Να ερχόσουν ξαφνικά εκεί που καθόμαστε, να πετάξεις τα τσιγάρα και τα κλειδιά στο τραπέζι, να καθίσεις δίπλα, να αράξεις προς τα πίσω, να πας με τα δυο χέρια με μια κίνηση τα μαλλιά πίσω διώχνοντας όλη την κούραση, να πεις μια κουβέντα για την κίνηση που συνάντησες και μετά για τις μαλακίες που διάβασες στα σόσιαλ και να σε ακούσουμε να γελάς άλλη μία φορά ρε, άλλη μια φορά να γελάσεις με τις ιστορίες των φίλων.. και να μου βάλεις χέρι που βάζω δύο τελίτσες αντί τρεις.
Ταξίδι μακρινό κι άφησες πίσω την “βαλίτσα”.
Τα ξαναλέμε.
#mono_do_panic
