- Waar: Punta Arenas, Puerto Natales & Torres del Payne
- Weer: Erg koud, 5 graden
- Stemming: Euforisch
Zaterdag:
Na een nacht goed te hebben geslapen hadden we voor de zaterdag meetings ingeplanned bij een TV zender, ITV Patagonia. Daar hebben we de halve dag rondgehangen en meetings gehad met belanghebbenden en opnames bijgewoond. In de middag had de zender een cameraman / klusjes man geregeld die ons zou rond touren door Punta Arenas in de middag. Onze gids heette Pepe en was een super aardige kerel die veel wist van de stad en de geschiedenis.
Punta Arenas is zoals ik al zei het zuidelijkst gelegen stadje ter wereld, het ligt in een gebied Patagonie genaamd en je kan het een beetje vergelijken qua weer met het noorden van Noorwegen, IJsland of Lapland. Het is hier altijd erg koud en het waait hier extreem. Zoals ik al eerder zei waaide het heel erg toen we landden en zijn de mensen hier dat wel gewend. Wat ik een erg gek gezicht vond waren de touwen tussen de lantaarnpalen die je op elke kruising kon vinden. Dit was om niet de weg op te waaien en om je aan vast te houden aangezien de wind op zulke kruispunten een soort wervelwind veroorzaakte en je mee kon nemen. Hieronder zie je zo een touw op een kruispunt.

Pepe bracht ons als eerst langs het kerkhof van Punta Arenas, schijnbaar een van de mooiste ter wereld. Ik ken niet veel kerkhoven maar dit moet wel een van de mooiste zijn. Erg indrukwekkend. Punta Arenas is voornamelijk door Kroaten gekoloniseerd en de naam Kusanovic kom je dan ook overal tegen, het was een rijke en invloedrijke familie. Het grootste deel van de namen op dit kerkhof waren Kroaatisch, Spaans, Portugees en Duits. Ik heb een aantal fotos genomen hier en Aida, er zit er eentje voor jouw tussen!

(onder: Kroatische graftombe)

(onder: Portugese grafsteen)

Na het kerkhof kwamen we langs een monument ter ere van de schapenherders. Voor dat het Panama kanaal bestond was Punta Arenas een strategische plek want alle schepen moesten om Zuid Amerika heen, hierlangs om vanuit de Stille Oceaan in de Atlantische Oceaan te komen en andersom. Na de bouw van het Panama Kanaal was dat dus niet meer nodig en stortte de economie hier in. Men ging zich toen toeleggen op schapen herden en dat bracht een groot deel van de welvaart in deze regio weer terug. (tezamen met olie die hier gewonnnen wordt en de productie van ethanol.) Vandaar het monument.


We hebben toen nog meer plekken bezocht waaronder een oude engelse oorlogsschip de Lord Lonsdale. Toen naar een hoger gelegen gedeelte van de stad waar je een prachtig uitzicht had over de stad en de straat van Magallanes, het stukje water tussen Punta Arenas en Vuurland.
(onder: uizicht over Punta Arenas met Vuurland in de verte)


Na nog een zooi plekken te hebben bezocht waren we uitgehongerd en zijn we naar een traditioneel restaurant gegaan en een echte “Parillada” gegeten. Dat is een verzameling van verschillende soorten vlees en worsten op een soort grill met aardappelen, aji (een soort sambal) en salade.
(onder: Iemand zin in worst? – een echte chileense Parillada)

Na het heerlijke eten en de borrel erna zijn Cynthia en ik naar het hotel gegaan om ons om te kleden. We zijn toen naar een lokale bar gegaan waar een live band optrad. Het was er stampvol en rokerig. Aangezien we geen plek hadden om te zitten vroeg Cynthia of we bij twee chileense gasten aan tafel konden zitten. Ze waren ontzettend aardig en vertelden ons over hun werk in Puerto Williams, een leger basis op het allerlaattste stukje land net voor de Zuid Pool. We hadden een borrel op en op het podium werden af en toe mensen geroepen. Die moesten dan zingen of een kunstje doen voor een gratis drankje. Ik heb de helft niet meegekregen omdat ik met mijn rug naar het podium zat. Op een gegeven moment werd mijn naam omgeroepen. Ik dacht eerst dat het iemand anders was en vervolgens zei de zanger op het podium: Nelson de Holanda!! Ik zakte door de grond want ik heb altijd wel een grote mond maar durf niet mezelf voor lul te zetten voor zoveel mensen. Ik stribbelde eerst tegen maar bleek toch echt geen keus te hebben (ze vonden het allang interessant iemand uit Amsterdam daar te hebben.) Ik liep dus naar het podium en er stonden al twee gasten maar ik had totaal geen idee van wat nou de bedoeling was. Vervolgens ging de eerste naar voren en bleek dat we moesten dansen voor een fucking gratis drankje! Ik schaamde me dood en vreesde dat mijn beurt eraan zat te komen en ik er niet meer onderuit kon. De muziek startte en het was óf voor lul staan en dansen, óf nóg meer voor lul staan en zwak weg lopen. Ik koos ervoor mezelf niet te laten kennen en heb maar gedaan wat van mij verwacht werd. Ze begonnen met eens trip nummer en vervolgens een reggaeton nummer….echt drama!! En ik hoor je al denken, zijn er fotos? JA DIE ZIJN ER!!!:

(Onder: voor al deze mensen stond ik dus voor lul)

Genoeg gelachen? Vervolgens gingen ze het publiek vragen om te aplaudiseren voor kandidaat 1, die kreeg een mager applausje, kandidaat 2 kreeg al wat meer en bij mij, kandidaat 3 ging het publiek uit zijn dak! Had ook niet anders verwacht hahaha. Ik dronk mijn welverdiende gratis drankje op en we zijn naar een club ernaast gegaan, Kamikaze! Het was en enorme club, en de muziek binnen ging los! Vervolgens kwamen er allemaal vrouwen naar mij toe die mij gezien hadden in de bar boven en mij wilden leren kennen! Ze vonden me allemaal op Ricky Martin lijken (Yeah Right!) en waren allemaal nogal direct hahaha, volgens mij hadden ze niet helemaal door hoe het nou echt met mij zat! Maargoed grappig om zo mee te maken natuurlijk en al met al was het een geslaagde avond!

Zondag:
Na de club richting hotel gegaan en anderhalf uur later gewapend met camera, warme kleding en een kater gingen we alweer richting de bus. We zouden nu naar Puerto Natales gaan, 250 kilometer verderop om vandaaruit een excursie te doen naar Torres del Payne National Park. Volgens Floortje Dessing en Chris Zegers een van de mooiste plekjes op aarde, en ik moet zeggen dat ze helemaal gelijk hebben. Gelukkig konden we onderweg nog slapen en een beetje bijkomen van de kater. We reden met een prive gids de bergen in over de uitgestrekte pampas van chileens Patagonie. Het landschap was indrukwekkend, kilometers helemaal niks, geen bomen, niks! Het was erg indrukwekkend en hoe dichter we bij de Torres del Payne bergen kwamen hoe mooier! We kwamen langs dieren die hier in het wild leven, het was net een soort safari. Ik heb vlak naast een Ñandu gestaan, dat is een soort struisvogel, en naar Guanacos, een soort Lama’s. Ik heb Condors gezien die over ons heen vlogen. Ik heb geen woorden voor wat ik zag dus hier wat meer fotos en videos en kijk zelf maar:
(onder: Ik in de buurt van een ñandu)

(onder: Guanacos in het wild)

(onder: In the middle of nowhere….ver van alles!)

(Onder: Erg veel wind, voor de Torres del Payne)

(Onder: Lake Pehue met een waterval)

(onder: waarvoor we kwamen en misschien wel de mooiste foto die ik tot nu toe gemaakt heb….heb zelden zoiets moois gezien! De Torres del Payne met Lake Pehue)

Grotere kaart weergeven