από την Καθημερινή της Κυριακής 1.6.08
Ενστασεις
Μάθε παιδί μου Γεωγραφία Tου Τακη Καμπυλη
«Aγαπητά μας παιδιά. (…) Κατά την περιπλάνησή μας στην ελληνική φύση θα ανακαλύψουμε τις ρίζες της φυλής μας (…)».
Το απόσπασμα από την εισαγωγή του νέου βιβλίου Γεωγραφίας της Ε΄ Δημοτικού.
Παρακάτω, στο 5ο κεφάλαιο περί γεωγραφικού προσανατολισμού (σελ. 24): «Το Ορμένιο, το βορειότερο τμήμα του νομού Εβρου, είναι ο σκοπός στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, κούτελο του ελληνικού σώματος και σαν άλλος ακρίτας αγρυπνά και αφουγκράζεται» (σ.σ. η Βουλγαρία ανήκει στην Ε.Ε.). Και πιο κάτω: « (…) Η Γαύδος, οι 50 κάτοικοί της, μας θυμίζουν ότι το νησί πρωτοκατοικήθηκε 5.000 χρόνια πριν. Η Ελλάδα πατάει γερά!».
Παρακάτω, στο 6ο κεφάλαιο, για τη «μορφή και το σχήμα της Ελλάδας» οι συγγραφείς προτείνουν (σελ. 28): «Καθένας μπορεί να βάλει τη φαντασία του να καλπάσει (…) για να πει με τι μοιάζει η Ελλάδα, για να δώσει όνομα στο σχήμα της (…). «Η δική μου φαντασία, λαχανιασμένη, μου δείχνει την Ελλάδα να μοιάζει μόνο με μένα». Αυτό θα πεί κάθε Ελληνας και κάθε Ελληνίδα, όταν μιλήσει για την πατρίδα μας».
Το νέο βιβλίο συνοδεύεται και από ένα «τετράδιο εργασιών», επίσης έκδοσης του ΟΕΔΒ. Εννοείται εργασιών για τη Γεωγραφία της Ελλάδας. Ετσι ως εργασία στην ενότητα «Οι Ελληνες» προτείνεται και το παρακάτω:
«Μελετήστε το παρακάτω ποίημα και βρείτε στοιχεία που φανερώνουν την ένδοξη ιστορία της πατρίδας μας: Ελλάδα, που τα πόδια σου/ σκύβουν και τα φιλούνε/ άγγελοι του Παραδείσου/ και κόρες τ’ ουρανού/ Ελλάδα μου, στ’ ορκίζομαι/ την ακριβή τιμή σου/ θα την υπερασπίζομαι/ με σώμα και με νου/ ποτέ μου δεν θ’ ανεχτώ/ κανείς να σε προσβάλει/ να σ’ αναγκάσει κάποτε/ να σκύψεις το κεφάλι/ περήφανη θε να σε κοιτώ/ να στέκεις αντρειωμένη/ Ελλάδα μου πανέμορφη/ πατρίδα τιμημένη». (Το ποίημα έχει γράψει η εκ των τριών συγγραφέων, Μαρία Ταστσόγλου.)
Στα πρώτα χρόνια του ελληνικού κράτους, στην περίοδο της βαυαρικής αντιβασιλείας, προέκυψε ένα μεγάλο ζήτημα με την ιθαγένεια των «αποπλανηθέντων Ελληνοπαίδων» και των «νεοφωτίστων Οθωμανίδων». Το ζήτημα ανέκυψε στην Εύβοια, όπου, όπως γράφει η Ελπίδα Βόγλη (διδάκτωρ Ιστορίας), ένας σημαντικός αριθμός Ελλήνων που είχαν γίνει μουσουλμάνοι επέλεξαν να ακολουθήσουν την οθωμανική υποχώρηση, ενώ ένας μεγάλος αριθμός Οθωμανίδων που είχαν γεννηθεί, όπως και οι μανάδες τους και οι γιαγιάδες τους, στην Εύβοια επέλεξαν να παραμείνουν στο ελληνικό κράτος. Το θέμα της ιθαγένειας των μεν και των δε είχε πάρει μεγάλες διαστάσεις μέχρι που παρενέβη ο Τρικούπης – τότε υπουργός Εξωτερικών: «Η βούλησή τους να θεωρηθούν Ελληνες». Δηλαδή πολίτες.