اتحاد کارگران انقلابی ایران: در یازدهمین روز اعتراضات سراسری علیه فقر، فلاکت و سرکوب، نشانه‌های روشنی از شفاف‌تر شدن صف‌بندی‌ها، گسترش همبستگی اجتماعی و تعمیق رویارویی خیابان و حکومت دیده می‌شود. دامنه‌ی اعتراضات نه‌تنها فروکش نکرده، بلکه از نظر جغرافیایی و اجتماعی گسترده‌تر شده و هم‌زمان، اشکال متنوع‌تری از کنش اعتراضی را دربر گرفته است: از اعتصاب بازار و تجمع‌های صنفی تا حضور میلیشیای خیابانی مردم در محله‌ها و مراکز شهری. ادامهٔ مطلب »

اتحاد کارگران انقلابی ایران ||| در روزهای اخیر موج تازه‌ای از اعتراضات خیابانی در شهرهای مختلف ایران شکل گرفته که با سرعتی چشمگیر از تجمع‌های پراکنده به سمت هم‌زمانی و پیوند سراسری پیش رفته است. این دور از اعتراضات فقط واکنشی به فشارهای اقتصادی نیست؛ نشانه‌های روشن یک جنبش ضد دیکتاتوری در آن دیده می‌شود: از شعارهای مستقیم علیه خامنه‌ای تا حضور پررنگ جوانان و زنان، از اعتصاب بازار و کسبه تا تداوم اعتراضات بازنشستگان، معلمان و لایه‌های مختلف کارگری.

پاسخ حکومت نیز همان الگوی همیشگی است: سرکوب، تیراندازی، بازداشت، و قطع اینترنت. آنچه در ادامه می‌آید، مروری است بر گزارش‌های میدانی منتشرشده در روز جمعه از شهرهای مختلف. ادامهٔ مطلب »

دیار یاران آزادی ||| دو روز اخیر دامنه ی اعتراضات خیابانی در تهران به‌طور چشمگیری گسترش یافته و بنا بر گزارش‌ها، علاوه بر بازار بزرگ تهران دست‌کم پانزده منطقه از پایتخت از جمله بازار چهار سو، خیابان امیر کبیر، خیابان سپهسالار، پاساژ علاالدین و …  شاهد تظاهرات و تجمع‌های اعتراضی کسبه بازار و مردم  بوده‌اند. این اعتراضات که در پی افزایش قیمت دلار و سکه، و بحران ارزی واقتصادی اتفاق افتاده ریشه در نارضایتی‌های اقتصادی، معیشتی و  ناکارآمدی حکومت دارد. 

اعتراضات تنها به تهران محدود نمانده و به سرعت به دیگر شهرهای کشور نیز سرایت کرده است. همدان، ملارد، قشم امروز  صحنه حضور شهروندانی بوده‌اند که با حضور در خیابان‌ها اعتراض خود را نسبت به شرایط موجود اعلام کرده‌اند. گسترش جغرافیایی اعتراضات نشان‌دهنده عمق نارضایتی‌ها و فراگیر شدن مطالبات مردمی است. ادامهٔ مطلب »

اتحاد کارگران انقلابی ایران ||| مجموعه اعتراضات کارگران و لایه های متحد و هم سرنوشت با کارگران در هفته گذشته پنج ویژگی برجسته را بازتاب می دهند.

اول این‌که کانون‌های اصلی اعتراض همچنان همان بخش‌هایی هستند که فشار معیشتی و فرسایش شغلی در آن‌ها شدیدتر است: پرستاران و کادر درمان، کارکنان نفت و صنایع وابسته، کارگران صنعت و معدن، و در کنار آن‌ها بازنشستگان.

دوم، پراکندگی جغرافیایی بالاست؛ یعنی اعتراض صرفاً به یک شهر یا یک صنعت محدود نیست. از اهواز و شوش تا تهران، اصفهان، کرمانشاه، سنندج و شهرهای متعدد دیگر، الگوی تکرارشونده‌ای از اعتراض‌های محلی اما پرتعداد دیده می‌شود. همین پراکندگی، هم نقطه قوت است — چون عمق نارضایتی را نشان می‌دهد— و هم نقطه ضعف، چون حرکت جمعیِ هماهنگ را دشوار می‌کند. ادامهٔ مطلب »

اتحاد کارگران انقلابی ایران ||| موج جدید گرانی، با افزایش تقریباً روزانه قیمت‌ها و عبور دلار از مرز یکصد و سی هزار تومان، خشم و نگرانی شدیدی نسبت به آینده در میان مردم پدید آورده است. مردم می‌پرسند: این گرانی تا کجا ادامه خواهد یافت؟ تا کی باید هزینه بی‌کفایتی، فساد، غارت منابع کشور و بی‌برنامه‌گی را بر دوش بکشند؟ و در مقابلِ یورش سنگین قیمت‌ها به سفره‌های خالی، وعده‌های توخالی جبران از طریق کالابرگ را بشنوند؟ وعده‌هایی که هیچ‌گاه عملی نشده‌اند.

واقعیت این است که گرانی بر پایه یک بن‌بست همه‌جانبه در سیاست‌های اقتصادی پیش می‌رود. بن‌بست از این قرار است که در چهارچوب نظام کنونی، نه سیاست‌های حمایت‌گرانه پاسخ می‌دهد و نه آزادسازی قیمت‌ها. هر دو، تنها راه‌های متفاوتی برای غارت مردم هستند. ادامهٔ مطلب »

گرامشی در نامه ای که در تاریخ 8 اوت 1927 از زندان به تاتیانا، خواهر همسرش، می نویسد، داستان این ‏دو تا گنجشگ را تعریف می‌کند: ‏

‏… در حال حاضر یک گنجشگ دارم و گنجشگ دیگری هم داشتم که مُرد. فکر می‌کنم که حشره ‏ای او را نیش زد (یک هزارپا یا چیزی مثل آن). او به مراتب از گنجشگی که حالا زنده است، ‏دوست داشتنی‌‌تر بود. بسیار مغرور و سرشار از زندگی بود. این یکی خیلی معمولی و دارای روحیه ‏ای برده وار و بدون ابتکار عمل است. اولی در مدت کوتاهی خود را صاحب سلول دانست. فکر ‏می‌کنم دارای روحیه ای اساساً گوته ای بود، که شرح آن را در زندگی نامه ای که در باره گوته ‏نوشته شده بود خواندم. این گنجشگ بلندی های سلول را فتح می کرد و سپس چند دقیقه ای ‏لذت این پیروزی را مزه مزه می کرد… آنچه باعث شده بود از این گنجشگ خیلی خوشم بیاید ‏این بود که اصلا دوست نداشت به او دست بزنند. ادامهٔ مطلب »

اتحاد کارگران انقلابی ایران ||| نگاهی به نمودهای اصلی نقض حقوق انسانی در ایران در هفته‌ی اخیر، بازنمایی همان موزائیک رنگارنگ سرکوب است که فعالان حقوق بشر تقریباً همیشه، کم‌وبیش با آن روبه‌رو بوده‌اند؛ فقط امروز دامنه و شدت آن بیشتر شده است. ۵۵ اعدام در ۳۹ زندان در کمتر از یک هفته، صدور احکام اعدام برای زندانیان سیاسی، احکام سنگین علیه معلمان و فعالان صنفی، و موج تازه‌ی سرکوب سازمان‌یافته علیه بهائیان و نوکیشان مسیحی، تنها چند نمونه از تنوع سرکوب‌اند. تنوع لایه‌های زیرِ سرکوب و گستره‌ی کنونی آن، نشانه‌ی ناکامی سرکوب‌های قبلی در مهار اعتراضات و نارضایتی‌هاست: ادامهٔ مطلب »

بنا بر اطلاع‌رسانی مهدی قلیان، برادر سپیده، وی ظهر امروز ۲۱ آذرماه در مراسم هفتم وکیل جان‌باخته خسرو علیکردی بازداشت شده است.همچنین بر اساس اطلاع‌رسانی صفحه‌ی رسمی نرگس محمدی در اینستاگرام: «#پورانناظمی، #عالیهمطلب‌زاده، #هستی_امیری نیز بازداشت شدند».

ژنژيانئازادی #اعتراضات_سراسری

اعتراضات_سراسری

@bidarzani

اتحاد کارگران انقلابی ایران ||| در ادامه اعتراضات و تجمعات اعتراضی کارگران بخش های نفت، گاز و پتروشیمی، روز سه شنبه هیجدهم آذر، عسلویه شاهد  بزرگ ترین حرکت اعتراضی کارگران پیمانکاری پارس جنوبی بود. طرح پراکندن کارگران از طریق مسدود کردن مسیرهای اصلی عسلویه از سوی نیروهای انتظامی مانع تجمع نهایی بیش از پنج هزار نفر در برابر فرمانداری عسلویه نشد.

کارگران شعار دادند: وعده‌وعید کافیه، سفرهٔ ما خالیه /  دو به دو اداری/ نبرد با بیگاری و حاصل دسترنج ما، گمشده ی سهم ما. ادامهٔ مطلب »

اتحاد کارگران انقلابی ایران ||| بر اساس خوشه‌بندی اعتراضات مزدی در بازه زمانی یکشنبه نُهم آذر تا پنجشنبه سیزدهم آذر، دست‌کم حدود پانزدهم حرکتِ اخص کارگری و بازنشستگی قابل تشخیص است. از میان آن‌ها، حرکت‌هایی مانند قند خاورمیانه شوش، فولاد مادکوش بندرعباس، اعتراضات کارکنان نفت فلات قاره، تجمعات چندشهری بازنشستگان مخابرات و اعتراضات پتروشیمی امیرکبیر دارای نشانه‌های روشن تداوم و تکرارند. در خوانش سخت‌گیرانه، سهم کنش‌های پایدار حدود یک‌سوم خوشه‌هاست، اما اگر کمپین‌های ساختاری بازنشستگان را نیز لحاظ کنیم، این سهم می‌تواند به نزدیک نیمی از کل خوشه‌ها برسد. این ترکیب نشان می‌دهد اعتراض‌های لایه‌های پایین جامعه هم‌زمان در «عمق» و «سطح» در حال گسترش است. ادامهٔ مطلب »

یاد رفیق رخشنده حسین پور رودسری گرامی باد!

درد عشقی کشیده‌ام که مپرس – زهر هجری چشیده‌ام که مپرس

گشته‌ام در جهان و آخر کار – دلبری برگزیده‌ام که مپرس

آن چنان در هوای خاک درش – می‌رود آب دیده‌ام که مپرس

سوی من لب چه می‌گزی که مگوی – لب لعلی گزیده‌ام که مپرس

رخشنده را هربار که می دیدی و می خواستی بپرسی که چگونه ای و یا در چه حالی؟ با گره ی ابروانش، و چینِ نشسته بر چهره -که خسته بود اما هنوز نشانی از نشاط و شور جوانی در چین چینِ آن موج می زد- و با تلخی لبخندی بر لبانش تو را از پرسش وا می داشت. و از نگاه مهربانش در می یافتی که دارد می گوید می دانم چه می خواهی بپرسی؟ پاسخ: «که مپرس»!

براستی رخشنده اانسانی بود که رنج خمیرمایه ی پایداریِ شگرف و پرقدرتی در او آفرید که در پناه آن به سربلندی، آزمونی رخشان و رخشنده را از سر گذراند. ادامهٔ مطلب »

با کمال تاسف به اطلاع می رسانیم که رفیق رخشنده حسین پور رودسری پس از مصاف طولانی با بیماری در روز چهارشنبه ۱۲ آذر ۱۴۰۴ برابر سوم دسامبر ۲۰۲۵ چشم از جهان فرو بست.

رفیق رخشنده در خانواده ای مبارزعلیه رژیم استبداد سلطنتی چشم به جهان گشود. پس از کودتای بیست و هشت مرداد ۱۳۳۲ که پدرش برای گریز از سرکوب های سهمگین آن دوره به زندگی مخفی روی آورد، او و بردارش شاهد شرایط دشوار زندگی مبارزان چپ و آزادیخواه و بهای سنگینی  بودند که آن ها باید برای نبرد نا برابر با استبداد حاکم ونظام بهره کشی می پرداختند. در نخستین سالیان جوانی، رفیق رخشنده پس ازاستقرار در تهران برای کار و زندگی، از طریق آشنایان و دوستان خود با محافل سیاسی و فعالان چپ که در دهه چهل در حال شکل گیری و فعالیت بودند، وارد ارتباط می شود. رفیق علی مهدی زاده از جمله همین فعالانی بود که همراه با سایر همفکران گروه «ستاره سرخ»  یکی از گروه های انقلابی آن دوره علیه استبداد سلطنتی  را بنیان نهادند. در جریان همین ارتباطات و فعالیت ها، علقه عاطفی عمیقی  میان رفقا رخشنده و علی برقرار می شود. ادامهٔ مطلب »