Chapter 12

ISANG simple ngunit marangyang kasal ang ginanap sa hardin ng mansiyon. Mga piling-piling bisita lamang ang naroon.

Napakaganda ng bride sa kanyang Victorian wedding gown. At kay kisig ng groom sa silver suit nito.

Pagkatapos ng ritual na palitan ng vows at singsing, humarap sa tao si Maya bilang Mrs. Maya dela Rosa-Lim.

Nakapaligid sa mga bagong kasal ang mga bumati na hindi halos matandaan ni Maya kung sinu-sino.

Nang pumailanlang ang isang bridal waltz ay hinila ni Richard ang asawa sa gitna ng bulwagan.

I’m….. I’m afraid it was senior prom when I last dance the waltz….” kinakabahang bulong niya sa asawa. Alam niyang sa kanila lahat nakatuon ang pansin ng lahat.

Isang ngiti ang isinagot ni Richard sa kanya at buong husay siyang dinala nito na nakalimutan niya ang kaba.

“You’re very beautiful, my greek goddess…..”

“T-thank you….ikaw rin….” natutunaw siya sa titig ng asawa.

“I’m afraid somebody will pinch me and I’ll wake-up…..” bulong uli ni Richard.

“You’re acting youre part as well….”

Isang mahinang tawa ang isinagot ng asawa. “Hindi ako mahusay na artista, my dearest Aphrodite. I always say what I feel. But sometimes, I have to suppress to protect my pride.”

Gustong itanong ni Maya kung ano ang ibig sabihin ng asawa subalit hanggang sa matapos ang tugtog at nagpalakpakan ang lahat ay walang tinig na lumabas mula sa mga labi niya.

Sinalubong sila ni Simon at Joan na siyang bestman at maid of honor.

“I’m so happy for you, Maya……” hinalikan sa pisngi ang kaibigan.

“Hinahangad ko ang kaligayahan ninyong dalawa,” kinamayan naman ni Simon si Richard. “Lamang, hanggang ngayon ay duda pa rin akong may mga bagay na hindi ko nalalaman.”

“Masyando kang mapaghinala, Tito Simon. Dapat lang sigurong mag-asawa ka na rin nang hindi ka nag-iisip ng kung anu-ano.” Sabay sulyap kay Eds na sandaling nailing.

“Wow! Tito Simon? Talagang Tito Simon ang itatawag mo sa akin ha Richard? No way! Magkaidad lang tayo!” natatawang pahayag ni Simon.

“Ano masama duon? Tito ka ng sweetheart ko, natural lang na iyon ang itawag ko sa iyo.”

“Oo nga, hindi ko naman itinatanggi na Tito ako ni Maya, pero kaibigan kita at hindi lang kaibigan magbestfriend tayo kaya Simon lang ang itatawag mo sa akin.” pahayag ulit ni Simon.

“Okay Simon, kung iyan ang gusto mo.” Pahayag naman ni Richard at tumango na lang si Simon na natatawa.

Lumapit sa kanila ang mga magulang ni Maya.

“Saan ba ang tuloy ninyong mag-asawa pagkatapos ng reception?” tanong ni Arturo.

Sinulyapan muna ni Richard ang asawa bago sumagot. “Tinanong ko nga po si Maya kung gusto niya na lumabas ng bansa pero ayaw niya kasi baka daw po mahirapan lang siya. So, we are driving down to my old house in Laguna.”

Nagulat si Maya pero hindi nagpahalata. Totoong nag-suggest si Richard na mag-out of the country sila pero hindi nito sinabi sa kanya na tutuloy sila ng Laguna sa halip.

“Ikaw na sana ang bahala diyan sa anak namin, Richard. Napakabata pa ni Maya. Hindi ko talaga akalaing……” gumagaralgal ang tinig ni Teresita na sinabayan ng pamumula ng mga mata.

“Hija, hindi ito okasyon na dapat iyakan. Kasal na ang anak mo,” inakbayan ni Arturo ang asawa.

“Don’t worry, Mommy, Maya knows how capable I am in taking care of her lalo na sa mga hindi inaasahang outburst,” makahulugang sinulyapan nito si Maya na nagyuko ng ulo.

“Dali-dalian ninyo ang pagbibigay sa amin ng apo, Richard. Tumatanda na kmi.” Si Arturo uli.

“Daddy!”

“Soon, Dad. Very soon. Hinding-hindi po kayo maiinip,”  nakangiting sagot ni Richard. Nagpalitan ng makahulugan na sulyap si Maya at Eds.

Nahinto ang pag-uusap nila dahil sa paglapit ng ilang mga bumati. Hindi agad namalayan ni Maya na wala na sa tabi niya ang asawa.

Sa gitna ng kasayahang iyon ay nakaramdam ng pagkahapo at kaunting pagsama ng katawan si Maya, hinanap niya si Eds ngunit kasayaw na ito ni Simon. Ang mga magulang naman ay may mga kausap.

Wala sa loob na napalabas siya sa may teresa. Subalit naudlot ang paglabas niya nang mapunang may tao a labas. Nag-uusap ang mga ito.

Aatras na sana siya pabalik ngunit dala ng kung anong kuryusidad at sumilip siya. At nakita niyang si Richard ang nakatalikod na lalake na kausap ang isang magandang babae.

“Masasanay ka rin, Celeste…..”

“Oh, Richard….hindi ko kaya,” sagot ng babae na tila humihikbi.

Itinulos sa pagkakatayo si Maya. Masasanay saan? Araw ng kasal nila ay may inaasikasong ibang babae ang asawa niya.

At nang muli siyang mag-angat ng paningin ay nakita niya nang kawitin ni Celeste ang leeg ng asawa at hinalikan sa mga labi. Hindi nakayanan ni Maya ang tagpong iyon at mabilis na bumalik sa bulwagan.

Saan ka ba galing? Hinahanap kayo ni Richard ng ibang mga bisita. Bakit ka namumutla?” sunod-sunod na tanong ni Eds.

“N-nahilo ako ng kaunti, Eds.” Hindi niya gustong ipaalam sa kaibigan ang nakita niyang eksena.

“Sa kalagayan mo ay masama ang mapagod nang husto. Kung sabagay ay unti-unti nang nag-aalisan ang mga bisita kaya nga hinahanp ko kayo. Nasaan ba ang asawa mo?”

Alanganing lumingon sa pinanggalingan si Maya. “Nasa loob siguro. Tara na dun sa loob…..”

Pasado alas-kwatro na ng hapon nang mag-alisan ang mga huling panauhin kabilang na sina Arturo at Teresita. Gayun din sina Simon at Eds.

================

            “Change into travelling clothes, Sweetheart. Nasa wagon na ang mga bagahe natin,” sabi ni Richard.

Walang kibong sumunod si Maya. Gusto niyang sabihin kay Richard na hindi niya gustong magtungo sa resort pero alam niyang walang mangyayari kung isasatinig niya iyon.

Maliban sa normal na pag-uusap manaka-naka ay tahimik na naglakbay ang mag-asawa patungong Laguna.

Alas-nuwebe na ng gabi nang sapitin nila ang bahay na minana ni Richard sa mga magulang nito. Isang matandang katiwala ang nagbukas ng gate sa kanila.

“Pakidala na ninyo sa loob ang mga bagahe, Mang Lem,” utos ni Richard sa katiwala na bumati sa kanila.

Inakay nito ang asawa papasok sa kabahayan na di ganoong nailawan. Si Richard na mismo ang nagbukas ng mga ilaw at tumambad kay Maya ang maluwang at magandang bahay. Neo-classic ang ayos nito. Bagay sa yari ng bahay na sa palagay niya ay renovated na. Capiz ang mga bintana.

Sa bukana ng hagdan papanhik sa itaas ay binuhat siya ni Richard.

“Anong ginagawa mo?” sabi ni Maya na nagpupumiglas.

“Observing tradition.”

“Ibaba mo ako!” patuloy sa pagpipiglas si Maya na hindi naman inalintana ng asawa.

Itinulak ng isang paa ni Richard ang pintuan at ipinasok sa kuwarto ang asawa at ibinaba sa mismong loob ng silid.

“Hindi ka gaanong kumain kanina, ano ang gusto mong ipahanda ko?”

“H-hindi ako nagugutom. Napapagod ako….” hindi siya nagsi-sinungaling. Preparasyon sa kasal, tension at puyat, ang nag-daang reception at ang oras ng biyahe ay sapat na upang wala na siya halos na lakas. Huwag nang idagdag na nagdadalang-tao siya.

“Mag-shower ka na habang kinukuha ko ang mga bagahe natin sa ibaba.”

Nang lumabas ang asawa ay pumasok sa banyo si Maya. Doon na rin naghubad at pagkatapos ay nagbabad sa maligamgam na tubig. Makalipas ang ilang minute ay inabot ang tuwalyang  nakasabit sa rack at itinapis sa sarili.

Naudlot siya sa may pinto ng banyo nang makitang naroon ang asawa at inaayos ang mga gamit nila.

“Magbihis ka na,” anito na inabutan siya ng pantulog.

Atubiling inabot niya ang tuwalya at muli sanang papasok sa banyo upang doon magbihis nang hawakan siya ng asawa sa braso.

“Nahihiya kang magbihis sa harap ko, Maya?” Mag-asawa na tayo,” marahang wika nito.

“H-hindi ako sanay doon.”

“Umpisahan mo nang sanayin ang sarili mo ngayon pa lang, sweetheart. We’ve been into the most intimate situation na maaaring pagsaluhan ng isang lalaki at babae….” nakangiting wika ni Richard.

“Iba iyon……wala ako sa sarili ko….”

“When I make love to you, patutunayan kong ang nangyari sa resort at ang mangyayari ngayon ay pareho,” kinabig nitong payakap ang asawa.

“Please…..” matigas na protesta ni Maya na hinigpitan ang pagkakahawak  sa tuwalyang nakatapis.

Nagbuntong-hininga si Richard at binitawan siya. “Alright. Magbihis ka habang ako naman ang papasok sa banyo,” nag-alis ito ng polo-shirt at pants at pumasok na sa loob ng banyo.

Mabilis na nagbihis si Maya. Pagkatapos ay pumailalim sa kumot at nahiga. Ang malambot at mainit na matress ay sapat na upang malimutan niya ang lahat ng agam-agam.

To be cont.

Patawarin nyo po ako na ngayon lang ako nakapag-update.

Chapter 11

SA KABILA ng pagsama ng katawan paminsan-minsan ay sinikap ni Maya na makapag-shooting. Sa duration ng gawain ay hindi niya nakita kahit minsan si Richard.

Nakadama siya ng takot. Paano kung nagbago na ito ng isip at hindi na sya gustong pakasalan? Paano na siya kung gayon? Hindi bale ang sarili niya, paano ang mga magulang niya?

Natapos ang huling eksena laging taglay ni Maya sa isip iyon.

Nasa labas si Simon at nagbibigay ng instruction sa mga crew. Inaayos niya ang sarili sa loob ng guestroom.

Iyon ang huling punta niya sa bahay na ito at hindi nagpakita si Richard apat na araw at wala ring tawag o text man lang. Mabigat ang mga hakbang na dinampot niya ang clutch bag upang lumabas na.

“Did you miss me?” si Richard na nakaharang sa may pinto.

Parang may paro-paro sa loob ng sikmura ni Maya. Napatingala siya sa binata. Nakangiti ito sa kanya. At kulang na lang ay tumakbo siya para yakapin ito. At kung hindi niya ipinako ang sarili sa pagkakatayo ay baka ganoon nga ang gawin niya.

Lumapit sa kanya si Richard at hinapit siya sa beywang. Napalunok  na napatitig lang kay Richard si Maya. Wala siyang maapuhap na sasabihin. Para siyang nahipnotismo sa mga titig nito.

“Well, there’s no need for dialogue, anyway….” at sa isang kisapmata ay nasa mga labi na niya ang mga labi ni Richard.

Sinikap na iiwas ni Maya ang mukha niya. Inilagay ang mga kamay sa dibdib ng binata.

“N-no. I….I don’t want this?” bulong niya. But Lord, she wanted it.

“Talaga?” tuksong tanong bago muli siyang siniil ng halik.

Sa pagkakataong iyon ay hindi na umiwas si Maya. Sa isang iglap, ang takot….hiya…..kalituhan ay inanod ng rumaragasang baha ng nag-aalab na damdamin.

Mula sa dibdib ni Richard ay itinaas niya ang mga kamay niya sa batok nito.

“Ano ang ibig sabihin nito?” si Simon na hindi man lang namalayan ng dalawa.

Halos pigilin ni Maya si Richard nang huminto ito sa paghalik. Tinakpan ng likod ng binata ang dalaga upang bigyan ng panahong ayusin ang sarili.

Hinarap si Simon.

“Not my Niece, Richard!” galit ang nasa mga mata ni Simon bagaman kontrolado nito ang tinig. “Maya wouldn’t be able to resist the likes of you….”

Tumikhim ang binata. “I’m sorry, Simon, kung inabot mo kami sa ganoong eksena. Pero magsasabi na talaga si Maya sa iyo. Hindi ba, Sweetheart?” at nilingon ang dalagang hiyang-hiyang nakasandal sa pinto sa may likod niya.

No, Richard. Hindi ako papayag na mapabilang ang pamangkin ko sa mga collection mo ng mga babae mo. Even if it means breaking our friendship.” Matigas na tugon ni Simon.

Tumaas ang mga kilay ng binata. “I’m no longer a friend, Simon. I will soon become a member of your family.”

Sinulyapan ni Simon and pamangkin na nasa likod pa rin ni Richard.

“Anong ibig mong sabihin?”

“Tell him, Swetheart….” wika ni Richard sa dalaga na inakbayan paharap kay Simon.

Subalit hindi makapagsaita si Maya na nanatiling nakayuko. How could she made a fool of herself? Bakit siya nagpatangay sa damdamin niya? Sa pagnanasa?

“Ano’ng ibig niyang sabihin, Maya?” ulit ni Simon na tumaas ang boses.

“I hope, Simon, na tutulungan mo kaming magsabi sa mga magulang ni Maya na balak naming magpakasal sa lalong madaling panahon,” walang anumang pahayag ni Richard na lalong ikinabigla ni Simon.

Hinawakan ni Richard ang baba ng dalaga, bumulong. “You see how I made things easy for you? I’ll see you tonight, Sweetheart. Mag-usap kayong mag-tiyo,” at tumalikod na ito.

Sinundan ng tingin ni Simon si Richard. Pagkatapos ay binalingan si Maya na muling sumandal sa pinto. Nakapikit.

Anong ibig sabihin ni Richard sa sinabi nitong “…I made things easy for you…?” Alam ba nitong dumarating si Simon kaya siya biglang hinalikan?

Na afterall, ang mga halik nito ay all for a show? At siya naman ay parang sira na lubusang nagpatangay sa damdamin niya.

Nakaramdam siya ng pagkapahiya sa sarili.

TULAD ng sinabi ni Richard ay napabilis ang desisyon ni Maya dahil sa nangyari.

Isang malaking kabiglaan para sa mga magulang ni Maya ang ginawang pamamanhikan ni Richard sa kanila kasama ang mga magulang nito na umuwi pa galing ng China. Ganoon pa man ay pumayag ang mga ito na maidaos ang kasal sa araw na ibinigay ni Richard.

Isang linggo bago ang kasal ay panauhin ni Maya si James.

“Hindi mo sinasagot ang telepono pag sinabi sa iyong ako ang tumatawag, Maya.” Bakas ang pagdaramdam sa tinig ng binata.

“Wala akong alam na maaari pa nating pag-usapan, James. Isa pa, gusto kong sabihin sa iyo na sa darating na Sabado ay ikakasal na ako…” balita ng dalaga.

Ilang saglit muna ang lumipas bago tuluyang naunawaan ni James ang sinabi ng kaharap.

“Nagbibiro ka ba, Maya?”

“I’m getting married, James. At mauunawaan mo siguro na hindi na magandang tingnan ang makitang nagpupunta ka pa dito sa bahay…”

“Hindi totoo ang sinasabi mo, Maya! Mahal mo ako, diba? Bakit ka pakakasal sa iba? At kanino? At dalawang buwan pa lamang mahigit mula nang manggaling tayo sa resort…” sunog-sunod na tanong ng binata.

“Maraming bagay na nangyayari sa loob lamang ng mag-damag, James. Gaano pa kung dalawang buwan?” bumuntong-hininga si Maya.

Hinawakan ng binata ang dalawang palad niya. “Maya, kung ginagawa mo ito upang pasakitan ako, please don’t. I love you, Maya. Marry me. Now, tomorrow o kahit kailan mo gusto. Ngayon ko lang napagtanto na hindi ko kayang mawala ka sa buhay ko,” samo ni James.

Nakadama ng habag sa dating kasintahan ang dalaga. Hindi makaapuhap ng sasabihin. Hindi niya namalayang bumukas ang pinto at sa ganoong tagpo sila inabutan ni Richard.

“Very  touching……” bungad nito. “But very inappropriate for someone who’s about to be married.”

Sa kabiglaan ay biglang binawi ni Maya ang mga kamay mula sa pagkakahawak ni James. Lalo pa siyang naumid sa harap ng dalawang lalake.

“Bakit hindi mo ako ipakilala sa kanya, Maya?” sabi ni Richard na dahan-dahang lumapit sa kanya.

“Ah, eh…si ….si James. James si Richard….Richard Lim. S-siya ang mapapangasawa ko,” yumuko ang dalaga pagkasabi noon. Hindi niya kayang tingnan ang pait at pagkabigla na gumuhit sa mukha ni James.

Inabot ni Richard ang kamay niya subalit nanatiling nakatitig sa kanya si James. Nagkibit ng balikat ang binata at muling ibinaba ang kamay.

“You really owe me an explanation, Maya. Let’s settle this some other time,” at muling tinapunan ng sulyap si Richard bago mabilis na lumabas.

“There is nothing to settle, Maya, in two week’s time you will be mine. At hindi ko nais na makipagkita ka pang muli sa ex-boyfriend mo,” sabi ni Richard sa awtorisadong tinig.

Nahalinhan ng galit ang guilt na nadama ng dalaga kani-kanina lang.

“Hindi mo pa ako pag-aari kaya wala kang karapatang pagsabihan ako ng ganyan! I could still change my mind.”

Isang malakas na tawa ang pinakawalan ni Richard.

“Change your mine, Maya? Dahil ba sa sinabi ng ex-boyfriend mo na pakakasalan ka niya? Sinabi mo ba sa kanya na taglay mo sa sinapupunan mo ang anak ko?” patuyang wika nito.

“I hate you, Mr. Lim!”

Hinawakan siya nito sa baba at mabilis na siniil ng halik ang mga labi niya. Bago pa niya nagawang magpumiglas ay iglap din siya nitong binitiwan.

“Hate me if you want, Soon, very soon you will bear my name and my son!”

“Hindi mo ako pag-aari!”

“The night you gave yourself to me, you were already mine, Maya.” Iyon lang at tinalikuran siya nito at tinungo ang pinto.

Naiwang  pagpupuyos ang loob niya. Pinagsusuntok ang throw pillow.  “Arogante! Mayabang! Walanghiya!”

Hindi na muling nakuhang kausapin ni James si Maya. Sa tuwing pupunta ito sa gabi ay naroon ang kotse ni Richard. Sa umaga nama’y napakaabala ng dalaga sa paghahanda sa nalalapit na kasal. Kahit sa telepono ay iniwasan na rin itong makausap ng dalaga.

Tbc…..

Chapter 10

“TOTOO ba ang sinasabi mo?” hindi makapaniwalang si Eds.

“Bakit naman ako magsisinungaling…?”

Pasalampak na naupo sa rug si Eds. “Kung ganoon ay ikaw ang pinakamapalad na babaeng nakilala ko. Bestfriend! Ang sabi ni Simon ay gwapo at macho ang Richard Lim na iyan. Huwag nang isama ang financial assets niya.”

“Naguguluhan ako, Eds…”

“Mula nang magsilaki tayo, Maya, we never interfere each other’s love affairs. Maliban syempre sa mga mumunting paalala kung ano ang tama sa mali. Pero sa pagkakataong ito ay ipagtu-tulakan kitang makasal sa kanya baka magbago pa ang isip noon,” paliwanag ni Eds kay Maya.

Nang hindi sumagot ang dalaga ay nagpatuloy si Eds. “Hindi ba mapalad ‘yong sa dinami-daming tao sa lupa, ang lalaking napagbalingan mo sa resort at nakilala mo at nag-alok na pakasalan ka dahil nagdadalang-tao ka! At hindi basta tao, ha?”

“What I’m worried about, Eds, ay ang damdaming hindi ko kayang ipaliwanag tungkol sa kanya. Everytime he’s near, whenever he touches me……sinasadya man o hindi, ang pakiramdam ko ay may mga kuryenteng gumagapang sa katawan ko. Nagkakaroon ako ng stomach jitters….” wika ni Maya na sinabayan ng buntong-hininga.

“Anong ibig mong sabihin?”

“Hindi ko lang sinasabi sa iyo, dearest. Na kahit lasing ka ay hindi magagawa ng lalaking iyon ang ginawa niya kung hindi mo pinahintulutan. Maliban na lang, syempre, kung talagang pinilit ka o di kaya ay sinaktan ka. That man must have aroused a hell lot of you. So, isang Richard Lim lang pala magpapagising sa iyo. Not James Ventura, o ang nauna mong mga naging boyfriends,” natatawang wika ni Eds.

“You find that funny?” naiiritang tanong ni Maya.

“Don’t be cross, Maya. Isipin mo, si James na boyfriend mo nang ilang buwan ay sex lang ang gusto at ayaw naman ng kasal. Ang lalaking iyan, who practically knows nothing about you, kung tutuusin, maliban sa isang one night of enchantment ay hayan at pilit kang pinapakasalan, Sweet, parang nobela sa pocketbook.”

“Iyan nga ang malaking question mark sa akin, Eds. He could have denied the whole thing lalo na at heto magkakaanak ako i wouldn’t remember him anyway……” at humiga sa carpet na yakap ang isang malaking teddy bear na stuff toy.

“At his age, thirty three ‘ika mo, wala marahil siyang makitang gusto niyang mapangasawa. And you came from a good family, alam niya iyon because of Simon. And the fact na you are now bearing his child….” sandaling nag-isip and dalaga. Tumingin sa kaibigan “…..or he could have fallen for you?”

Napabangon si Maya. “Rediculous! Love doesn’t grow in an instant like that……”

“At maaaring  ganoon ka rin, Maya?” inaanalisa ni Eds si Maya.

“Will you be serious, Eds….”

“Hindi ako nagbibiro. Bakit ka magkakaroon ng jittery feelings sa kanya tulad ng sabi mo? Only love can make you feel like that…..”

Makahulugang tumingin si Maya sa kanya. “Ganoon ba ang nararamdaman mo pag kaharap mo ang Tito Simon?”

“Maya dela Rosa!” saway ni Eds sa kanya.

Malakas na tumawa si Maya. “You seldom called me that. Only pag may natutumbok ako. Don’t deny…..akala ninyo hindi ko nahahalata ang mga lihim ninyong sulyapan sa isa’t-isa?” tukso niya.

Nag-blush si Eds. “Please, Maya….walang sinasabi si Simon. A-ayokong umasa…….”

“Noon pa sa atin ay alam kong may gusto na sa iyo si Tito Simon, Eds. He probably waited for the right time. Tapos pumasok sa buhay mo si Edward. Now that you’re free, give him the chance.”

Bagaman nasiyahan ay imiwas ang dalaga. “Huwag mong i-boome-rang sa akin ang usapan. Isipin natin kung paano kayo magsasabi sa Tito Arturo at Tita Teresita. Natitiyak kong mabibigla sila.”

Muling naging seryoso ang mukha ni Maya. Tama si Richard nang sabihin nitong magdesisyon siya bago mahalata ang tiyan niya.

Pero possible ba ang magpapakasal ang dalawang taong walang pag-ibig sa isa’t-isa? At magsama nang maligaya? Huminga siya ng malalim. Inisip ang biro ni Eds. Saglit lang iyon at siya din ang nag-alis sa isipan.

Imposibleng ma-inlove si Richard sa kanya nang ganoon kadali at siya dito.

Habang siya nag-iisip biglang tumunog ang cellphone niya.

“Hi, my Mrs. Lim to be.” Anang nasa linya.

“Hello, hello, who’s this?”

“Your Mr. Lim, who else?  Pang-aasar ni Richard.

“My Mr. Lim ka dyan! Hindi pa ko pumapayag na pakasal sayo.”

Hindi sumagot si Richard sa sinabi ni Monica.

“Bakit ka ba tumawag? At saan mo nakuha ang number ko?

“Sweetheart, I have my ways and I just want you to know na nakauwi ako ng safe dito sa magiging house mo kahit hindi mo tinatanong.”

“Okay, sabi mo eh, cge na at matutulog na ko napagod ako maghapon.”

“Fine, magpahinga ka na para may lakas ka para bukas.”

“Anong bukas ang sinasabi mo?”

“Bye Mrs. Lim.”

Kinabukasan nagising si Maya sa ingay ng doorbell sa labas ng gate nila, nang buksan niya ang pinto nakita nya si Richard at nakangiti sa kanya habang kumakaway.

“Hindi mo ba ko papapasukin?” “Wala ang Tito Simon mo dyan, maaga kong tinawagan kanina at inutusan kong tingnan yung location para sa shooting sa Bulacan.” Ani ni Richard.

Nang tingnan niya ang oras nagulat pa siya ng makita na alas 9:30 na ng umaga. Lumabas siya at binuksan ang gate para pumasok si Richard.

“Sino kasama mo dito ngayon?” tanong ni Richard.

“Umalis na si Eds pumasok sa office, si Sabel naman yung kasambahay namin nasa grocery.”

“Bakit nga pala nandito ka? Asar na tanong ni Maya kay Richard.

“Di ba nga usapan natin kagabi susunduin kita at magpapacheck-up ka?”

“What? Hindi nga ako sigurado kung buntis nga ako eh!” galit na sabi ni Maya.

“Kaya nga magpapacheck-up ka para malaman natin kung buntis ka o hindi.” Ganting sagot ni Richard.

“Kung magpapacheck-up man ako gusto ko akong mag-isa lang o kaya kasama ko si Eds.”

“That nonsense, magbihis ka na at may appointment  tayo sa kaibigan kong doctor at 11:00 am, si Dra. Galero mahusay na OB Gyne yun.”

Hindi kumilos si Maya sa pagkakatayo niya tiningnan lang niya ng masama si Richard.

“Maya, magbibihis ka ba o ako ang magbibihis sa iyo?”

Nagdadabog na kumilos si Maya papasok sa kwarto niya. Pagpasok sa kwarto niya dali-dali siyang pumasok sa banyo at naligo, pumili siya ng damit komportable sa kanya at lumabas ng kwarto, inabutan nya si Richard na nakaupo sa salas nila at umiinom ng tubig.

“Pinakialaman ko na yung ref nyo kasi nauuhaw na ako.” Nakangiting paliwanag ni Richard kay Maya ng makitang nakatingin sa baso na hawak niya.

“Pasensya ka na hindi man lang kita naalok ng juice bago ako naligo aga-aga kasi inaasar mo ko.”

“It’s okay, water lang ayos na.” Sagot ni Richard sabay kindat kay Maya.

Nangiti ng lihim si Maya.

PAGDATING nila sa ospital, biglang kinabahan si Maya at naglalamig ang kamay niya habang papasok sila sa clinic ni Dra. Galero, napansin ni Richard ang kakaibang pakiramdam ni Maya kaya hinawakan niya ang kamay nito at nagulat siya sa maramdamang nanlalamig ang kamay niya.

“Sweetheart, what’s wrong? Natatakot ka ba sa magiging resulta? Tanong sa kanya ni Richard.

Tumango na lang siya.

“Wag kang mag-alala nandito naman ako, hindi kita pababayaan.”

Pagpasok nila sa clinic sinalubong agad sila ni Dra. Galero.

“Hi, Ricky. Nakipagkamay kay Richard at tiningnan si Maya.

“Dra., this is Maya dela Rosa my fian…..” naputol ang sasabihin ni Richard dahil si Maya na ang nagtuloy ng sasabihin ni Richard.

“Friend ni Richard Dra., nagpasama lang ako sa kanya.” Ngiti ni Maya kay Dra. Galero.

Tiningnan na lang ni Richard si Maya, ngunit umiiwas naman si Maya sa tingin ni Richard.

“Okay, let’s start.” Sabi ni Dra.

Matapos ang pag-uusap ni Maya at Dra. Galero ay tinawag ni Dra. ang kanyang assistant para ihanda ang mga gagamitin para macheck-up si Maya at nang matapos at pinapasok na si Maya sa loob ng kwarto. Makalipas ng 30 minuto at lumabas na si Maya, sinalubong siya ni Richard at inakay sa upuan na katabi niya.

“What happen?” tanong ni Richard kay Maya.

“Wala pang result.” Sagot ni Maya.

Sa sandaling paghihintay nila ay lumabas na si Dra. Galero at nakangiting umupo sa upuan niya.

“Maya, Congratulations! your six weeks pregnant!” masayang bigkas ni Doktora.

Parang bombang sumabog sa pandinig ni Maya ang sinabi Doktora.

“Yes! Yes!” masayang sambit ni Richard sabay yakap kay Maya.

Tumulo na lang ang luha ni Maya habang yakap siya ni Richard at napansin ni Richard iyon.

“Sweetheat, What’s wrong? Why are you crying? Tanong ni Richard sa kanya.

“Tinatanong mo pa?” ani ni Maya.

Napatingin na lang si Dra. Galero kay Richard at pagkatapos ay kay Maya naman na takang-taka sa reaksyon ng dalawa.

“Sabi ko sa iyo fiancée mo ako ayaw mo pang aminin.” Nakangiting bulong ni Richard kay Maya.

Hindi kumibo si Maya sa sinabi ni Richard, wala siyang energy na sumagot kay Richard ang tanging gusto lang niyang gawin ay umalis sa klinika na iyon.

“Maya, are you okay?” tanong ni Dra. Galero.

Tumingin lang si Maya kay Dra. Galero pero hindi sumagot.

“She’s fine medyo nabigla lang sa resulta, anyway, may mga gamot ba siyang kailangang inumin? Vitamins, anything na makabubuti sa mag-ina ko? ” sunod-sunod na tanong ni Richard kay Dra. Galero.

“Richard, relax, mas excited ka pa kay Maya eh.” Nakangiting saad ni Dra. Galero kay Richard.

“Yes, I’m very much excited! I can’t explain my……..”

“Okay okay, eto na yung reseta  bilhin nyo na lang sa drugstore and invited ako sa kasal nyo ha? Kelan nga ba? Tanong ni Dra. Galero.

“Of course! Maybe next month pag-uusapan pa namin ni Maya”. sabay hawak sa kamay ni Maya at hinalikan.

“Hihintayin ko na lang yung invitation.” Nakangiting sabi ni Dra. Galero.

“Maya, don’t stress yourself too much, eat healthy foods,  yung vitamins na nireseta ko wag mong kakalimutang inumin, you need to rest and your next check-up will be next month”.

Tango lang ang isinagot ni Maya kay Dra. Galero.

“Richard, huwag mong kukunsumihin si Maya, alagaan mo sila at syempre kailangan ng mahabang pasensya kay Maya, iba-iba ang mood swing naming mga babae kapag buntis.”

“Noted, Thank you Doktora.” Sabi ni Richard at nakipagkamay.

Inakay na ni Richard si Maya palabas ng clinic at tumuloy sa parking area.

“Sweetheart, maglunch na tayo, what do you want to eat?” Tanong ni Richard kay Maya.

Hindi kumibo si Maya.

“Maya…..”

“Uuwi na lang ako wala akong ganang kumain.” sagot ni Maya

“What? Hindi ka pa kumakain at bibili pa tayo ng gamot.” Sagot ni Richard.

“Ako na lang ang bibili ng gamot mamaya pagdating ni Eds magpapasama ako sa kanya.”

“No, tayo bibili ng gamot at please lang inumin mo at magtake-out na lang tayo ng food para makakain ka na.”

“Sasamahan kita sa house nyo baka wala pa si Sabel and pag-usapan na rin natin ang kasal bago pa lumaki si Baby at mahalata ni Simon.”

“Gusto ko na talagang magpahinga nahihilo kasi ako.” sabay tutop sa bibig niya na nasusuka.

“Ihinto mo sa tabi bababa ako.”

Nang tingnan ni Richard si Maya nagulat siya dahil maputlang-maputla ang kulay niya. Nagpanic si Richard.

“Dadalhin kita sa ospital.”

“Huwag na magpapahinga lang ako sa bahay.”

“Baka mapaano kayo ni baby.”

“Please…. sa bahay na lang”

“Okay fine, ihahatid na kita tapos ako na lang ang bibili ng gamot at dadalhin ko sa bahay ninyo.”

Hindi na kumibo si Maya dahil hilong-hilo na siya. Kinuha ni Richard ang kamay ni Maya at pinisil tanda ng pag-alala nito sa kanya.

Tbc….

TO ALL MY FOLLOWERS

Good Day! Pasensya na po kayo kung hindi ako nakakapag-update ng story ko sobrang busy lang po talaga, dami work. Sa mga nag me-message po sa akin I really appreciate it na nagugustuhan nyo ang story ko. Basta po try ko next week na makapag-update kahit ilang chapters lang.   Promise!!!

Matez

Chapter 9

 

            “Who’s talking of abortion, Maya?’’ nagulat siya sa nakita niyang galit sa mga mata ni Richard. “Your second choice is to marry me!”

NAPATITIG  si Maya sa binata. Tama ba ang narinig niya?

“M-marry you….?”

“Yes. Marry me!”

Kung hindi pumasok sa isip niya ang posobilidad na nagdadalang-tao siya ay lalong hindi niya naiisip na magpakasal sa lalaking nakatalik niya. Higit sa lahat ay ang makilala pa niya ito at alukin siya mismo ng kasal!

“H-hindi ko magagawang pakasal sa iyo,” mahinang sagot niya.

“Bakit? Ano ang dahilan mo, Maya? May ibang lalaking involved? Ang boyfriend mo? Did you go to bed with him after what happened?” sunud-sunod na tanong ni Richard.  Nang tingnan ni Maya si Richard nakikita niya ang galit sa mga mata nito.

Umiling ang dalaga. “H-hindi iyon ang ibig kong sabihin. T-there was only…… you.” Hindi gustong sabihin ng dalaga iyon. Kaya lang ay hindi niya gustong lalong maisip ni Richard na isa siyang babaeng madaling hikayatin.

Iglap na umaliwalas ang mukha ni Richard. “Sa anong dahilan kung gayon?”

“Hindi tama. Bakit ka pakakasal sa akin?”

Marahan at sarkastikong tumawa si Richard sa tinuran ni Maya.

“Hindi tama! I can’t believe it! Pareho nating ginawa ang hindi tamang sinasabi mo! And we both enjoyed it.” Binitiwan nito si Maya.

Hindi makasagot si Maya na nagyuko ng ulo.

“O, sige…..we started  it all wrong. And what I am trying to do right now is to make it right under the circumstances,” paliwanag ni Richard.

“Y-you….are not even in love with me. At ako sa iyo,” halos hindi marinig ng dalaga ang sariling tinig. Nanatiling nakayuko.

“Naisip mo sana iyan nang magwala ka sa resort!”

“Hindi ako nag nagwala….” protesta ni Maya.

“Nagwala….impulse….rebelyon! O kung ano man ang gusto mong itawag doon ay hindi na mahalaga ngayon. Nandoon na iyon. Ang importante ay ang solusyon sa problema mo ngayon.

“At bakit gusto mong i-involve ang sarili mo sa problema ko, Mr. Lim? Higit sa lahat, bakit mo ako pakakasalan?”

“Richard ang pangalan ko, Maya. Tigilan mo ang kami-mister Lim sa akin,” naiiritang sagot ng binata. “At doon sa dalawang tanong mo. Dahil anak ko ang nasa sinapupunan mo!”

“How noble. Kung lahat sana ng lalake ay tulad mo, di sana ay wala nang unwed mothers at mga bastardong bata!” sarkastikong sagot ni Maya.

“Take advantage of my nobility, Maya, or else…mabibilang ka doon sa sinasabi mong unwed mothers!” sarkastikong sagot din ni Richard. Ngayon kung may alam kang ibang paraan para maiiwas ang mga magulang mo at ikaw sa kahihiyan maliban sa iniaalok ko sa iyo ay sabihin mo sa akin!”

Hindi makakibo si Maya sa tinuran ni Richard. Hindi ang sarili niya ang inaalala niya kung sakaling magdalang-tao siya nang walang ama. Higit ang pag-aalala niya sa mga magulang niya.

Ipinagmamalaki siya ng mga ito sa mga kaibigan at kakilala. Matalino, maganda, mabait at masunuring anak.

Paano niya haharapin ang kahihiyang idudulot niya sa mga ito? at ang daddy niya? Nagkaroon na ito ng mild attack noong isang taon kamatayan ang idudulot nito sa ama niya.

Hindi niya mapapatawad ang sarili pag nangyari iyon.

At ang Tito Simon niya?  Ano ang gagawin nito?

Nanlulumong napaupo sa kama si Maya. Paano niya maibabalik sa dati ang lahat?

“Tigilan na natin ang walang kabuluhang pagtatalong ito, Maya. Ang pinakamabuti mong gawin ay ang ihanda ang sarili mo kung paano tayo magsasabi sa mga magulang mo.”

“Hindi pa ako pumapayag na pakasal sa iyo Mr. Lim.”

“Pag-aralan mong tawagin ako sa pangalan ko, Maya. At kung tungkol sa pagpayag mong makasal sa akin o hindi, duda akong wala kang ibang pagpipilian….” isang nanunuyang ngiti ang ibinigay ni Richard bago ito lumabas ng silid.

Hindi malaman ni Maya ang iisipin. Ano nga ba ang dapat niyang gawin?

Hindi naglipat- sandal ay bumalik si Richard na dala ang mga gamit niya.

“Magbihis ka, I’ll take you home,” utos iyon at ikinainis ng dalaga.

“Hindi ako bata, Mi-mister…” hindi na tinapos ng dalaga iyon. Naiilang siyang tawagin ang binata sa pangalan nito.

Makahulugang ngumiti si Richard. Tiningnan siya mula ulo hanggang paa.

“Higit kanino man, Maya, ako ang nakatitiyak na hindi ka na nga bata…”

Hindi gustong patulan ni Maya ang tinutukoy ni Richard.

“May sarili akong sasakyan…” pilit pa rin niya. Nasa pinto na si Richard nang sumagot . “Bahala na ang driver ko doon….” ani ni Richard.

“Paano akong makakapagbihis kung nandito ka sa loob? Pwede ba lumabas ka na? Singhal ni Maya kay Richard.

“Ano pa ba ang itatago mo sa akin e nakita ko ng lahat yan, remember?” pang-aasar ni Richard.

Nagkulay mansanas ang mukha ni Maya sa tinuran ni Richard at masama niyang tiningnan ito.

Bago lumabas ng silid si Richard, ginawaran muna niya ng isang mabilis na halik si Maya sa labi bago lumabas ng silid na lalong ikinamula lalo ng mukha niya.

“Labas! Sigaw ni Maya sa kanya at binato niya ng unan si Richard ngunit hindi naman tinamaan dahil nakalabas na ito.

Malakas na halakhak naman ang narinig ni Maya sa labas ng silid. Inis na inis si Maya kay Richard ngunit sa kaibuturan ng kanyang puso ay kinilig siya.

“Ha! Bakit parang kinikilig ako sa taong yun?” Tanong niya sa sarili niya. Naku, naku!!! Erase erase hindi pwede yun….. at mabilis na nagbihis.

BAGO siya tuluyang ihatid ni Richard ay niyaya muna siya nito sa isang kilalang restaurant. Sa kabila ng pagtanggi niya ay si Richard pa rin ang nasunod.

“Masarap ang steak nila dito….” suggestion ni Richard.

Hindi man aminin ng dalaga ay talagang gutom siya. Mag-aalas tres na nang hapon at isang basong gatas lang ang laman ng tiyan niya.

“T-bone, medium rare…and fresh orange juice,” sa waiter nakatingin si Maya.

Iyon na rin ang inorder ni Richard. Habang hinihintay nila ang order ay dinalhan sila ng waiter ng soup at garlic bread.

Hindi mapakali si Maya sa mga titig at sulyap ni Richard. Sinikap niyang abalahin ang sarili sa pagkaing nasa harap niya.

“Tell me about yourself….”

“Nothing that would interest you….”

“Magiging interesado ako sa buhay ng mapapangasawa ko,” ngiting sagot ni Richard.

Muntik nang masamid si Maya sa soup niya. Kinuha ang baso ng tubig at uminom. Nagpatuloy sa pagkutsara sa soup at hindi kumibo.

“Tell me about James……”

“Anong gusto mong malaman?” matabang na sagot ng dalaga.

“Kung ano talaga ang nangyari sa resort noong araw na iyon. I guess, I owe him thanks…”

Naiinis si Maya sa mga sinasabi ni Richard. Pero ganoon pa man, naisip niyang magsalita kaysa magtitigan silang dalawa.

Pahapyaw nitong sinabi kay Richard ang nangyari.

“And the irony of it, I had sex with a total stranger!” pagtatapos niya.

“Estranghero pa rin ba ako sa iyo ngayon, Maya?” malambing ang tanong na iyon.

“Pangalan mo lang ang kilala ko. Para sa akin, estranghero ka pa rin.”

Hindi agad sumagot si Richard dahil inilapag ng waiter ang order nila.

“Ire-rephrase ko ang sinabi mo, Maya. You did’nt have sex with me…”

Nag-angat ng mukha ang dalaga na tila naghihintay ng iba pang sasabihin ni Richard.

“Sa pagkakatanda ko ay ang sinabi kong I wanted to make love with you…”

Nagkibit ng balikat si Maya. “What difference does it make?” paismid niyang tanong.

“A lot, Maya. A lot…you can have sex with just anyone. Walang emosyong kasama. Pag nasiyahan, tapos na.”

“Hindi ba at ganoon ang nangyari?” ani Maya na medyo nanginginig ang boses habang hinihiwa ang steak niya. Hindi niya gustong makipag-usap kay Richard tungkol doon pero nasimulan na. Isa pa, ano ba ang pag-uusapan nila kundi iyon nga.

“Ang sabi ko kanina sa bahay, iba ang nangyari sa atin. I doubt if you could have done it with just  any other man or I with just any other woman. Karaniwan na ay hindi ako nakikipagtalik sa kung sino lang na babae.”

“Pero ginawa mo….”

“That was an evening of enchantment. You are special. Hindi ko maipaliwanag. Something happened between us. Hindi lang sex iyon, Maya. I could have given you a different initiation. Maaari akong masiyahan without considering whatsoever for yours. Isa pa, hindi ko na kailangang ipahanap ka nang mawala ka kinaumagahan,” mahabang paliwanag ng binata.

“Because you enjoyed using me…at gusto mong ulitin!”

Hindi malaman ng binata kung mapipika o matatawa.

“Mahusay kang pumili ng hindi magagandang salita….”

“Dahil pinipilit mong pagandahin sa harap ko ang nangyari,” pagalit niyang sagot. “Ano man ang sabihin mo, nakaharap ako ngayon sa isang malaking pader at wala akong malulusutan kundi ikaw.”

“Hindi ba magandang solusyon ang iniaalok ko sa iyo? Morally and spiritually? Nagpunas ng bibig ang binata. “O sa tingin mo ay kasuklam-suklam ako sa iyo?”

Hindi makasagot si Maya.

“Nasusuklam ka ba sa akin, Maya?”

“H-hindi iyon ang ibig kong sabihin. Kaya lang ay anong mangyayari sa atin kung pakakasal tayo? Ikaw, nakakulong sa isang babaeng hindi mo mahal at ganoon din ako sa iyo.”

“Kung sa mga yakap mo ako makukulong, I won’t really mind,” nakangiting tukso ni Richard.

Tumalim ang mga mata ni Maya sa birong iyon sa gitna ng seryosong usapan.

“Relax, Maya. Kahit kasi ano ang sabihin ko ay hindi maganda sa pandinig mo. You refused to see sense,” tumikhim ang binata at nag-alis ng bara ng lalamunan. “Kung maibabalik ang araw ng iyon, would you have preferred James kaysa akin?” seryosong tanong ni Richard.

Hindi nakakibo si Maya. Mas pipiliin nga ba niya si James.

Hindi pa rin! Tanong-sagot niya sa sarili.

Nanumbalik sa isip niya ang paraan ng pakikipagtalik ni Richard. Hindi sinasadya ay napatingin siya sa kaharap. Naramdaman ng dalaga nagtayuan ang mga balahibo niya sa katawan.

Pero hindi-hindi niya aaminin kay Richard iyon.

“You don’t have to answer, Sweetheart. Sinasabi ng mukha mo ang gusto kong marinig….” marahang tumawa ito.

Lalong pinamulahan ng mukha si Maya. Nababasa ba ng lalaking ito ang iniisip niya?

“Conceited….kung mauulit ang pangyayari ay hindi ko gagawin iyon….” paiwas niyang sagot.

“Ikaw na rin mismo ang sumagot doon sa tanong mo kanina kung ano ang mangyayari sa pagsasama natin.  We can be good partners in bed, Sweetheart. Plus the fact na magkakaanak ako sa iyo. I’m thirty three, it’s about time na may tatawag sa aking Daddy,” at sinenyasan nito ang waiter.

Pagkatapos magbayad ay lumabas na sila. Hinawakan siya ni Richard sa siko. Muli, parang napaso si Maya. Naisip niyang bawiin ang braso kung hindi nga lang magmumukha siyang katawa-tawa.

Walang kibong inihatid siya ni Richard sa bahay nila.

“Magtrabaho ka kung kailan mabuti ang pakiramdam mo, Maya. Marahil ay aabot kayo ni Simon sa deadline. Ngayon, tungkol diyan sa kalagayan mo, mas nanaisin kong madaliin mo ang pagsasabi sa mga magulang mo bago nila mahalata ang sanhi ng sama ng pakiramdam mo. Or else, you will have a lot of explaining to do,” wika ni Richard nang nasa tapat na sila ng bahay.

Walang maisagot si Maya roon. Akma niyang bubuksan ang pintuan ng kotse nang marahan siyang kabigin ng binata pabalik.

“Don’t I deserve a little kiss?” sabay dampi ng mga labi nito sa napatangang dalaga.

Dampi lang iyon subalit nagdulot ng libu-libong di-maipaliwanag na damdamin kay Maya Ganoon na lamang ang pag-asam niya n asana ay lumalim pa ang halik na iyon.

Mabilis siyang bumaba ng sasakyan at walang lingong pumasok ng bahay.

Nasa loob na siya nang marinig ang ugong ng paalis na sasakyan. Nanatili siyang nakasandal sa pinto. Dinadama ng kamay ang mga labi.

“Uhrm! Nakita ko iyon mula sa bintana. No wonder James Ventura is history,” nakatawang sabi ni Eds.

Tbc…

Chapter 8

“IKAW! Ikaw ang lalaking…” hindi niya makuhang tapusin ang sinasabi.

Ngumiti si Richard. “What took you so long in remembering?”

For a while, she was rendered speechles. Si Richard…. si Richard Lim ang lalaking nakatalik niya sa resort!

Titig na titig siya sa mukha ng binata na nakatunghay sa kanya. Pilyong ngiti ang namutawi sa mga labi nito. Naiinis at napapahiya siya.

“And… and… you raped me!” ang namutawi sa mga labi niya.

Amused na tumaas ang mga kilay ng binata.

“Raped you? Gayong sinabi mo sa aking,  akin ka mula ulo hanggang paa?”

“Sinamantala mong nasa ilalim ako ng espiritu ng alak. Sinamantala mong wala ako sa sariling katinuan kaya isinagawa mo ang paglapastangan sa akin,” akusa ng dalaga.

“Wala ako sa sarili ko. Hindi ko alam ang ginagawa ko! And you took advantage of the situation!”

Hinawakan siya ng binata sa magkabilang braso at itinayo.

“Marahil….pero ang passion na nakita ko sa mukha mo has nothing to do with wine.  If you were really that drunk, you would have not felt pleasure…”

Pinanlakihan ng mga mata ang dalaga. Hindi malaman kung magagalit o mapapahiya. Iwinaksi ang mga kamay ng binata.

“That was human instinct, Mr. Lim…no more no less!”

“Please, Maya. Mag-usap tayo like two civilized people,” kalmanteng wika ni Richard. “Alright, I’ll take half the blame. Hindi ko dapat ginawa iyon….but I’m not sorry about it.”

“Noon lang ako uminom…at iyon din ang unang….” hindi niya kayang bigkasin ang gustong sabihin. “Hindi ako masamang babae, Mr. Lim!”

“Sa palagay mo ba ay hindi ko alam iyon?” sagot ng binata. “Nang bumalik ako at wala ka na, I’ve asked my employees to search the whole place.  I even went back there sa pag-asam na makita kang muli.”

“Expecting another good time and free sex…” nanunuyang sinabi ng dalaga.

“Maya, listen. What happened was inevitable. Natityak ko. It could not have happened to any other man….it was like magic…enchantment….”

“Tapos na iyon, Mr. Lim. Kinalimutan ko na ang pinaka-malaking pagkakamaling nagawa ko sa buong buhay ko. Kaya inaasahan kong kalilimutan mo na rin,”pormal na wika ng dalaga na itinaas nang kaunti ang noo.

Lumapit si Richard sa kanya. “Hindi ko nalilimutan kahit sandali ang namagitang iyon sa atin, Maya….”bulong nito na hinaplos ng likod ng palad ang mukha ng dalaga.

May gumuhit na kung anong init sa katawan ni Maya sa kapirasong caress na iyon. Pinalis niya ang kamay nito.

“Please, Mr. Lim….tulad ng sinabi ko, kalimutan na nating nangyari iyon. Inaasahan kong hindi makararating sa Tito Simon ang nangyari,” pakiusap ng dalaga. Pilit pinatatag ang boses.

“Imposible ang sinasabi mo, Maya. Lalo na ngayong nati-tiyak kong taglay mo ang bunga ng sinasabi mong pagkakamaling nagawa mo.” Sumandal sa may gilid ng tokador si Richard.

“A-anong ibig mong sabihin?” unti-unting nakadama ng takot ang dalaga.

“Ang pagkahilo at pagduduwal mo ay sintomas na nagdadalang-tao ka!” ang walang anumang sinabi ng binata.

“H-hindi totoo and sinasabi mo! At bakit ako magdadalang-tao?” mahinang protesta ng dalaga bagaman hindi niya kayang tanggihan ang posibilidad.

Gustong matawa ng binata sa tanong na iyon. “Why, indeed? When I haven’t left any part of your body unloved!”

Pinamulahan ng mukha ang dalaga. Sari-saring kaisipan at emosyon ang nadarama niya.

Nagdadalawang-tao siya! Hindi niya naisip ang posibilidad na iyo. Pero mula nang manggaling siya sa resort ay hindi pa dumarating ang period niya. More or less, two weeks sa siyang delay.

“You have two choices, Maya. Una….go on with the pregnancy and tell your parents about the mistakes you’ve made….” wika ni Richard na pinakadiin-diin ang salitang mistake’.

“Hindi! Hindi ko masasabi sa kanila iyon!” malakas ngunit pahikbing sagot ng dalaga.

Ano itong nagawa niya? Paano niya maaatim na bigyan ng kahihiyan ang mga magulang niya? Sisirain niya ang pangarap ng mga ito.

Pinagkatiwalaan siya, hinubog mula sa magagandang values at sa isang iglap ay guguho? Hindi niya magagawa iyon.

At ang ikalawang choice? Kung totoong nagdadalang-tao siya….may buhay sa sinapupunan niya, ay lalong hindi niya magagawa.

Wala sa loob na napahawak siya sa tiyan niya.

“Hi-hindi ko rin magagawa ang ikalawang pagpipilian. I cannot….afford to have my child aborted,” nanlalambot niyang sinabi. Kung para sa sarili niya o para kay Richard ay hindi niya tiyak.

Napalapit sa kanya si Richard. Hinawakan siyang muli sa magkabilang balikat at marahas na itinayo.

“Who’s talking of abortion, Maya?’’ nagulay siya sa nakita niyang galit sa mga mata ng binata. “Your second choice is to marry me!”

Tbc……

Happy New Year Everyone!!!!!

Goodbye 2014, Hello 2015!!!!
New Year is the time for fun and party, so let us have party and dance to welcome a New Year with luck and success. Happy New Year to everyone!!!!!

Goodbye 2014, Hello 2015!!!!
New Year is the time for fun and party, so let us have party and dance to welcome a New Year with luck and success. Happy New Year to everyone!!!!!

Chapter 7

 

“WHAT’S wrong with you, Maya? Alam mong first shooting day ngayon!” bulyaw ni Simon sa pamangkin na hindi pa rin umaalis mula sa pagkakabaluktot sa kama.

“Tito Simon, please susunod na lang ako. Iwanan mo ang address… alas-dies y medya naman ang umpisa, dib a? Alas-otso pa lang. Promise, I’ll be there on time, nahihilo lang ako,” pakiusap ng dalaga.

“Bakit ba napaghihilo yata ngayon? Baka anemic ka?”

“Siguro. Magpapacheck-up ako bukas pagkatapos ng shooting. Sige na, Tito, susunod lang ako…” wika nito na yakap ang unan.

“Tiyakin mo iyan! Ayokong mapahiya kay Richard at sa mga crew,” humugot ng papel sa drawer at isinulat ang address ng bahay ni Richard sa Antipolo. “Unang araw ng shooting, problema,” inis na bulong nito.

Hp na hirap bumangon ang dalaga. Kung maari nga lang ay mahiga siya maghapon. Ano ba ang nangyayari sa kanya nitong mga huling araw? Tanong niya sa sarili.

Mabigat ang katawang inayos ang sarili nang malapit ng mag-alas-diyes. Hindi na siya nagmake-up. Tutal, aniya, ay memek-ap an din siya pagdating doon.

Hustong alas-diyes beinte singko ay nasa tapat siya ng mansion. Nakita niyang nakaparada ang kotse ni Simon sa harap ng gate. Sa unahan ay isang Van na marahil ay siyang gamit ng mga crew at ng mga equipment.

Ipinarada niya ang Kia sa likuran ng sasakyan ni Simon. Bukas ang gate kaya tuluy-tuloy sa loob si Maya. Sa maluwang na garahe ay tumambad sa kanya ang modelong Landcruiser na metallic gray at kulay itim na modelo ding BMW.

Hindi niya mapigilang hindi humanga sa malaking bahay. Maganda at maluwang ang lawn.

Papasok na siya sa bahagyang nakabukas na pinto nang bumungad si Richard.

“Hello. You’re almost late….” wika nito sa buung-buong boses.

Napatingala si Maya. Sa taas niyang 5’5” ay nakatingala pa rin siya dito. Mahigpit niyang nakipkip ang clutch bag niya.

Kinakabahan siyang bigla. Hindi niya maintindihan pero parang pamilyar sa kanya ang lalake bagaman sigurado siyang ngayon lang sila nagkita.

nn Guwapo. Oh no, hindi iyong guwapong tulad ni James. Pero malakas ang personalidad ng lalaking ito. ang mga mata nito’y nang-uuri at tila nanunuot sa mga buto niya kung tumitig.

Ngiting tila may ibinabadya.

Nakadama ng inis si Maya.

“Mali-late nga ako kung hindi ka aalis sa daraanan ko,” nakasimangot niyang sinabi.

Umatras ng kaunti si Richard. Mabilis na nilampasan ito ng dalaga.

“Nasa guestroom sila. Sasamahan kita doon,” wika nito na sumunod sa kanya.

“Don’t bother. I’ll find my way….” aniya na hindi lumilingon.

“Suit yourself…..” nagkibit lang ito ng balikat.

Nagpatuloy sa mabagal na paglakad si Maya. Nasa dibdib pa rin ang kaba. That guy is strangely familiar. At kahit ang boses nito ay parang narinig na niya.

Sa isang pag-ikot niya ay isang matipunong dibdib ang nabangga niya. Kung hindi siya nahawakan ni Richard ay maaaring natumba siya.

“Ikaw na naman!”

“Dalawa ang guessroom sa palapag na ito puwera pa ang sa itaas. Umuusok na ang ilong ni Richard. Ang mabuti pa ay samahan na kita doon.”

Halos nakayakap na si Maya dito dahil sa pagkakahawak nito sa kanya. May nalanghap siyang pamilyar na cologne.

Bigla siyang kumawala mula sa pagkakahawak ni Richard na tila napaso. Dahan-dahan siyang umatras.

Somewhere….somehow….kilala niya ang lalaking ito.

“S-sino ka ba?”

Lumapad ang ngiti ni Richard. Nakabibighani ang ngiting iyon.

Kung tutuusin ay mas guwapong higit si James. Pero hindi sumisikdo nang ganito ang dibdib niya sa dating kasintahan.

“Richard…..Richard Lim…”

Nanlaki ang mga mata ni Maya. “Ikaw ang boss ni Tito Ric? Ang may-ari nitong bahay?”

“Kaibigan ko si Simon. And yes….bahay ko ito,” nanatiling nakangiti ito at titig na titig kay Maya.

Nagyuko ng ulo ang dalaga. Pakiramdam niya ay hinuhubaran siya ng mga titig ng binata.

“I’m… I’m sorry kung medyo rude ang dating ko. I woke up on the wrong side of my bed….”

Hindi nakuhang sumagot ng binata dahil mula sa isang silid ay lumabas si Simon.

“Maya! Akala ko ay hindi ka na darating. Ten minutes ka ng late,” sabay tingin sa relo sa braso.

“I’m sorry, Tito Simon, but….”

“She came on time, Simon. Inabala ko lang….” agap ni Richard.

Parang noon lang napuna ni Simon si Richard.

“Nagkakilala na pala kayo,” at pinaglipat-lipat  ang paningin sa dalawa. “Halika na at nang makapagbihis ka na at mameyk-apan.” Sabay hila sa kamay ng pamangkin.

Sa loob ng maganda at malaking silid ay naroon na ang lahat. Nagbihis si Maya sa ante-room.

Paglabas niya ay hinila siya ng make-up artist.

“Pagkaganda-ganda mo, Tita. At pagkakinis-kinis pa. Very light ang bagay sa iyong make-up,” wika nito.

Hindi magkamayaw si Simon sa pagbibigay ng instructions sa lahat. Pagkatapos ay binalingan si Maya.

“Wala munang dialogue dito, Maya. Bagong gising ka…close-up sa mukha mo….” at itinuro nito kung paano ang puwesto sa brass bed.

Sa tingin ni Maya ay napaka-erotic ng dating ng kama. Ganoon pa man ay pumuwesto na siya. Sa may pinto ay napuna niya na naroon si Richard at nakamasid. Nakapamulsa at nakasandal sa hamba ng pinto.

Naiilang siya. Paano siyang makapagko-concentrate kung naroon ito at pinapanood siya. Hindi naman niya puwedeng sabihin kay  Simon na paalisin ito dahil ito ang boss.

Ang nangyari ay tatlong take bago na-perfect ni Maya ang eksena.

“Anong nangyayari, Maya?” naiiritang tanong ni Simon.

“I’m sorry, Tito Simon….” paumanhin ng dalaga.

“Pagbutihin mo ang susunod na take, Maya. Nauubos ang oras at film.” At muli ay bumaling sa mga crew at nagbigay ng instruction para sa susunod na eksena.

Habang si Maya ay ginigitian ng munggo-munggong pawis sa mukha at noo. Parang hinahalukay ang sikmura niya. Hilung-hilo siya.

Hindi napuna ni Simon ang pagtutop ng dalaga sa mukha niya. Tanging si Richard na kanina pa nagmamasid ang nakapuna sa kakaibang reaksiyon ng dalaga.

Nagsasalubong ang mga kilay na lumapit ang binata sa kinalalagyan ni Maya.

“T-Tito Simon….nahihi…” hindi natapos ni Maya ang sasabihin. Para siyang kandilang nauupos. Kaunti ng hindi siya inabutan ni Richard. Mga matitipunong bisig ang maagap na sumalo sa kanya.

Nagulat pa si Simon. Nagkagulo ang lahat.

“Pack-up, Simon!” utos ni Richard na binuhat si Maya at inilabas ng silid.

“Narinig n’yo, pack-up daw!” magkahalong pag-aalala sa pamangkin at frustration sa pagkahinto ng trabaho ang nadama ni Simon.

Pagkatapos ay sumunod sa kabilang silid kung saan kasalukuyang inilapag ni Richard si Maya sa kama.

“I’m…. sorry. P-pero talagang hindi ko…” pilit na nagpa-paumanhin ang dalaga.

“Sshhhh… don’t talk.”

“Ang mabuti pa ay iuwi ko na si Maya, Simon. Alam kong marami kang importanteng aayusin. Tinitiyak ko sa iyo, Maya will be safe.”

Walang maisagot si Simon sa sudden concern ni Richard sa modelo niya. “Ilang umaga na siyang ganyan. Dadalhin ko siya sa doctor.”

“Ako na ang bahala doon. Trust me, I’ll take her home when she’s fine,” mariing sagot ni Richard.

Nagtataka man ay hindi na kumibo si Simon. Maliban pa sa kilala niya ang tono ng boses na iyon ni Richard. Ganoon pa man. Alam niyang hindi nito pababayaan ang pamangkin.

Sinulyapan muna ni Simon si Maya bago lumabas ng silid.

Gustong pigilan ng dalaga ang tiyuhin….na iuwi na lang siya. Pero umiikot nang husto ang paningin niya. Nagpilit siyang bumangon.

“Please….mahiga ka lang…” pigil ni Richard na nakahawak sa magkabilang balikat niya.

“G-gusto kong magpunta sa banyo….”

Tutop ang bibig na tinakbo ng dalaga ang banyo kasunod ang nakaalalay na binata.

Hindi na nakuhang itaboy palabas ni Maya si Richard dahil napaluhod na siya sa toilet bowl at nagduduwal.

Bagaman walang maisuka dahil wala naman siyang kinain ay sige pa rin sa pagduwal si Maya. Hinahagod ni Richard ang likod niya at inabutan siya ng face towel mula sa towel rack.

Nang huminto at mahimasmasan ang dalaga ay walang sabi-sabing binuhat siya ng binata at muling inilapag sa kama.

“Y-you don’t have to be….this concern….” ang nahihiyang protesta niya. At naisip na ganoon na lang marahil ang pag-aalala ni Richard dahil naaabala ang shooting. “I’m sorry…hindi ko gustong ma-delay ang trabaho. Alam kong may deadine tayong hinahabol….”

“Gaano na katagal iyang pagsusuka mo, Maya?” usisa ng binata na binalewala ang paghingi ng paumanhin.

“A-almost a week…” sagot niya. Kung bakit naman kasi ngayon pa sumabay ang sama ng pakiramdam niya sa oras ng trabaho. At sa unang arwa pa at sa harap pa ng boss nila. “Talagang mag-papacheck-up ako bukas dahil maaring anemic o may ulcer na ako,” dugtong niya.

“Hindi ka anemic bagaman medyo namumutla ka. And I doubt kung ulcer ang sanhi ng nararamdaman mo…..” wika nito na sinuyod siya ng tingin. “Kailan ang huling monthly period mo, Maya?”

Bumangon ang kaba at pagtataka sa dibdib ng dalaga. Nanunuot sa kalamnan niya ang mga tingin ni Richard. Gusto niyang tumayo at umalis muna sa scrutiny nito.

Tumayo siya nang mapunang suot pa rin niya ang satin na pantulog na ginamit sa shooting. Na bagaman at hindi kanipisan ay nakabakas ang magandang hubog ng katawan niya.

“If…you’ll excuse me….kukunin ko ang bihisan ko sa kabilang silid.”

Nang akma siyang lalakad ay hinawakan siya ng binata sa braso. “Sagutin mo ang tinatanong ko sa iyo, when was your last period?”

Pabagsak na naupo sa gilid ng kama ang dalaga. Nakadama ng inis.

“Personal na tanong iyan at wala kang karapatang tanungin ako! Doktor ka ba?” aniya sa mataas na boses.

“Mula ba nang manggaling ka sa resort ay hindi pa dumarating ang monthly period mo?” patuloy ng binata na hindi alintana ang alsa-boses niya.

Natigilan si Maya . Sunod-sunod ang tahip ng dibdib.

“What….. is this all about?” halos hindi lumabas sa bibig niya iyon.

Pilit niyang iwinawaksi sa isip ang namumuong hinala.

Ang strange familiarity ni Richard…. ang familiar na scent ng colgne….ang boses nito……

IT CANNOT BE!!!!!!!

Tbc………