Wessel Luister en Praat

Toemaar Wes…jy’s net so oud soos wat jy voel…ek moes dit gister, op my en Ruben se verjaarsdag baie hoor.  Hulle se dit…en dit klink vir my al meer soos n heerlike rog-brood toebroodjie…met een slap stuk honde stront op!  EK dink nie ek is oud nie…my brein en karakter dink ook nie so nie….Maar dis dit.  Versekerings firmas gee jou afslag op jou premies as jy oor n sekere ouderdom is…My hare het nou die AWB “ge-join” want die wittes kom nou sterk tussen die swartes deur…Seerplekke en blou kolle op my lyf vat langer om te genees…My vrou vra “Is jy nie al bietjie oud om saam met die seuns te “roller-blade” nie?…Kontiki toere wil my nie afslag gee op reise oorsee nie…My ogies is heel in hulle moer in van die astigmatisme…en die oogkundige se “op jou ouderdom verloor die oe se lense hulle elastisiteit, miskien sal Laser operasies help”…meer en meer mense begin my “oom” noem…en ek kan skaars later as 23h00 wakker bly. 

“Jy’s so oud soos jy voel”…dis sommer wensdenkery.  BUT I SHALL NOT GO GENTLE INTO THAT NIGHT!  Ek sal aanhou oefen…ek sal saam met my seuns speel, met wat en net waneer ek wil…ek sal aantrek wat ek wil (indien dit nog pas)…ek sal nie my hare kleur om die grys uit te kry nie…ek sal nie deur enige iemand voorgeskryf word oor hoe en wat ek moet wees op my ouderdom nie…EN ek sal na harde “wilde” musiek luister net waneer ek wil. 

Maar

Moenie vir my se ek is oud as ek ook besluit om vroeg te gaan slaap nie…as ek soms net rustig na die natuurskoon sit en kyk nie…as ek na strelende klassieke musiek luister nie…en as ek ook soms n traantjie pik in n roerende film toneel nie…as ek net nie meer lus voel om te sit en k@k praat oor vrouens en motors nie.  Los my!  Ek is saam met die Almagtige Vader in beheer van my lewe.  As ek dus so nou en dan net wil “cruise op auto-pilot” is dit OK.  As ek dan weer so bietjie wild gaan…is dit ook OK.  Ek is n man…n mens…n eggenoot…en n PA…en geniet al die fassette wat my lewe nou ingaan.  Ek weier om n konformis te wees en te voldoen of af te skaal na wat die populere opinie oor iemand van my ouderdom dikteer.

Ek word ouer..AND LOVING IT!!!

Verstaan my…ek is lief vir my diere.  Ek gee vir hulle die beste kos wat ek kan bekostig.  Neem hulle veearts toe as dit moet….in kort ek sorg vir hulle.  Hulle is my sekuriteit, my kinders se maats en my “hallo baas…ons het jou gemis” as ek tuis kom na n dag se geswoeg op kantoor.  Dan tref die bliksem genaamd Spirocerca Lupi hulle.  Dit is n wurm wat hulle inkry.  Geen medikasie kan dit genees nie en teen die tyd wat die simptome wys, is dit reeds te laat.  Die hart vergroot, die werwels vergroei en as gevolg van die granulonum in die keel, kan hulle bykans niee eet nie.  Selfs om asem te haal is moeilik.  Hierdie siekte het geen kuur nie.  Selfs met ingevoerde medikasie (nie goedgekeur vir gebruik in RSA nie) is die sterfte syfer sowat 80%.  Honde (soos hulle seker nou maar is) eet partymaal mekaar se feses.  Die wurm plant homself dan so voort in die ander onbesmette honde.

Punt is…ek sal al my honne moet laat uitsit!  My hart is stukkend…Max, my Bokser, is 3 jaar oud.  Bingo, my jongste seun se Jack Russell, is 5.  Dixie, ons worshondjie, is skaars 2.  Ek het reeds n ander Boer-boel hondjie bestel.  Hy is 30/12/2007 gebore.  Die erf sal vir so n maand moet le sodat alle oorblyfsels van die virus/bakterie/wurm weg is.  Hoe verduidelik ek aan my seuns dat ek die honde moet laat uitsit?  Hoe verduidelik jy die konsep van genadedood aan hulle?  Hoe kan ek opgewonde wees oor die nuwe hondjie, terwyl my hart nog bloei oor my ander hond-kinders?

Ek en Carools het 3 familie lade in n kwessie van 7 dae verloor.  Alby haar oumas en my ma se enigste sussie.  Ons kon egter net 2 begrafnisse bywoon.  Nou ja, begrafnisse is op die beste van tye nie baie lekker nie, maar mens kry darem weer die familie te sien!  Ek dink toe so by myself…hoekom is dit dat jy as kind gereeld jou neefs en niggies, ooms en tannies sien, maar sodra jy/hulle trou sien jy hulle slegs op troues en begrafnisse?  Behalwe dat jy hulle kinders (wat jy laas in doeke gesien het) nie herken nie, het hulle al self hulle eie kinders.  En jy voel skielik baie oud. 

Wat veroorsaak hierdie “uitmekaar-spat” van families?  Dit is immers Jou mense!    

Kort voor ons Desember vakansie hoor ek nou mos die advertensie vir n sekere anti-sonbrand room.  “jy hoef dit slegs een maal aan te wend…selfs sweet, see-water en sand kan dit nie af kry nie” lui die advertensie.  Vreeslik opgewonde vertel ek my vrou daarvan…en ons koop dit.  Eerste dag by die see sit net ek die goed aan…baie in my skik met myself.  Soos enige goeie Pa betaam is ek heeldag saam met die seuns (wat skoon wit is van al die tradisionele son rome wat Carools aansmeer).  Ek voel toe die son brand my “medium to rare”, maar glo vas dat die room sal werk.  Daardie aand terug by die vakansie huis lyk ek soos……kom ons se maar n goed-gaar-kreef.  dit laat my toe dink…hoeveel van ons het ons name al op soortgelyke manier “gat” gemaak…net omdat ons die advertensies glo?!

My Mense

Is dit nie soms damn irriterend as iemand halfpad by jou gesprek aansluit en dan hulle opinie lug oor “julle tipe mense” nie?  Man weejy ek verf*kkenvies my sommer dadelik.