.
.
دل این روزهای شهریوری رشت هوای بارون پاییزی رو کرده … از اون بارون هایی که دوست داری الکی خودتو بزنی به خواب بری زیر لحاف به صدای بارون هی گوش کنی هی فکر و خیال کنی …
امروز 8 صبح غرغرکنان از خواب بلند شدم که برم شهر دانشجوییم برای وام وزارت علوم ! (مگه میشه کم خوابی داشته باشی تو دوره ی منس هم باشی غر نزنی ؟!) من تمام مدارکمو دو بار ارائه داده بودم و امروز فقط برای این داشتم می کوبیدم می رفتم که تو سایت خونده بودم امروز آخرین مهلته! من هم هر چه زنگ می زدم به مسئول صندوق رفاه دانشگاهمون کسی گوشی بر نمی داشت … همش هم به خودم می گفتم من می دونم اینجا خر تو خرِه! مدارکمو گم کردند! نتیجه این انفاس بدی که به خودم زدم تصمیم انتحاری گرفتم برم شهر دانشجویی که اطمینان حاصل شه !
نزدیک ایستگاه پل جانبازان بودم که بابام گفت حالا یه بار قبل رفتنت زنگ بزن ! زنگ زدم و در کمال تعجب خانم ملکیان گوشی رو برداشت یه نفس راحت کشیدم ! اون گفت که سایت رو اشتباه خوندم اولا نیاز نیست برم پرونده ها فرستاده شدن دوما سایت رو اشتباه خوندم 6.5 یعنی 6 مرداد نه 6 شهریور !!!
بله ! بهتر بود یه جای این که مدام فکر کنم که مملکت بی نظمی داریم ، خودم کارمو درست انجام میدادم !
باباجان هم تا خود خونه بهم غر زد که ما که اون همه زرنگ و باهوش بودیم این شدیم بچه هامون این شدن شما نسل جدید چی می خواین بچه هاتون چی میشن!!! وقتی هم که داشتم پیاده میشدم حواسش نبود موقع دنده عقب رفتن پامو زیر گرفت ! وقتی داد زد آخ بابا پام!! گفت این هم تنبیه اشتباهت !!!
رونوشت به امیر: باور کن وقتی دل به وردپرس داده باشی امکان نداره دل درگرو یه سیستم دیگه بدی !!! اشکال نداره کسایی که واسشون سخته کامنت نذارن ! من هم ببینم تا کی این بی کامنتی رو دووم میارم ! هر وقت حسش اومد یه وبلاگ جدید تو پرشین میزنم:) راستی حسش اومد:)))))))
این آدرس جدیدم ژوژمان بدون فیلتر
پ.ن : اون عکس هم رشت خـُمـونه:)
اول از همه دنبال رد پایی از اسم خودش در اون بازی می گرده و کلی کیفور میشه ولی مثل این که در این دنیای مجازی تا وبلاگت بروز باشه » دوست» هستی!:-)راستش تو لینک هایی که معرفی کردن اول ِ کار گشتم وبلاگ من رو هم معرفی کردند؟ 
(آیکون خیلی خاطر وبلاگ خودمو می خوام
)در کمال نا امیدی موس بالا پایین کردن اسم خودم رو ندیدم 
پیش خودم گفتم حتما ادامه مطلبی چیزی داره شاید مثل بازی یک دانشجوی زپشکی سریالی باشه ! تا انتهای پست که خوندم متوجه شدم بازی به این شکل بوده که 6 تا از لینک های دلخواه که معرفی کردن نخیر الکی دلمو خوش نکنم ، راستش خیلی ناراحت شدم ، گفتم اااااااااااای روزگاااااااااااار…اصلا صحبت غرور و خودبزرگ بینی و اینا نیست صحبت رفاقتـه!
گفتم خب! خواننده های وبلاگشون زیاد بوده و اون ها باید 6 تا رو معرفی می کردند که در این شرایط آدم حاضرین رو معرفی می کنه دیگه طبیعتا ! بازی یکی دیگه از دوستانم که رو رفتم خوندم ؛ وبلاگی که هیچ وقت بخاطر این که به وبلاگم بیاد به وبش سر نزدم همیشه خوندنش عشقی بوده و از سر دل ! (بین اون همه وبلاگی که یه زمانی دوران وبلاگ بازی من می خونم پیدا می شد وبلاگ هایی که صرفا چون اون ها می اومدند از روی احترام من بهشون سر می زدم) گفتم خب این یکی دیگه کل نظر گذاراش بیشتر از هفت هشت تا دیگه نبود این یکی حتما وبلاگ منو معرفی کرده ، ولی … 
اصلا شاید منطقی نباشه این ناراحتی ،شاید یکی پیش خودش بگه تو که دوستای وبلاگی تو گذاشتی رفتی این همه مدت یه کامنت هم واسشون نذاشتی چه انتظاری داری و … ولی دلـه دیگه! می گیره، میشکنه ، تنگ میشه ، و فراموش می کنه
و روند پیشرفت تحصیلی قول یک لپ تاپ را تا یک ماه آینده برایمان گرفت!
ژوژمـان 
صاحب نظران اخیر