દોસ્તો ઉપરોક્ત મહાપુરુષ ના ફોટા સાથે એમનું નામ ન લખવાની ગુસ્તાખી બદલ હું માફી ચાહું છું. એમ કરવા પાછળનું કારણ મારી એ જાણવા માટેની તાલાવેલી છે કે કેટલા દોસ્તો ના ચહેરા થી વાકેફ છે.

એ કોઈ સેલીબ્રીટી નથી, કોઈ સંત મહાત્મા કે ઋષી નથી, કોઈ વોર હીરો નથી. છતાં પણ કોઈ સેલીબ્રીટી, સંત, મહાત્મા, ઋષી કે વોર હીરો થી એક અંશ પણ કમ નથી. એટલે જ એમને દિલ થી ‘મહાવીર યોદ્ધો’ કેહવા નું મન થાય છે.

એ મહાપુરુષ છેલ્લી 2 પેઢી થી સતત ગુજરાતી વાચકો ની વિજ્ઞાન ભુખ અને તરસ ‘સ્કોપ’ અને ‘સફારી’ જેવા 100 ટચ ની ગેરંટેડ ગુણવત્તા વાળા વિજ્ઞાન ના સામયિકો વડે સંતોષતા રહેલા સફારી ના તંત્રીશ્રી આપણા ‘શ્રી નગેન્દ્ર વિજય’ છે.

અમારા જેવા લાખો વિદ્યાર્થીઓને વિજ્ઞાન માં રસ લેતા કરી, વિજ્ઞાન વિશે કુતુહલ પેદા કરી, વૈજ્ઞાનિક અભિગમ ખીલવવા ઉપરાંત હજારો વિદ્યાર્થીઓ નું ડોક્ટર, ઇજનેર, કે વૈજ્ઞાનિક તરીકે ઘડતર કરવામાં એમનો ફાળો સીમાચિન્હ રૂપ છે. એમની એ વિજ્ઞાન સાધના હાલમાં પણ શ્રી હર્ષલ પુષ્કરણા આગળ ધપાવી રહ્યા છે.

સુપરનોવા તારા થી માંડીને સાપેક્ષતાવાદ, મોબાઈલ ટેક્નોલોજી થી લઈને મોસાદ ના જાસુસી મીશનો, મેડીકલ સાયંસ થી લઈને મધપુડા નું વિજ્ઞાન, જેવી વિવિધતાપૂર્ણ રેંજ માં એમણે આપેલી સામગ્રી અને એની ગુણવત્તા સાથેનું એમનું પ્રદાન કોઈ મહાન વૈજ્ઞાનિક કે ઋષિ મહાત્મા કરતા જરા પણ ઓછું નથી.

પ્રિન્ટેડ એન્સાયકલોપીડિયા ના એ જમાના માં આજ ની જેમ કોઈ પણ માહિતી હાથવગી નહોતી. બ્લેક એન્ડ વ્હાઇટ ના એ યુગ માં કોમ્પુટર કે ગ્રાફિક સોફ્ટવેર વીનાપણ સુંદર કલર ગ્રાફિક્સ અને આકૃતિઓ દ્વારા જટિલ થીયરીઓ ને સરળતા થી ગળે ઉતારવા ની એમની શૈલી હજુ આજે પણ વિજ્ઞાન વિષે રોમાંચ પેદા કરે છે.

નગેન્દ્રભાઇ વિષે બહુ વાંચવા કે સંભાળવા મળતું નથી એનું કારણ છે કે એ કોઈપણ પ્રકારે લાઇમલાઈટ માં આવવા થી દુર રહીને તેઓ માત્ર વિજ્ઞાન ની સાધના માં જ તલ્લીન રહ્યા છે.

નગેન્દ્રભાઇ વિષે બહુ વાંચવા કે સંભાળવા મળતું નથી એનું કારણ છે કે એ કોઈપણ પ્રકારે લાઇમલાઈટ માં આવવા થી દુર રહીને તેઓ માત્ર વિજ્ઞાન ની સાધના માં જ તલ્લીન રહ્યા છે.

નગેન્દ્રભાઈ એ ધાર્યું હોત તો સતત બે પેઢી થી consistant પરફોર્મન્સ આપતા  સો ટચ ના સોના જેવા એમના સામયીકો ને આજના જાહેરાત ના યુગ માં જાહેરાતો થી ભરી દઈ ને કરોડો ની કમાણી કરી શક્યા હોત. પણ આવા પ્રલોભનો ને ઠોકર મારીને એકપણ જાહેરાત વીના માત્ર લવાજમ ના જોરે વિજ્ઞાન ની ગંગા ને વાચકો ના દીલ માં ઉતારી છે, અને એને આટલા વર્ષો પછી પણ જાહેરાતો થી અલીપ્ત રાખીને એની પવિત્રતા જાળવી રાખનારા આવા ભગીરથો સદીઓ માં બહુ ઓછા  જન્મે છે.

આ તપ નથી તો બીજું શું છે….??? આને  સાધના ના કહેવાય તો શું કહેવાય….?

 પણ કમનસીબી એ છે કે આપણે આવા સપુતો ની કદર કરવા ની બાબત માં, એમને પોંખવા ની બાબત માં આપણે  એક પ્રજા તરીકે બહુ દરિદ્ર છીએ. 

આવા ભડવીરો નું આપણે ગૌરવ  નહિ કરીએ તો પછી કોનું કરીશું ..? જે સન્માન આપણે સાહિત્ય ના ક્ષેત્ર માં મેઘાણી, કલાપી, કે નર્મદ ને આપ્યું છે તે વિજ્ઞાન ના ક્ષેત્ર માં આ ભાયડા ને ના મળવું જોઈએ …???

હું દાવા સાથે માનું છું કે જો નાગેન્દ્રભાઇ વિદેશમાં જન્મ્યા હોત તો આજે વૈશ્વીક કક્ષા ની એક સેલીબ્રીટી હોત.

આવા ભડવીરો ની ઉપેક્ષા કરવાની ભુલ નું પરીણામ આપણે ભુતકાળ માં અનેક વખત ભોગવી  ચુક્યા છીએ અને હવે અપણા જ પગ ઉપર આવો કુહાડો મારવો આપણને પોસાય તેમ નથી.

છેલ્લા પચાસ વર્ષોથી જ્ઞાન ની પરબ નહી પણ ગંગા વહેવડાવનાર આ વીર સપુત ને બિરદાવવાનો આજના આ શિક્ષક દિન નો રૂડો અવસર આપડે ગુમાવવા જેવો નથી. હું મારા તમામ વડીલ વિદ્વાન લેખકો ને, શિક્ષકો ને  હાથ જોડી ને વિનંતી કરુંછું કે આવા તમામ ભડવીરો ની રાષ્ટ્રસેવા ની પુરેપુરી કદર થાય, એમનું ગૌરવ થાય, આજની નવી પેઢી એમના યોગદાન, ત્યાગ અને બલીદાન થી માહીતગાર થાય એના માટે બનતું જે થાય ઈ કરે, એમને સર્વોચ્ચ સન્માન પ્રાપ્ત થાય એના માટે એક અભિયાન ની શરૂઆત કરવામાં શક્ય ફાળો અને આશીર્વાદ આપે એ પણ એક રાષ્ટ્રસેવા જ છે.