خلوت من

خدایا یاداوری میکنم؛ قرارمون ان مع العسر یسرا بود

کلمه: ما دروغ گفتیم ولی تقصیر حکومت است. +‏

_____________________________________________________________________________________________

پاورقی:‏

1: ماجرا مربوط می‌شود به حصر خانگی میرحسین موسوی این سایت در خبری اعلام کرده موسوی به زندان حشمتیه منتقل شده است و امروز در یادداشتی اعتراف کرده به نشر اکاذیب

2: ما به پر رویی این طایفه عادت داریم

«سعى كنيد در تبيين، عنصر اتقان مطلقاً به دست فراموشى سپرده نشود؛ اتقان. اتقان خيلى مهم است.«

                                (امام خامنه‌ای)

مسلما اگه به جای اون اکبر زاده من بودم و کسی به من و ناموس من توهین میکرد هیچ وبلاگی در این رابطه مطلبی نمی‌نوشت و آقای مطهری هرگز در این مصیبت نه دق میکرد و نه به عنوان مدعی العموم به رییس مجلس دادخواهی نمیکرد و حتی اگه من خودم برای شکایت اقدام میکردم در هزارتوی دادگاه و دادگستری بدون مدرک و سند راه به جایی نمیبردم چون مسلما کسی که به من فحاشی کنه وای نمیسته دوربین روشن کنن تا من بتونم از فیلمش به عنوان سند استفاده کنم.

و من فکر میکنم اینها در نظام اسلامی تبعیض محسوب میشه یه نفر به یه نفر دیگه فحش داده خب خودش بره شکایت ثبت بده بره دادگاه اثبات کنه و… این همه جار جنجال نداره

پاورقی: از اقدام به موقع آقای کوچک زاده کمال تشکر رو دارم من خیلی فاز داد….

این مردم به پا خواسته بی رهبر ولی میخواهد

این امت مسلمان بیدار شده مهدی می‌خواهد

آقا جان این امت هنوز یتیم علی است پدر می‌خواهد

آقا قتح این کره خاکی به یک انا المهدی بند است بیا….

تو باجه های تلفن ستارخان در آستانه 25 بهمن نوشته بودن زنده باد رجوی

پیرمرد 30 روز میگذشت که همسرش را از دست داده بود. 30 روز فراغ طوری او را شکسته بود که 93 سال گذشت عمر او را پیر نکرده بود.

چهار شنبه زنگ زده بود به پسرش که از تهران می‌آیی شناسنامه مرا هم بیاور لازم میشود.. در خانه همسایه ها رفته بود حلالیت گرفته بود… شب حالش بهم میخورد در بیمارستان بستری میشود

صبح ساعت 8 به پسرش میگوید: «چراغ رو روشن کن آقام اومده» سه صلوات میفرستد و…‏

______________________________________________________________

پاورقی: پیرمرد دایی مادرم بود

این هفته چهلم همسرش (زندایی مادرم) و چهلم مادربزرگم و هفت دایی (همان دایی مادرم) و سال پدرم است… از شما تنها تقاضای یک فاتحه دارم…

…. خاطراتم پر شده است از آدمهایی که دیگر نیستند…

مانده ام بر سر دو راهی همچون پرستويی در اشتياق كوچ و دلبسته به خانه.. بال گشوده بر فراز ديواره لانه اما بذر ترديد در نگاه پای را بسته….

سر شوق رفتن دارد و دل عشق ماندن

ميترسم بروم و وظيفه‌ام ماندن باشد… ميترسم بگويند سنگي بر زمين بود كه بدستان تو حوالت داده بوديم، ميترسم بگويند شانه خالي كردي و به خاطر دلايل دنيايي وظيفه ات را بر زمين گذاشتي… مي‌ترسم بگويند تفاوت تو با آنان كه امامشان را به خاطر پول، به خاطر رفاه، به خاطر ترس از مرگ يا چه و چه و چه، تنها گذاشتند چه بود؟

……..

مي‌ترسم بمانم و بگويند تو كه توان اداره‌ي اين جايگاه را نداشتي بيهوده چرا نشستي؟

نمي‌دانم بهانه جور كرده‌ام يا…

مي‌دانم ماندن در اين راه هزينه بسيار دارد… بسيار…

مي‌ترسم بمانم و كاري هم از دستانم برنيايد…

انتخاب براي من سخت است… براي من كه بر تمام مديران نالايق كشورم انگ خيانت زده‌ام

انتخاب براي من سخت است… براي من كه بر تمام نخبه‌هاي بي تعهد كشورم انگ خيانت زده‌ام…

بر سرسراي خانه، پرباز كرده‌ام … اما پرواز نكرده‌ام…‌‏

بخش تحلیلی الف

با انتشار شايعاتي درباره نمايش چهره بازيگري در نقش حضرت عباس عليه السلام در سريال مختارنامه، آيه‌الله وحيد خراساني در هشداري بسيار شديد‌اللحن و بي سابقه، صدا وسيما را از اين عمل نهي فرمودند و با شديد ترين الفاظ عوامل اين كار را تهديد فرمودند.

درباره این تهدید بیسابقه ذکر نکته ای ضروری است:

از حضرت آيه الله وحيد انتظار مي‌رفت زماني كه اوباش سبز يكسال پيش در تشيع جنازه مرحوم آيه الله منتظري به صدر و ذيل مقدسات اسلامي توهين كردند و در جوار حرم حضرت معصومه (س) سوت و كف به راه انداختند هم  از خود حساسيت نشان داده و موضعگيري مي‌فرمودند.

نمايش چهره حضرت عباس عليه السلام كار زشت‌تري است يا انجام آن اعمال پليد در روز عاشوراي حسيني؟

مسافری از راه خواهد رسید

مسافری خواهد آمد اما نه به قصد ماندن

خواهد آمد اسب زین کرده کمر بسته شمشیر صیقل داده

خواهد آمد و فریاد خواهد کرد: هل من معین؟

فریاد خواهد کرد: هل من ناصر ینصرنی؟

و شما جماعت همین شما که در عشق وصال او می‌میرید همین شما

شمشیرهاتان زنگ زده، شکم هاتان برامده، بازوانتان ضعیف، تن‌هاتان به صندلی ها عادت کرده، فکرهاتان کوتاه…‏

هیچ چیز ندارید که به آن عزیزی را کمک کنید

و شاید آن زمان از شما بپرسد در این مدت طولانی چه کردید؟ چه جمع کردید؟ چه می‌کردید؟

…