01
Dec
08

Untitled pa rin

sky  “Lahat tayo ay nasa ilalim ng nag-iisang langit.” Iyan ang katagang hindi ko makakalimutan sa koreanovela ng GMA na Hana Yori Dango 2. Hindi dahil sa tamang senti ako.
Ito ang una kong pagkakataon na sumakay ng plane, actually international plane pa, labas ng pinas. Habang nakasakay sa plane, ramdam na ramdam ko ang mga ulap. Ramdam ko rin ang layo ng distansya ko mula sa lupa. Kung anu-ano ang sumagi sa isip ko. Yahooo! Tamang joyride ito! Pero nung napaisip ko what if something wrong happerns?Paano na?
Oo, lahat tayo ay nasa ilalim ng napakalaki at napakalawak na nag-iisang langit. Kung saang panig ka man ng pinas, ng mundo, iisa lang ang langit na natitingala natin. Ngunit ngayon, na parang abot kamay ko na ang kalawakan nito, isang bagay na mas higit pa sa kalawakan ng langit ang naisip ko.
God talks to me. He is showing me how high He is. He is showing me how majestic He is. And how great He is not only because He created this thing but everything beyond our eyes can see. Naramdaman at nakita ko sa pagsakay ko sa eroplano at pag-alis sa pinas pansamantala, na napakagaling ng Diyos. He made everything this great.
Sa paglabag ng Cathay pacific plane sa Dubai Airport Terminal, naalala ko ulit ang kataga sa nasabing koreanovela. Alam ko, ibang buhay ang mararanasan ko. Ibang tao, ibang kultura, ibang klima, ibang kapaligiran, ibang kagawian, ibang mundo… Pero tulad nga ng nasabi ko, lahat tayo ay nasa ilalim ng nag-iisang langit, hawak ako ng nag-iisang Diyos na may likha nito. Lahat ng kakaiba at panibagong maaari kong haharapin sa Dubai na sabi nga nila ay “Land of Dreams” ay makakayanan ko. Iba at bago man, hindi ako pababayaan ni God na maging “iba” kundi manatili sa Kanya.

 

 

 

01
Dec
08

Egg sandwich, please…

First time? Sobrang naaliw ako sa sarili ko. Siguro lahat naman ay maaaliw sa experience ko sa pagsakay ng eroplano, for the first time. Take note, first time!
Lahat tayo ay may kakatwang first time experiences. Siguro kung alalahanin ko iyong first time ko mag-enroll sa peyups, sa sobrang dami ng mga docs na isasubmit at di ka magkandaugaga sa kung alin doon ang ibibigay mo ay ganoong ganoon din sa airport.
Kung gaano kataray ang mga staff sa peyups sa enrollment higit sa airport lalo sa immigration. Magnu-nosebleed ka talaga. At dahil your nose is bleeding, mawiwindang ka ngayon kung anong docs ang iaabot mo. Lintik. Alis daw muna ako sa pila at ayusin ang docs na dapat ko isubmit. Saya diba? Pipila ulit ako samantalang naririnig kong tinatawag na ang flight ko. Wala na sigurong sasaya pa sa sitwasyon ko that time.
Matapos sa immigration, takbong kabayo ang ginawa ko para makapunta sa gate. Kakaaliw pero nakahabol naman ako. Ito yata ang kauna-unahang pagkakataon na tumatak sa akin ang linyang “first time mo?” nang sabihin sa akin ng isang bading dahil panay pa rin ang pagdurugo ng ilong ko kung ano ulit ang iaabot sa gate.Wala akong nasabi kundi “Yeah boy!”.
Akala ko magiging okei na ang lahat pagdating sa loob ng plane. Kampante naman ako kahit tamang inosente pa rin. Pinanood ko talaga ang video kung paano ang pagkakabit ng safety gear at ang tamang pag-eskapo if unexpected situation comes. Samantalang ang mga katabi ko, cool na cool. Cool na cool din naman ang dating ko,kaunti. Tamang smile pa lang, lumamig agad ang loob ng airplane.
First time ko din makakita ng pagkaing tila werewolf ang itsura. Tinikman ko naman, pero di niyo ko masisisi kung ayaw tanggapin ng ilong at dila ko. Paano pa kaya ng tiyan ko? So ang lumabas, kunwari maselan ako kahit patay gutom mode na ako. Sino ba naming di magugutom matapos ang walang katapusang nosebleeding.
Sa dalawang meals na na-serve, breakfast at lunch, prutas lang talaga ang “tinira” ko. The rest hindi na. Siyempre humingi rin ako ng drinks, pantanggal ng amoy na di ko masino. Pagdating ng meryenda, lumapit ang isang crew. Sandwiches ang inaalok. Siyempre, hindi ko na makontrol ang nagreregudon kong mga alaga. Hindi naman grammatically wrong pero obvious na first time ko. “Egg sandwich please…?” Kulang na lag ay humalakhak iyong katabi ko nang lingunin ko pagkasabi ko nun. Samantalang tamang kunot-noo at smile ang binigay sa akin ng stewardess at sabing, “We only have lamb and chicken sandwich..”
Naman… First time…

 

01
Dec
08

Sundot Kulangot

 

 

 Sundot

Masarap daw ang sundot kulangot ayon sa mga ekspertong nakatikim na nito.Isang produkto mula sa baguio na kung saan ay gawa sa masarap na coco jam at nakalagay sa bamboo sticks. Pick a booger or candy booger daw ang tawag dito. Malagkit, matamis at nakakatinga. Hindi ko ma-describe kasi hindi ko pa naman talaga natitikman.

 Sa Dubai, kakaibang experience na naman sa matatawag kong ‘sundot kulangot’.Sa Pinas halos pagnasaan ko ang pagkain ng shawarma. Amoy pa lang siguradong magugutom ka na.Dito hindi mo pangangarapin kumain nito  lalo at kung mga pana ang nagtitinda. Noong una nahikayat din ako lalo’t madalas akong abutin ng gutom sa daan habang nag-aapply.

 Ngunit minsang ako’y nag-aabang ng bus na masasakyan, hindi ko maiwasang mag emo at pansinin ang paligid. Iyan ang kadalasan kong libangan kapag nagpapalipas ng oras huwag lang mabagot sa pagdating ng bus.

 Naloka ako nang mapansin ko ang panadol na nagtitinda ng shawarma. Walang customer at ang loko nag eemo din tulad ko. Pero mas matindi at karumal dumal na pag eemo ang ginagawa. Hindi ko alam kung alintana ba niya na ipasok ang daliri sa ilong para tanggalin ang ika nga monster sa loob nito. Para bang kapag inistorbo mo ay mananagot ka ng husto. Napangiti ako ng mapansin iyon. Kahit wala ako sa pinas alam ko namang may kalayaan ang sinuman gawin ang ganun maaring sa publiko o lihim na lugar. Ngunit hindi doon natapos ang karumal dumal at karimarim niyang pagsesenti. Maya maya lamang ay may lumapit na customer at bibili ng shawarma.  Ang saya, walang kaabug abog, walang hugas ni punas man lang, diretso kuha ng  wrapper ang lolo mo. Hiwa ng karne, chicken o beef lagyan ng vegies, sibuyas at kung anu ano pa, balot sa wrapper. Bravo! Instant shawrma na!

 Akala ko ay nakatsamba lang ako ng ganoong tindero. Pero kahit sang tindahan ako ng shawarma mapunta ay ganun pa rin.Hindi uso sa kanila ang guwantes. At maraming pagkakataon na mas maitim pa ang kamay nila kesa sa niluluto nilang beef o chicken shawarma. Huwag mo nang idagdag pa ang subconcious na ritwal nila bago ihanda ang nasabing ‘sundot kulangot’.

 Aaminin ko, nakakain ako ng  nasabing ‘sundot kulangot’, mga dalawang beses din iyon. Noong una hindi ko alintana kahit medyo nagulat ako dahil kinamay lang talaga. Noong mga panahong iyon ay madalas kasi akong magutom sa daan at tanging shawarma lang ang mabibili ko sa halagang 3dhms na kung saan ay kaya ng budget liban pa sa kaakit akit nitong halimuyak.

Dalawang beses lang iyon pero hindi ko na uulitin pa…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

27
Nov
08

Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!




January 2026
M T W T F S S
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Design a site like this with WordPress.com
Get started