Στις Ράγες

Η εξουσία κατασκευάζει εύπεπτες αφηγήσεις που εύκολα μπορούν να αναπαραχθούν και να διαδοθούν στο διηνεκές. Συγχρόνως οι αφηγήσεις αυτές φέρουν Συνέχεια →

Η μπογιά στον τοίχο

Η εξουσία θυμάται το βανδαλισμό των άλλων, όταν θέλει να ξεχαστεί η δική της καταστροφική μανία. Κραυγάζει για φθορές και Συνέχεια →

Εσύ; για πόσα συμπράγκαλα θα χάσεις την αξιοπρέπειά σου;

Ο κόσμος των υλικών αγαθών είναι απλά η βιτρίνα του καταστήματος που ξεπλένει συνειδήσεις και που πουλάει ελπίδα. Η κοινωνία Συνέχεια →

Ανακρίβειες.

Όχι πως κείμενα σαν αυτό που θα ακολουθήσει έχουν πιάσει ποτέ τόπο, αλλά δεν χάνει κανείς ποτέ τίποτα με το Συνέχεια →

Για εδώ και για αλλού

Είναι οι στιγμές αυτές όπου κανείς αντιλαμβάνεται πως η κοροϊδία έχει και τα όριά της, πως το θέατρο του παραλόγου Συνέχεια →

Θέαμα

  Το σημείο όπου δυσκολεύεται να προσδιορίσει κανείς, τι είναι χειρότερο, έχει φτάσει. Δε χωράει αμφιβολία, ότι στην ιστορία της Συνέχεια →

Αυθόρμητο

  Χαρακτηριστικό δείγμα των προοδευτικών σχημάτων ανέκαθεν υπήρξε η πολυφωνία. Η ελευθερία της έκφρασης προσωπικών πεποιθήσεων και η προσπάθεια εύρεσης Συνέχεια →

Ιπποπόταμος

  O άνθρωπος, ως δίποδο και περιστασιακά σκεπτόμενο ον, παρουσιάζει τη δυνατότητα μετακίνησης του εαυτού του, γεγονός που  βοηθά στην Συνέχεια →