Breekt wat braak ligt open

Weer naast werk van Nellie de Mulder… (zie mijn gedicht van een paar dagen eerder).

Op Facebook volg ik Nellie de Mulder. Maakte zij tijdens de corona-periode dagelijks werk waar ik bij schreef, nu is Nellie bezig met een serie “Engelen” – onder de overkoepelende tekst van Cees Nooteboom:

“Omdat wij wilden dat ze zouden bestaan, hebben we de engelen gemaakt-
om zo af en toe heel even te mogen geloven dat het mogelijk is om met een paar vleugelslagen boven het aardse leven uit te stijgen en door te vliegen naar het domein van de tijd zonder tijd.“

Bij haar regelmatige serie schrijf ik inmiddels ook heel regelmatig. Hieronder een voorbeeld. Zoek haar werk maar eens op.

En dan kriebelt het weer
ik zend een laagfrequente trilling
in de atmosfeer
do you read me. over.
zal ik ooit weten dat jij leest
ben ik onttoverd

de wereld wriemelt van macht
en strijd die grenzeloos
de vrijheid rooft
dan ik die heimelijk naïef
nog in vriendschap geloof
die met digitale rooksignalen
jouw antenne nu wil raken
met liefs

do you read me. please,

Ik schreef een gedachte/gedicht op een collage van Nelly van Antwerpen. Onderstaande muziek hoort daarbij. Voor deze tijd. Dit gevoel. Het luisteren waard…

Luister en lees….

Ik wens je het licht
in je ogen
en het licht te zien
in de ogen
van de ander..

(op werk van Willemien van Gurp)

Een opiniestuk van Marianne Thieme vandaag in Trouw. Iets van zodanig gewicht dat ik in een document heb gezet en hierbij deel. Hopelijk om verder te delen…

Inleiding:

“Vrede moet meer zijn dan alleen de afwezigheid van oorlog, schrijft Marianne Thieme. Als vrede gebaseerd is op machtsevenwicht en bewapening is het niet meer dan een ingehouden adem.”

Naast werk van Ton van Antwerpen …