طبق معمول دنبال دستشویی می‌گشتم. تنها جایی که پیدا شد لالهٔ گوش بزرگی بود که روی زمین دیدم و درواقع سنگ توالت بود. به گشتن ادامه دادم.

به جای کلیتوریس یک کلاویۀ سیاه پیانو بود. انگشتت رو که روش نگه می داشتی، صدا و حس با هم می پیچید.

بابام گفت داره می‌ره سفر باباش رو ببینه. وقتی رفت یادم اومد آقاجون چند ساله مرده. وقتی برگشت بهش گفتم، گفت اون بابای واقعی‌ش نبوده. بابای واقعی‌ش معلم ادبیاته و عاشق شعره  و فقط ۱۰ سال از خودش بزرگ‌تره. گفت مامان‌جون و آقاجون عشقشون انقدر مقدس بوده که با هم سکس نمی‌کردن. مامان‌جون برای هر بچه با یه آدم جدید می‌خوابیده و عمه‌ها و عمو‌هام هرکدوم پدر خودشون رو دارن. بعد گفت کفشامو ببین چه قشنگه، بابام برام خریده.

خبر دادن خاله‌م مریض شده. با هیچ‌کس حرف نمی‌زنه و فقط به یه جا خیره شده. خواهرم برای اینکه خوشحالش کنه خودشو شبیه جوونیای خاله‌ آرایش کرد. یه آینه گرفت جلوی خودش و خاله که فکر کنه خودشه. خاله‌ یهو شروع کرد خندیدن. قهقهه‌های وحشتناک.

با مامانم درمورد ع حرف می‌زدم و بادمجون‌های تخمی و لابه‌لای اونا جورابای ع رو توی روغن سرخ می‌کردم. جنس جورابا بد بود و از هم وامی‌رفتن. بلند شدم رفتم در یخچال رو بازکردم، تم و وال‌پیپر داخلش رو عوض کردم و از توی صفحه‌ی داخلش شروع کردم به توئیت کردن.

توی یه معبر نشسته بودم با یه مرد از فامیلمون که احتمالن دایی‌م بود. چند نفر جلومون میرفتن. یکی یکی از سوراخ مقعدشون، از لای مدفوع، اسکناس لوله شده درآوردن. مال یکی‌شون پنج هزارتومنی بود، همه گفتن اون برنده‌ ست