One Europe

9 04 2009

Europe! When I was younger I remember being fascinated by the fact that there were different countries with different cultures. Going to a new country would mean learning different new things and experiencing a different culture. I have always been a big supporter of the European Union, isn’t it wonderfull to have all that diversity in your own world without exchange rates and being able to go there without the waiting lines at the borders?
The European ideal is slowly becomming reality and suddenly I am starting to wonder if that’s a good thing. Ofcourse I know it’s a good thing, it has many advantages which we all enjoy but slowly my old fascination with the diversity in cultures is dissapearing.

This last year I have been to Lisbon, Oslo, London, Cologne, Prague, Milan and Paris and what has struck me is how much these cities are starting too look a like! Ofcourse you will find McDonalds and Starbucks everywhere but it goes further! In all of these cities I have seen the standard restaurants for tourists with flags on the windows of the languages of which they have menus. You will find the same type of tourists crowding historical sites where you hear a mix of people speaking Spanish, Italians being loud, Russians following a guide holding an umbrella. It doesn’t matter if you are on the great market in Prague or at the Sacre Coeur in Paris. Along with the tourists you will find the immigrants from Africa selling the same souvenirs, a little Eiffel Tower, a small Big Ben or who doesn’t know the t-shirts Good Girls Go To Heaven and Bad Girls To Amsterdam, Prague, Oslo, or any other tourist place in Europe.

It doesn’t stop there! I have come to realize that a French household and let’s say a Dutch or a Czech does not differ so much anymore! Especially in the cities! The parents both work, the kids go to school and in the evening when they are home they all have dinner together and watch TV! Ofcourse this happens all over the world but what makes it European and not Portuguese or Czech is the fact that they bought their groceries at a Carrefour, are eating Grande Italia pasta, drinking Amstel beer and eating Vienetta icecream for desert. After that they go watch Big Brother on Cable TV and then the kids brush their teeth with Colgate and off to their Ikea bed.

What do I want to say with this? I ain’t sure! It’s a good thing that we share a lot of things all throughout Europe but our ways of consuming are looking more and more like eachother and I am afraid that what once made us so unique, our diversity is now slowly dissapearing. Ofcourse we all speak a different language still, but we need a Lingua Franca to communicate in and that is English! Wether the French like it or not, it’s English. Internet made us more international and therefore in this blog I am communicating in English as not all my friends speak my language.

So to conclude I believe that the European integration is already further than many of us realize. I also see that on Facebook for example, I am now able to follow my friends lives across Europe and see that in the end they do the same things, like the same things and face the same problems. In my opinion it is a good thing but I feel that our generation is the end of the strong cultural diversity we had before…pasta bolognese is not just Italian anymore, neither is Edam cheese Dutch. It’s European food eaten across the continent. Maybe you realize these things as you get older and travel more or maybe the old Europe is really fading away.





Back from Milano

16 03 2009

It’s Monday evening, there’s nothing on TV and I am once again playing with my iPhone. Another oportunity to start blogging again as I haven’t done it in a long while and I feel I should do it more often. So I downloaded the WordPress application for my iPhone and here is attempt number 10.654.433 to start a regular blog.

Reason I don’t even feel like getting off my couch is the fact that I spent last weekend in Milan, Italy and didn’t have any time to relax! I am knackered at the moment! Friday morning really early Peter and I left for Milan, ready for a weekend full of shopping and clubbing. As it was a sleazyJet flight with no pre-configured seating we almost had to sit separately! But luckely enough we found a nice spot and off we went!

We arrived at Milan Malpensa, put on our big Italian-style sunglasses and took a train into town! I tend to think that when I cross a border I can talk freely without having anyone understanding what I say, so Peter and I were discussing our favourite Czech pornmovies and describing specific scenes before we realized there was a Dutch couple sitting next to us! Well at least if they ever had a stereotype gay we just proved them right!

After getting into the city we dumped our heavy suitcase in the hotel (who needs 23 kilos for 2 days?) and hit town. Our hotel was on Corso Buenos Aires, a big shopping street and we walked our way to the famous Duomo. We scored a pizza and went on to the castle. Since the weather was great we lied in the grass for an hour working our tan. We did some windowshopping and went back to relax and get ourselves prepared for the night.

After having a lovely dinner with some good Italian wine we went to the hotel to have some drinks in our room! We were a bit too enthousiastic on the Gin & Tonic and went to the first bar already drunk! After drinks at Mono we went to Lelephant which was a lot nicer and everybody was standing outside with their cocktail. There I asked a local where we should go next! Lucca told us that That’s All at the Rolling Stone was the place to be. First we went to Afterline, a dodgy place with an even dodgier drag queen near the central station, quite a dangerous area too. The bar was bad and quickly we took a cab to the Rolling Stone. That club made our trip to Milan worthwile right away! What a huge club with awesome music and beautiful men! It was big, loud and it rocked! There we met the receptionists from our hotel Daniella and Matteo. They were super friendly and a lot of fun and with them we danced and drank the night away.

Next morning a hangover from hell! But what better solution than a nice breakfast and shopping! So we went shopping and in the afternoon we went to the trendy area Navigli. I went back to the hotel to sleep for an hour while Peter shopped some more. Then dinner again and the same ritual as the previous night, Gin & Tonic and to mono where we met Matteo again after he finished work. The place to be on Saturday is Billy at club Amnesia. Another great night! Pumping music, beautiful people and a great vibe! But also bloody expensive! Here we danced the night away again.

Sunday was our last day and with an accumulated hangover from hell we went for breakfast and yes, some more shopping! To finish our stay we had some real nice Italian icecream and enjoyed the warm sun! Then back to the airport without any energy left in my body.

It was a perfect weekend! Milan is not a beautiful city for sightseeing but that’s a good thing! At least u don’t need to feel guilty when you go shopping, clubbing and sleep till late! So I would reccomend this city to anyone! I was in Prague a month ago which is beautiful but since there is so much to see you have no energy left to go clubbing at night. I am going to Paris in 2 weeks and seen everything already so at least this time I will get to enjoy Paris as it should, shopping, eating, relaxing, strawling along the boulevards and checking the bars.

Hmmm iPhone battery almost empty… They really should improve the iPhones battery!

Good night everyone!

Nelson





Tusen Takk

29 08 2008

  Het is eindelijk weer zover…bijna weekend!!! Het is een korte week geweest voor mij aangezien ik maandag avond naar Oslo ben vertrokken en ik dinsdag alweer terug was! Het breekt de week een beetje op! Oslo overigens was super! Had niet verwacht dat het zo een mooie stad zou zijn en het weer was er beter dan in Amsterdam! Wel ontzettend duur, je bent er voor een broodje en een cola al gauw 30 Euro kwijt!! Dus ben blij dat ik er niet te lang ben geweest! Wel loopt iedereen er stijlvol bij, en is de stad schoon en netjes. Noren zijn erg gereserveerd maar wel erg vriendelijk en behulpzaam. Je kan er ook niet verdwalen, het centrum is erg klein en alles bevindt zich rondom de hoofdstraat Karl Johangsgate. Heb het parlement, de oude universiteit, het koninklijk paleis, het oude slot, de haven en de fjord gezien. Het is zeker een leuke stad en ik wil er zeker nog een keer terug!

P1010116 Untitled Untitled Oslo

Wat Impressies uit Oslo

Naast Noorwegen ben ik deze maand ook naar Portugal nog een keer terug geweest, ditmaal geen vakantie zoals in juli maar om ceremonie meester te zijn op het huewlijk van mijn neef. Het was een geslaagde dag, alles is perfect verlopen en iedereen was vol lof over mijn organisatie talenten….misschien moet ik toch maar een cariere als wedding planner overwegen!! Vond het ook erg leuk om te doen, alleen 1 tip: Koop nooit schoenen 1 dag voor een huwelijk waarbij je met 35 graden de hele dag van A naar B moet rennen en geen moment rust hebt…..het is namelijk funest voor je voetjes…

meandbro.jpg Mijn broertje en ik op het huwelijk van Bruno & Merel

Nou ik ga het maar weer eens afronden hier….dit weekend lekker relaxen, stappen en uiteten! Heb er nu al zin in….. oh ja en kijken voor een iPhone…. Ik heb nog een nieuwe iPod Touch 8 GB dus mocht je interesse hebben let me know en we maken een speciaal prijsje 😉

Ciao ciao oftewel Ha Det Bra !!

Nelson

Blogged with the Flock Browser




Just Dance!!

23 07 2008

Waar: Amsterdam

Weer: Semi-zonnig (bestaat dit woord?) 20 graden

Stemming: Lui

Tijd gaat snel, erg snel! Ben twee weken in Portugal geweest en voelt alweer als een eeuwigheid terug! Het was heerlijk om op het strand te kunnen liggen en de voorbereidingen te treffen voor het huwelijk van mijn neef Bruno op 08-08-08. Ik vlieg gelukkig over 2 weken weer terug voor het huwelijk dus, heb er zin in. Het worden wel stress dagen aangezien ik Ceremonie Meesteres ben en alles in goede banen moet leiden….alsof dat gaat lukken met een stel portugezen en verdwaalde hollanders haha…. Maar het belooft een mooie dag te worden en ik gun het ze ook helemaal! Mijn pak heb ik al aangeschaft, het is stijlvol zwart met een zwarte overhemd en een knal roze stropdas. Beetje in contrast met het stel dat trouwt die helemaal in het wit gaan met een “touch of pink”. Nu is er natuurlijk nagedacht over het zwart, het kleed namelijk af!!! Ik ben tegenwoordig op mijn zwaarst ooit!!!! Dat krijg je ervan als je bijna vier maanden lang elke avond in een restaurant gaat eten!! Maargoed Jochem heeft mij al overgehaald dat we samen gaan sporten binnenkort!! …. Maargoed, ik had het over zwart….het is inderdaad handig dat het afkleedt maar aan de andere kant kan het op zulke dagen in Portugal wel 35 graden zijn! Dit in combinatie met mijn stress rol voor die dag wordt het dus zweten in dat pak! Maargoed, je moet er wat voor overhebben right? En ik zie er flex uit al zeg ik het zelf!! Fotos post ik dan nog wel een keer hier!

En tjah de sportschool….als ik ergens een GLOEDHEKEL aan heb dan is het wel die verdomde sportschool!!! Niet zozeer omdat ik niet wil sporten, maar vind het zoooooo rete saai!!! Jochem had nog een leuke oppep reden om te gaan, namelijk dat je gewoon tijdens je favoriete TV programma gaat en je het daar op de grote schermen kijkt….Maar ik kijk helemaal geen TV!! Ik heb geen favoriete programma’s en ik kan ze helemaal al niet volgen met mijn hartslag op “critical” en het zweet dat van mijn hoofd gutst! Maargoed, ik zie er weer het positieve van in, toen ik vroeger naar de sportschool ging zag ik er een stuk beter uit, en dat is dan weer een doel om naar toe te werken! Ik mag dan wel een hele goeie relatie hebben maar dat wil niet zeggen dat mijn vriend niet beter verdient, dus naast de redenen die ik voor mezelf aangaf ga ik ook een heel klein beetje voor hem! Dus zomer 2009 wordt helemaal mijn zomer, speedo’s aan en over het strand paraderen hahaha….NOT! We gaan het zien!

De laatste weken, zo niet maand, zijn nogal hysterisch geweest. Of ik was thuis en Jochem was aan het vliegen, of hij was thuis en ik was weg! Geloof dat we mekaar in iets meer dan een maand in totaal 5 of 6 dagen hebben gezien! Hij is erg druk met werken, het is nu ook hoogseizoen en Arkefly moet alle nederlandsers natuurlijk naar hun bestemming krijgen dus er komen vast nog rustigere periodes aan! Mis hem wel enorm! Maar ik kom mijn tijd wel door met een beetje relaxen, stappen, winkelen…. Afgelopen zaterdag was ook weer zo een avond! Het begon onder het mom van een rustig drankje met Dani in de Prik. Na de Prik werd het nog een drankje in de Exit Bar, maar aangezien Thea Austin van SNAP een optreden gaf in de Exit Club zijn we daar maar heen gegaan….de avond eindigde met Dani en een groep andere spanjaarden ladderzat in de Cockring en om 6 uur ’s ochtends stonden we nog daar voor de deur met onze zatte kop gezellig te roken (De schade inhalen van wat we binnen niet mochten roken). Al met al een geslaagde avond en een katertje de volgende dag waardoor ik een half uur te laat was om met Peter bij Downtown te gaan lunchen. Ook dat was erg gezellig!!!

Verder gaat alles z’n gangetje, ben nu tegen mijn principes in aan de zonnebank geraakt omdat ik een goeie kleur mee terug had uit Portugal en ik die door het slechte weer hier niet kwijt wil, want over 2 weken moet ik er natuurlijk top uitzien op het huwelijk en ik heb daarvoor geen tijd om in Portugal veel naar het strand te gaan! Al moet ik zeggen dat het bruin van de zon toch anders is dan Sunday’s bruin, dat van de Sunday’s heeft iets grijzigs…niet echt mooi, maarja, beter iets dan niets zeg ik dan maar!!

Voor ik ga wil ik jullie iets niet ontnemen, namelijk mijn FAVO nummer op dit moment, namelijk Lady GaGa ft. Akon – Just Dance!!! Het is zooooooo lekker!! So enjoy! En laten we hopen dat het de komende dagen toch nog een klein beetje echt zomer wordt in Nederland!!!

Nelson





Eindelijk zomer!! Viva Portugal!

8 07 2008

Waar: Santa Cruz, Portugal

Weer: Zonnig, Warm, 32 graden

Stemming: Erg Happy!

Zondagavond was het dan zover! De Boeing 737 van KLM stond klaar op Schiphol om mij naar Lissabon te brengen! Helaas was er een toilet stuk dus moest ierdereen eerst naar het toilet zodat we daarna pas met vertraging konden vertrekken. Maar eindelijk vertrok hij dan richting Lissabon!

Na aankomst naar twee vrienden in Lissabon gegaan en gelijk naar Bairro Alto voor een biertje op straat. Het was inmiddels 1 uur ’s nachts maar de straten waren nog super druk met mensen die heerlijk van een biertje genoten! Daarom hou ik zo van Lissabon, men leeft er op straat en geniet tot in de late uurtjes!

Na een korte nacht is mijn oom mij in Lissabon gaan ophalen en ik heb bij mijn oom en tante een heerlijke uitgebreide Portugese lunch gehad. I Love Barbecue haha! Daarna met mijn auto richting het dorp gegaan, naar ons vakantiehuis. Ik stond te popelen om naar het strand te gaan en heb dat dan ook gelijk gedaan! tot half zeven heb ik op het strand gelegen en heb nu al een zonnebril op mijn kop….straks dus maar zonder zonnebril op zonnen. Heb verder niet veel te melden behalve dat ik het gevoel heb weer “thuis” te zijn. Mis mijn schatje heel erg! Maar de tijd vliegt voorbij dus voor ik het weet zie ik hem weer!!!

Nou, ik ga nu lekker bruin bakken want het strand roept mij!

hier ga ik zo liggen dus:

Nelson





Het rookverbod in de horeca en een super leuke avond!

3 07 2008

Waar: Amsterdam

Weer: Bewolkt, 20 graden

Stemming:Relaxed

Dinsdag was een heerlijke dag! Eindelijk eens lekker weer in Amsterdam!!! Jochem is een week op stop op de Dominicaanse Republiek en ik moet mij een hele week alleen zien te vermaken! Dat gaat meestal met goed weer beter dan met regen….dan kom ik de deur niet uit! Dinsdag was het anders, eindelijk zon dus besloot ik om ’s ochtends schoon te maken hier in huis, daarna boodschappen te doen, wat fotos bij de HEMA laten printen voor wat nieuwe lijstjes hier in huis en wat brieven te posten.

Ik had Dani en Jordi uitgenodigd om ’s avonds bij mij “Arroz de Frango” te komen eten, een portugees gerecht waar Dani verslaafd aan is. Om een uur of 3 belde Dani dat hij in het Vondelpark lag en vroeg of ik ook wilde komen. Gewapend met een fles rosé, een flesopener en wat plastic bekers ben ik naar het Vondelpark gegaan! Daar hebben we lekker de hele middag gelegen. De fles was natuurlijk zo op en de zon was tot laat in de middag fel en warm! Na het park snel naar huis om te douchen en kort daarop stonden Dani en Jordi alweer voor de deur.

Gekookt, heerlijk gegeten en nog een fles rode wijn weg getankt! Gelijk daarna naar de Gay Bingo in de Queens Head op de Zeedijk. Het is te fout voor woorden maar altijd erg gezellig en grappig met twee hele foute travestieten die de nummers roepen en ondertussen liedjes playbacken. De hoofdprijs is een grote zwarte dildo haha. Ik ben er al vaker heen geweest en nog nooit had ik wat gewonnen maar dit keer was het mijn geluks avond en tot twee keer toe stond ik op dat podium om mijn prijzen in ontvangst te nemen.

Het was de eerste dag sinds het rookverbod in de horeca, en dat was best wennen.Je automatische reactie als roker zodra je je biertje krijgt is om een peuk op te steken…maar helaas de asbakken zijn weg en we zijn aangewezen tot het buiten staan. Nou was dat met het heerlijke weer (’s avonds was het nogsteeds warm) geen straf. Maar vraag mij af hoe het zal gaan straks in de winter met kou en regen. Ineens verbroedert het roken, want dan sta je buiten en lotgenoten scharen zich bij mekaar om het voornamelijk over het nieuwe verbod te hebben en verder over koetjes en halfjes te praten.

Na de bingo voelden Dani en ik hem al behoorlijk hangen van de drank en besloten maar naar de Reguliersdwarsstraat te gaan. Het was er super druk en natuurlijk stond iedereen op straat. Onder andere door het lekkere weer maar ook door het rookverbod binnen. Af en toe zag je nog wel eens iemand binnen een sigaret opsteken maar al gauw haastte een bar mederwerker zich naar die persoon toe om hem of haar vriendelijk te verzoeken buiten te gaan staan. Het waren ook meestal toeristen die niet op de hoogte waren.

Het was om 1 uur ’s nachts “happy hour” in de Exit-bar en die stroomde ook vol. Toch bleven er heel wat mensen buiten staan of gingen er mensen net als ik regelmatig naar buiten om een sigaret te roken. Ook hier kwamen mensen bij mekaar om te kletsen dus misschien heeft dat verbod ook nog eens een positieve kant. Daar waar je vroeger niet van je plek kwam in de kroeg, hooguit alleen maar om drank te halen wordt je nu gedwongen naar buiten te gaan, soms alleen, en dan is de drempel om te socialisen wat lager.

Dani en ik hebben het onwijs leuk gehad daar en met veel mensen gekletst en gedanst, maar er was er een die er bovenuit stak. Niet in positieve zin helaas maar wel het vernoemen waard. Dani en ik waren met een Mexicaan aan het kletsen die we beide kennen. Deze jongen had een Amerikaanse vriend bij zich, het was een Latino uit Miami die als steward werkt voor Northwest Airlines en hier op stop was. Ik vertelde hem dat mijn vriend ook steward is en ook op stop was. Ik vertelde hem ook dat ik portugees ben en hij zei dat ie altijd al naar Portugal heeft willen gaan. Vervolgens mengde Dani, die overigens spaans is, zich in het gesprek. De Amerikaan vroeg hem of hij ook Portugees was en Dani antwoordde met: Nee, ik been spaans. Op dat moment kijkt de Amerikaan hem verontwaardigd aan en zegt tegen zijn Mexicaanse vriend: Met hem wens ik niet te praten. En liep vervolgens weg. Dani en ik bleven daar verbouwereerd achter en de Mexicaan snelde zich achter hem aan om te vragen wat het probleem was. Blijkt dat de Amerikaan spanjaarden haat omdat ze de indianen in Midden en Zuid Amerika bijna uitgeroeid hebben en ze zo lang onderdrukt hebben. Alsof Dani daar anno 2008 in de Reguliersdwarsstraat om 3 uur ’s nachts wat aan kan doen!!!! Het was erg bizar. Dani die al behoorlijk dronken was nam het hoog op. Ik distantieerde mij hiervan want had echt geen zin in nóg een bekrompen Amerikaan…alsof ze nu niet hetzelfde doen in Irak! Maargoed, ik raakte weer aan de praat met wat andere mensen die ook buiten stonden te roken waarvan sommigen ook bij de Bingo waren geweest en mij herkenden omdat ik die prijzen had gewonnen (overigens niet de dildo-hoofdprijs hoor). Op dat moment voelde ik mij oud, het was een groepje vrienden van 19 en 20 jaar oud….en vroegen mij naar mijn leeftijd…met moeite kreeg ik 28 over mijn lippen, ik was al bang dat ze mij meneer gingen noemen en zo! Maar gelukkig viel dat mee.

Om 4 uur ging te tent dicht en wilden we naar huis. Alleen Dani had een fiets, ik zou een taxi moeten pakken en tegenwoordig is dat minimaal €7,50 instapprijs. Net wanneer we weg willen lopen komt er een marokkaan op een gestolen fiets langs die er 20 euro voor vraagt. Ik wuif hem weg en zeg dat ik al een fiets heb. Al gauw verlaagt hij zijn prijs naar €10,-  maar nogsteeds vind ik het teveel want een taxi is immers goedkoper. Op dat moment zeg ik voor de grap: Voor €7 euro neem ik hem, en hij stapt van de fiets en zegt: Hij is van jou! Ik dacht, Prima! Zo kan ik gezellig een stuk met Dani meefietsen en hoef ik geen Amsterdamse taxi chauffeur zijn zak te spekken. Nou heb ik die van een junk gespekt maargoed hij zal zijn shot wel nodig hebben gehad als je in minder dan 2 minuten met je prijs van €20,- naar €7,- gaat! heb ik ook weer wat goeds gedaan, je wilt niet dat hij ineens midden opstraat ligt te schuimbekken omdat alle methadon busjes gesloten zijn en hij niks kan krijgen!

Thuis nog even met mijn schatje gebeld en daarna laveloos op bed in slaap gevallen! Het was een heerlijke dag en ik ben nog niet helemaal uit over dat rookverbod…het is vervelend dat je niet meer in de kroeg met je biertje erbij een sigaret op kan steken, maar aan de andere kant is het buiten weer heel erg gezellig. Eerst maar eens wat koudere regenachtige dagen afwachten om te zien hoe dat dan gaat.

Nelson





A storm on its way

8 11 2007

Yes I am unmotivated and can’t really be arsed to do anything, and it has been like this for over a week. This reflects also in my motivation to go to the gym, to do things I still have to do. I just hope this will be for a short while.

At home everything is going just perfect! Been living together with my boyfriend officially since beginning of this month although we were already living together for a couple of months. I have planned too many things and that stresses me out a bit. I will have something to do every evening untill sunday the 18th of november, Let’s hope I survive it.

Now I just wanna finish the day and I might even leave a bit earlier as there is a storm on its way, apparently a severe one and I wanna get home dry….yes I am by bike nowadays….Its part of my new I-Quit-Smoking-Now-I-Am-Gonna-Live-Healthy Lifestyle!

Positive note to all this: Tomorrow is friday and the weekend starts!! Wooohoooo

Blogged with Flock

Tags: , , , , , ,





Vrijdag, Concepción, Lota, Puerto Varas, Puerto Montt en Punta Arenas

7 10 2007

(Ik haal nu pas de afgelopen dagen in aangezien mijn internet verbinding in Punta Arenas drama was)

  • Waar: Concepción & Lota
  • Weer: Fris maar zonnig, 16 graden
  • Stemming: Relaxed

Donderdagavond ben ik nog met Cynthia gaan uiteten bij Madero in Concepción, het was erg gezellig maar we waren best moe dus na het eten terug naar het hotel. De volgende dag zouden we ook een mega drukke dag hebben.

Om 9 uur had ik afgesproken met Cynthia bij het hotel en we hebben van daar uit een bus gepakt richting Lota. Lota ligt 1 uur ten zuiden van Concepción en staat bekend om haar oude steenkolen mijn. Deze mijn is in 1997 gesloten en toen is de hele economie van het dorp ingestort. Vandaag de dag is het een arm en troosteloos dorp. Na 1 uur in een rammel bus te hebben gezeten kwamen we aan in het stadje waar we hebben ontbeten. Vandaar zijn we naar de oude mijn van Lota gegaan dat Chifflon del Diablo heet. Hier kregen we instructies waarna we 150 meter zouden afdalen onder de grond met een ouderwetse lift die de mijnwerkers zelf ook gebruikten. Eenmaal onder de grond kregen we een tour door een oude mijnwerker met alle verhalen over hoe het precies ging. Ik vond het behoorlijk eng aangezien we in Chili zijn en niet in Nederland, ik weet niet hoe nauw ze het hier nemen met veiligheidsvoorschriften. Na de afdaling zouden we ook behoorlijk wat lopen onder de grond en onder de zee, want Lota ligt aan de kust en de steenkool bedden bevonden zich onder de zee. Ik had het wel ff benauwd maargoed ik ben niet zo snel een angsthaas die mij ervan weerhoudt dingen te zien en te leren kennen, en ben toch gegaan.

Chifflon del Diablo

Mina

Onder de grond vertelde Jorge onze gids over hoe het leven was in die tijd in het dorp en onder de grond. Ik ben blij dat ik niet een van die mensen was, het was een soort slavernij en kinderen werden ook gebruikt. We kregen verhalen te horen over ratten en over hoe ranzig het beneden moet zijn geweest. We hebben zelf ook wat steenkool mogen uitgraven maar ik deed wel heel voorzichtig want ik zal het al gebeuren dat ik die schop in de grond steek en die halve mijn naar beneden komt zetten.

Carbon

Gelukkig hebben we de tour van 1 uur onder de grond overleefd. We zijn hierna door het dorpje gaan wandelen, in het park geweest en op de markt. Op de markt verkopen ze allemaal zeevruchten en vis maar de geur is niet te harden. ik zou niet zo snel hier wat kopen denk ik!

(foto 1: Huizen in Lota, foto 2: Vers gevangen krab op de markt van Lota)

Lota

Market

Na Lota zijn we terug gegaan naar Concepción waar we bij de chinees hebben gegeten. We moesten toen naar het vliegveld en werden gebracht door iemand van de zender. Omdat we de tijd vergeten waren in het restaurant waren we bijna vergeten dat we moesten vliegen dus hebben we ons gehaast naar het vliegtuig. We hebben net geluk gehad want we waren pas 15 minuten voor vertrek op het vliegveld en de gate zou net dicht gaan. Gelukkig konden we nog mee. We zouden nu eerst naar Puerto Montt vliegen waar we iets meer dan 5 uur overstap tijd hadden.

Concepcion - Puerto Montt

  • Waar: Puerto Varas & Puerto Montt
  • Weer: Fris, 13 graden
  • Stemming: Gaar, vrolijk

Na een korte vlucht van iets meer dan een half uur kwamen we dus in Puerto Montt aan. We wilden heel graag naar Puerto Varas want het scheen er prachtig te zijn. We hadden nog ongeveer 3 uur daglicht dus pakten er een taxi rechtstreeks heen. Puerto Montt en Puerto Varas liggen in het Los Lagos (de Meren) gebied, een prachtig gebied met veel meren dus en vulkanen. Vulkanen hadden we al gezien bij het landen in Puerto Montt dus wilden we die heel graag van wat dichterbij kunnen zien. Het was een vriendelijke taxichauffeur die er met ons heen reed en op ons zou wachten. Aan het meer van Llanquihue hebben we prachtige fotos genomen van de vulkanen. Kijk maar en oordeel zelf.

Llanquihue

(Uizicht over het Llanguihue meer en Osorno vulkaan vanuit het vliegtuig)

Puerto Varas

(Ik in Puerto Varas aan het Llanquihue meer met het Osorno vulkaan op de achtergrond)

Puerto Varas was een erg mooi klein stadje en het deed erg zwitsers aan. Heel veel namen van winkels etc waren ook in het duits. Dit komt omdat veel duitsers na de 2e wereldoorlog hierheen zijn gevlucht. Ze hebben de huizen in dezelfde stijl gebouwd als in Duitsland en het gebied lijkt ook wel een beetje op het zuiden van Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. Het is er erg groen met mooie bergen. Na ons flitsbezoek aan Puerto Varas zijn we naar Puerto Montt gegaan. Hier zijn we op een marktje geweest Angelmo genaamd. Het was al donker en veel ging al dicht! Ik heb nog wel een leuk souvenir gevonden voor thuis kijk maar:

Indiano Picaro

Na Puerto Montt zijn we naar het vliegveld gegaan waar we een uur langer moesten wachten omdat we ons in de tijd vergist hadden en dus een uur te vroeg waren. Op een gegeven moment zagen we heel veel politie op het vliegveld aankomen en de explosieven opruimingsdienst. We maakten ons toch best wel zorgen maar onze vlucht vertrok zelfs voor tijd omdat iedereen aanwezig was. Na 2 en een half uur vliegen moesten we op Punta Arenas landen. Ik heb in mijn leven veel gevlogen maar zo een landing heb ik nog nooit meegemaakt! Ik had al gelezen dat het weer hier in Patagonie onstuimig is, heel veel wind en slecht weer. Mede daardoor was onze landing ook zo een drama. Alles bewoog, trilde, mensen die gilden, alles erop en eraan! Zodra we de grond raakten voelden we een soort van klap en de piloot die stond vol op de rem, maar zo erg dat het net voelde alsof het vliegtuig zou omklappen. We voelden keiharde rukwinden en een stewardes vertelde dat er rukwinden van wel 110 km per uur waren. Onze koffers waren bij de landing in het laadruim losgeschoten en de baggage ruimtes konden door de wind niet geopend worden en het vliegtuig moest achter een hangar schuilen om het laadruim te openen en zo geen harde wind te vangen. We hebben 1 uur op de bagage moeten wachten en we konden toen naar het hotel. Het waaide zo hard dat we ons aan autos moesten vasthouden buiten tegen de wind, de lokale bevolking is het gewend blijkbaar en moesten lachen om onze onhandigheid. Het was een ontzettend koude en natte nacht en eenmaal in het hotel ben ik lekker gaan slapen want de volgende ochtend had ik weer meetings.

Puerto Montt - Punta Arenas

(morgen update ik weer mijn Punta Arenas verhaal anders moeten jullie zoveel in een keer lezen en ik wil wel dat het leuk blijft haha)

Ciao Ciao





Maandag – Donderdag, Santiago de Chile

5 10 2007
  • Waar: Santiago
  • Weer: Warm, 25 graden
  • Stemming:Uitgeput

Hier even een korte update! Sinds ik terug ben in Santiago heb ik niet veel gepost maar dat heeft een goede reden; voor wie dacht dat ik op vakantie was, het tegenovergestelde is waar, Ik ben sinds maandag fulltime in meetings. Ik begin om 9 uur ’s ochtends en ben pas rond 8 uur ’s avonds klaar en heb erna nog zaken diners, dus snel omkleden en weer verder! Ik voel mij ook behoorlijk uitgeput moet ik zeggen. Morgen is het gelukkig alweer vrijdag en heb een druk schema maar ik mag erna (op mijn tandvlees) naar het concert van DJ Tiesto in de Santiago Arena waar ik gratis VIP kaartjes voor heb gekregen. Heb er wel onwijs veel zin in!

Chile – Een land vol tegenstellingen

pino

Chili is een land dat vol tegenstellingen zit, de kloof tussen rijk en arm is enorm. Een hele kleine groep extreem rijke en invloedrijke mensen en een mega grote groep mensen die niks hebben en nergens wat over te zeggen hebben. Economisch gaat het goed in dit land dus de middenklasse is steeds meer in opkomst.

Een van de vereisten voor zaken doen in Chili is NOOIT EN TE NIMMER over politiek praten. En al helemaal niet over het militaire regime. Het militaire regime van Pinochet in Chili die 17 jaar lang regeerde t/m 1991 en duizenden mensen vermoorde laat vandaag de dag het land nog verdeeld. Pinochet overleed begin dit jaar en nogsteeds is zijn naam taboe. De armen vierden zijn dood en de rijken huilden om het verlies.

Vandaag had ik weer een meeting met Carolina, iemand met een hoge positie bij een TV Zender die meer een soort vriendin is geworden. We hadden vandaag ergens tussendoor ff snel koffie en voor het eerst begon ze voorzichtig over politiek en over Pinochet. Ze liet steeds meer los. Ik lulde maar mee en deed alsof ik vond dat die man ook goede dingen had gedaan voor het land, iets waarvan zij heilig overtuigd was. (De meeste pinochetisten negeren zijn moorden en vinden hem de held die Chile het welvarende land heeft gemaakt wat het nu is). Vervolgens vertelde ze mij dat ze erg bevriend was met de familie Pinochet. Toen ze zag dat ik niet vreemd opkeek (ik hield mij natuurlijk in) vertelde ze dat ze de vriendin is van een van de zonen van Pinochet. Ik schrok ff maar bleef in mijn rol. Vervolgens nodigde ze mij uit om zaterdag met de familie te gaan lunchen. Ik heb hier ja op gezegd want het is goed voor de zaken zulke invloedrijke mensen te kennen en ook uit nieuwsgierigheid.

Wat gebeurde er daarna: Later vandaag stap ik in een taxi en de taxi chauffeur begint spontaan te praten over pinochet. Hij vertelde dat hij door het regime toen der tijd is ontvoerd en dat ie gemarteld is in het Estadio Nacional, het nationale voetbalstadion van Santiago waar martelingen plaatsvonden en mensen geexecuteerd werden. Hij vertelde precies hoe het in die tijd was en pakt vervolgens de middagkrant die net uit was en zegt: De klootzak is dood, maar de rest hebben ze vandaag opgepakt en zijn de gevangenis in! Dus ook de pinochet waar ik zou gaan lunchen zaterdag. Ergens was ik opgelucht, ergens vond ik het jammer omdat ik toch wel nieuwsgierig was. Zaken doen met grote bedrijven in Chili betekent jezelf in de hoogste kringen begeven want dit land is in handen van een paar families, waarvan een de familie Pinochet was.

Carolina heeft de lunch inmiddels afgebeld en is er kapot van, maar ze heeft hoop dat het snel goedkomt! Vraag me af of ze beseft dat veel arme families uit die tijd nu nogsteeds niet weten waar hun vaders, kinderen en moeders zijn. Je zou zeggen dat ik afstand van zo iemand moet nemen gebaseerd op onze denkwijze maar als ik dat zou doen dan zou ik geen zaken kunnen doen in dit land, het is namelijk óf arm en tegen Pinochet zijn, óf rijk en invloedrijk en vóór Pinochet zijn.

Dit land moet nog veel van zijn recente verleden verwerken en ik denk dat daar nog een generatie overheen moet gaan voor het zo ver is. Carolina komt uit een goede familie, bevriend met Pinochet en weet gewoon niet beter. Waar ik het meeste van schrok was toen ze de martelingen en moorden goedpraatte door te zeggen: Hij heeft erg veel goeds gedaan voor dit land,  ja er zijn mensen vermoord maar niemand wordt zomaar vermoord, ze hadden vast wat gedaan waardoor ze schuldig waren. Schuldig aan wat vraag ik mij af, aan het hebben van een andere mening? Maargoed in Duitsland zijn er ook nog gewoon mensen die denken dat Hitler goed heeft gedaan, maar ze weten gewoon niet beter. Het is nou eenmaal de geschiedenis van een land zoals elk land er een heeft, de meeste met regimes die bloed aan hun handen hebben. Ik geloof dat dat nou eenmaal de wereld is waar we in leven.

In dit verhaal kies ik geen zijde omdat ik geen chileen ben en geen kant moet kiezen, het enige wat ik kan doen is medelijden en respect hebben voor allen die getroffen zijn door het regime en met een bepaalde afstand omgaan met diegenen die de verantwoordelijken van deze geweldadigheden steunen. Ik blijf het fascinerend vinden hoe de landen in Zuid Amerika in mekaar steken en waarom ze regimes zoals die van Hugo Chavez in Venezuela kiezen. Het is voor de arme bevolking die een meerderheid vormt of kiezen voor politici die uit rijke families komen en die zoiezo al het land regeren of kiezen voor een populist die belooft alles van de rijken af te pakken en aan de armen te geven. In principe een mooi ideaal maar is Cuba met Fidel Castro nou echt zoveel beter af door alles van de rijken te hebben afgepakt en aan de armen te hebben gegeven? Zal Venezuela er veel beter van worden? Zou Chili zoveel beter af zijn zonder die 5 rijke families die het land in handen hebben en dus indirect regeren? Ik weet het niet en gelukkig hoef ik er niet over na te denken. Waar ik nu overmoet nadenken is wat ik zometeen aantrek voor mijn zakendiner. Dat lijken banale dingen maar dat is het leven nou eenmaal, sommigen leven een andere realiteit dan anderen. Waarschijnlijk zijn diegenen waar ik mee ga eten ook Pinochetisten, ze hebben nou eenmaal geld en die kiezen bijna altijd zijn zijde.

Ik ga mezelf aankleden en de taxi pakken. De taxi chauffeur zal vast beginnen over de Pinochet familie en hoe geweldig het is dat ze zijn opgepakt. Tijdens het diner krijg ik waarschijnlijk te horen hoe vervelend ze het vinden dat ze zijn opgepakt. En zo heb je altijd meerdere waarheden, als iemand echt ergens in gelooft kan het voor hem of haar de waarheid zijn. Mijn waarheid is dat ik honger heb en dat ik hoop dat het eten smaakt!

Fijne avond allemaal en tot morgen

Nelson





Zaterdag & Zondag, Punta Arenas & Torres del Payne

2 10 2007
  • Waar: Punta Arenas, Puerto Natales & Torres del Payne
  • Weer: Erg koud, 5 graden
  • Stemming: Euforisch

Zaterdag:

Na een nacht goed te hebben geslapen hadden we voor de zaterdag meetings ingeplanned bij een TV zender, ITV Patagonia. Daar hebben we de halve dag rondgehangen en meetings gehad met belanghebbenden en opnames bijgewoond. In de middag had de zender een cameraman / klusjes man geregeld die ons zou rond touren door Punta Arenas in de middag. Onze gids heette Pepe en was een super aardige kerel die veel wist van de stad en de geschiedenis.

Punta Arenas is zoals ik al zei het zuidelijkst gelegen stadje ter wereld, het ligt in een gebied Patagonie genaamd en je kan het een beetje vergelijken qua weer met het noorden van Noorwegen, IJsland of Lapland. Het is hier altijd erg koud en het waait hier extreem. Zoals ik al eerder zei waaide het heel erg toen we landden en zijn de mensen hier dat wel gewend. Wat ik een erg gek gezicht vond waren de touwen tussen de lantaarnpalen die je op elke kruising kon vinden. Dit was om niet de weg op te waaien en om je aan vast te houden aangezien de wind op zulke kruispunten een soort wervelwind veroorzaakte en je mee kon nemen. Hieronder zie je zo een touw op een kruispunt.

Touw

Pepe bracht ons als eerst langs het kerkhof van Punta Arenas, schijnbaar een van de mooiste ter wereld. Ik ken niet veel kerkhoven maar dit moet wel een van de mooiste zijn. Erg indrukwekkend. Punta Arenas is voornamelijk door Kroaten gekoloniseerd en de naam Kusanovic kom je dan ook overal tegen, het was een rijke en invloedrijke familie. Het grootste deel van de namen op dit kerkhof waren Kroaatisch, Spaans, Portugees en Duits. Ik heb een aantal fotos genomen hier en Aida, er zit er eentje voor jouw tussen!

kerkhof

(onder: Kroatische graftombe)

Hrvatsko

(onder: Portugese grafsteen)

Portugal

Na het kerkhof kwamen we langs een monument ter ere van de schapenherders. Voor dat het Panama kanaal bestond was Punta Arenas een strategische plek want alle schepen moesten om Zuid Amerika heen, hierlangs om vanuit de Stille Oceaan in de Atlantische Oceaan te komen en andersom. Na de bouw van het Panama Kanaal was dat dus niet meer nodig en stortte de economie hier in. Men ging zich toen toeleggen op schapen herden en dat bracht een groot deel van de welvaart in deze regio weer terug. (tezamen met olie die hier gewonnnen wordt en de productie van ethanol.) Vandaar het monument.

schaap

paard

We hebben toen nog meer plekken bezocht waaronder een oude engelse oorlogsschip de Lord Lonsdale. Toen naar een hoger gelegen gedeelte van de stad waar je een prachtig uitzicht had over de stad en de straat van Magallanes, het stukje water tussen Punta Arenas en Vuurland.

(onder: uizicht over Punta Arenas met Vuurland in de verte)

Punta Arenas

Chile book

Na nog een zooi plekken te hebben bezocht waren we uitgehongerd en zijn we naar een traditioneel restaurant gegaan en een echte “Parillada” gegeten. Dat is een verzameling van verschillende soorten vlees en worsten op een soort grill met aardappelen, aji (een soort sambal) en salade.

(onder: Iemand zin in worst? – een echte chileense Parillada)

Parillada

Na het heerlijke eten en de borrel erna zijn Cynthia en ik naar het hotel gegaan om ons om te kleden. We zijn toen naar een lokale bar gegaan waar een live band optrad. Het was er stampvol en rokerig. Aangezien we geen plek hadden om te zitten vroeg Cynthia of we bij twee chileense gasten aan tafel konden zitten. Ze waren ontzettend aardig en vertelden ons over hun werk in Puerto Williams, een leger basis op het allerlaattste stukje land net voor de Zuid Pool. We hadden een borrel op en op het podium werden af en toe mensen geroepen. Die moesten dan zingen of een kunstje doen voor een gratis drankje. Ik heb de helft niet meegekregen omdat ik met mijn rug naar het podium zat. Op een gegeven moment werd mijn naam omgeroepen. Ik dacht eerst dat het iemand anders was en vervolgens zei de zanger op het podium: Nelson de Holanda!! Ik zakte door de grond want ik heb altijd wel een grote mond maar durf niet mezelf voor lul te zetten voor zoveel mensen. Ik stribbelde eerst tegen maar bleek toch echt geen keus te hebben (ze vonden het allang interessant iemand uit Amsterdam daar te hebben.) Ik liep dus naar het podium en er stonden al twee gasten maar ik had totaal geen idee van wat nou de bedoeling was. Vervolgens ging de eerste naar voren en bleek dat we moesten dansen voor een fucking gratis drankje! Ik schaamde me dood en vreesde dat mijn beurt eraan zat te komen en ik er niet meer onderuit kon. De muziek startte en het was óf voor lul staan en dansen, óf nóg meer voor lul staan en zwak weg lopen. Ik koos ervoor mezelf niet te laten kennen en heb maar gedaan wat van mij verwacht werd. Ze begonnen met eens trip nummer en vervolgens een reggaeton nummer….echt drama!! En ik hoor je al denken, zijn er fotos? JA DIE ZIJN ER!!!:

dance

(Onder: voor al deze mensen stond ik dus voor lul)

crowd

Genoeg gelachen? Vervolgens gingen ze het publiek vragen om te aplaudiseren voor kandidaat 1, die kreeg een mager applausje, kandidaat 2 kreeg al wat meer en bij mij, kandidaat 3 ging het publiek uit zijn dak! Had ook niet anders verwacht hahaha. Ik dronk mijn welverdiende gratis drankje op en we zijn naar een club ernaast gegaan, Kamikaze! Het was en enorme club, en de muziek binnen ging los! Vervolgens kwamen er allemaal vrouwen naar mij toe die mij gezien hadden in de bar boven en mij wilden leren kennen! Ze vonden me allemaal op Ricky Martin lijken (Yeah Right!) en waren allemaal nogal direct hahaha, volgens mij hadden ze niet helemaal door hoe het nou echt met mij zat! Maargoed grappig om zo mee te maken natuurlijk en al met al was het een geslaagde avond!

wig

Zondag:

Na de club richting hotel gegaan en anderhalf uur later gewapend met camera, warme kleding en een kater gingen we alweer richting de bus. We zouden nu naar Puerto Natales gaan, 250 kilometer verderop om vandaaruit een excursie te doen naar Torres del Payne National Park. Volgens Floortje Dessing en Chris Zegers een van de mooiste plekjes op aarde, en ik moet zeggen dat ze helemaal gelijk hebben. Gelukkig konden we onderweg nog slapen en een beetje bijkomen van de kater. We reden met een prive gids de bergen in over de uitgestrekte pampas van chileens Patagonie. Het landschap was indrukwekkend, kilometers helemaal niks, geen bomen, niks! Het was erg indrukwekkend en hoe dichter we bij de Torres del Payne bergen kwamen hoe mooier! We kwamen langs dieren die hier in het wild leven, het was net een soort safari. Ik heb vlak naast een Ñandu gestaan, dat is een soort struisvogel, en naar Guanacos, een soort Lama’s. Ik heb Condors gezien die over ons heen vlogen. Ik heb geen woorden voor wat ik zag dus hier wat meer fotos en videos en kijk zelf maar:

(onder: Ik in de buurt van een ñandu)

nandu

(onder: Guanacos in het wild)

Guanacos

(onder: In the middle of nowhere….ver van alles!)

Nowhere

(Onder: Erg veel wind, voor de Torres del Payne)

Wind

(Onder: Lake Pehue met een waterval)

Waterval

(onder: waarvoor we kwamen en misschien wel de mooiste foto die ik tot nu toe gemaakt heb….heb zelden zoiets moois gezien! De Torres del Payne met Lake Pehue)

Payne

Grotere kaart weergeven








Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag