មួយយប់នេះ ខ្ញុំពិតជា គេងលក់ បានស្រួលណាស់… ស្រួល រហូតដល់ ភ្ញាក់ ដឹងខ្លួនមកវិញ នៅម៉ោងប៉ុន្មានក៏ មិនដឹង ដឹងត្រឹមថា ថ្ងៃចាំង ច្បាស់បាត់ ទៅហើយ… ហើយអ្វី ដែល ធ្វើអោយខ្ញុំ ចំលែកចិត្តទៀតនោះ គឺ យប់ម៉ិញ ពេលខ្ញុំគេង ប្រាកដណាស់ ថា គ្មានភួយទេ តែ ដល់ពេល ភ្ញាក់ មកព្រឹកនេះ បែរជា ដណ្តប់ភួយ យ៉ាងកក់ក្តៅ បំផុត… នេះ ច្បាស់ជា បងនិត ជាអ្នក យកវាមក ដណ្តប់ អោយខ្ញុំហើយ… គឺច្បាស់ជាគាត់… ហ៊ឺម… រំភើបចិត្ត ម្ល៉េះទេ… កំពុងតែ លង់ និងភាព កក់ក្តៅ ក៏ លឺសំលេង បងនិត និយាយមកកាន់ខ្ញុំ
- ភ្ញាក់ហើយ ឬ ក្មេងល្ងង់…? ហើយ យប់ម៉ិញ ម៉េច មិន មកគេង ក្នុងបន្ទប់….? បែរជា មកគេង លើសាឡុងទៅវិញ…?
- អត់អីទេ បង… មិនចង់រំខាន ដំណេក របស់បង
- រំខានអីទេ… អូ យប់ម៉ិញ សូមទោសណា ដែល មិនបានដាំបបរ អោយញ៉ាំ… គ្រាន់តែ ប្រះលេង ក៏លក់ មែនទែនទៅ… ឥឡូវ ដាំបបរ សងវិញហើយ ក្រោកទៅ លុបមុខ លុបមាត់ចេញទៅ នឹងអាល មកញ៉ាំ ទាន់នៅ ក្តៅៗ
ខ្ញុំ មិនបានតប ទៅគាត់ វិញទេ ក៏ក្រោកទៅ បន្ទប់ទឹកតាមសំដី របស់ បង និត តែ ក្នុងចិត្តវិញ ត្រេកអរ មែនទែន… ម្តងនេះ មិនមែន បបរ ដូច យប់ម៉ិញ ទៀតទេ គឺពិតជា បបរ ដែល បងនិត ដាំ ដោយ ផ្ទាល់ដៃមែន…. ច្បាស់ជាញ៉ាំ យ៉ាងមាន សេចក្តីសុខ ហើយ អាយ៉ារូ អើយ…. បន្ទាប់ពី លុបលាងមុខ រួចរាល់ អស់ហើយ ក៏ ដើរសំដៅ ទៅតុអាហារ តែម្តង ហើយ ក៏លឺ បងនិត និយាយ មកកាន់ខ្ញុំម្តងទៀត
- គេង លក់ស្រួលទេ យប់ម៉ិញ…?
- បាទ គេងលក់ស្រួលណាស់ ស្រួល រហូតដល់ មិនដឹងថា អ្នកណា យកភួយ មកដណ្តប់អោយ ទៀតផង
- គេងលក់ មិនដឹងខ្លួន បែបនេះ អ្នកណា ចង់ធ្វើអី ក៏មិនដឹងដែរ មើលទៅ…?
- ចុះបង… មានលួច ធ្វើអី ខ្ញុំអត់ចុះ…?
- មានតើ គឺ ដណ្តប់ភួយ អោយនឹងហើយ… មក កុំនិយាយច្រើន អង្គុយចុះ ញ៉ាំបបរ ទៅ ទាន់នៅ ក្តៅៗ
ខ្ញុំ មិនបាន និយាយអ្វី តបទៅវិញទេ មានតែ សំលឹងមើល បបរ ត្រីងៀត និង ពងទាប្រៃ ដែល រៀបចំ យ៉ាងស្អាត នៅលើតុ ទាំងក្នុងចិត្ត រំភើប ឥតឧបមា មិននឹកស្មានថា បងនិត សង្ហា យ៉ាងនេះហើយ ចេះ រៀបចំ អាហារ យ៉ាងទំនង គួរអោយចង់ ញ៉ាំ យ៉ាងនេះទៀត… កំពុងតែ ស្លុងអារម្មណ៌ បងនិត ក៏និយាយកាត់
- ម៉េចហើយ… មិនគួរ អោយ ចង់ញ៉ាំទេ… មែនទេ..?
ខ្ញុំមើលមុខគាត់ ដោយហួសចិត្ត និង សំនួរ គាត់ មួយនេះណាស់ ព្រោះ ការពិត ចិត្តខ្ញុំ មិនមែន ចង់ញ៉ាំ ត្រឹមតែ បបរ ទេ គឺ ចង់ញ៉ាំ ទាំង អ្នកដាំ ទៀតផង…
- ចុះបងមិនញ៉ាំ ទេឬ?
- ញ៉ាំតើ គ្រាន់តែ ចង់មើលថា តើអូន ចូលចិត្ត ញ៉ាំ បបរ នេះអត់?
- បង ចង់ស្តាប់ ការពិត ដែរទេ…?
- និយាយមក បងទទួល យកការ រិះគន់ បានទាំងអស់
- ខ្ញុំ មិនត្រឹមតែ ចង់ញ៉ាំ បបរ នេះទេ គឺ ចង់ញ៉ាំទាំង អ្នក ដែលដាំ បបរ នេះទៀតណ៎…
- ហាស់….. ចង់ញ៉ាំ បងទៀត….?
ដល់ពេលលឺ គាត់ និយាយ បែបនេះ ខ្ញុំ បែរ ជាអៀន និង គាត់ទៅវិញ រហូតដល់ ឈ្ងោកមុខ ញ៉ាំបបរ តែ មួយមុខគត់ មិន ទាំងដឹងថា បងនិត ដើរមក ឈរ ពីក្រោយ ខ្នងខ្ញុំ តាំង ពីពេលណា រហូតដល់ គាត់ យកដៃ ទាំងគូរ របស់គាត់ មកអោប ចង្កេះ ខ្ញុំ ពីក្រោយជាប់ ហើយ អោន ខ្សិបតិចៗ ក្បែរ ត្រចៀកខ្ញុំ ថា
- ញ៉ាំ អោយឆ្អែត យក កំលាំងសិនទៅ បងមិន ចិត្ត អាក្រក់ទេ
ពេលនេះ មិនដឹងជា មកពី បបរ វាក្តៅពេក ឬក៏ យ៉ាងណាទេ បានជា មុខ របស់ខ្ញុំ ឡើង កំដៅ ភាយៗ តែម្តង តែក៏ មិនហ៊ាន និយាយ អ្វីតបទៅគាត់វិញទេ… មួយសន្ទុះ គាត់ក៏ ដកដៃ ចេញពី ចង្កេះ របស់ខ្ញុំ វិញ ហើយ និយាយឡើងថា
- តស់ញ៉ាំ អោយលឿនទៅ ហើយកំដរ បងដើរផ្សារ ទិញ របស់ខ្លះ មកញ៉ាំ សំរាប់ ថ្ងៃត្រង់នេះ
- តែល្ងាចនេះ ខ្ញុំ ធ្វើការ ណាបង…!
- ដាក់ច្បាប់ មួយថ្ងៃ មិនបាន ទេឬ?
- ប្រហែលជា មិនបាន ទេបង….?
- មិនទាន់សាក តេទៅ ផង ម៉េចក៏ ថា មិនបាន….? អូខេ បើមិនចង់ ក៏ មិនអីដែរ… ស្រេចចិត្ត…
លឺ បងនិត និយាយ បែបនេះ ខ្ញុំក៏ លើកទូរស័ព្ទ មកខល ទៅ ក្រុមការងារ ថា រវល់ មិនបាន ទៅច្រៀងទេ នៅល្ងាចនេះ… ពួកគេ ក៏ មិនបាន សួរដេញដោល អីដែរ ព្រោះខ្ញុំ មិនសូវ សូមច្បាប់ ឡើយ… ខ្ញុំ ក៏ ប្រាប់ទៅ បងនិត ថា ខ្ញុំ បានដាក់ច្បាប់ រួចហើយ គាត់ក៏ធ្វើ ទឹកមុខ សប្បាយចិត្ត ហើយមក ថើប ខ្ញុំ មួយខ្សឺត ព្រមទាំង ពោលពាក្យ អរគុណ ថែមទៀតផង ធ្វើអោយ ខ្ញុំ កាន់តែ លង់ ក្នុង ក្តីស្នេហា មួយនេះ ខ្លាំងមែនទែន… បងនិត ពិតជា សុភាពបុរស ដែល អ្នកណាៗ ក៏ ចង់នៅក្បែរ… តែ ឆ្ងល់ដែរ ហេតុអី ក៏ គាត់ រស់នៅ ម្នាក់ឯង បែបនេះ? តើ ពីមុនមក គាត់ ធ្លាប់មាន ស្នេហា អត់ហ្ន៎? ឬមួយ ក៏គាត់ ស្រលាញ់ មនុស្សស្រី ហើយ ព្យាយាម លួចលាក់ ជាមួយ មនុស្សប្រុស? តើ ប៉ាម៉ាក់ គាត់ នៅឯណា? ហើយ ពួកគាត់ ដឹងរឿង របស់ បងនិត អត់? សំនួរ យ៉ាងច្រើន បាន ចាក់ដោត ក្នុង ខួរក្បាល ខ្ញុំ តែខ្ញុំ មិនហ៊ាន សួរ គាត់ សូម្បី មួយសំនួរ សុខចិត្ត រង់ចាំ គាត់ ប្រាប់យើងវិញ ល្អជាង
- ញ៉ាំ អោយឆាប់ទៅ… នឹងអាល ចេញទៅក្រៅ
ប្រយោគ របស់ គាត់ បានកាត់ អារម្មណ៍ ងឿងឆ្ងល់ របស់ខ្ញុំ អស់រលីង ខ្ញុំ ក៏ត្រូវ បង្ហើយ អាហារ ពេលព្រឹក ដ៏ ពិសេស មួយនេះ ហើយ រៀបចំ ខ្លួន ចេញទៅក្រៅ ជាមួយគាត់។ បងនិត បាន នាំខ្ញុំ ដើរផ្សារ ទំនើបទិញ របស់ប្រើប្រាស់ យ៉ាងច្រើន សុទ្ធតែជា របស់គាត់… ហើយ ក៏បានទិញ បន្លែ ត្រី សាច់ ដែល ក្លាស់សេ សំរាប់ទុក ធ្វើម្ហូប ជាច្រើន ថ្ងៃ ផងដែរ… មើលទៅ ជីវិត របស់ បងនិត ពិតជា ឡូយឆាយ មែន បើ ប្រៀបធៀប ជាមួយខ្ញុំ គឺខ្ញុំ គ្មាន ចំនុចមួយណា ដែល សក្តិសម និង គាត់សោះ… តែ អាបេះដូង មួយនេះ វាចេះតែ គិត ស្រមើស្រមៃ ឆ្កួតៗ តែម្នាក់ឯង ដឹងអត់ថា បើ គាត់ មិនស្រលាញ់ យើងវិញទេ គឺ ច្បាស់ជា ឈឺចិត្ត ទឹកភ្នែក ទឹកសំបោរ ម្នាក់ឯង មិនខានឡើយ ដឹងនៅ អា បេះដូង ឆ្កួតអើយ… ក្រោយពី ទិញ របស់របរ គាត់សព្វគ្រប់ អស់ហើយ បងនិត ក៏បាន សួរមកខ្ញុំ ដែរ ថា មិនទិញអីទេឬ? ចំលើយ មានតែ អត់ទេ ព្រោះថា ខ្ញុំគ្មាន សមត្ថភាព អី ត្រូវប្រើ របស់ល្អៗ បែបនេះទេ។
រួចរាល់ កិច្ចការហើយ បងនិត ក៏ នាំខ្ញុំ ទៅញ៉ាំអី នៅហាង ទំនើប សំរាប់ អាហារ ថ្ងៃត្រង់ តែ ត្រូវខ្ញុំ អេះអុញៗ មិនចង់ ចូល… គាត់ក៏សួរ
- មានរឿងអី មែនទេ? ម៉េចធ្វើ ដូចជា មិនពេញចិត្ត បែបនេះ ទៅវិញ?
- បាទ បាទ បង កន្លែងនេះ ដូចជា ថ្លៃ ពេកទេដឹង មិនសម នឹងខ្ញុំទេ
- ហេតុអី មិនសម…? យើង មានលុយ អោយគេតើ
- តែបង ខ្ញុំ អត់ចង់អោយបងប៉ាវខ្ញុំ រហូត ចឹងទេ ខ្ញុំ ក៏មាន ប្រាក់ខែ ដែរ ខ្ញុំអាច ជួយចេញ បងបានខ្លះណា… គ្រាន់តែ យើង ទៅរក កន្លែងណា ដែល ថោកជាងនេះ ហើយ រស់ជាតិ ក៏វា មិនខុសគ្នា ប៉ុន្មានដែរ
លឺខ្ញុំ និយាយ បែបនេះហើយ បងនិត បែបជា គិត មួយសន្ទុះ ក៏ សំរេចចិត្ត
- ចឹងតស់… នៅទីណា ដែលថា ឆ្ងាញ់ហើយ ថោក ទៀតនោះ?
វីរវរ ហើយខ្ញុំ មិន ដឹងសោះថា កន្លែងណា ឆ្ងាញ់ហើយ ថោកទេ ព្រោះ កន្លងមក ខ្ញុំ ញ៉ាំតែ បាយផ្សារ និង ម្ហូប តាមចិញ្ចើមថ្នល់ សោះ ម៉េចនឹង ស្គាល់ទៅ?
- អឺ អឺ ចេសទេបង គឺខ្ញុំ ចង់និយាយ ថា ខ្ញុំ មិនចង់ ចូលហាង ទំនើប ដូចហាង អំបាញ់ម៉ិញទេ ព្រោះ មើលទៅ វាថ្លៃណាស់ តែ សំរាប់ កន្លែងណា ដែល ថោកហើយ ឆ្ងាញ់ទៀតនោះ ខ្ញុំ ក៏មិនដឹង ដែរ ព្រោះ និយាយ អោយអស់ ទៅចុះ គឺខ្ញុំ ញ៉ាំ តែបាយផ្សារ ជាមួយ ម្ហូប តាមថ្នល់ហ្នឹង
- អូខេ ឥឡូវ បំភ្លេចរឿង ថ្លៃថោក ចោលទៅ យើង ទៅញ៉ាំ ភីស្សា វិញ នេះ ជាការ សំរេចចុងក្រោយ
ដល់ពេលគាត់ សំរេចចិត្ត បែបនេះហើយ ខ្ញុំក៏ មិនប្រកែក អីទៀតដែរ តែ ត្រៀមខ្លួន និង ជួយ ចេញលុយ ជាមួយគាត់ ព្រោះ មិនចង់ អោយគាត់ គិតថា យើង តោងស៊ី គាត់ឡើយ… នេះ ជាលើក ទីមួយហើយ ដែលបាន ភ្លក់ រស់ជាតិ ភីស្សា ព្រោះ កន្លងមក ធ្លាប់តែ លឺ និងឃើញ គេ ផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្ម មិនដែលបាន សាកមើលទេ មានអី ត្រូវមាត់ ខ្ញុំ ខ្លាំងណាស់។ ដល់ពេល រួចរាល់ ហើយ បងនិត ក៏ បបួលខ្ញុំ ទៅមើល កុនទៀត នេះ គាត់ កំពុងតែ បណ្តើរ ខ្ញុំ ដើរលេង ហើយ មែនទេ? តើ គាត់ អាចស្រលាញ់ខ្ញុំ ដែរ ទេដឹង? កំពុងតែ ស្លុង បងនិត ក៏ ហៅគេ គិតលុយ ខ្ញុំក៏ សួរគាត់
- អស់ ប៉ុន្មានដែរ បង?
- ហើយវាថី? ចង់ដឹង ធ្វើអី?
- ខ្ញុំ ចង់ជួយ ចេញបងខ្លះ មិនចង់អោយបង ចេញ ទាំងអស់ ចឹងទេ
- ហើយ អូន យ៉ាងម៉េច នឹង? គិតថា បង គំរិះ ណាស់ មែនទេ?
- អត់ទេបង កុំ គិតចឹង គឺ ខ្ញុំ ខ្លាចចិត្ត បងទៅវិញទេ តិចទៀត ត្រូវ ទៅមើល កុនទៀត ខ្ញុំ មិនអាច អោយបង ចំណាយ តែម្នាក់ឯង បែបនេះទេ… ណាបងណា…? អោយខ្ញុំ ជួយចេញ ខ្លះទៅ
- ចឹង…ចេសចុះ… ចាំចេញ ថ្លៃសំបុត្រ កុន ទៅចឹង…. មានចិត្តគ្រាន់បើ…
លឺ គាត់ និយាយ បែបនេះ ខ្ញុំរាង ធូរចិត្ត បន្តិច ព្រោះ ពិតជា មិនចង់ ធ្វើខ្លួន បែបនេះទេ រឹងខ្លួនណាស់… បន្ទាប់ពី មើលកុនចប់ ម៉ោង ជិត 5 ល្ងាច ទៅហើយ បងនិត ក៏សួរ ខ្ញុំថា តើ ល្ងាចនេះ ចង់ញ៉ាំអី នឹងអាល ទិញយក ទៅធ្វើ នៅផ្ទះ… ចង់ សាច់គោ ឬក៏ គ្រឿងសមុទ្រ ឬក៏ អាហារជប៉ុន មាន ត្រីឆៅ គឺ គាត់ចេះ ធ្វើទាំងអស់… ខ្ញុំ គ្មានពាក្យ អី និយាយ ក្រៅពីថា ស្អី ក៏បានដែរ ព្រោះ អោយតែ បងនិត ចូលចិត្ត ខ្ញុំ ច្បាស់ជា ញ៉ាំបាន ទាំងអស់ សំខាន់ កុំអោយ ថ្លៃពេក… បងនិត ក៏ សំរេចចិត្ត ថា អាំងសាច់ និង អាំង មឹក បង្គា ជា អាហារ សំរាប់ ផាតធី នៅផ្ទះ ល្ងាចនេះ តែ ពីរនាក់…។
អាហារ ក្រោមពន្លឺ ភ្លើង ព្រាលៗ ពិតជា រ៉ូមេនទិក ណាស់ នេះ ជាលើក ទីមួយ ហើយ ដែលខ្ញុំ មានឱកាស នៅជាមួយ មនុស្ស ដែលល្អ គ្រប់យ៉ាង បែបនេះ ពេលខ្លះ ក៏គិតថា តើ នេះជាការ យល់សប្តិ ទេឬ…? ហេតុអី ក៏ ខ្ញុំ សំណាង យ៉ាងនេះ…? ពីមុនមក មិនដែលជឿ សោះ លើ ស្នេហាពិត ឬក៏ ស្រលាញ់ អ្នកណា អោយខ្លាំង បែបនេះ… តែ ពេលនេះ បុគ្គល ម្នាក់នោះ គឺ ជាខ្ញុំ ហើយ ដែល លង់ស្រលាញ់ បងនិត ខ្លាំងក្លា បែបនេះ តើ ថ្ងៃណា មួយ ខ្ញុំអាច ឈឺចិត្ត ដោយសារ គាត់ ដែរឬទេហ្ន៎? បើ មានថ្ងៃនោះមែន តើខ្ញុំ អាចទទួល យកការ បាត់បង គាត់ បានដែរ ឬទេ? អូយ ឈឺក្បាលណាស់ ហេតុអី ក៏ ចូលចិត្ត គិតអី តែ ម្នាក់ឯង បែបនេះ? ខាងគាត់ ប្រហែលជា មិនគិត អីផង ក៏មិនដឹង ឬក៏ គាត់ គ្រាន់តែ យកយើង មក កំដរការ ខូចចិត្ត របស់គាត់ ទេដឹង? ចុះបើវា ជាការពិតមែន តើ ខ្ញុំត្រូវ ធ្វើយ៉ាងណា ដើម្បី ការពារខ្លួន កុំអោយ ធ្លាក់ជា ចំណី លេងសើច របស់គាត់?
- អេ…? កំពុងគិត អីហ្នឹង…? សាច់អាំង ត្រជាក់ អស់ហើយ ឆាប់ញ៉ាំទៅ ហើយ កែវស្រា ក៏ រលាយ ទឹកកក អស់ដែរ… ម៉េចក៏ ភាំងៗចឹង…? មានរឿងអី មែនទេ…?
- បាទ បាទ អត់អី ទេបង ខ្ញុំ ស្លុងនិង បរិយាកាស រ៉ូមេនទិក បែបនេះ…ព្រោះ មិនដែល សោះ តាំងពីកើតមក
- អឺ អឺ ចឹង ឆាប់ញ៉ាំទៅ… ហើយ ចង់រាំទេ បង ទៅចាក់ភ្លេង?
- រាំ….? រាំជាមួយបងមែន?
- ចុះបើ មិនរាំ ជាមួយបង រាំ ជាមួយ អ្នកណា…? បើ ទីនេះ មានតែ អូន ហើយនិង បងនឹង
- តែខ្ញុំ មិនចេះរាំ បែបនេះទេ
- មិនទាន់ សាកផង ម៉េចដឹង ថា មិនចេះ…?
និយាយ មិនទាន់ចប់ ប្រយោគ ស្រួលបួល ផង បងនិត ក៏ក្រោក ទៅប្តូរ បទ ជា របៀប រាំស្លូ វិញ ហើយក៏ បានមក អញ្ជើញខ្ញុំ អោយ ទៅរាំ ជាមួយគាត់… បងនិត ក៏ យកដៃ ទាំងពីរ របស់គាត់ ស្រាក់ចង្កេះខ្ញុំ ហើយ ទាញខ្ញុំ អោយ ទៅផ្អឹប និង ខ្លួន របស់គាត់ រួចប្រាប់ អោយខ្ញុំ យកដៃ ដាក់លើស្មា របស់គាត់ ហើយ ថែមទាំង អោយខ្ញុំ បោះជើង មួយៗ តាមចង្វាក់ភ្លេងទៀតផង… ឯ ក្បាល របស់គាត់ ក៏មកផ្អឹប និង គុម្ព ត្រចៀក របស់ខ្ញុំ…. មកដល់ ពេលនេះ ទាំង បរិយាកាស ទាំង បទ រ៉ូមេនទីក ក៏ ដូចជា ឥទ្ធពល នៃសុរា ព្រមទាំង កំដៅខ្លួន របស់ បងនិត ថែមទៀតនោះ ធ្វើអោយ ខ្ញុំ ស្លុងនិង អារម្មណ៍ មួយនេះ យក តែមែនទែន ដូចជា កំពុងតែ នៅលើ ឋានណា ក៏ មិនដឹង ដឹង ត្រឹមថា ខ្ញុំមាន សេចក្តីសុខ ខ្លាំងណាស់ មិនចង់អោយ ពេលវេលា ដើរទៅមុខ ទៀតទេ ចង់ អោយវាឈប់ទ្រឹងនៅនឹង កន្លែងនេះ ខ្ញុំ និង អោប បងនិត អោយជាប់ មិនអោយ អ្នកណា ដណ្តើមយក ទៅ បានទេ ខ្ញុំស្រវា អោបគាត់ រឹតតែ ណែនដៃ ជាងមុន ហើយ ក៏បាន ស្រង់ក្លិន ដ៏ ក្រអូប ប្រហើរ ដែល ភាយ ចេញពី កញ្ចឹងក របស់គាត់ ពិតជា មានក្តីសុខមែន…
មួយសន្ទុះ ប្រហែលជា ខ្ញុំអោប គាត់ តឹងដៃ ពេក ទេដឹង បានជា គាត់ រើពី ខ្ញុំបន្តិច ធ្វើអោយ ខ្ញុំ ភ្ញាក់ពី អារម្មណ៍ មួយនេះ ហើយ លាដៃ ពីគាត់ បន្តិចដែរ ពេលនេះ បងនិត បែរជា យក បបូរមាត់ របស់គាត់ មក ជញ្ជក់ បបូរមាត់ របស់ខ្ញុំ ធ្វើអោយ ក្លិនស្រា តិចៗ ដែលចេញ ពីមាត់ គាត់ បាន ចូលមកក្នុង មាត់ខ្មំ វា រឹតតែ ធ្វើអោយ អារម្មណ៍ របស់ខ្ញុំ ពុះកញ្រ្ជោល ឡើងមក ខ្ញុំក៏ តបត ការ បឺតមាត់ មួយនេះ ទ្វេរដង… ម្តងនេះទៀត បងនិត បាន យកដៃ របស់គាត់ លូកចូល អាវ របស់ខ្ញុំ ធ្វើអោយ កំដៅដៃ របស់គាត់ បាន ប៉ះ សាច់ខ្នង របស់ខ្ញុំ ពេញទំហឹង… កំសួល តណ្ហា របស់ខ្ញុំ រឹតតែ កើនឡើង ថែមទៀត ទោះបីជាមាន ព្យុះភ្លៀង រំលើង អាគារ នេះ ក៏ មិនអាច បំបែក ពួកយើង ទាំងពីរ បានឡើយ… មួយសន្ទុះ គាត់ក៏ ព្យាយាម ដោះអាវ ខ្ញុំចេញ ហើយ បន្ត ដោះអាវ គាត់ចេញ ភ្លាមដែរ នៅ ពេលនេះ សាច់ខ្លួន របស់យើង ទាំងពីរបាន ប៉ះ កកិតគ្នា ធ្វើអោយ ភ្លើងស្នេហ៍ របស់ ពួកយើង កើនឡើង មិនរលត់ ភ្លាមៗ ឡើយ ដៃ របស់ បងនិត រវាមណាស់ អង្អែល សព្វ សាច់ខ្នង របស់ខ្ញុំ មិន អស់ចិត្ត ក៏ លូក ទៅក្នុងខោ ហើយ ច្របាច់គូទដ៏ មូលខ្លំ របស់ ខ្ញុំទៀត ពេលនេះ ខ្ញុំដឹង ច្បាស់ថា គាត់ ចង់បាន អីហើយ ហើយ ខ្ញុំ ក៏ត្រៀមខ្លួន ជាស្រេច ថា នឹងផ្តល់ ក្តីស្រលាញ់ មួយនេះ អោយគាត់ អស់ពី បេះដូងដែរ… ខ្ញុំមាន អារម្មណ៍ថា អាអូនតូច របស់គាត់ ឡើង ទល់ខោ ខ្លាំងណាស់ ព្រោះ វាបាន មករុល អាអូនតូច របស់ខ្ញុំ ដូចគ្នា ដោយ ចិត្តស្រលាញ់ បងនិត ខ្លាំង លើសលប់ ខ្ញុំ ក៏ ក្លាហាន ហ៊ាន យកដៃ ទៅអង្អែល អាអូនតូច របស់គាត់ ពី ក្រៅខោ ក៏ ដឹងយ៉ាងច្បាស់ ថា វាពិតជា ឡើងរឹងមែន មិនបង្អង់យូរ ខ្ញុំក៏ ប្រលេះ ឡេវខោ របស់គាត់ហើយ ចាប់លេងវា យ៉ាងពេញដៃ តែ លេងមិនទាន់ បាន ប៉ុន្មានផង គាត់ ក៏ ផ្តួលខ្ញុំ ទៅលើ សាឡុង ហើយ ស្រាតខោ គាត់ចេញ បញ្ចេញ នាគរាជ យ៉ាង អង់អាច ក្លាហាន អោយខ្ញុំឃើញ ឡើង ពេញភ្នែក មិនយូរទេ គាត់ ក៏មកចាប់ ស្រាតខោ ខ្ញុំ ដូចគ្នា ហើយ ចាប់ អាអូនតូច របស់ខ្ញុំ ដាក់ចូល មាត់គាត់ ដោយ មិនបង្អង់ឡើយ ថែមទាំង បឺត ជញ្ជក់វា ដូចជា មានជាតិណាស់ ព្រមទាំង បញ្ចេញ វាចា យ៉ាងផ្អែម ត្រជាក់ មកខ្ញុំ ថា គាត់ពិតជា រោលរាល ខ្លាំងណាស់ គាត់ មិនអាច ទ្រាំ តទៅទៀត បានទេ ខ្ញុំ ក៏ មិនបាន ប្រកែក អីដែរ គឺ ព្រម តាមគាត់ គ្រប់យ៉ាង បងនិត ក៏ ដកមាត់ ពី អាអូនតូច របស់ខ្ញុំ ហើយក្រោក មក បញ្ច្រក នាគរាជ របស់គាត់ មកក្នុង មាត់ ខ្ញុំម្តង… ខ្ញុំ ក៏ ខំ បៀមវា យ៉ាង មានសេចក្តីសុខ បំផុតដែរ តែ មិនទាន់ បានប៉ុន្មានផង គាត់ក៏ ដក យកវា ទៅវិញ ហើយ ក្រោក ទៅយក ស្រោម និងទឹករំអិល មក មួយកំប្លេ និង ត្រៀម ប្រតិបត្តិការ សឹក ជាមួយ ល្អាង ដ៏តូចចង្អៀត របស់ខ្ញុំ ការពិតទៅ នេះ មិនមែន លើកទីមួយ ទេ ដែលខ្ញុំ ព្រមធ្វើ ប្រពន្ធគេ តែ អ្នកមុនៗ មិនដែល ផ្តល់អារម្មណ៍ ស្នេហា ដូចជា បងនិតទេ គឺ ច្រើនតែ ចាត់ទុកខ្ញុំជា មនុស្ស ត្រូវការលុយ ចឹងហើយ បានថា មានតែ បងនិត ទេ ដែលខ្ញុំ ចាត់ទុក គាត់ជា ប្តី របស់ខ្ញុំ តែម្នាក់គត់… ពេលដែល បងនិត ដើរមកវិញ គាត់បាន សំលឹង មើលមុខ របស់ខ្ញុំ យ៉ាងយូរ ទាំង ក្រសែភ្នែក ដូចជា ចង់សូម ខ្ញុំ នូវរឿង អ្វីមួយ… ខ្ញុំ ដឹងថា គាត់ ចង់បានអី ខ្ញុំ ក៏ ងក់ក្បាល យល់ព្រម ហើយ ឆ្លៀត ញញឹម ដាក់គាត់ វិញទៀត ធ្វើអោយ គាត់ ញញឹម យ៉ាងស្រស់ មកខ្ញុំវិញ ហើយក៏ សន្សឹមៗ មក ចន្លោះភ្លៅ របស់ខ្ញុំ រួច ចាប់ លើកជើង របស់ខ្ញុំ ឡើងលើ ហើយ ព្យាយាម ស៊ក នាគរាជ របស់គាត់ ថ្នមៗ តែ យ៉ាងណា ក៏ នៅតែ ឈឺ ទោះបីជា វា មិនមែនជា លើកទីមួយ របស់ខ្ញុំ ក៏ដោយ តែ ដោយ អារម្មណ៌ ស្រលាញ់ បងនិត ខ្លាំង លើសលប់ ក្តី ឈឺចាប់ ទាំងប៉ុន្មាន ក៏ រលាយអស់ ទៅវិញ នៅសល់តែ ក្តី រំភើប ព្រឺព្រួច ព្រោះ តែឃើញ បងនិត ពិតជា ខំ បញ្ចេញ អស់ទាំង កំលាំងកាយ និង កំលាំងចិត្ត ដើម្បី នាំខ្ញុំ ទៅ ស្គាល់ ឋានសួគ៏ របស់ មនុស្សប្រុស ហើយនិង ប្រុស… គាត់ រឹតតែ បញ្ចេញ កំលាំង អារម្មណ៌ របស់ខ្ញុំ កាន់តែ ព្រឺព្រួច ទៅតាម ចង្វាក់ ចង្កេះ របស់គាត់ រហូត របូត សំលេង ថ្ងូរ យ៉ាងមាន សេចក្តីសុខ បំផុត… ឯ បងនិត វិញ ពេលដែល លឺខ្ញុំ ថ្ងូរ បែបនេះ គឺ រឹតតែជំរុញ អោយ គាត់ ទប់អារម្មណ៌ លែងជាប់ ក៏ រឹតតែ អុក ខ្លាំងទៅ ខ្លាំងទៅ រហូត ធ្វើអោយ នាគរាជ ក្អែរ នូវ សេចក្តីសុខ ចេញ មកអស់ ជាមួយនិង ដង្ហើម ដក ស្ទើរ មិនដល់គ្នា… ក្រោយពី រួចរាល់ ហើយ បងនិត មិនបាន ដកវា អោយចេញ ភ្លាម មកទេ គឺគាត់ ទុកវា អោយ នៅក្នុង នោះដដែល ហើយបែរ មកឆឹក អាអូនតូច របស់ខ្ញុំ ដែល កំពុងតែ រង់ចាំ នូវ សេចក្តីសុខ ដូចគ្នា មិនយូរ ប៉ុន្មាន ខ្ញុំ ក៏បាន ទទួលវា យ៉ាង បរិបូរណ៌ដូច បងនិត ដែរ… រួចពីនោះមក គាត់ ក៏អោន មក ជញ្ជក់មាត់ របស់ខ្ញុំ ម្តងទៀត ទាំង ដង្ហើម របស់ ពួកយើង ដកដង្ហក់ មែនទែន… នេះហើយ ជា សេចក្តីសុខ ដែលខ្ញុំ ចង់បាន ជាយូរ មកហើយ ខ្ញុំ សច្ចា ថា មានតែ បងនិត ម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ ដែល ខ្ញុំ ស្រលាញ់ ស្មើរ ជីវិត… ប្រុសផ្សេង គ្មាន វាសនា យកបាននូវ បេះដូង ដ៏ ស្មោះត្រង់ របស់ខ្ញុំ ឡើយ…។
រួចរាល់ពី ឈុតឆាកនោះមក បងនិត ក៏នាំខ្ញុំ ទៅមុជទឹក ជំរះខ្លួនប្រាណ អោយត្រជាក់ស្រួល ហើយពួកយើង ក៏បន្ត ការផឹកស៊ី រហូត ដល់ស្រវឹង រៀងៗខ្លួន ហើយក៏បន្ត ស្នេហា របស់ពួកយើង នៅក្នុង បន្ទប់របស់គាត់ ម្តងទៀត ហើយក៏ លង់លក់ នៅទីនោះ ទាំង អារម្មណ៌ របស់ខ្ញុំ សប្បាយ ចិត្ត ឥត ឧបមា… ខ្ញុំគិតថា បើនេះ ជាការ យល់សប្តិ ខ្ញុំ សូមអោយ ក្តីសុបិន្ត មួយនេះ នៅជា និរត្តន៌ ព្រោះខ្ញុំ ពិតជា មិនចង់ ភ្ញាក់ពី សុបិន្ត មួយនេះឡើយ…
នៅមានភាគបន្តទៀត
ប្លុក បងដង្កូវ 