پسری از برج حوت …

روشنایی نقره فامِ آشنایی ، نگاهم را به آن سوی پنجرۀ یاد می کشد

پرده را کنار می زنم

و تازه یادم می افتد که مدت هاست مهتاب را فراموش کرده ام

قرص ایستاده و با ایثارِ همیشگی

روشناییِ بی پایانِ هور را انعکاس می دهد …

باز هم به نیمۀ برج قمری رسیده ایم

و حقا که این نیمه ها ، چه زود می آیند و می روند !

باید قدردان این «نیمه ها» و «روز ها و لحظه ها»ی ما بینشان بود …

زندگی در حال جاریست ،

در گذشته خشک شده

و در آینده هنوز یخی آب نشده است ،

در حال ، باید شنا کرد …

به قول سهراب «زندگی تر شدنِ پی در پی ، زندگی آب تنی کردن در حوضچۀ اکنون است … رخت ها را بکنیم ، آب در یک قدمی است»

بامداد 3 مرداد 1389

امروز (29 خرداد) سالگرد شهادت دکتر علی شریعتی ست (عده ای معتقدند که ایشان به طور طبیعی فوت کردند و عده ای این عقیده رو ندارند !) . دوست داشتم امروز نظرات خودم رو در مورد بعضی عقاید ایشون اینجا بنویسم اما بنا به دلایل متعددی فعلا امکانپذیر نیست و احتمالا اینکار رو در سالگرد تولد ایشون (3 آذر) انجام میدم .
میخوام در مورد رو در رویی دکتر شریعتی با روحـانیت (منظور اون روحانــی نیست! فکر کنم با جملۀ خود ایشون منظور مشخص بشه) مطلبی رو اینجا بیان کنم .
دکتر شریعتی بارها تاكید كرد كه در اسلام بجای روحانـی ، عالم دینی وجود دارد:»من، روحانیت را با علمای اسلامی یكی نمی‌گیرم، بلكه متضاد می‌بینم. در اسلام، ما دستگاهی، طبقه‌ای یا تیپی به نام روحـانیت نداریم. این اصطلاح خیلی تازه‌است و مصداق آن هم نوظهور. در اسلام ما عالم داریم در برابر غیر عالم نه روحـانی در برابر جسمانی…آقا روحانـی است. یعنی مصرفش چیست؟ متفكر اسلامی است؟ نه. عالم اسلامی است؟ نه. سخنران اسلامی است؟ نه. نویسنده یا مترجم اسلامی است؟ نه. پس چیست؟ ایشان یكپارچه نور است، مقدس است. شخصیت دینی است. آبروی دین است»
مهندس بازرگـان درباره ریشه‌های اختلاف شریعتی و روحـانیت می‌نویسد:»روحـانیت در همه ادیان و ادوار به دو دلیل با امثال دكتر شریعتی‌ها ناسازگاری دارد. یكی اینكه تجدد و نوآوری را منافی با اصالت و استحكام دین دانسته، می‌ترسند در مبانی و معتقدات مردم كه تا حدود زیادی بر تشریفات و تحجر و سنت‌ها و افكار كهن تكیه دارد، تزلزل حاصل شود و دلیل مهمترشان این است كه اصلا نمی‌خواهند هیچ فردی كه خارج از صنف و كسوت مقدس است وارد قلمروی واسطگی بین خدا و خلق خدا شود.»
این رویه دکتر شریعتی منجر به موضعگیری روحـانیون بر علیه او شد. مرتضی انـصاری قمـی خواستار حبس و اعدام دکتر شریعتی شد. او به دولت، مردم و روحـانیون هشدار داد: «در یك قرن اخیر، اسلام و تشیع هیچگاه دشمنی خطرناكتر و گستاخ‌تر از علی شریعتـی به خود ندیده‌است.» ناصر مكـارم شـیرازی با چاپ مقاله‌ای در مجله مكـتب اسلام و با عنوان «آیا شورا مبنای حـكـومت اسـلامی است؟» نظر شریعتی را نادرست دانسته و استدلال كرده بود كه شیعـه به انتخاب خلیفه بر اساس رای شورا معتقد نیست و خلیفـه را منتخب خدا و پیامبر می‌داند. تعدادی از طـلاب قـم نزد شـهاب‌الـدین نجـفی مرعشـی و شـریعـتمداری مراجعه و اظهار داشته‌اند كه دكتر علی شریعتی در یكی از سخنرانی‌هایش در حسینیه ارشاد منكـر امـام زمـان شده و گفته‌است دعای نـدبـه سند معتبر ندارد و مرعـشی گفت من دكتر شریعتی را نمی‌شناسم ولی اگر او چنین حرفی گفته باشد كافـر است.
لازم به تذکر است که طرز فکر و برداشت آیـت‌الله حـاج میرزا خلیـل کمـره‌ای نسبت به شریعتی با بسیاری از علمـای هم عصر وی متفاوت بود. وی در کتاب خود بنام فتـاوی صحـابی کـبیر سلـمان فارسـی، کتاب «سلـمان پاک» اثر مستـشـرق فرانسـوی پروفسور لـویـی ماسینیـون، ترجمه دکتر علی شریعتی را نقد نمود. در سال ۱۳۵۱، میرزا خلیـل کمـره‌ای نسخه‌ای از کتاب فتـاوی صحـابی کـبیر سلـمان فارسـی را توسط فرزندش امیرحسین برای شریعتی ارسال داشت و ضمن تشکر از تحقیقات علمی شریعتی درباره تاریخ ادیان و اسلام، از او خواست که به ۱۹ نکته علمی در ترجمه کتاب سلمان پاک مراجعه و آنها را مورد بازنگری و تحقیق بیشتر قرار دهد.
با انتشار این فتـاوی رسمی، حسینیـه ارشاد در آبان ۱۳۵۱ تعطیل گردید. پس از تعطیلی ارشـاد، فتـاوی مذهبـی علیه ارشاد و شریعتی به شدت گسترش یافت. شریعتی نهایتا به‌دلیل دستگیری پدرش، در تیرماه ۱۳۵۲ خود را تسلیم كرد و زندانی شد. پس از دستگیری وی محـمد بهـشـتی، سیـد هـادی خـامـنـه‌ای و چند نفر از طلاب قم در منزل مرتـضی مطـهری حضور داشتند که مطـهری ضمن انتقاد از شریعتی گفت صرفنظر از افكار نادرست وی و غرور و اشتباهاتش، ضربه جبران ناپذیری بر هماهنگی روحـانیت و طبقه تحصیـلكرده زد و آنها را نسبت بهم سخت بدبین نمود و احساسات جمعی از جوانان خام را علیه روحـانیون برانگیخت. ابوالـحسن قـزوینی در پاسخ به استفتـایی نوشت:»هرچند مدتی است كسالت دارم و قادر بر مطالعه نیستم، ولی نظر به مطالعه اجمالی، كتب مذكور مطابق با مذهب تشـیع نمی‌باشد و انكار خاتـمیت و انكار ضروری دین اسلام است.» عـلامه سید محمدحسین طـباطـبایی در پاسخ به استفتـایی نوشت:»اینجانب نوشته‌های دكتر شریعتی را هرگز تصدیق نكرده، نوع مطالب ایشان اشتباه و طبق مدارك دینـی‌اسـلامی غیرقابل قبول است.» سید كـاظم مرعشـی هم در پاسخ به استفتـایی دیگر خرید و فروش كتب شریعتی را حـرام دانست. همچنین سیـد علی اصفـهانی اعلام كرد:»نوشتجات نامبرده مشتمل بر اباطیل گوناگون است»
صدور فتـواها علیه شریعتـی تا پس از مرگ وی ادامه داشت و در این زمان آیات عـظام خـویی، مرعشـی نجفـی، شـاهـرودی،عـبدالله شـیـرازی، مـالك حـسینی، عـلی نمـازی و… فتـاوی مشابهی علیه شریعتی صادر كردند. در این زمان تلاشهایی هم شد كه فتوایی له یا علیه شریعتی از آیـت الله خمینـی صادر شود ولی وی در این‌باره همواره سكوت كرد. محمـد یـزدی در خاطرات خود از جلسه مدرسـین قـم پیش از انقـلاب برای تصمیم‌گیری درباره شریعتی می‌نویسد: «جلسه مزبور در منزل نـوری هـمدانی تشكیل شده بود و بحث به مرز كـفر و ایمـان رسیده بود. پس از شور و مشورت، آقایان به این نتیجه رسیدند كه اعلام كـفر در مورد شریعتی بازتاب خوبی ندارد و در كل به مصـلحت اسـلام و مسـلمین نیست…آقای مـصـبـاح یــزدی در آن ماجرا قائل به دیدگاه خاصی بودند و بقیه اعضای جامعه در برابر ایشان قرار داشتند.» به این ترتیب بخشی از روحـانیون نزدیك به آیـت الله خـمینـی نیز كه بعدها وارد حـكومـت جـمـهوری اسـلامی شدند، تنها به دلیل مصلحت از اعلام كفر شریعتی خودداری كرده بودند. مـرتضـی مطهـری در نامه‌ای در آستانه انقـلاب اسـلامی به آیـت الله خـمینـی می‌نویسد:
«كوچك‌ترین گناه این مرد بدنام كردن روحـانیت است. او همكاری روحـانیت با دستگاه‌های ظلـم و جـور علیه تـوده مردم را به صورت یك اصل كلی اجتماعی درآورد و مدعی شد كه مـلك و مـالك و ملا و به تعبیر دیگر تیغ و طلا و تسبیح همیشه در كنار هم بوده و یك مقصد داشته‌اند.»
منابع :
shariati.nimeharf.com
http://drshariati.org/main.asp
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%A
* بخاطر استفاده از فـــیلتــــرشــکــــن خاص نمیتونم لینک و عکس بذارم . البته فعلا !
——————————————-
پ.ن 1 ) دکتر علی شریعتی : «اكنون جنـگ داخـلي با دشـمن داخـلي ست و همواره در اين نـهضت ، جنـگ در صحنه خـارجي و مبـارزه با دشـمن خـارجی غالبا به پيروزي منجر ميشه و در صحنه داخـلي و با دشمنـان داخـلي شکست می خوره …»
پ.ن 2 ) عنوان این پست رو از اسم یکی از کتاب های دکتر شریعتی انتخاب کردم. فکر می کنم تنها همین عنوان هم خیلی حرف برای گفتن داره و بی ارتباط با شرایط ماه های اخیر نیست …
پ.ن 3 ) عکسی از دکتر شریعتی به همراه همسرش ، پـوران شـریعت رضـوی
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/5/5f/Shariati-pooranshariatrazavi.jpg
پ.ن 4 ) یادِ معـلم شـهید ، دکتر عـلی شریعتـی گرامی …

در حیاط خیالم حوضی دایره ای ساخته ام
تا هر گاه خواستم گوشه ای از آن بنشینم ،
هِــــــی پیدایش نکنم …
حوضم را سفید می کنم تا وقتی از آب پر شد ،
آن رنگی را بگیرد که آسمان به من هدیه می دهد …

* ادامه دارد …

* سه شنبه 11 خرداد از طرف انجمن عمران مسابقه پـل کاغـذی رو در دانشگاه برگزار کردیم . (البته من در انجمن هیچگونه سمت رسمی ای ندارم و همه چیز دوستانه ست!) شرکت در مسابقه هم برای دانشجویان تمامی رشته ها  آزاد بود و حتی از رشته های آی تی و کامپیوتر هم شرکت کرده بودن ! مسابقه خیلی عالی برگزار شد . طریقۀ ساخت پل ها هم به این صورت بود که 4 برگ کاغذ (کاغذی بین کاغذ و مقوا) 15*20 سانتیمتر و 2عدد چسب و سایر وسایل مورد نیاز (کاتر ، قیچی ، خط کش و …) به طور یکسان به تمامی گروه ها داده شد و آنها باید در مدت 45 دقیقه پل رو میساختن . بعد از گذشت حدود 15 دقیقه از پایان زمان ساخت پل ها ، بارگذاری روی پل ها شروع شد و بهترین پل تونست وزنی معادل 7.7 کیلوگرم رو تحمل کنه !
در اینجا و اینجا میتونید 2 عکس از پل های ساخته شده و مرحله بارگذاری اونها رو ببینید .

جدا از قضیۀ فعالیت های علمی و اینا ، این روز هم به خاطرات شیرین این 4 سال اضافه شد . دوباره با هم بودیم . همۀ بچه های انجمنیِ 85 … این 4 سال که پر بود از خاطرات تلخ و شیرینی که همین کنار هم قرار گرفتنشون باعث میشه این خاطرات ماندگارتر بشن …

حالا که دارم از اینجا میرم ، دلم واسه دانشگاه مزخرفم تنگ میشه ! واسه انجمن 9 متریمون ! واسه پانتومیم بازی کردنامون ! واسه بین الحرمینش ! واسه خوابگاهش (نمازخونه)! واسه کتابخونه ش که هرکی میخواست حرف بزنه ، می رفت اونجا! … دلم برای خودم هم تنگ میشه …

——————————-

** اما در مورد حجاب و عفاف 3 مورد هست که میخوام بگم : (شاید جوابی به یک دوست)

1) به نظر من حجاب و عفاف 2 کلمه کاملا متفاوتند ! چه بسیارند با حجابانی که پاک و عفیف نیستند و چه بسیارند بی حجابانی که می توان پاکدامنی را به معنای واقعی در آنان خلاصه کرد …

2) عفاف به هیچ وجه مختص زن نیست . به همان میزان که در مورد زنان مورد بررسی قرار میگیره ، در مورد مردان نیز باید اینطور باشه … اگر میخواهی چیزی رو بسنجی ، خودت رو هم با همون ترازو ، وزن کن !

3) پیشنهاد می کنم این پست رو بخونید . خوشحال میشم نظرتون رو در موردش بدونم .

———————–

پ.ن : احتمالا تا اواسط تیر کمتر می تونم بهتون سر بزنم اما بعدش جبران می کنم ! پیشاپیش پوزش می طلبم  ; )