Αυτές τις μέρες δεν έγραψα τίποτα στο blog μου, υπάρχει λόγος …
Χρωστάω όμως ένα ποστ σε έναν πολύ καλό μου φίλο, πριν αποφασίσω αν θα συνεχίσω να γράφω σ΄ αυτό το blog τις σκέψεις μου ή απλά θα βάζω κάνα βιντεοκλίπ ή καμία χαζομάρα να γεμίζουν τα ποστ.
Ούτε ένα μήνα πριν αποφάσισα να μπω και εγώ στο τριπάκι και να γίνω blogger, αν και εξαρχής δεν είχα και την καλύτερη άποψη. Δεν είχα καταλάβει το λόγο ύπαρξης τους, δεν μ άρεσε το απρόσωπο στυλ τους, δεν μ άρεσε το δακρύβρεχτο ύφος τους, και γενικότερα δεν καταλάβαινα το γιατί αντί για μια ωραία βόλτα έξω, χιλιάδες ώρες μπροστά από τον υπολογιστή για την συγγραφή χιλιάδων ποστ από χιλιάδες νέους και μη.
Προσωπικά δεν είχα ποτέ την ψευδαίσθηση να γίνω συγγραφέας και ούτε θέλω, δεν έχω και δεν είχα ποτέ βλέψεις να γίνω γνωστός παρά έξω.

Συνέχεια →

28 Μαΐου, 2007
Κατηγορίες: Thoughts . . Συντάκτης: faflatas . Comments: 5 Σχόλια

Κατά την διάρκεια μιας μικρής περιπέτειας με την υγειά του ο ¨μικρός¨ φοιτητής εξ Ιταλίας και μετά από παρότρυνση του προσωπικού του γιατρού, έπειτα από σχετικό τηλέφωνο στην Αθήνα, πάει στο φαρμακείο τις γειτονιάς του κρατώντας το χαρτάκι με το όνομα του φάρμακου, για να το αγοράσει. Εκείνο που λίγα λεπτά πριν του είχε προτείνει ο γιατρός του…

– Buonasera, θα ήθελα να μου δώσετε το ERCEFURYL FORTE 200 mg.

– Buonasera, κοιτάξτε μήπως σας είναι εύκολο να μου πείτε την δραστική ουσία γιατί πιθανόν η εμπορική ονομασία να αλλάζει από χώρα σε χώρα;

– Κανένα πρόβλημα, ( το ήξερε ήδη από μια μικρή ερεύνα στο διαδίκτυο!)… NIFUROXAZIDE απάντησε σχεδόν αμέσως.

Δυο μάτια γουρλωμένα άρχιζαν να τον κοιτάνε με έμμονη, ενώ ταυτόχρονα η κοπέλα άρχιζε να ψάχνει την υπεύθυνη του φαρμακείου. Πω πω σκέφτηκε, τι σκατά ζήτησα και με κοιτάει έτσι, αλλά να, τώρα θα δεις, θα έρθει η υπεύθυνη και θα λήξει το θέμα εδώ. Περνάνε λίγα λεπτά και η υπεύθυνη πλησιάζει, διαβάζει το χαρτάκι του…. ωχ! δυο ζευγάρια γουρλωμένα μάτια τώρα τον κοιτάνε επίμονα. Τα πράγματα άρχισαν να δυσκολεύουν…τι να τους ζήτησα άραγε; γιατί κάνουν έτσι; σκέφτηκε…

Συνέχεια →

21 Μαΐου, 2007
Κατηγορίες: Thoughts . . Συντάκτης: faflatas . Comments: 3 Σχόλια

Ας πούμε ότι για όλα ή σχεδόν όλα φταίμε εμείς τα παιδιά, μικρότερα ή μεγαλύτερα δεν έχει και πολύ σημασία, άλλωστε στα μάτια των δικών μας για πάντα παιδιά θα είμαστε. Ωραία λοιπόν την επανάσταση μας ήδη την κάναμε, τρομάρα μας, ειδικά εμείς κοντά στα πρώτα -αντα. Και αφού τελείωσε η εφηβική μας περιπέτεια ήρθε η στιγμή που θα αναλογιστούμε και τώρα τι; ο καθένας από εμάς θα τραβήξει το δρόμο του, θα πάρει τις αποφάσεις του, για το τι θέλει ή τι νομίζει ότι θέλει να κάνει και θα προχωρήσει μπροστά. Και μέχρι εδώ δεν λέω κάτι καινούριο. Απλά απόψε είμαι θυμωμένος,την αυτοκριτική μας όλοι την έχουμε κάνει, προσωπικά τα τεράστια λάθη που μου επέτρεψαν να κάνω τα έχω κάνει και τα γνωρίζω με τα μικρά τους ονόματα, και απλά μόλις ξεμυτίσουμε ψάχνουμε να βρούμε τι αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα και τι όχι. Αφού ξεκαθαρίσω εξ αρχής ότι είμαι γνώστης της κατάστασης και της πραγματικότητας που με περιβάλλει, παίρνω το θάρρος να τα χώσω και λίγο στην απέναντι όχθη.

Συνέχεια →

18 Μαΐου, 2007
Κατηγορίες: Thoughts . . Συντάκτης: faflatas . Comments: 9 Σχόλια

Τελικά τι είναι αυτό που μας βγάζει, από το αδιέξοδο;
Και δεν θέλω να αρχίσω να φιλοσοφώ, είναι εξαιρετικά δύσκολο, άλλωστε, δεν είμαι ικανός. Απλά με την λέξη αδιέξοδο ορίζω εκείνες τις στιγμές, μικρές ή μεγάλες, που γαντζώνονται πάνω μας και δεν απομακρύνονται αν εμείς οι ίδιοι δεν βρούμε την αιτία που τις γέννησε.
Με πήρε καιρό να καταλάβω ότι τα μικρά πράγματα μπορούν να μου αλλάξουν την διάθεση, όσο εύκολα πέφτεις τόσο εύκολα μπορείς να σηκωθείς, δράση – αντίδραση η αλλιώς…. μια κατάθλιψη. Παρατήρησε γύρω σου και θα δεις, πάντα υπάρχει κάτι το θετικό, κάτι που θα σου τραβήξει την προσοχή, θα το χαζέψεις, θα σε κάνει να ταξιδέψεις με το μυαλό, αν αφεθείς, αν ακολουθήσεις την σκέψη σου, έχεις κάνει το πρώτο βήμα.Τι θα έλεγες να δίναμε ένα όνομα σε κάποια από αυτά τα μικρά πράγματα;
Έλα άρχισε εσύ πρώτος…

Συνέχεια →

16 Μαΐου, 2007
Κατηγορίες: Thoughts . . Συντάκτης: faflatas . Comments: 18 Σχόλια

Ψέμα…
πάντα ήθελα να λέω πολλά, δεν ξέρω, κανείς δεν μου έμαθε να μένω στην σιωπή, τώρα πια έχω καταλάβει… η σιωπή είναι πολύτιμο πράγμα, είναι κάτι σαν καταφύγιο, είναι σαν ένας κρυμμένος θησαυρός που ποτέ δεν βρήκα το πολυπόθητο χάρτη. Η βραδιά είναι περίεργη απόψε… Καλύτερα να σταματήσω, άλλωστε πάντα υπάρχει ένας στίχος που μπορεί να σε γεμίσει…

Συνέχεια →

14 Μαΐου, 2007
Κατηγορίες: Thoughts . . Συντάκτης: faflatas . Comments: 4 Σχόλια