While surfing the net, to gather some info’s about EDSA revolution I saw this video. It catch my attention because some of the details inside this video is made t o be true. Just watch this video and judge it after you watch it…!
Former Sec. Angelo Reyes death
The tragic end of Angelo Reyes brought more questions than answers. For some news commentary, his death was the only way
out that affords him his honor intact. For others, his suicide was a way out of a coward man, unable to escape the undeniable judgment he went his way and ended everything with his life.
It’s unfortunate we lost honorable men like him and it’s also depressing that people with such dignity succumb to ending their own lives if challenged with problems and accusations. With such actions, people will never doubt his innocence because of such an act of escapism. This act, for some, is not honorable but a sign of guilt. His death is just a saving face for his family and the institution he vows to protect.
The nation is grieving that one of his sons ended his life with such a passion. Death should be seen as a termination of life not because we willed it to be but rather it is a consummation of lived-life, it’s purpose might be revealed or not to the person but ending one’s life by choice offers no explanation but an escapism to the world that tries to persecute or humiliate. The lesson here I suppose is to honor life, protect it and despite insurmountable problem or crisis we may face, hope will always see us free at the end of everything else.
My condolences to the bereaved family of the late Angelo Reyes.
Senate Probe: AFP Aleggedly Corrupt Generals Issue
The government is withholding some P8.6 billion in Department of National Defense (DND) funds to shield it from possible diversion in light of alleged corruption within the Armed Forces of the Philippines (AFP).
Budget Secretary Florencio Abad said the amount is part of the DND’s P68.85 billion total personnel services allotment and represents savings from unfilled or vacated uniformed and non-uniformed positions.
He said the government will release only funds for filled uniformed and non-uniformed positions in the DND.
He said in the past, “savings” from unfilled or vacated positions in the Armed Forces were diverted to other uses because the personnel services (PS) allotments had been released in full.
“Now, the national government will release PS allotments only for filled positions, or an estimated 80% of all positions. For 2011, some P8.602 billion has been withheld and shielded from possible diversion,” Abad said in a statement.
The 2011 Staffing Summary indicates that there are 135,699 uniformed and non-uniformed positions in the AFP.
Abad said an updated report of the roster of uniformed and non-uniformed personnel of the AFP should now be submitted by the DND to the Department of Budget and Management (DBM) for a precise picture of real funding requirements.
Rabusa exposé
He said this is one of the four reforms the DBM will implement to prevent diversion and misuse of funds as revealed by retired military budget officer Lt. Col. George Rabusa before a Senate investigation last week.
“The revelations of former Lt. Col. George Rabusa on the supposed diversion and misuse of national defense funds compels us to go deeper into the disbursement and procurement practices of the defense establishment,” said Abad.
He said the Aquino administration will take advantage of the opportunity to escalate reforms in the utilization of DND funds.
“Even as we have already established reforms and safeguards, we cannot afford to be complacent. We will shine daylight into how the defense establishment spends the people’s money and eliminate all possible openings for these rackets,” he said.
He said in the past, the “conversion” of maintenance and other operating expenses (MOOE) and capital outlay (CO) allotments of the AFP and the “certification” of expenditures without supporting documents were made possible with poor internal control.
Abad said steps are currently being considered, in consultation with Defense Secretary Voltaire Gazmin, to counter the practices by standardizing MOOE and CO requirements of military camps and make this information available to them.
He said this is similar to what has been done in the case of the Philippine National Police, where the MOOE has been allocated on a police-per-capita basis of P1,000 per month.
Abad said already the MOOE of agencies attached to the AFP General Headquarters—such as the Philippine Military Academy, Presidential Security Group and AFP Medical Center —are being released directly to them.
He said “conversion” and “certification” practices had also thrived because, in the past, the DND enjoyed the release of allotments even without submitting accountability reports.
He cited the recently-terminated Kalayaan Barangay Program, where only the names and amounts of projects, without supporting documents, were submitted.
No report, no release
To address this, technical visits have been made by DBM to verify budgetary accounts, validate the status of programs, projects and activities and instruct the agency’s finance group on how to comply with DBM reportorial requirements.
“This has already been emphasized to them: no report, no release,” Abad said, adding that the DND and the AFP will undergo agency performance review.
He also said additional notice of cash allocation (NCA) releases will only be made based on the DND’s cash program and bank report of NCA balances. In the past, additional NCAs had been released even without reports on the utilization and disbursement of funds, Abad said.
He said accountability reports of all agencies, including the DND and AFP, will be published on the DBM website.
To further ensure that procurement will not be disadvantageous to the public coffers, DND and AFP, like all other agencies, are being encouraged to procure all their common supplies and equipment from the Procurement Service, he said.
“In fact, we are considering the issuance of a directive requiring the purchase of these common supplies and equipment from the Procurement Service,” Abad said.
He said purchasing the common supplies and equipment from the Procurement Service will be advantageous because the agencies will not need to go through bidding and the supplies and equipment can be purchased at much lower cost, given the Procurement Service’s market power.
Abad also said that “national security” could not be used as a generalized reason to sidestep the Aquino government’s transparency and accountability thrust.
“Even the military has to follow standards of daylight. Unless there are valid national security concerns, there will be no special treatment when it comes to the prudent and judicious management of the people’s funds,” he stressed.
Governor Rafael P. Nantes against splitting Quezon
LUCENA CITY — Quezon Gov. Raffy Nantes yesterday finally broke his uneasy silence on the issue of the province’s split as he categorically declared his opposition to the political division whose plebiscite on December 13.
Nantes shouted “No to hati-Quezon” 3 times before thousands of provincial government employees at the Quezon Convention Center here.
Vice Gov. Carlos Portes, former Quezon Gov. Eddie Rodriguez, and several town mayors and provincial board members joined Nantes, and then along with all the provincial employees as they made their collective shouts of “No to hati-Quezon” while putting their thumbs down.
Branding Republic Act 9495 or An Act Creating the Province of Quezon del Sur as “defective”, Nantes said, “Papaano ako tatayo sa isang batas na defective, ayokong mag-implement ng isang defective na batas.”
Nantes said RA 9495 is “defective”because of its Sec. 2 and Sec. 55. Sec. 2, he said, just renames the remaining mother province as Quezon del Norte and Sec. 55 makes Quezon del Sur share real property tax revenues from the 2 power plants found in Quezon del Norte.
It was last Tuesday at the San Narciso Central Elementar School on the occasion of the provincial athletic meet held in San Narciso town when the governor made his first public pronouncement in opposing the province’s split.
On that occasion Vice Gov. Carlos Portes and Nantes’ former gubernatorial rival in the 2007 elections, former Vice Governor David “Jay-Jay” Suarez, sat beside the governor when he made his open and unequivocal declaration on the issue.
Nantes said he is making it clear his opposition to the divisive intent of Republic Act 9495 and vowed to make the province united for the sake of all his constituents.
He even compared the issue to the Bible story of two women who both claimed being the mother of a baby before King Solomon who, to resolve their claims, decided to cut the baby in half.
The real mother gave up the baby to keep it alive and King Solomon wisely said that she was the real mother of the baby because no mother would want to put their baby at risk. Nantes then said that no Quezonian who really loves the province would want to make it divided province.
Until last Tuesday, Nantes had kept mum and tiptoed on the issue except when he said that it is up to the people of Quezon to decide whether they like the province divided or not.
The governor was one of the co-authors of RA 9495 when he was still the congressman of the province, along with fellow congressmen Proceso Alcala, Danilo Suarez, and Lorenzo Tañada.
Nantes and Portes slammed the Commission on Elections for providing just 22 days for the campaign period up to the plebiscite date on December 13.
The Comelec set November 19 up to December 11 as the campaign period of the Quezon plebiscite.
Issue: Republic Act 9495
Quezon is now facing its one of the biggest fight in life. Because of the R.A. 9495 with tha aim to divide Quezon into two. The Quezon del Sur and Quezon del Norte, the 1st and the 2nd district will be the Quezon del Norte and 3rd and 4th district will will be the Quezon del Sur.
THE Supreme Court on Wednesday ordered the government from proclaiming the results of the plebiscite for the split of Quezon province. However, the Court was silent on the holding of the plebiscite that is scheduled on December 13.
In its order, the SC restrained Executive Secretary Eduardo Ermita, the budget secretary, the Commission on Elections (Comelec), “your agents, representatives or persons acting your place or stead.”
The order stemmed from at least three petitions asking the Court to stop the split of the province into Quezon del Norte and Quezon del Sur as mandated by Republic Act 9495.
At the same time, Quezon Gov. Rafael Nantes finally broke his silence on the issue, as he categorically declared that he is against the split of the province.
Nantes urged Quezon residents to vote “no” during the December 13 plebiscite.
Nantes shouted “No to hati-Quezon” three times before assembled provincial government employees at the Quezon Convention Center in the capital city of Lucena.
Vice Gov. Carlos Portes, former governor Eddie Rodriguez and several mayors and provincial board members joined Nantes in calling for a “no” vote.
Branding RA 9495, or An Act Creating the Province of Quezon del Sur Defective, Nantes said: “Papaano ako tatayo sa isang batas na defective, ayokong mag-implement ng isang defective na batas.”
Ironically, Nantes was one of the coauthors of RA 9495 when he was still the congressman representing the province’s First District.
The other sponsors of the bill in the House of Representatives are Liberal Party Reps. Proceso Alcala of the Second District, Danilo Suarez of the Third District and Lorenzo Tañada III of the Fourth District.
Nantes and Portes slammed the Comelec for providing just 22 days for the campaign period. The Comelec set November 19 to December 11 as the campaign period of the Quezon plebiscite.
Calling on the people of Quezon to choose their destiny, Portes said, “The division of Quezon has put the province in ‘a 50-50 condition’ and is the most stupid blunder that the people would make if it wins on December 13 and if that happens, there is no turning back anymore and everybody is a loser.”
Rodriguez claimed politics is the reason behind the move to split the province and added that if it pushed through, the Third and Fourth Districts that will compose Quezon del Sur would surely suffer in comparison to the already developed First and Second Districts under Quezon del Norte.
Informed of the governor’s change of heart, former board member Frumencio Pulgar, a lawyer who acts as chairman of Save Quezon Province Movement (SQPM), said it is about time the governor did it so that the people would know his stand.
Former Mulanay mayor Joselito Ojeda said the governor’s coming-out with a “no” stand is correct. “Nang siya ay iboto ng buong lalawigan, ipinagkatiwala ng buong Quezon sa kanya ang pamamahala nito. Kung papayag siyang basta na lang hatiin ay inabandona niya ang tiwala at covenant na ito. He was elected by the whole province, not by the half of it,” he said.
On November 17 Pulgar and civic leader Hobart Dator Jr., president of SQPM, filed a petition for certiorari and temporary restraining order with the Supreme Court to declare RA 9495 unconstitutional and to stop the implementation of the resolutions issued by the Comelec that govern the plebiscite
Magkataling puso
|
(Sa paghahanap natin sa ating sarili at sa kaligayahang napakailap dumating, marami tayong nakikilalang tao. Minsan pa nga ay nagkakaroon ng kaugnayan sa atin pero hungkag pa rin ang sarili na parang may hinahanap pa tayo. Sabi nila ang bawat taong ipinapanganak sa mundo ay may katapat na magmamahal at maguukol ng walang katapat na ligaya. Ngunit bakit napakahirap niyang hanapin! O baka naman, nakakasalubong na natin, nakakasalamuha, kilala na natin ng matagal; ang problema ay di pa lang natin natutuklasan na siya pala ang matagal na nating hinihintay.) “Ang sakit pare, hu hu hu, basted na naman ako kay Anna! Ano ba tong nangyayari sa buhay ko, pangit ba ako haaaaa preeeee?” ang langong langong tanong ni Rolly sa kaibigang si Edgar. “Pare, babae lang yan. Saka ang gwapo mo para umiyak lang sa ganyang babae!” sagot ni Edgar para lang mapakalma si Rolly. “Mabuti ka pa, ok kayo ni Rona, ok rin ang sex life mo!” sabi ni Rolly. Natawa bigla si Edgar, ” Bakit naman pati sex life ko ay inuusisa mo tol? Sige inom na lang uli tayo” naiiling na tugon ni Edgar. “Kasi naman pare, kung ako ang may syotang katulad ni Rona na sexy na, maganda pa at mukhang palaban, aba ehhh araw araw ang romansa.” Sabi ni Rolly na huminto na sa pagmamaktol. “Ano ba sikreto mo dyan ha Pre? May bolitas ka ba dyan sa kargada mo? Papalagay din ako!” Natuloy na sa malakas na pagtawa si Edgar,” tangna naman pare, di ko na kelangan ang bolitas sa babae. Sa sukat pa lang nitong tite ko ay sagad sagaran na ang ligaya ng babae.” Sabay dakot sa harap nya. “Pre, malaki din naman ang tite ko ah! Matagal ko na ngang di ito nagagamit. Tara pare, pagkatapos ditto punta tayo dyan sa malapit na massage parlor. Papatadtad tayo saka iiskor tayo!” sabi ni Rolly. “Hindi pare, iuuwi na kita at baka nagaalala na ang Tita Fely sa yo. Saka may pasok pa tayo sa opisina bukas. Tapusin na natin ito at ng makapagpahinga ka na”. Ilang beses na bang ganito ang senaryo ng magkaibigang Rolly at Edgar. Mula pa noong elementary days hanggang sa ngayon na nagkasama pa sila sa iisang trabaho ay lagi na lang halinhinan ang magkaibigan sa pagusal ng mga personal na problema sa isat isa. Kung minsan ay si Edgar naman ang nabibigo at si Rolly ang nakikinig sa kanya. Pareho silang accountant sa isang pribadong kompanya sa Makati. Parehong magaling pumorma. Napapagkamalan nga silang magkapatid dahil sa halos magkamukha na silang pumorma dahil sa dalas ng pagsasama. Nagkakaroon din sila ng tampuhan pero naaayos din kaagad. Hanggang sa dumating ang isang pangyayari na sumubok sa kanilang matatag na samahan. Mula sa isang nabigong relasyon sa babae, ay di halos kumikibo si Rolly ng araw na yon. Mainit ang ulo sa trabaho, sa pakikiharap sa kapwa empleyado. Napansin agad ito ni Edgar kaya lumapit ito sa kaibigan. Pero di nito pinapansin maging ang kaibigan. Pinabayaan na lang ni Edgar si Rolly. Alam naman nito ang ugali ng binata. Ng mga sumunod na araw ay di pumasok si Rolly maging ng mga sumunod pang araw. Tumatawag ito sa bahay ng kaibigan pero madalas na ang ina lang nito ang kumakausap at ayaw daw lumabas ni Rolly ng kwarto. Pumunta si Edgar ng bahay ng kaibigan at agad syang kumatok sa pintuan ng kwarto nito. Walang nagbubukas kahit na pandalas ang tawag nito. Alalang alala na ang ina nito maging si Edgar kaya pandalas na inihampas ang katawan para sapilitang magbukas ang pinto. Nang mabuksan nila ito ay wala sa loob ito. Narinig na lang ni Edgar ang lagaslas ng tubig sa shower mula sa banyo ng kwarto nito. Nakita nyang hubot hubad itong nakasahod ang katawan sa shower. Tila tulala at wala sa sariling bumubulong ng kung anu ano. ” Rolly, pare ano bang nagyayari sa yo?” noon lang nakita ni Edgar kung gaano pinaghina si Rolly ng sunod sunod na pagkabigo nito sa mga niligawang babae. ” Pare si Edgar to, tumayo ka na dyan at aalalayan kita sa kwarto mo.” Bigla pumasok ang nanay ni Rolly. ” Anak! Ano ba ang ginagawa mo sa sarili mo, parang aatakihin ako sa yo.” ” Tita, lumabas na po kayo ng kwarto at ako na bahala ditto kay Rolly!” ” Sige nga Edgar, kaw na bahala dyan sa kaibigan mo, pangaralan mong mabuti.” Pagkalabas ng matanda ay agad na humagilap ng malinis na tuwalya si Edgar, pinunasan nito ang katawan ni Rolly. Nagtataka si Edgar kung bakit lagi itong basted samantalang ang gwapo naman ng kaibigan. Maganda ang balat at ang katawan naman ay di pahuhuli sa mga artista at modelo. Habang pinupunasan nito ang kaibigan ay di rin nakaligtas sa kanyang mga mata ang makita ang malaki at mahabang tite ng kaibigan. Naisip nito, higit pa nga itong mas may katangian sa kanya dahil malaki ang bentahe nito sa babae dahil sa malaking kargada. Inakay na nya si Rolly sa kama, sinuotan ng sando at pajama at inilatag ang katawan sa kama. Pagkakumot dito ay akmang aalis na ito ng marinig na nagsalita ang kaibigan. “Salamat pare, di ko alam ang gagawin ko kung wala ka.” ” Pare, para na tayong magkapatid, alam mo naming halos magkadugtong na ang bituka natin! Ano ba ang ginagawa mo sa sarili mo?” “Pare, pwede ba dito ka na lang matulog. Ayokong mag-isa ngayon sa kwarto ko. Kailangan ko ngayon ng kausap. Please pare!” pagmamakaawa ni Rolly. ” Pare wala akong dalang damit eh!” “Kumuha ka na lang dyan sa cabinet ko, sige na tol!” Binuksan ni Edgar ang cabinet at kumuha na lang ng isang shorts at hubad baro na lang na tumabi sa kaibigan. ” O! baka may masabi ka pa nyan sa akin ha, katabi mo na ako ngayon. Kaya lang nagaalala ako pakiramdam ko may balak kang masama sa akin. Wag mo na akong rereypin, sabihin mo lang at ibibigay ko sa yo katawan ko ng buong puso!” sabi ni Edgar. “Sira ulo, pero salamat pare, basta dyan ka lang sa tabi ko.” At pumikit na ito na parang bata sa tabi ni Edgar. Awang”awa si Edgar sa katabi. Pinagmasdan nito ang mukha ng kaibigan na parang kinakabisado ito. Di ito makatulog at hinaplos haplos na lang ang magulong buhok ni Rolly. Ng makitang mahimbing na ang tulog nito ay tumalikod na ito at pinilit na matulog. Ilang sandali ang lumipas naalimpungatan si Edgar ng maramdamang nakaakap sa beywang nya ang isang braso ni Rolly. Nagpalit ito ng pwesto at humarap sa kaibigan. Mahimbing pa rin ang tulog nito. Pinagmasdan ulit nito ang mukha ng binata na lalong tumingkad ang gandang lalake sa konting liwanag ng lampshade sa tabing mesa nito. Hinaplos haplos nya ang pisngi ng kaibigan at tinitigan ang mukha nito. Bigla, nagmulat ng mata si Rolly. Walang salita na nagtagpo ang kanilang mga mata. Parang doon pa lang ay naguusap na at nagkakaintindihan sila. Napansin ni Edgar na nangilid ang luha ni Rolly at tuluyan ng tumulo. “Bakit? Pare may masakit ba sa yo?’ pagaalalang tanong ni Edgar. Walang sinabi si Rolly, kinabig nya ang mukha ni Edgar at idinampi ang labi nya sa labi ng kaibigan. Nagulat si Edgar pero di nya magawang magalit. Nadadala siya ng awa sa nangyayari sa kaibigan kaya pinabayaan lang nya ito. Pagkatapos ay niyakap sya ng mahigpit ni Rolly at hinaplos ang buong katawan ni Edgar pababa sa tite ni Edgar. Nakakadama ng pandidiri si Edgar pero labanan man nya ang kaibigan sa kanyang ginagawa ay nagaalala naman itong kung mapahiya si Rolly ay kung ano ang gawin sa sarili. Hinagod ng hinagod ni Rolly ang kabuuan ni Edgar at dumulas pababa ang ulo para isubo ang tite ni Edgar. Nadadala na ang katawan ng huli sa ginagawang pagdila ni Rolly sa tite nito. Nasasarapan man ay nandoon pa rin ang pagtataka sa ginagawa ni Rolly sa kanya. Ang kanyang kaibigan, bakla? Di man makapaniwala ay ito ang naisip nyang dahilan kung bakit lagi itong bigo sa babae. Ang sarap na ng sensasyong dulot ng ginagawa sa kanya hanggang sa tuluyang sumabog ang kanyang katas sa bibig mismo ni Rolly.. Kinabukasan ng magising si Edgar ay wala na sa katabi nya si Rolly. Hinanap nya ito at natagpuan sa kusina. Napansin ni Rolly na nakatayo na sa may mesa si Edgar. “Uyyy, pare gising ka na pala. Pinagluto kita ng almusal, sabay na tayong kumain bago pumasok ng opisina.” Nagtataka man sa panibagong sigla ni Rolly ay di na nagtanong si Edgar. Hindi na rin nya inungkat sa kaibigan kung ano ang ibig sabihin ng nangyari ng nagdaang gabi. Inunawa na lang nya ito at inilagay sa sariling dala lang ito ng lungkot ng kaibigan. Lumipas pa ang mga araw at balik na sa normal ang lahat. Masigla na muli si Rolly. Siya naman ay patuloy pa rin ang masayang relasyon kay Rona. May napansin lang si Edgar na mas lalo yatang naging malapit sa kanya, naging lalong maalalahanin si Rolly sa kanya. Ayaw man niyang bigyan ng malisya ang pagbabago ng kaibigan sa pakikitungo sa kanya ay yon pa rin ang pumapasok sa isip nya. Sigurado syang ang kaibigan ay may gusto sa kanya kaya nauwi sa pagkainis at tuluyang pagkagalit kay Rolly ang damdamin ni Edgar. Kaya unti”unti ay iniwasan nya si Rolly habang kumukuha sya ng ebidensya na makakapagpatunay sa kanyang mga akala. Dumating naman ang isang mabigat na suliranin sa kanya. Natuklasan nya na di lang pala sya ang kasintahan ni Rona. Di lang isa kundi tatlo silang pinagsabay-sabay ng babae. Napamahal ng lubusan si Rona kay Edgar kaya labis nya itong dinamdam. Sa kanyang pagdadalamhati ay laging nandoon sa tabi nya si Rolly. Pero ayaw nya itong pansinin. Galit sya kay Rolly at tila pinadidirihan nya ito. Gayunpaman ay di nagsasawa ang huli na asikasuhin pa rin nya si Edgar kahit madalas ay ipagtabuyan pa sya ng kaibigan. “Tangina mo, pare. Di ko alam na bakla ka pala. Ano, bakit ka nandito? Gusto mong matikman muli ang tite ko. Halika papatikim ko ulit sa yo at ng di ka na tatakam takam sa katawan ko.” Nangiinsultong wika ni Edgar kay Rolly ng minsang malasing ito at sundan ng kaibigan sa tinutuluyang kwarto. Hindi nagsasalita si Rolly. ” ito ba ang gusto mo?” sabay baba ng pantalon nya. “Putang ina mo pare, ang tagal mo akong niloko. Akala ko kapatid lang ang turing mo sa kin. Yun pala gusto mo lang akong tsupain. Ano pa hinihintay mo dyan, baklaaaaaa!” Nabuwal ito at tuluyang napalugmok sa kalasingan. Naluluhang inasikaso ni Rolly ang lasing na si Edgar. Pinunasan at ng makitang nasa ayos na ay umalis na kaagad. Bigla ang pagreresign ni Rolly sa trabaho. Nagtataka man ang mga kasamahan ay di naman nagulat si Edgar. Para sa kanya mabuti na nga ang ganoon. Pero itanggi man ni Edgar sa sarili ay hinahanap hanap nya si Rolly. Matagal na ang panahon buhat ng mawala si Rolly at doon napagtanto ni Edgar na mahalaga sa kanya ang kaibigan kahit ano pa man ang sekswalidad nito. Nakatagpo pa rin sya ng ibat ibang relasyon pero madalas sa hindi ay laging bigo. Sa panahong malungkot sya ay hinahanap nya ang kaibigan. Nalaman nya sa sarili ang kahalagahan ng kaibigan nya kung kailan wala na to at di nya alam kung saan nagtungo. Isang gabing lasing si Edgar na naglalakad pauwi ng inuupahang kwarto ay hinoldap sya ng ilang adik at iniwang halos wala ng buhay. Mabuti na lang at may nagsugod sa kanya sa ospital. Subalit malubha ang kanyang kalagayan. Malayo sya sa kanyang pamilya kaya wala syang maaasahan. Kinakailangang masalinan sya ng dugo dahil marami ang nawala sa kanyang katawan kundi ay maaaring maputol ang kanyang buhay. Sa ganoong kalagayan sya nawalan ng malay tao. Kinabukasan ng magising ay medyo maganda na ang kanyang pakiramdam. Maayos ang lagay nya at tila binigyan sya ng panibagong buhay. Nagaalala sa gastusin ay agad nyang tinanong ang nurse kung magkano ang kanyang babayaran. “Naku sir, wala na po kayong dapat alalahanin. Ayos na po lahat. Pasalamat po kayo sa lalaking yon na nasa kabilang kama. Siya rin po ang nagbigay ng dugo para kayo makaligtas!” sabi ng nurse. Nilingon ni Edgar ang kabilang kama at doon nga ay nakahiga ang pamilyar na mukha ng taong matagal na nyang hinahanap. Si Rolly, ang kanyang kaibigan na di pa rin sya nagawang pabayaan sa kabila ng lahat ng kanyang ginawa. Naluha si Edgar. “Babawi ako sa yo kaibigan, babawi ako. Ngayon pang alam ko na mahal na rin kita. Di na kita pakakawalan muli.” ang bulong nito sa sarili. – wakas – |
My First Love And Sex Story
|
I had my first experience with my first boyfriend when I was 21 years old… Yeah, pwede nating sabihn na late bloomer ako dahil nung college ako naka-isang girlfriend lang ako. Tutok kasi ako sa pag-aaral kaya at masyadong konserbatibo ang pamilya ko. Taong simbahan ang pamilya ko, at nag-aral naman ako sa mga madre at halos karamihan sa mga barkada naming ng utol ko ay mga madre at pari. Hindi ko inakala na mapapasok ko ang ganitong kulay ng buhay. But enough about that, let me tell you my story. Si Lance, ka-choir ko sya, pareho kaming tenor and at that time, pereho kaming bago sa groupo kaya madalas kaming dalawa ang magkasama. Mabait si Lance he’s a year older than me, he works as an external auditor for a prominent accounting firm in Makati. Click kaming dalawa. Masarap kasama, makulit at magaling sa mga jokes, pero hindi ko akalain na may iba pala syang side. Its been 6 months and we became inseparable. Ang tawag na sa’min ng grupo eh si B1 at si B2, dahil kung wala ako sa rehearsal, wala rin sya, basta parati kaming magkasama, parating magkadikit, at kung nawawala ang alin sa aming dalawa, alam ng isa kung nasaan. Madalas na rin kaming naguusap sa telepono, kahit na nasa work pa sya, tumatawag sya sa bahay at maikli ang 3 oras nang kwentuhan at kamustahan na hindi matapos-tapos. Madalas na rin kaming gumimik ng hiwalay sa grupo. Kape, sine, dinner… Isang Friday evening, during our regular rehearsals, napansin kong nasa garden si Lance, tahimik at parang wala sa mood, so being the “kuya” me, tinanong ko kung anong problema. Hindi sya umimik kaya hinayaan ko na lang muna, baka kasi malaki talaga ang problema at kailangan nya ng space, kaya tumalikod at papasok na sana, pero bigla syang nagsalita: “Malabo na kami…” Lumingon ako at nagtanong, “Ha? Anu daw? Malabo? Nino?” Wala naman kasi akong alam na may girlfriend itong si Lance, ang alam ko, subsob sya sa trabaho at happy go lucky lang sa aming mga ka-choir nya. Ni hindi ko nga naririnig na nagkwe-kwento tungkol sa mga kaibigan dahil ang alam ko ang choir ang tropa nya, kaming mga tenors. Paglingon ko tumayo si Lance at nakita ko nang tumulo na ang luha nya. Dun ko lang syang nakitang sobrang lunkot dahil sanay akong parati syang nakatawa at naririnig ang mga jokes nya. He was really in pain at that time dahil bigla syang napayakap sakin at nagyayang tumakas na lang sa practice. So ganun nga ang nangyari, eskapo kaming dalawa. We got in his car and drove. He was still crying pero hindi na sya nagsasalita, hindi ko muna tinanong, dahil baka mabangga pa kami. Nagpunta kami ng Antipolo sa over looking, bumili muna kami ng san mig light. Nang makailang bote na at tila kalmado na, dun na ako nagtanong. “Ano bang nangyari?” “Carl, kaibigan kita di ba? “Oo naman.” “Naramdaman mo na bang magmahal ng todo, yung tipong sabi mo sa sarili mo, ‘this time I’ll be good dahil I want this one for keeps”. Hindi ako nakasagot dahil sa totoo lang at that time, hindi ko pa nararamdaman yung ganung klaseng katinding “pagmamahal”. Hinayaan ko syang magsalita at magkwento kung ano ang dahilan kung bakit sya umiiyak. Dun ko nalaman yung isang side na hindi ko alam tungkol sa kanya. He has a relationship pala with his guy officemate, and at that time, running 2 years na sila until that night when he learned na may iba pa palang karelasyon ang partner nya. Naka-upo kami nun sa bukas na compartment ng oto nya, umiiyak, humihikbi, kaya naman inakbayan ko na sya, at yumakap naman sya sa’kin. Nakaka-tatlong bote na sya, inisip ko na uuwi pa kami at sya ang magmamaneho kaya kinuha ko ang iniinom nya. Siguro ramdam naman nya ang sinseridad ko sa pagdamay kaya hindi na sya pumalag. Umiyak lang sya ng nakayakap sakin, sa’kin walang malisya yun para lang kaming mag-tropa. Matapos ang eksenang yun, mas lalo pa kaming naging close, close to the point na nagtatanungan na kami kung kumain na ang isa’t-isa, good night calls before sleeping, ihahatid ako every after gimiks, long phone conversations, nagpapa-alam sa isa’t-isa kung saan pupunta. Napansin ko din sa sarili ko na iba ang feeling ko kapag magkausap na kami at kapag may text or nagri-ring ang cel, kinikilig kapag nakikita kong name nya ang nagre-register. That was December, right after our Christmas concert, nagyaya ang grupo to celebrate pero hindi na kami sumama, nagdahilan sya na may dinner sya with the family at ako naman eh, may pasok pa ng maaga kinabukasan. Naglalakad na kami sa parking lot, inakbayan nya ako, iba ang naramdaman ko pero pilit kong hindi pinapansin dahil ayaw kong mag-expect. Bigla nya akong hinigit palapit sa kanya to the point na yakap na nya ako sa isa nyang braso, dumikit ang mga labi nya sa kanang tenga ko sabay sabi ng, “Merry Chirstmas.” Napatingin ako sa kanya at nagsmile at nagbiro nang, “Yun lang?! Walang regalo?” sabay tawa… Pasakay na kami ng oto dahil nga ihahatid nya ako, nagulat ako dahil sya ang nagbukas ng pintuan. Di ko pinansin, inisip ko na baka may problem ang lock ng pintuan, pero nagkatinginan kami, may ibang twinkle ang mga mata nya, at napangiti na lang ako. Nakasakay na kami sa oto, he was on the driver’s seat, ako naman sa kanan nya, may kinuha sya sa likod, ako naman, inayos na ang seat belt. Nung ayos na ang seat belt, kinuha nya ang left wrist ko at sinuot ang isang bracelet. Nagulat ako sa ginawa nya dahil, bakit naman nya ako bibigyan ng bracelet? Sabi nya, “Matagal ko na ‘tong gustong ibigay sa’yo pero hindi ako maka-chempo. Hindi ko alam kung dapat pero inisip ko, gusto kong ibigay sa’yo yun ang importante.” Nahiya ako dahil wala akong regalo sa kanya. “Uy, thank you ha. Sorry wala ako regalo sayo. Pero hindi mo naman na kailangang mag-regalo eh…” “Pero gusto ko, wag ka nang kumontra. Basta gusto parati mong isusuot yan.” “Ok. Sige, hayaan mo, sa sweldo, treat kita ng dinner.” “O sige, deal. Pero ngayong gabi ako ang taya.” “Ha? Akala ko ba may dinner sa inyo?” “Wala yun, excuse lang yun. E bat ikaw, wala ka namang work bukas di ba? Day off mo?” Oo nga naman, hindi ko naisip na naalala nya na wala akong duty bukas dahil day off ko nga. Napansin kong nakatitig sya sakin, nang napansin nyang mejo na-conscious ako sya na ang nagyaya, “Tara?” Hindi na ko tinanong kung saan kami pupunta, basta hinayaan ko syang magmaneho, basta ang sabi nya, tumawag na daw sya sa amin at sinabing sa kanila daw ako matutulog, in short, pinagpa-alam ako sa amin. Nagdinner kami sa bagaverde. Dinner tapos mejo inom ng konti, pero nagpauna na ako ng abiso na hanggang 3 bote lang dahil magmamaneho pa sya. Naka dalawang bote lang kaming pareho, nang maubos na ang ikalawa, sya na ang nagyayang umuwi. He paid the bill and we went out of the club. We were sitting sa car when he asked, “Game ka na ba?” Sympre sagot naman ako, “Game na!” with out me knowing kung anu ba yun. He brought me to their place sa makati, lola lang nya ang andun at isang private nurse. Sa states kasi magpapasko ang mga magulang nya, kaya si lola lang at isang nurse ang nasa bahay. Binuksan nya ang ilaw, tumuloy ako sa terasa, nagsindi ng yosi, he went to the kitchen to get a glass of water, uhaw daw sya. Sumunod sya sa terasa, at dumantay sa likod ko ang kalahati ng dibdib nya. Matagal kaming walang imikan, parang tumigil ang mundo. Ramdam ko ang kalahati ng katawan nyang pressing against my back, kinuha na sa kamay ko ang yosi at humithit sya sabay tapon. He gave me a nudge, kaya naman lumingon ako sa kanya. Face to face kami, I could feel the air coming out of his nostrils, we were looking eye to eye, then I said, “Merry Christmas…” He gave me a gentle kiss on the lips, ramdam kong nakuryente ang buo kong katawan. Tapos niyakap nya ako, I’m having mixed emotions, but im enjoying the moment, our moment. I’m now holding his hands habang nakayakap sya at nasa likod ko. Sabi nya as if he was reading my mind, “This is the start of our moment.” Hinila nya ako papunta sa kwarto nya. Binuksan nya ang lamp, mejo dim ang lighting kaya mejo romantic. Automatically hinubad ko ang sapatos ko, sa isip ko kasi carpeted naman kaya ok lang. Pagtayo ko, we were face to face again, hinalikan nya ako, this time, I could feel his tongue inside my mouth flickering, niyakap nya ako ng mahigpit, habang gumagapang sa likod nya ang mga kamay ko. Nagmamadali nyang tinanggal ang mga butones ng polo ko at ako din naman na parang sabi na sabik sa na mayakap ang kabuoan nya… Nang boxers na lang ang natitira sa amin, hiniga nya ako sa kama nya. Tuloy pa rin ang mainit naming halikan, nasa ibabaw ko sya, hinawakan nya nag dalawa kong kamay at itinaas sa may ulunan, ramdam ko ang galit na galit nyang alaga na kumakayod din sa alaga ko. Ramdam ko na malaki at mataba ang kanya. Dahan dahan nyang tinanggal ang boxers ko habang tuloy pa rin ang ayaw paawat na halikan na parang wala nang bukas, napalaban ako ng espadahan. At nang matanggal na ang boxers ko, tinulak ko sya at ako naman ang umibabaw. Inupuan ako ang kanyang ari habang naka-boxers pa rin sya. Hinalikan ko sya sa tenga, nasarapan siguro sya dahil napahalinghing sya at yumakap sa’kin habang iginigiling ko na ang balakang ko. Dinilaan k sya pababa sa leeg, papunta sa kaliwang utong. Habang sinisimsim ko ang kayang utong ay dahan dahan ko nang binababa ang boxers nya. Hindi ako nagkamali sa alaga nya, malaki at mahaba, 7 inches ito at mataba, para kang humawak ng small size ng mineral water. Dahan dahan ko syang dinilaan mula sa kanang utong pababa sa kanang tagiliran. Pinabukaka ko sya saka ako dumapa sa pagitan ng kanyang mga hita. Pinagapang ko ang dulo ng dila ko mula sa kanang singit pababa sa ilalim ng balls nya. Napasabunot sya sa buhok ko sa sarap… Ahhhh…. Tang-ina Carl…. Fuck… ahhhh” Pinagpatuloy ko ang paglalaro sa ilalim ng kanyang balls at pinatulay ang dila ko sa mas ilalim pa. Inangat ko ang kanyang mga hita habang nakadapa ako sa pagitan ng mga ito, pinaikot ko ang dila ko sa butas ng kanyang pwet. Napa-igtad sya sa sarap at umangat ang kanyang balakang. Habang paikot-ikot ang dila ko sa butas nya, hinahagod ko naman ang kanyang nanginginig na katawan… “Fuck… Carl…. Tang-inaaaahhh… Shit Carl…. Hon… Tang-inaahhhh… Aahhhhh” Pinagapang ko na ang dila ko pa-akyat, papunta sa gitna ng kanyang itlog… At pinagapang pa sa katawan ng kanyang etis hanggang sa ilalim ng ulong etits nya. Dun ko muling pinagana ang paglalaro ng dila ko, sa ilalim ng ulo ng etits nya… Hinawakan ko ang katawan ng kanyang naghuhumindig na alaga at mula sa ilalim ng ulo ng etits nya, pinagapang ko ang dila ko pa-akyat sa hiwa sa ulo ng etits nya… Lasang lasa ko na ang precum nya… Sinubo ko ang ulo at habang unti-uinti kong pinapasok ang buo nyang kubuoan, gumagalaw naman ang dila ko sa loob… Taas baba ang ginawa ko… at mas lalo pang napalakas ang kanyang mga halinghing… Niluwa ko ang kanyang alaga, nagulat sya at nagtanong, “Hon?” Sumagot ako, “Sandali lang, may kukunin lang ako…” Pagbalik ko sa kwarto, may dala na akong kalahating baso ng lukewarm water. Binabad ko sa bibig ko at inutusan syang umupo sa gilid ng kama. Lumuhod ako sa pagitan ng kanyang mga hita at dahan-dahang sinubo ang ulo ng etits nya. Ramdam ng ulo nga ang mainit-init ng tubig sa loob ng bibig ko. At habang pinapasok ko ang ulo ng etits nya, kumakawala at tumutulay sa katawan ng alaga nga ang tubig pababa sa itlog nya na sya namang pinang-mamasahe ko. “Sshhiittt honey!!! Ahhhh… Saraaappp… Ahhhhahhhhhhh…” Lalo ko pang pinasok ang kanyang kabuuan, dahil sa laki, talagang tumatagas na mula sa bibig ko ang mainit-init na tubig at nagiging paraan para lalo pang sumikit ang bibig ko. Nung pasok na pasok na ang kanyang galit na galit na alaga, nilunok ko ang tubig na nahaluan na ng kanyang precum. Ramdam nya ang alagwa ng tubig sa loob at galaw ng dila ko habang nilulunok ko ang tubig. Inawakan nya ang baba ko at iginiya pa-akyat sa katawan nya. Hinalikan ko ang bawat madaanan hanggang umabot sa kanyang mga labi. Muling nagtagisan ang aming mga dila at habang patuloy ang laban na espadahan. Dahan dahan nya akong inihiga. Hindi ko namalayan na inabot nya ang lotion sa tabi ng kanyang kama, ipinahid na iyon sa aking butas, kumalas ako sa tagisan ng aming mga dila at biglang napa-igtad dahil nagulat ako sa lamig ng kanyang pampadulas. Tumingin ako sa kanyang mga mata na para sinasabing baka hindi ko kayanin dahil malaki talaga ang alaga nya at first time ko, pero hinalikan nya ako sa labi at seryosong sinabing, “Mahal kita…” Pinabukaka nya ako at sinabihang huminga ng malalim. Bumilang sya ng tatlo at sa ika’tlo ay inulos nya ang kanyang sandata sabay ko naman sa paghinga ng malalim. Masakit… Pero sinabi nyang kaya ko daw, kaya naman nagpaubaya ako, hinantay nyang masanay ang butas ko sa taba ng kanyang alaga at nang hindi na gaanong masakit, muli nyang diniin. Pumatong sa saakin at dahan dahan nang umindayog, labas pasok sa aking butas. Sa una’y dahan-dahan hanggang sa pabilis ng pabilis… Grabe sa pag-bayo si Lance… Umuuga ang buong kama, napayakap naman ako sa kanyang likod at napahigpit ang aking mga binting nakabalot sa kanyang balakang… Mabilis na mabilis na ang kanyang pagindayog… “Aaahhhh Carl… Shit…. Carl… Mahal na mahal kitaaahhh…. Aaahhhh…” “Aahhhh shit Lance… Tang-inaaahh….” Isang malakas na kadyot ang nangyari at naramdaman ko na ang kanyang mainit na katas na pumutok sa loob ko. Umindayog pa ng ilang ulit si Lance hanggang sa tumigil… Hindi agad lumambot ang kanyang alaga at hindi rin nya agad nilabas iyon sa aking butas. Nakaibabaw pa rin sya sa akin, nakapatong ang kanyang pawisang katawan sa akin… Siniksik nya ang kanyang mga kamay sa may likod ko at dahan-dahan nya akong hinalikan sa labi… Nasundan pa ng gabing iyon… Mga mas miiinit na panahong pagniniig… Umabot ang aming love story ng 2 taon. Yun at ang mga sumunod pa ang gusto ko lang alalahanin. Sabi nila some good things never last, that’s why I lived and enjoyed the moment, while until it lasted. |
This story came from KK or kwentong kalibugan.com
Bawat Sandali
“Morning hon. Happy monthsary…”
“Happy monthsary di hon…” sagot ko.
“Kumain ka na?” tanong nya.
“Nye! Di pa kaya ako tumatayo sa kama”, ang tinatamad kong sagot.
It was like that every moning, sya ang gumigising sa ‘kin sa tawag sa cel. Sweet talaga si Lance, swerte ako sa kanya and I guess swerte rin naman sya sakin. Maalaga si Lance talagang he goes out of his way to be with me. Mejo toxic na kasi sya sa office dahil malapit na ang filing ng income tax. He works as an external auditor kasi sa isang malaking auditing firm sa makati. Kaya talagang mahalaga ang bawat sandali na magkakasama kami. At kung hindi talaga pwede dahil sa schedule, we make up by frequent phone calls and texts.
After his call, I went about my usual morning routine and got to the office wearing a big and different smile. Different kasi napansin nung front desk namin:
“Uy! Ganda ng smile ni sir ha. May date kayo ngayon nu.”
“Naks salamat Jen… Hehehe.. Date? Hehehe…”
Normal ang naging umaga ko sa opisina, toxic just like the 4 days that passed. Pumasok sa kwarto ko yung trainee naming, ni Dave:
“Sir, kain na po kayo may meeting pa kayo ng 2pm.”
“Ha? Ah, oo nga pala sige Dave salamat. Una na kayo, may baon ako.”
Every lunch time kasi, magkakasabay kaming kumakain sa opisina, minsan order out, yun iba namang tulad ko nagbabaon para hindi na lalabas ng building. Naghahanda na akong kumain sa kwarto ko, nasabihan ko na nga yung front desk na lunch muna ‘ko at wag munang magpapasok ng bisita. Sarap kasi ng ulam ko that time, dinuguan na niluto ng nanay ko. Nakaka-isang subo pa lang ako sa lunch ko ng biglang may kumatok sa pinto, not being too conscious about things dahil inisip kong baka mga ka-opisina ko lang yun na manghihingi ng pagkain, binuksan ko ang pinto. Nagulat ako ng bigla bumulaga sa mukha ko ang madaming lobo, iba’t ibang kulay.
“Surprise!” Si Lance!
“O! Anong ginagawa mo dito?”
“Surprise nga po eh… Hehehe… O kumakain ka na?”
“Oo naman, 12 na nu, di na uso ang magpakabayani dito. Pa-cute na lang ang pwede…”
“Ah ganun! Pa-cute pala ha…” Sabay habol sa ‘kin at kiniliti ang tagiliran ko. Makulit din si Lance, mapagbiro, no dull moments with him. Humantong ang kulitan at kilitian sa isang matamis na halik. Napa-upo ako samantalang dahan-dahan naming lumapit ang kanyang mukha sa akin. Habang magkadikit na ang aming mga labi sinabi nyang:
“I love you Carl Gomez… Happy anniversary.”
Ramdam ko ang init ng kanyang hininga at sinseridad ng kanyang mga sinabi. Nakatitig kami sa isa’t-isa. Akala ko sa mga pelikula lang nagyayari ang mga ganitong eksena pero, siguro, naging mabait lang talaga ako para bigyan ng ganitong kasayang pagkakataon.
Hindi ako nakasagot. Hindi ko na kailangang sumagot. Alam nya ang tunay kong nararam- daman para sa kanya. Hindi ko na kailangang sabihin na mahal ko sya dahil alam kong ramdam nya yun sa bawat panahong magkasama kami at kahit na hindi, alam kong dala nya kung ano man ang nasa puso ko.
“Anong ulam mo?”, tanong nya. Nagulat ako sa bigla nyang pagsasalita, para kasing natulala ako sa eksenang yun.
“Ha? Ah! Dinuguan, luto ni mama… Kumain ka na?”
“Hindi pa nga eh.”
Pinagsaluhan naming ang dala kong pagkain. Mabilis na nakalipas ang lunch break, after eating nagpaalam si Lance at nagbilin na susunduin na lang daw nya ako mamaya, lalabas daw kami. Tinanong ko sya kung wala ba syang naiwanang pending sa office dahil alam ko ngang toxic months ito for him.
“Ok lang hon, nagpaalam ako sa boss ko na hindi ako papasok today and tomorrow.”
“Ha? Bakit?”, tanong ko.
“Wag ka nang maki-alam… Nangi-ngi-alam ka na naman hon eh…”, pabirong sagot ni Lance.
Lumipas ang duty ko sa office. Hinarap ko ang sandamakmak na for public service. Accomplished naman lahat sa awa ng Diyos.
Umakyat ako sa roof top ng building for a smoke, yun kasi ang hide out ko kapag gusto kong magpalias ng oras for a smoke sa office. As I was lighting my cigarette, di ko napansin andun din pala si Dave,
“Sir! Pasindi naman jan…”
Inabot ko ang lighter.
Trainee namin si Dave bagong graduate from a reputable school. Matalino, madaling pumik-up sa mga instructions, marunong makisama at witty.
“Sir, sino yung bisita nyo kanina?”
Nagulat ako sa tanong ni Dave, hindi ko naman inaasahan na magtatanong sya tungkol sa naging bisita ko kanina. Hindi naman kasi alam at hindi naming pinapahalata ang relasyon naming ni Lance. Sa mga close friends lang na mabibilang sa mga daliri ng kamay, and according to them, para nga lang daw kaming mag-best friend ni Lance, para lang daw kaming magka-tropang makukulit.
“Ha? Ah yun? Si Lance yun, best friend ko at ka-choir.”, sagot ko na pilit kinukubli ang pagka-sorpresa sa tanong.”
“Ah, talaga… Cute sya no?”
“Ha? Ayus ah… Cute… hehehe… Akala ko aso lang napapa-amo ni best friend.”, gulat kong sagot.
“Hinde… To tell you the truth sir, kahawig nya kasi yung dati kong ano…”
“Ano?”, susog kong tanong.
“Ha? Ah… wala po…”, sabay itsa ng yosi at alis.
Napaisip ako sa mga sinabi ni Dave. Cute? Dati nyang ano? Kinutuban ako sa mga narinig ko kay Dave, pero hindi ko na masyadong inintindi, hinayaan ko na lang dahil mahirap na baka maging issue pa sa opisina.
Bumaba na ako ng building para bumalik sa opisina, nakalimutan ko kasi ang cel ko sa kwarto, baka nagtext na o tumawag si Lance. Mejo madilim na rin nun and as usual ako na lang at yung duty sa front desk ang naiwan. Naglakad ako patungo sa kwarto at napansin kong bukas ang pinto. Pagpasok ko sa kwarto, andun na si Lance, nakatalikod wearing his powder blue polo and jeans… Nang maramdaman nyang nasa loob na ako, humarap sya holding a long stem rose.
“WOW!”, sabi ko sa sarili ko.
Sinarado ko ang pinto ang walked towards him. Inabot nya sakin ang dala nya at nagyakapan kami. He wrapped his amrs around me and so did I, matagal din kaming nagyakapan na parang ayaw na naming pakawalan ang isa’t-isa. Ramdam ko ang mahigpit nyang mga bisig na sa aking katawan pati na rin ang kanyang broad shoulders na pinatikas ng paglalaro ng tennis. Nakapaling ang kanyang mukha sa aking leeg na munti munti nyang hinahalik-halikan.
Ako na ang kumalas sa pagkakayakap at nang maghiwalay ang aming mga katawan, sa isang tila panakaw na sandali, hinalikan nya ako sa leeg. Sweet talaga ang mokong… hehehe.
Nang makaligpit na ako ng aking mga gamit at handa nang umlis, tinanong nya ako kung nag-dinner na ako, ang sabi ko:
“Mejo… Nag-order kasi ng pizza yung mga taga kabilang unit, kaya mejo naka-kain na ‘ko. Ikaw?”
“Ako din, nagdinner na rin ako sa office, but I still have room for more.”
“O san tayo? Ano plano?”, tanong ko.
“Basta. Tara.”
Sumakay kami ng oto nya at napansin kong ang daan na binabagtas naming ay patungong UP. Hindi ako nagtanong. Matahimik kong pinakiki-alaman ang mga cd nya sa kotse habang naka-dantay naman ang kanyang kanang kamay sa aking mga hita sa panahong hindi abala sa kambyo. Huminto kami sa simbahan sa loob ng UP, sa church of the risen Christ. Wala nang misa nun, sa bandang likuran kami naupo at tiklop tuhod na nagdasal. May mga tao pa nun sa loob ng simbahan pero di nagtagal, unti unti na itong nabawasan at nang mangilan-ngilan na lang tao, hinawakan nya ang kamay ko at nagpatuloy sa panalangin. Makalipas ang humigit kumulang 20 minuto, kumalas sya sa pagkakahawak sa aking kamay at umupo na hudyat na tapos na syang umusal ng dasal.
Tumayo na rin ako at sumunod na sa kanya. Sumakay kami sa kotse at dinala nya ako sa coop para kumain. Ang init sa loob nung coop, para syang canteen para sa mga estudyante, palibhasay maaaring napansin nya na hindi ako kumportable dahil sa alinsangan ng init, nagyaya na lang syang lumabas. Naglakad-lakad muna kami. May napansin akong mga estudyanteng nagkukumpul-kumpulan sa isang banda sa ilalim ng puno, nilapitan namin, ayun at fishballs pala…
“Food trip?”, tanung ko na sinagot naman nya ng isang matamis na ngiti.
Naka-20 pesos ata kami ng fish balls at kikiam… hehehe Ang gusto nyang sawsawan, maanghang ako naman, halong maanghang at matamis. Gabi na nun, bumalik kami sa coop at may pasara pang mga tindahan, humabol sa tindera, bumunot sya ng pera at…
“Miss, pabili nga ng 7 manila paper.”, inabot ang pambayad at kinuha ang manila paper.
“Manila paper? A-anuhin mo yan? May report?”, panunuya kong sambit.
“Basta, sumunod ka na lang…”
Dinala nya ako sa may sunken garden. Pumwesto halos sa gitna at nilatag nya ang mga manila paper na binili. Natandaan nyang humaling na humaling ako sa pagsta-star gazing and the stars were really on our side that night, it was a clear sky, kitang-kita namin ang mga bituin. Humiga ako at sya naman sa kaliwang tabi ko. Hinwakan nya ang kaliwang kamay ko, positive to negative ang mga daliri namin. Nilagay ko ang kanang kamay ko sa ilalim ng ulo ko para bang unan, pero nang biglang umihip ang malamig na hangin napa-gitad ako at kinilabutan sa lamig.
Inofer nya ang right arm nya sakin sabi nya: “Um, higa ka.”
Nahiya ako dahil nasa public place kami, pero sumagot sya, “Ok lang yan hon. Of all the places, dito sa UP ang walang paki-alaman, sige na, malamig eh.”
Hindi na ako humirit pa. Patagilid na nakatalikod akong humiga sa kanyang right side, ramdam ko ang init ng kanyang katawan sa aking likod. Nakahiga ako sa mga braso nya, na iniyakap din naman nya sa akin. Napag-usapan naming ang maraming bagay tulad ng sa buhay naming, kung asan na kami sa relasyon naming after a year…
After a about an hour nagyaya na sya. Sabi ko sige, baka pagod na rin naman sya at naisip ko rin naman na may tatapusin sya bukas sa opisina bukas kahit na sabado. Tumayo na kami at niligpit ang pinaghigaang manila paper at nagsimulang maglakad papunta sa kotse.
Pagsakay sa kotse, bago tuluyung paandarin, sabi nya,
“Pakinggan mo ‘to, kanta ko ‘to sayo eh, kinanta ko ‘to last week sa kasal na pinuntahan ng choir, pero hindi ka nakasama. Inisip ko na ikaw ang kinakantahan ko kaya hindi ako masyadong kinabahan.”
“Tomorrow morning if you wake up and the sun does not appear, I will be here…”
Habang tumutugtog ang “I will be here”, pinaandar na nya ang kotse at nagdrive, tahimik kong pinakinggan ang bawat linya ng kanta habang sinasabayan naman nya na paminsay-minsay tumitingin sa’kin.
Pagdating sa bridge ako naman ang kumanta,
“I will be true, to the promise I have made, to you and to the one who gave you to me…”
Natapos ang kanta sa cd pero inuulit-ulit pa rin namin, last song syndrome ika nga hanggang sa makarating kami sa ortigas area. Bigla syang bumagtas papuntang ortigas ave going to pasig, tinanong ko sya,
“O! San na? Nalipat na ba ang address ng bahay naming?” pabiro kong tanong.
“Basta hon, tonight is our special night, and we have to spend it together”, sagot nya.
Dumaan muna kami sa isang coffee shop para bumili ng frap, at the back of my mind parang may mangyayari ngayong gabi. I just wanted to buy some time para matawagan ko utol na hindi ako uuwi sa bahay, habang umuorder sya. After getting our orders, nagyaya na syang umalis, akala ko dun na kami tatambay, hindi pala.
Dinala nya ako sa isang motel. To tell you guys frankly, that was the first time na makapasok ako sa isang motel. Ok yung place dahil may paradahan at hindi kayo makikita ng ibang tao. Maganda at malaki yung place. He dimmed the lights just enough to set the romantic mood, pumunta ako sa shower, pero napansin ko na walang pintuan, sinilip ko sya dahil mejo jahe ako, nakita ko syang nakahiga sa kama, flat on his back, that was when I started undressing and prepared to take a shower.
I really enjoy a hot shower kaya I really took my time. While I was lathering up, nagulat na lang ako ng nasa tabi ko na sya dahil naramdaman kong may nasiko ako, paglingon ko sa kanya, saktong kinuha nya yung sabon sa kamay ko at sumama na sya sa ilalim ng lagaslas ng mainit-init na tubig. Pumwesto sa sa harapan ko, lathering my shoulder, dahan dahan syang lumapit sa akin hanggang sa nagkikiskisan na an gaming mga katawan.
Magkayakap nya akong itinabi at isinandal sa pader para hanggang sa katawan na lang namang ang nababasa ng shower. Hinalikan nya ang aking mga labi. Ramdam ko na ang kanyang alaga. Kinuha nga ang kanan kong kamay na dahan-dahan nyang pinagapang sa kanyang katawan pababa. Pinahawak nya sa’kin ang galit nyang alaga, nahawakan ko na naman ang small size na mineral water nyang alaga. Hinawakan ko ng dalawa kong kamay ang kanyang alaga at nilarong parang pinipigang dahan-dahan habang patuloy pa ring nage-espadahan ang aming mga dila. Nagustuhan ata ni Lance ang ginagawa ng aking mga kamay kayat niyaya na nya ako sa kama.
Kinuha nya ang towel at bahagyang tinuyo ang kanyang katawan saka ako hinila papunta sa kama.
Ako ang umibabaw sa kanya, inupuuan ko at nilagay sa pagitan ng mga pisngi ng aking puwitan na dahan-dahan kong ginigiling ang aking balakang. Kinuha ko ang frap na nasa may side table at humigop para lumamig ang aking dila… Nang maramdaman ko nang sapat na ang lamig ng aking dila. Humiga ako sa kanya at pinagapang ang aking malamig na dila mula sa kanyang leeg papunta sa kanyang kanang utong…
“Ahhhh… Fuck hon… Ahhhahhhhhh…”
Ginalit ko ang kanyang utong. Pina-ikot ko sa paligid ng kanyang utong ang aking malamig na dila habang patuloy sa pag-giling ang aking balakang. Ramdam na ramdam ko ang pagkislot ng kanyng alaga sa aking puwitan, ramdam ko na rin ang paglalaway nito na mas lalong nagpasarap sa aking pag-giling. Kinagat ko rin at nilagay sa pagitan ng malamig kong ngipin ang pinaka-puno ng kanyang utong at habang bahagyang kagat-kagat ko ay pinaglalaruan ng aking malamig ding dila. Sa sobrang gigil ni Lance ay hinagod nya ang aking likod papunta sa aking butt cheeks at pilit na inaabot ang butas ko.
Inangat akong umangat para kuning muli at humigop ng frap. Sa aking pag-angat ay sinalubong ng kanyang dila ang aking kaliwang utong at sinipsip.
“Shit hon!!! Ahaaa!!!!!”, pasigaw kong halinghing sa ginawang pagsipsip ni Lance sa utong ko.
Na-challenge ako sa ginawa ni Lance kaya’t kinuha ko ang frap at muling pinalamig ang aking dila.
Pinagapang ko mula sa kaliwang tenga ang aking malamig na dila habang hawak parin ang frap, pababa sa kanyang leeg… sa gitna ng chest, papunta sa pusod… muli akong simipsip ng konting frap at sinisid ko naman ang kanyang mga hita… Napa-igtad si Lance dahil maaaring nagulat sa lamig.
“Uhmmmmm…..” ani ni Lance habang subunot ako sa buhok.
Dumapa ako sa pagitan ng kanyang mga hita at bahagyang itinaas ang kanyang kanang hita na bahagyang syang napatagilid. Exposed na ang kayang balls hanggang ilalim, sinamantala ko habang malamig pa ang aking dila, sinisid ko ang kanyang butas sa ilalim…
“Ahhhhhhhh!!! Fuck honey!!!!!”, pasigaw nyang usal.
Habang abala ako sa pagsisid sa kanyang ilalim ay nakita kong abala na sya sa pagsalsal sa kanyang sandatang tigas na tigas… Binabanay nya ito paibababa at binbitawan para pumitik sa kanyang tyan, malapit sa pusod, kitang – kita ko ang kanyang precum na ginagamit na rin nyang pampadulas sa pagsalsal.
Malamang ay nachallege di si Lance kaya’t gigil na gigil na sambit nito, “Ahhhh!!! Shit!! Tang-ina hon! Ako naman!!!”
Pinadapa nya ako at pinabukaka sya naman ay dumapa sa aking likod, nilagay sa pagitan ng aking mga hita ang kanyang talagang tigas na tigas na alaga at pinaipit sa akin. Ramdam ko ang init nito. Hinagod nya ng halik ang aking batok habang umiindayog sya sa aking likuran.
“Tang-ina honey!!!”
Bahagyang umangat ang katawan ni Lance habang naka-ipit pa rin sa aking mga hita ang kanyang sandata. Kinuha nya ang natitirang frap at binuhos sa likod ko hanggang sa puwitan…
“Ahhhh!!!! Hon ang lamiiig!!!”, pasigaw kong sambit.
“Relax ka lang hon… Hindi lang si junior ang galit na galit eh, pati ang dila ko ginalit mo.”
Dinilaan nya ang mga pumatak na frap sa likod ko. Walang tinira, lahat simot, hanggang sa umabot sya sa aking puwitan. Pina-bukaka nya ako at binuksan ang aking mga butt cheeks. Dun ko nalaman kung paano magalit ang kanyang dila.
Paikot-ikot itong naglaro sa paligid ng aking butas na tila bagang nanunuya. At nang mapa-angat na ang aking balakang sa sarap, sya naman ang sumisid.
“Fuhhck!!! Ssshhhit!!!” pasigaw kong halinghing, dun ko lang naramdaman ang ganung kasarap na kaganapan.
Nang hindi na makapagpigil si Lance, muli nyang pinagapang ang kanyang dila mula sa aking butas paakyat sa likod habang iginigiya nya ang katawan ko para humiga ng patagilid. Pumwesto sya sa aking likod habang pareho kaming nakatagilid, nikayap nya ako at hinagod ko naman ang kayang tagliran. Ramdam ko ang tumbok ng ulo nya sa aking likuran na dahan-dahan tila buhay na hinahanap ang aking butas.
Basang-basa kaming dalawa ng pawis kahit may air con ang kwarto naming. Bahagya nyang inangat ang kaning kanang hita at muling binuksan ang aking puwitan. Hinalikan nya ang kaning kanang tenga habang humahagod ang kanyang katawan sa aking likod.
Pabulong nyang sinabi, “I love you”. Sabay ulos ng kanyang laway na laway na sandata sa aking basang-basang butas…
“Aaaahhhhhhh … Shhhiit honn… masakit…”
Masakit nga pero MASARAP, kakaibang sarap.
Dahan-dahan syang umindayog, damang dama ko ang paglabas pasok ng kanyang sandata… Madulas at matigas, bawat indayog ay kakaibang ligaya ang aking nararamdaman..
Niyakap nya ako habang naka-tagilid kami at patuloy sya sa pag-indayog sa aking likuran. Dinama nya ang aking tigas na ring alaga habang ibinaling ko naman ang aking ulo patungo sa kanyang mukha, dito muling nagtagisan ang aming mga dila…
“Ahhhh…. Shit honey, malapit na ko…”, sambit ko kay Lance
“Ako rin hhon… San mo gusstoo?”, tanong ni Lance habang ramdam ko nang malakas na kanyang pagbayo…
“Sa loob hon…”, sagot ko.
Mas bumilis at mas naging matindi ang pagbayo ni Lance sa liguran ko saktong-sakto sa pagsapo nya at pagsalsal sa alaga kong malapit na ring pumutok.
Ilang matinding ulos kasabay ng,
“Aaaahhhhhh… Fucckkk honey…!!!!! Aaahhh!!!! Shitt hon!!! I love you!!!”
Bumulwak sa loob ko ang mainit nyang katas kasabay ng pagputok ko sa kanyang kamay… Kasabay ng kanyang pagbulwak ang ilang matindi at dahang-dahang indayog.
Dahan dahan nyang inilabas sa aking likuran ang kayang alaga… Pinahiga nya ako at muling pumatong sa akin… Lupaypay syang umibabaw… Hinagkan ko ang kanyang pawisang katawan… Nilapit nya ang kanyang labi sa akin at sinabing,
“Akin ka lang hon… Mahal na mahal kita…” malambing at sinserong sambit ni Lance.
Muli ko syang niyakap ng mahigpit at sinabing,
“I love you Lance Romero…” (hindi totoong apelyido)
Nakatagilid kaming magkaharap na natulog at nagpahinga magdamag… Magkayakap paharap sa isa’t-isa kaming humimlay na tila pilit pinipigil ang pag-usad ng bawat sandali at panahong kami’y magkasama.
Sa mga panahong iyon, amin ang bawat sandali.
Solving Overpopulation
Overpopulation is and should be everyone’s concern. It’s not something that we should blame only on the poor or the government or especially only on those who have seemingly taken God’s directive to “go forth and multiply” to heart.
It would be so easy to point a finger at the poverty-stricken families with x (and counting) number of children. And they could very well take the blame without protest as uninformed as most of them are. But then again shouldn’t there be enough information and facilities made available to them in order to make the sensible choices? We cannot really think that these people actually choose to make everyday living a burden on themselves and on their ever-growing brood. Well, really now, that would make a large part of the population slightly masochistic.
As for the government, well, it’s so easy and convenient to blame them. Not to say that the government is lacking in programs and what-not to help alleviate overpopulation. But obviously, since the problem is still there, its efforts are not enough. Here is where we come in. As individuals, we are not called to any drastic sort of action so as to initiate change. It just means living life fully and responsibly. It means going about the day-to-day aware of the problem that faces society today. It means making informed choices and spreading awareness when given the opportunity. It means moving through the mundane conscious of how you can be of help. Most importantly, it is the willingness to take part and “be counted” when the need arises. And if some are moved to do more, then more power to them.
After all, each and every one of us adds to the head count that constitutes the country’s population. We must think that being part of the problem, then we should also be part of the solution.
Next battleground: Congress
WITH the Supreme Court’s decision throwing out the petition for people’s initiative, the battleground for Charter change shifted to Congress for the convening of the Senate and the House as a Constituent Assembly, congressmen said yesterday.
House Minority Leader Francis Escudero said President Macapagal-Arroyo’s allies were expected to make a push for Con-Ass after their defeat in the Supreme Court.
As if on cue, pro-Arroyo Rep. Abraham Mitra of Palawan declared: “The Cha-cha train will now switch to the constituent assembly track.” The problem, he said, is the uncooperative Senate. Mitra is deputy majority leader at the House.
“It takes two to Cha-cha. Will the Senate dance? That’s the big question,” he said. “It is now up to their representatives to continue what the people have started,” he said, referring to the House members who adopt the view that by simply getting 195 votes representing three-fourths of the entire membership of Congress would be adequate to amend the Constitution, subject to a plebiscite.
“The proponents of this ChaSIs (Charter change for Self-Interests) will definitely shift the fight to Congress. And we in the opposition are ready for them,” declared Rep. Joel Villanueva of the Citizens’ Battle Against Crime.
Deputy Majority Leader Alan Peter Cayetano called for continued vigilance against other possible means the administration would take to force a Charter change.
“The people need to be vigilant. The Arroyo administration will not stop in trying to consolidate power and stay in power beyond 2010. Con-Ass is the next battlefield,” he said.
“We should agree and focus on reforms including political reforms which can be achieved with the present Constitution and system. Electoral reform should be on top of the list because if the administration can’t get Cha-cha, (it) will try to win at all cost,” Cayetano said, raising apprehension for a repeat of the lingering suspicions of massive fraud in the 2004 elections.
Rep. Gilbert Remulla of the Nacionalista Party said the defeat of the people’s initiative should push the PI proponents to push for an enabling law in Congress. But then, he said this would be moving from one divisive exercise to another. “The next battleground will be Con-Ass where the Supreme Court will again play a crucial role,” he said.
Master Of D Crime 