Ξεκινάς μια κουβέντα μ’έναν φίλο· για μουσική, αγαπημένο θέμα, τι να λέμε τώρα. Και μάλιστα για ελληνική μουσική· ουπς, αυτό είναι παράξενο. Και ακόμα πιο μάλιστα, για έναν δίσκο που κυκλοφόρησε πριν καμιά τριανταριά χρόνια. Ναι γαμώτο, όχι μόνο υπήρχαμε τότε, αλλά υπήρχαμε σε μια ηλικία που μας εξασφαλίζει μνήμες απόλυτα ζωντανές- βίβα η μέση … Συνεχίστε την ανάγνωση το χάδι το απαλό που σου χρωστάω

Τα σάββατα η γειτονιά ξυπνάει στις και μισή. Στο ακριβώς, ανοιχτά είναι μόνο τα καφέ και τα λίγα ψαράδικα κι ένα δυο άλλα μαγαζιά που σου είναι αόρατα. Βλέπεις την καθηγήτρια της αρμονίας να καπνίζει αγουροξυπνημένη στο μπαλκόνι του ωδείου. Βρίσκεις να παρκάρεις με τη μια. Αυτοκρατορική θέση. Έχει και τα καλά του το να … Συνεχίστε την ανάγνωση σάββατα

Το φωτεινό πινακάκι πάνω στο γραφείο γράφει πάντα hot summer day- πίσω του, καρφιτσωμένα πάνω σ’ένα πίνακα από φελλό, κάρτες με ευχές, χαρτιά με ζωγραφιές, κάτι βραβεία που δε θ’αξιωθούν να δουν ποτέ τους κορνίζα, ο bugs bunny ντυμένος μπαλαρίνα, το εισιτήριο για τους dream syndicate, ο γάτος κι ας πέθανε πριν τόσα χρόνια, ένα … Συνεχίστε την ανάγνωση μικροί αποχαιρετισμοί

δύει ο ήλιος έξω από το σαλόνι, μισακός κι αυτός σήμερα, σηκώνω το κεφάλι· από την ανοιχτή μπαλκονόπορτα κεραίες, ηλιακοί θερμοσίφωνες και ένα αχνορόζ στον ουρανό· και πάνω του γαλάζια σύννεφα- γείτονες δε φαίνονται, μόνο λίγα φωτισμένα παράθυρα σε απόσταση ασφαλείας- θα’θελα να τους είχα λίγο πιο κοντά, μου λείπει μερικές φορές να βλέπω καπνό … Συνεχίστε την ανάγνωση τέσσερα στιγμιότυπα κι ένα τραγούδι, όλα μ’ανοιχτά παράθυρα

‘επιτέλους’ σχολίασα, όταν πόσταρε για πρώτη φορά μετά κανά χρόνο στο μπλογκ του- νομίζω πως ήταν το πρώτο μπλογκ που διάβασα όταν ξεκίνησα τις περιηγήσεις μου στη σφαίρα αυτή καμιά δεκαετία πίσω και βάλε· κι έκτοτε ανελλιπώς- και μετά έφυγα για ένα ταξίδι- ανάγκης κι όχι επιλογής ως συνήθως- και κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, … Συνεχίστε την ανάγνωση κι άλλο, πάντα

[κείμενο αρχικά δημοσιευμένο στο abeatmore.wordpress.com] (‘εκτεθήκαμε’-κι από κάτω μια καρδούλα) απογευματινός κυριακάτικος ήλιος ξανθιά, γαλάζιο πουκάμισο, στράπλες σουτιέν κι οι ώμοι έξω μελαχροινή, κατακόκκινο κραγιόν και στενό μαύρο παντελόνι -φέρε ντεπόν κατεβαίνοντας -τα έχω ήδη στο χέρι δυο χάπια και χλιαρό νερό από μπουκαλάκι και δεν περνάει ο πονοκέφαλος -έξαλλη -εγώ να δεις γέλια -στρίψε … Συνεχίστε την ανάγνωση θέλμα και λουίζ (μια πρωταπριλιά)

[κείμενο αρχικά δημοσιευμένο στο abeatmore.wordpress.com] ένα απόγευμα στο τέλος του φλεβάρη θέλω να φύγω από το γραφείο με σφιχτά δεμένο το μαύρο παλτό κι ασήκωτες τσάντες στα χέρια και τους ώμους κι ακόμα πιο βαριά διάθεση ένα απόγευμα στο τέλος του φλεβάρη θέλω να οδηγήσω μ’ανοιχτά παράθυρα πίνοντας τον έχω-χάσει-το-μέτρημα-πια καφέ της ημέρας κι ο … Συνεχίστε την ανάγνωση tomorrow is a long time