Ότι καλύτερο για να ξεκινήσει χαρούμενα η μέρα μας!
Μου το έστειλε μια πολύ αγαπημένη φίλη και μου έφτιαξε τη διάθεση, τη μέρα και το κυριότερο… χαμογέλασε η ψυχή μου!
Και την ευχαριστώ πολύ για όλα!
Και το κρύο σφίγγει και κυκλοφορούμε από δωμάτιο σε δωμάτιο με χοντρά ρούχα και τσακωνόμαστε ποιός θα πάει στην παγωμένη κουζίνα να φιάξει ένα τσάϊ…
Γιατί μας κακοφαίνεται εμάς τους παλιούς όμως;
Δεν τα ζήσαμε;
Ἀναστάσιος-Σπυρίδων Μαλεσιάδας
Κύριε,
Τὸ ἀνέσπερό Σου Φῶς καταύγασε στὴν ἐσκοτισμένη μου ψυχὴ καὶ χάρισέ μου βῆμα σταθερό, γιὰ νὰ διαβῶ ἄφοβος, ἔστω καὶ ἐν μέσῳ σκιᾶς θανάτου, κάθε ἀνώμαλη καὶ δύσβατη ἀτραπό.
Δῶσέ μου τὸν Λόγο Σου ὡς βακτηρία, καθότι εἶμαι τυφλὸς καὶ μὲς στὴ νύκτα πορεύομαι.
Υλικά για το φύλλο:
* 1/2 κιλό αλεύρι
* 3 κουταλιές ελαιόλαδο
* 1/2 κουταλάκι αλάτι
* 1 ποτηράκι κόκκινο κρασί
* 1 ποτήρι χλιαρό νερό
αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος
Βλέπεις κάτι πρόσωπα σφιγμένα. Σαν να ζορίζονται. Σαν να πασχίζουν συνεχώς να αποδείξουν κάτι. Ότι είναι σωστοί, καλοί, ηθικοί, ευπρεπείς, ευσεβείς.
Σαν να θέλουν να εντυπωσιάσουν τους άλλους, με την εμφάνισή τους, με τις ικανότητές τους, την εξυπνάδα τους, την ευλάβειά τους.
Σήμερα Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2026 τιμούνται οι άγιοι:
Ο Άγιος Ιερομάρτυς Κλήμης, Επίσκοπος Αγκύρας (23 Ιανουαρίου)
Καρμέλα-Αντιγόνη Σώρρου
Έτσι το έλεγε…
Ήταν η προίκα της γιαγιάς Παναγιώτας.
Τα γλυκά του κουταλιού σε παράταξη τα είχε κλειδωμένα.
Μήλο φυρίκη με αμύγδαλο, ντοματάκι, τριαντάφυλλο, μελιτζανάκι φυστίκη και πορτοκάλια που τα περνούσαμε με το βελόνι στις κλωστές.
Σαν τέλειωναν κάποια βάζα τρέχαμε στο «καλό ντουλάπι».
Ἕνας σύγχρονος ἅγιος ἀπό τό Πεταλίδι Μεσσηνίας, ὁ Ὅσιος Βησσαρίωνας ὁ Ἀγαθωνίτης, πού διακόνησε στόν νομό Φθιώτιδας γιά 36 χρόνια σέ περίοδο κατοχῆς, πείνας καί δυσκολιῶν, μᾶς διδάσκει μέ τήν συγκλονιστική του θυσία γιά τόν συνάνθρωπο.
Τόν βλέπουμε κάποτε νά ἐπισκέπτεται ἕνα σπίτι. Κρατάει μία εἰκόνα τῆς Παναγίας στό ἕνα χέρι καί ἕνα ἄδειο δοχεῖο στό ἄλλο χέρι.
Δημήτρης Τσιγάρας
Τον χειμώνα, όταν ο κόσμος μικραίνει και η μέρα μαζεύεται νωρίς γύρω από τη φωτιά, η ομορφιά μας ψιθυρίζει. Είναι εκεί, στα πιο ταπεινά πράγματα.
Στη φλόγα που τρεμοπαίζει χωρίς βιασύνη, στο ψωμί που κόβεται με το χέρι, στο κρασί που κοκκινίζει το ποτήρι και τη σκέψη.
Το σπιτάκι της Μέλιας 
Πρόσφατα σχόλια