Motek from Space

GRATIS DAGTOCHT OUDER(S) MET KIND (EREN)

17 augustus 2016

Stichting Houvast helpt mensen die het om welke reden dan ook een lichtpuntje kunnen gebruiken,

Niet alleen met goederen, huisraad of noodvoorzieningen maar ook met bezwaarschriften en een luisterend oor.

Dit doen wij gewoon gratis.

Daarnaast hebben we ook onze jaarlijkse dagtocht voor degenen die letterlijk en figuurlijk geen kant op kunnen. Vaak door het te kleine budget, schuldsanering, plotselinge scheiding of andere ingrijpende omstandigheden.

De dagtocht om er lekker even uit te zijn !

We zorgen voor een lunchpakket, drinken voor de kinderen én voor de volwassenen.

De dagtocht begint in Heerenveen  op de Herenwal nr. 2 waar een touringcar voor ons klaarstaat. Deze brengt ons naar het OPENLUCHT-MUSEUM in ARNHEM.

Vertrek is om 08.30 u. De terugkomst in Heerenveen rond 18.00 u.

Om mee te gaan is het wel belangrijk dat er even een aanmelding plaatsvindt op woensdagochtend tussen 9-12 uur op de Herenwal 2. Dit ivm de hoeveelheid plaatsen .

GRATIS DAGTOCHT MINIMA

VOL=VOL

Steunpunt Minima Stichting Houvast – Secr. van Dekemalaan 3 – 8442 BA Heerenveen – Tel. / Faxnr: 0513-632320

K.v.K.nr 01081923 – Rabobanknr: NL03-Rabo-0132-8845-69

Spreekuur: Woensdag 9-12 u. Herenwal 2 “oer de brêge” Heerenveen

Het bijna afgelopen jaar bracht heel wat wisselende ervaringen. Dusdanig dat er bij de vrij gevallen uurtjes gekozen werd voor buiten zijn. Nu zat ik ook vast aan een verhuizing naar een wisselwoning en wat acties van de Stichting maar moet zeggen dat het me verbaasde nog een aantal kijkers ( lezers) aangetrokken te hebben. Tenminste volgens het jaarlijkse overzicht van WordPress.com .

Ik geloof dat er ook het 1 en ander veranderde. Ik zie namelijk geen optie om een afbeelding binnen te trekken. Herstel, dit stond onder het kopje “media”.  Iedergeval wens ik de kijker (lezer) een goed 2015 toe. En alles wat je jezelf zou wensen.

Nieuwjaar 2015

De statistieken hulpaapjes van WordPress.com heeft een 2014 jaarlijks rapport voor deze blog voorbereid.

Hier is een fragment:

In een San Francisco kabelbaan passen 60 mensen. Deze blog werd in 2014 ongeveer 1.100 keer bekeken. Als je blog een kabelbaan zou zijn, zou die ongeveer 18 reizen nodig hebben voordat die zoveel mensen zou kunnen vervoeren.

Klik hier om het complete rapport te bekijken.

Natuurlijk kan ik nooit tippen aan het schrijverstalent en een hoog scoring gehalte maar ik mag niet mopperen als ik zie wie m’n blog(s) het meest leest. Ik moet iets geraakt hebben bij deze persoon die niet naast de deur woont. Hoewel er een zekere mate van arrogantie meespeelt, maar dat komt door m’n zuivere geweten, mag er best gezegd worden dat ik me ver boven diezelfde persoon voel staan. Sommige tweebeners vallen nou eenmaal onder hufters in deze wereld hoe men ook tot een zekere hoogte stijgt of positie inneemt.

Inmiddels is er heel wat veranderd aan dit front. Iedereen verandert. Liefde bedekt niet alles met een warm wollig deken. En soms is het geen kwestie van vergeven maar meer van tot hiér en niet verder. Geduld is niet eindeloos.

Een aantal mensen heb ik dus de wacht aangezet. Toevallig allen vrouwen. Hoewel men besloot om tezamen ten aanval te gaan via de sociale media én vanachter hun geraniums intussen alle lijntjes doorgeknipt waaruit een ander mogelijk zou kunnen denken dat er een vorm van vriendschap zou bestaan. In tegendeel. Qua gedrag  komt er totaal niets overeen.

Schoon schip dus. Direct aan het begin van 2014. Zo ook met diverse gluurders die voornamelijk op “wie wil m’n kale poesje zien” blog. Kweet ut..het was een instinkertje. Maar het zegt al genoeg over de hoeveelheid stille “genieters” die het lef niet hebben om te reageren. Nu ben ik zelf ook een kijker voor en in de winkels, geen werkelijke consument dus, en roep nog wel eens “pieuw! dát is mooi!” wat los staat van het willen hebben.  Woorden gebruiken we dus gewoon om aan te geven wat iets je doet. Wat niet wegneemt dat ook woorden me tekort kunnen schieten . Dus een ander ook. Voorbeelden genoeg in deze bewegende maatschappij.

Armoede bv. Dierenleed bv. Het Kabinet bv. Voor zover ik indertijd bij de VK-blogs aandacht gaf aan Zalm en even later het Heerenveense Anti Armoede Initiatief  ( H.A.A.I.) het Kerst voor Minima gaf zat er duidelijk ook een woordentekort bij. En dan maakt iemand nog wel eens rare sprongen. Al is “raar” mogelijk weer een verkeerd woord.

Het is oorzaak en gevolg. We horen of lezen iets en reageren daarop. Of reageren op gedrag dan wel taalgebruik. Twee botsende ploegen kunnen dat zijn. Öf je bent open óf je bent dicht. Genieten kan je in stilte als je woorden te kort komt net zoals je woorden dus weer tekort komt bij iets wat plaatsvond.

En geloof me, er zijn heel wat ervaringen op dat gebied geweest. Maar oké..ik dreutel nu verder met een pacemaker want door de jaren dacht m’n hart ik ga stoepvoets tikken. En dat werden 35 slagen per minuten. Als typiste krijg je daar echt geen baan mee.

Stil genieten is me niet vreemd geworden. En dan graag in de natuur. De bebouwde kom jaagt me op, mat me áf. Wat niet wil zeggen dat ik hier wereldvreemd in Heerenveen zit, in tegendeel. Net als in ieder ander dorp de internetaansluiting een feit is reizen we aardig over het net om alle ontwikkelingen te volgen die doorsijpelen. Zoekwoord invullen en hoppekee. Of het nu over kale katten of honden of mensen gaat. Of het over banken of tweedeling gaat.

En het leuke is dat WordPress ook nog eens de statistieken laat zien van wie en wat en waar. Eigenlijk zou ik dus de “stille genieter”ook een gelukkig nieuwjaar kunnen wensen maar doe dat niet. Ik hou namelijk niet zo van spionage net zo min ik van dubbele tongen houd.

Vandaag dus, sinds lange tijd, weer eens een blog. Ik deed de stoute schoenen uit en zit met sloffen aan in een warme kamer. In de hoop dat iedere stille genieter over de grens stapt van z’n frustratie en een teken van leven achterlaat. Kale poesjes zul je echter hier niet vinden in de vorm die verwacht wordt.

Met het gemak van een gezetelde wuifde hij – die zetelzitter in de raad was geworden –  de Armoede wég. “Er is geen geld voor” , terwijl z’n ogen in het niets gleden. Guttegut..niks geen debat maar een afdoener. “Nou dát wordt dan nog wat met de komende verkiezingen en jullie programma waar wij willen…instaat”, werd geantwoord. In gedachte kwam het beeld van de gaarkeuken in een ander jasje naar voren. Afgeschreven voedingsmiddelen in slappe conditie en met een bruin randje. Terwijl de volgende golf schulden en achterstanden zich al aandienden. En dat waren bepaald niet de mensen in de bijstand echter degenen die boven deze “norm” inkomen hadden. Voor zover het Rijk dan had bepaald de 110 % toe te mogen passen en geen % hoger voor de Armoedebestrijding regelde menig gemeente dat dit tot 105 % ging en  voor het gemak van de eigen begroting zelf het Armoedebeleid werd wegbezuinigd.

Intussen staan rijen mensen in brandende zon of stromende regen in een rij ergens in een afbraakbuurt weggepropt hun hand op te houden. En voor wát?  Tig flesjes met sausjes die grootmoedig werden afgestaan, 1 sinaasappel en potjes over de datum. Aan brood geen gebrek uit de vriezer. Eénmaal in de 2 weken ter ondersteuning voor zover men nog kan lopen of rijden. Ik schaam me. Ik schaam me voor het angstvallige zwijgen omtrent de Armoede in Nederland. Ik schaam me voor weloverwogen en afgeknepen zinnen in Nederland die de Armoede ontkennen. Maar vooral schaam ik me voor de politiek die dit nog weet te vertalen ook in een “ja maar, als u het er niet mee eens bent kunt u een bezwaar/klacht indienen”. Terwijl het rechtsysteem zeker voor de mensen met een kleinere beurs, uitgeboord wordt.

Izzu al in de stemming?  Staan de flessen huppelwater al klaar? Of laaft U zich wederom in de (dorps) kroeg tussen het gepeupel wat lichtelijk versuft tegen de muur hangt?  Weloverwogen worden de doelgroepen weer benaderd; zijn het de jongeren niet dan wel de gehandicapten om op basis van een spoedcursusje imponerend spreken de stem te ontfutselen. Hoewel nu de middenstand aan boord getrokken moet worden. Want hoe kwetsbaar zijn deze mensen die een halm vastgrijpen om nog overeind te kunnen blijven?

Lokale partijen met een vleugje rechts om het eigen zelfbehoud. Alles moet verkoopbaar blijven tenslotte. En belangenverstrengeling?  Ach , dat gebeurd gewoon uit zicht.

De gemeentelijke organisatie krijgt ook nog eens met krimp te maken door de besluiten vanuit Den Haag. En Brussel.  Overal zijn uitbestedingen schering en inslag. En niemand houdt het tegen dat de verantwoording van miskleunen door de burger gedragen moeten worden. Ook een plaatselijke partij niet want Den Haag bepaalt. En Brussel.

Bij ieder proces wat de gemeente, lees de fracties, de gemeenteraad, in brengt zitten er addertjes onder het gras.

Neem nou de Participatieraad. Ervaringen genoeg dat dit bestaat omdat er een verplichting ligt een soort Cliëntenraad te hebben. Wie zitten er in?  Geen cliënten iedergeval. Mensen in een andere leefomstandigheid met een goed salaris bepalen het lot. Wat in verhouding neerkomt op het advies uitbrengen met wat kleine aantekeningen die strookt met het voorstel. In feite meer vóór het systeem wekt dan voor de mensen waar het voor bestemd is. Next..De inbreng kan, als het B+W niet uitkomt zó van tafel geveegd worden. Met als reden “er is geen geld voor”..Van oorzaak en gevolg hebben deze mensen nog nooit iets begrepen. Anders werd ook wel gesnapt dat het lichamelijk én psychisch wreed is om het Armoedebelijd weg te bezuinigen.  En mogelijk dat zelfs straks de WMO via Maatwerk gaat verlopen. Waar al  enige ervaringen intussen mee zijn ivm de resterende bijzondere bijstand. Uiteraard ten nadele van de doelgroep(en).

Menig Heerenveense Partij heeft mij iedergeval niet kunnen overtuigen van hun oog voor de steeds grotere groep minima die op hun kunnen rekenen. Er wordt veel tekst gebruikt omwille van vrijwilligerswerk en dan nog het liefst tegen behoud van uitkering. Geen enkel mededogen over de resterende dubbeltjes en euroos om nog voeding van te kunnen kopen. Maar mogelijk wacht men er een beetje op dat deze mensen het loodje gaan leggen. Geeft meer ruimte in een gemeente waar de duurdere huurwoningen gebouwd moeten worden. Waar gewacht kan worden op een volgende buurt waar gesloopt wordt e/of mensen overleven in slecht onderhouden woningen. Ook zij hadden het anders gewild. En ook zij hadden gezonde voeding willen eten en geen 2^e 3^e 4^e rangs maagvulling.

Er is geen geld voor óf wij hebben er geen geld voor over? Thats the question..