμιά απολύτως ένδειξη πως κάτι τέτοιο θα συμβεί- που κάποιο κράτος μέλος της ευρωζώνης αντιμετωπίσει προβλήματα χρηματοδότησης, κάποια λύση θα βρεθεί».

Όπως συμβαίνει συχνά με τις δηλώσεις των Επιτρόπων και των απίθανων εκπροσώπων τους, η απάντηση δημιούργησε τελικά πιο πολλά ερωτήματα. Κατ’ αρχάς ο Αλμούνια εμφανίζεται να δηλώνει αυτό το οποίο συνάδελφοί του αλλά και κράτη μέλη (Γερμανία) αρνούνται, δηλαδή πως υπάρχει μηχανσμός βοήθειας και για κράτη εντός της ευρωζώνης. Επ’ αυτού η Τόρες πρόσθεσε:

«Είναι κάτι που πρέπει να είναι προφανές σε όλους. Όπως είμαστε έτοιμοι και έχουμε και τα μέσα να βοηθήσουμε κράτη εκτός ευρωζώνης όπως κάναμε με την Ουγγαρία και τη Λετονία, στην απίθανη περίπτωση που αυτό θα ήταν αναγκαίο για κάποιο κράτος της ευρωζώνης, θα δείχναμε την ίδια αλληλεγγύη με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.»

Τι καταλαβαίνει κανείς από αυτό; Ότι όλα αυτά είναι κάπως απίθανα και θεωρητικά. Όμως η Επιτροπή θα μπορούσε βοηθήσει «κάποιο» κράτος αν (λέμε τώρα, αν) αυτό αντιμετωπίσει πρόβλημα. Και πώς θα το κάνει αυτό; Ξανά η Τόρες: 

«Δεν νομίζω ότι είναι εποικοδομητικό ή απαραίτητο να ασχοληθούμε τώρα με το πώς θα γίνει αυτό, από ποιον θα γίνει και για ποιον.»

Μάλιστα… Η απάντηση όπως ήταν αναμενόμενο προκάλεσε την αντίδραση των δημοσιογράφων. «Αν το σενάριο είναι όπως λέτε απίθανο, δεν είναι κάπως ανεύθυνο να το συζητά κανείς δημόσια;» αναρωτήθηκε ο Βόλφγκανγκ με τη βαρειά γερμανική προφορά του. «Τελικά έχει καταρτιστεί σχέδιο όπως είπε ο Αλμούνια ή θα καταρτιστεί όπως μας λέτε εσείς τώρα;» πρόσθεσε ο Ιρλανδός συνάδελφός του. Και λίγο πριν κάνει την ερώτησή του ο Νίκος Μπέλλος, ήρθε και η βόμβα:

Πριν ρωτήσει ο Νίκος θα ήθελα να προσθέσω τα ακόλουθα. Αυτό που έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία σε αυτό το στάδιο είναι όλα τα κράτη μέλη εντός και εκτός της ευρωζώνης να συνεισφέρουν στη μακροοικονομική σταθερότητα. Όλα τα κράτη έχουν υποχρέωση να γνωρίζουν τα όριά τους. Αυτό αφορά ιδιαίτερα τα κίνητρα που μπορούν να παρέχουν για να δημιουργήσουν συνθήκες οικονομικής ανάπτυξης. Αυτό επίσης σημαίνει πως ορισμένα κράτη δεν έχουν τα ίδια περιθώρια ελιγμών με άλλα και πρέπει να είναι εξαιρετικά προσεκτικά λόγω της κρίσης. Το μήνυμα αυτό έχει γίνει κατανοητό από τα κράτη μέλη τα οποία δεν έχουν σχεδιάσει κάποια κίνητρα ή μέτρα για την ανάκαμψη απλώς και μόνο επειδή τα δημόσια οικονομικά τους δεν τους το επιτρέπουν. Και σε αυτά περιλαμβάνεται και η Ελλάδα.

Μ’ άλλα λόγια η εκπρόσωπος της Επιτροπής είπε χωρίς μάλιστα να τη ρωτήσει κανείς πως η Ελλάδα έχει μικρότερα περιθώρια ελιγμών για την αντιμετώπιση της κρίσης – κι ας λέει ό,τι θέλει ο Κωστάκης και ο καημενούλης ο υπουργός του που πηγαινοέρχονται στις Βρυξέλλες αναζητώντας κατανόηση και στοργή την ίδια ώρα που διαβεβαιώνουν το ποίμνιό τους ότι η χώρα είναι δήθεν ισχυρή χάρις στις άοκνες προσπάθειες της νέας διακυβέρνησης.

Τελικά η απορία παραμένει, υπάρχει κάποιο σχέδιο της Επιτροπής για παροχή βοήθειας προς την Ελλάδα; Το υποπτευόμασταν ότι δε θα το μάθουμε από την ελληνική κυβέρνηση. Από ό,τι φαίνεται δε θα το μάθουμε ούτε από την Επιτροπή.

Η αίθουσα κατάμεστη. Από προχθές είχε ανακοινωθεί ότι ο πρόεδρος θα μιλούσε για όσα έγιναν στο Παρίσι και για όσα ελπίζει να γίνουν στις Βρυξέλλες. Μπήκε φουριόζος στην αίθουσα Τύπου της Επιτροπής, και άρχισε να μιλάει. Στην πορεία κάποιες φορές αγρίεψε, σχεδόν θύμωσε. Κοκκίνισε μάλιστα όταν τον αποκάλεσαν “νεοφιλελεύθερο”. Τόνισε ότι ο ίδιος ακόμα πιστεύει στην στρατηγική της Λισαβόνας, στην μεταρρυθμιστική Συνθήκη αλλά και στην κοινωνική πολιτική. Περιέγραψε τον εαυτό του ως πολιτικό διαφορετικής φύσεως: διακριτικό και συναινετικό και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως “ένα θεσμικό όργανο πολιτικό με το χάρισμα της ειδικής τεχνικής γνώσης”.

Και τι μας είπε τελικά ο πρόεδρος Μπαρόζο; Μας είπε ότι αισθάνεται περήφανος, ότι τον συνεχάρη ο ίδιος ο Σαρκοζί. Μας είπε ότι κουράστηκε, ότι ίδρωσε, ότι έκανε νυκτερινά. Μας είπε ότι οι “εξαιρετικές περιστάσεις θέλουν εξαιρετικές αποφάσεις”. Μας είπε ότι συντονισμός ίσον αξιοπιστία αλλά καλή είναι και η ευελιξία. Τόνισε πως ακόμα και οι ευρωσκεπτικιστές τα παίρνουν όλα πίσω και εμπιστεύονται τώρα την ΕΕ. Μέχρι κι αυτοί κατάλαβαν ότι το δίλημμα πλέον είναι ή ΕΕ ή χάος. Και κατέληξε ότι βλέπει φως στην άκρη του τούνελ χωρίς να διευκρινίσει ούτε πόσο μακρύ είναι αυτό το τούνελ, ούτε το πότε θα βγούμε από αυτό.

Ποια θα είναι η είδηση της ημέρας στις 5 Νοεμβρίου; Φυσικά τα αποτελέσματα από τις εκλογές για την ανάδειξη του νέου προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών. Η απάντηση είναι εύκολη και προβλέψιμη, καθώς η ημερομηνία των εκλογών στις ΗΠΑ, 4 Νοεμβρίου, είναι γνωστή εδώ και πάρα πολύ καιρό. Ποιος ο λόγος λοιπόν να κάνει κανείς την ερώτηση;

Ο λόγος είναι ένας: Την 5η Νοεμβρίου, την ίδια μέρα που όλος ο κόσμος θα ενδιαφέρεται και θα μιλά για τον Μπαράκ Ομπάμα που από ό,τι φαίνεται θα έχει εκλεγεί πρώτος μαύρος πρόεδρος στις ΗΠΑ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει προγραμματίσει να ανακοινώσει (δηλαδή να θάψει) τις εκθέσεις προόδου των κρατών (δυτικά Βαλκάνια και Τουρκία) που χαρακτηρίζονται υποψήφια ή εν δυνάμει υποψήφια προς ένταξη στην ΕΕ κράτη. Μαζί με τις εκθέσεις αυτές η Επιτροπή θα δώσει στη δημοσιότητα και ένα έγγραφο για τη «στρατηγική» της διεύρυνσης. Το οποίο αναμένεται να πάει κι αυτό … «αδιάβαστο».

Με ποια λογική επιλέχθηκε η συγκεκριμένη μέρα; Εδώ προφανής απάντηση δεν υπάρχει. Μια υπόθεση είναι πως κάποιος έκανε λάθος στον αρχικό προγραμματισμό. Ανθρώπινα τα λάθη, ακόμα πιο καλό και ανθρώπινο είναι όμως να τα διορθώνει κανείς όσο πιο νωρίς γίνεται. Στην περίπτωση του «φθινοπωρινού πακέτου«, όπως ονομάζεται αυτή η δημοσίευση κάθε χρόνο των παραπάνω εγγράφων, το λάθος όχι μόνο δε διορθώθηκε αλλά επισημοποιήθηκε με την ανακοίνωση της ημερομηνίας την Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου.

Μένει λοιπόν ως βάσιμη υπόθεση η σκοπιμότητα. Κάποιος, ας πούμε ο αρμόδιος Επίτροπος για τη Διεύρυνση, Όλι Ρεν, ή ολόκληρη η Επιτροπή του προέδρου Μπαρόζο, θέλει να κρατήσει την ιστορία της μελλοντικής περαιτέρω διεύρυνσης της ΕΕ και ό,τι σχετίζεται με αυτή, μακριά από τη δημοσιότητα. Και ουσιαστικά τη θάβει κάτω από τη μανία για τον Ομπάμα προσπαθώντας να κλείσει χωρίς άλλα προβλήματα μια χρονιά δύσκολη για την ΕΕ και λόγω της θεσμικής κρίσης με την αναθεώρηση της Συνθήκης.

Στο ίδιο πλαίσιο, της σκοπιμότητας, μπορεί πάλι να υποθέσει κανείς ότι φέτος όλα αυτά τα έγγραφα και οι εκθέσεις προόδου θάβονται διότι δεν έχουν να πουν και τίποτα σοβαρό καθώς ελάχιστη υπήρξε η πρόοδος των κρατών των δυτικών Βαλκανίων και της Τουρκίας στο μακρύ δρόμο τους προς την ένταξη. Αυτό ακούγεται αρκετά πιθανό για την πΓΔΜ, την Αλβανία, το Μαυροβούνιο και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, και κάπως λιγότερο πιθανό για την Κροατία (κυρίως), τη Σερβία, το Κοσσυφοπέδιο και την Τουρκία. Όχι πως οι τελευταίες έκαναν τεράστια βήματα προόδου, είχαμε όμως κυρίως μέσα στο 2008 σημαντικές εξελίξεις που επηρέασαν με τον έναν ή άλλο τρόπο τις σχέσεις τους με την ΕΕ.

Ίσως τελικά, η Επιτροπή κατάλαβε πως όσο λιγότερο μιλά για τη μελλοντική νέα διεύρυνση, την είσοδο δηλαδή της Τουρκίας και των δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ, τόσο το καλύτερο. Σε μια Ένωση όπου η πλειοψηφία των πολιτών εμφανίζεται να μη βλέπει με καθόλου καλό μάτι όχι τόσο τη μελλοντική είσοδο νέων μελών όσο και την προηγούμενη ένταξη άλλων, και όπου η Επιτροπή αποφεύγει επιμελώς να κάνει ακόμα και σχετική σφυγμομέτρηση, ίσως είναι καλύτερα να περάσει κάπως διακριτικά το φετινό «φθινοπωρινό πακέτο». Και του χρόνου που δε θα έχει εκλογές στις ΗΠΑ; Καμμία ανησυχία, κάτι θα βρεθεί. Μπορεί να είναι κάτι σχετικό με τη Συνθήκη ή ακόμα και κάτι σχετικό με την ίδια την Επιτροπή που τέτοια εποχή του χρόνου θα προσπαθεί να ανανεώσει τη θητεία της. Οι μεγάλες αποφάσεις για τη διεύρυνση μπορούν να περιμένουν λίγο ακόμα.