In Kerala, the Kerala Administrative Service (KAS) examination is also conducted in the middle of the year, and its entire selection process is completed within one year.
Yet, January 1st is followed as the age cut-off date, because it ensures fair treatment and prevents discrimination among candidates of the same age.
If a state-level examination like KAS can clearly recognise and prevent such discrimination, why is UPSC unable to acknowledge the same issue?
Why does UPSC continue to offer illogical justifications to retain August 1st as the cut-off date, even when the discrimination is evident?
When a large number of candidates have repeatedly pointed out this unfairness, why is the authority unwilling to accept that the decision itself is flawed?
This is not a demand for confrontation or conflict.
We are not asking for special privileges or exceptions.
We are only asking for fair and equal treatment

The UPSC Chairman has confirmed that the age-counting cut-off date will continue to be August 1st and cannot be shifted to January 1st, citing the reason that the UPSC examination cycle is completed within one year.
However, this justification is deeply illogical and inconsistent when compared with several other national-level examinations.
Many national examinations,whose entire selection process also takes one full year or even more,follow January 1st as the age cut-off date. In these exams, the Preliminary Examination is conducted in May, June, or July, and the final results are declared only after a year.
Yet, January 1st is still maintained as the cut-off, because it ensures equal opportunity and avoids discrimination among candidates of the same age.
The fundamental principle behind January 1st is simple and fair:
👉 Candidates of the same age should not be treated differently.
No candidate should be denied the opportunity to appear for an examination merely because of an arbitrary cut-off date.
In contrast, UPSC’s August 1st cut-off creates an unjust situation where:
Two candidates of the same age, born in the same year,
Are treated unequally, with one allowed to write the exam and the other permanently barred.
This directly violates the principle of fairness and equal opportunity.
Further, the argument that some candidates would lose one attempt if the cut-off is shifted to January 1st because their degree is completed in May or June is completely illogical.
If a candidate completes their qualifying degree in May or June,
👉 how can they possibly appear for the Preliminary Examination conducted in May or early June of the same year?
That is precisely why:
The UPSC Preliminary Examination is conducted in may or June,
The application process begins much earlier,
And eligibility is determined for the next examination cycle, not retroactively.
If UPSC itself acknowledges this timing reality, then the argument against January 1st collapses completely.

Therefore:
Degree completion timelines cannot be used as a justification to deny a fair age cut-off.
The continuation of August 1st as the cut-off date is arbitrary, outdated, and discriminatory.
UPSC stands alone in following this unfair practice, despite clear and workable alternatives adopted by other national examinations

The UPSC Chairman has confirmed that the age-counting cutoff date will remain August 1st and cannot be shifted to January 1st.
If the justification for fixing August 1st as the age cutoff is that the UPSC examination cycle is completed within one year, then why do several other national-level examinations, despite also being completed within one year,follow January 1st as their age cutoff date?
In those examinations, the Preliminary Exam is conducted in May, June, or July, and the final results are declared after one year. Even then, January 1st remains the age cutoff, because there should not be a situation where some candidates of the same age are allowed to write the exam while others of the same age are denied that opportunity.
Then why does UPSC alone continue to follow August 1st as the age cutoff date? This is clearly not fair

ചരക്കുകൾ വെറും ഉപയോഗവസ്തുക്കൾ മാത്രമല്ലന്നും മൂല്യത്തിൻ്റെ നിക്ഷേപങ്ങൾ’ കൂടിയാണെന്നും, മൂല്യം എന്നത് ഭൗതികതയുടെ നേർ വിപരീതമാണ് എന്നുമാണ് മാർക്‌സ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. ഈ സാമൂഹിക യാഥാർത്ഥ്യത്തെ മറച്ചുവെച്ചുകൊണ്ട്, ലാഭത്തിനുവേണ്ടി മാത്രം ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുകയും, പണരൂപത്തെയും സാമ്പത്തിക വിപണികളെയും കേവലം സാങ്കേതികവും ഭൗതികവുമായ ഒന്നായി മാത്രം കാണുകയും ചെയ്യുന്ന സമീപനമാണ് ഇന്ത്യൻ നയങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നത്. മൂല്യരൂപത്തിൻ്റെ ഉത്ഭവത്തെ പഠിക്കാതെ ധനവിനിമയ നയങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, വിപണിയിലെ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾക്ക് പിന്നിലെ സാമൂഹിക നീതിയുടെ പ്രശ്‌നങ്ങൾ അദൃശ്യമാകുന്നു. ചരക്കുകൾ തമ്മിലുള്ള സാമൂഹിക ബന്ധത്തിൽ മാത്രമേ മൂല്യം പ്രകടമാകാൻ കഴിയൂ എന്ന മാർക്‌സിൻ്റെ കണ്ടെത്തൽ, നമ്മുടെ നയങ്ങൾ കൈമാറ്റ ബന്ധങ്ങൾക്ക് നൽകുന്ന അമിത പ്രാധാന്യത്തിന് ഒരു വിമർശനമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

മഹാനഗരത്തിന്റെ ചുമരുകൾക്കരികിൽ അവൾ ഏകയായി നിന്നു. അവിടെ, തീവ്രദേശീയത  എന്ന പ്രബലമായ വികാരം, വരണ്ട ചായം പോലെ, സൂര്യരശ്മിയിൽ ഉറച്ചുപോയിരുന്നു. അവളുടെ ഉൾക്കാഴ്ചയ്ക്ക് വെളിച്ചമേകാൻ ഒരു സൂര്യനും ഉദിച്ചില്ല,കാരണം, അവൾ ദർശിച്ചത്, ഉന്നതമായ വാഗ്ദാനങ്ങളുടെ കട്ടിയേറിയ മറയ്ക്കുള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച കനത്ത ഇരുളിന്റെ നിഴലുകളായിരുന്നു.

ആകാശത്തിൽ, ദേശീയമായ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിന്റെ പൊള്ളയായ വീമ്പുകൾ ഘോരമായ മുദ്രാവാക്യങ്ങളായി അലറിപ്പരന്നു. ഈ ആകർഷകമായ പുറംമോടിയുടെ തിളക്കത്തിനടിയിൽ, യുക്തിയുടെ നേരിയ സ്വരം പോലും ക്രൂരമായി ഞെരിച്ചമർത്തപ്പെടുന്നതിൻ്റെ ദയനീയമായ സത്യം അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവർ വാഴ്ത്തിപ്പാടിയ അച്ചടക്കം, വേഗത, രാഷ്ട്രത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള നിലനിൽപ്പ് എന്നീ തീവ്ര വിശ്വാസങ്ങൾ കേൾവിക്കാർക്ക് ആവേശം പകർന്നു.

പക്ഷേ, അവളുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഉള്ളറകളിൽ, സത്യത്തിന്റെ നേർത്ത മന്ത്രം മുഴങ്ങി, “ഇതൊരു വിമോചനമല്ല, മറിച്ച് അന്ധമായ അനുസരണമാണ്, അടിമത്തത്തിന്റെ ഇരുമ്പുചങ്ങലയാണ്.”

രാഷ്ട്രം ഏകാധിപത്യത്തിന്റെ കൂർത്ത മുനയിലേക്ക് ചുരുങ്ങിപ്പോയപ്പോൾ, വ്യക്തിഗതമായ താത്പര്യങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി ചവിട്ടിയരക്കപ്പെട്ടു. പൗരന്റെ ഏറ്റവും മൗലികമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ പോലും , ഭക്ഷണം, വിശ്വാസം, വസ്ത്രധാരണം, കലാരംഗത്തെ ആവിഷ്കാരങ്ങൾ , അധികാരികളുടെ തീട്ടൂരങ്ങൾക്ക് കീഴടങ്ങി, കേവലം അനുസരണത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടിൽ മെതിക്കപ്പെട്ടു.

സത്യം തേടി ചോദ്യങ്ങൾ ഉന്നയിച്ച അവളുടെ സഹോദരൻ, അന്യായമായി നിശ്ശബ്ദനാക്കപ്പെട്ടു. അതോടെ, അനീതിയുടെ കവാടങ്ങൾ മലർക്കെ തുറക്കപ്പെട്ടു, അനീതി ഒരു യാദൃച്ഛികമായ പിഴവായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഭരണകൂടത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനരീതിയായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു.

അവൾ കണ്ടു, അധികാരം ഒരൊറ്റ വ്യക്തിയിൽ അത്യധികം കേന്ദ്രീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ജനാധിപത്യത്തിന്റെ പവിത്രമായ തൂണുകൾ ഒന്നൊന്നായി നിലംപതിക്കുന്നത്. പൗരന്മാർക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം ഒരു ഭാരമായി മാറി, വിമർശനം മരണശിക്ഷയ്ക്ക് അർഹമായ കുറ്റമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.

ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ തിരക്കിൽ അവൾ ഒറ്റപ്പെട്ടു നിന്നു. അധികാരികളുടെ പതാകയേന്തി അവൾ ആ ഘോഷയാത്രയിൽ പങ്കുചേർന്നില്ല. പകരം, മനുഷ്യൻ്റെ അന്തസ്സ് എന്ന പരമമായ മൂല്യത്തെ അവൾ മുറുകെപ്പിടിച്ചു. വൈരുദ്ധ്യത്തിന്റെ കനൽ മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ കാത്തിരുന്നു.

അവസാനം, നിശ്ശബ്ദതയുടെ കനംതൂങ്ങിയ അന്തരീക്ഷത്തിൽ അവൾ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു:

“ഈ പുറംമോടി നമുക്ക് തരുന്ന വെളിച്ചം, പ്രകാശത്തിന്റെ ഉറവിടമായ സൂര്യനല്ല! ഇത് യുക്തിയെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന, ഭയത്താൽ നിർമ്മിച്ച ഒരു ഇരുണ്ട നിഴൽ മാത്രമാണ്. “

http://youtube.com/post/UgkxC1SCUOcJ74i3l_hey9dDDn87FRPl4fe0?si=G9DzfgFHMB1BEuR8

Your support means the world, please like, share, and subscribe to my channel, and be a part of this journey!

http://youtube.com/post/Ugkx_JdWOrMSb4jbnfb7glrqULZxnngC7-Jo?si=Gc1KA-1fhcGUs5QO

 I’ve just launched my YouTube channel, “ScienXN”, where I’ll be sharing amazing biology insights. Subscribe and join me on this journey http://youtube.com/post/UgkxAS5D4KnQGTbUK5j-GYIHipohSwXqRks-?si=nb-MhVl0xnR0wznA

Emotional perspectives differ across generations. Among the current generation, conservatives believe that psychologists will continue to be essential in the future, while the older generation once turned to places of worship such as temples, mosques, and churches,for peace of mind . Yet, the future may bring a new shift,where technology itself becomes capable of addressing and healing most mental health issues

Nowadays, people don’t understand the limitations of AI and the vast possibilities of CRISPR , because while AI can only process information, CRISPR has the potential to create information in the future, not through machines, but through human biology itself. That’s why I believe more in the transformative power of CRISPR than in artificial intelligence
In the future, CRISPR could even remove the biological limitations that prevent humans from surviving in space

Most cosmetics are harmful to health, but few speak against them as the beauty industry is too powerful. Unlike healthy food and exercise, we rarely hear speeches or see articles warning about their dangers.

August 1 cut-off date for UPSC age limit is unfair: aspirants to CJI – The Hindu https://share.google/tv39qpBPzaHh76JFb

Faith is personal.
Freedom is universal.
Your belief may guide your life, but it cannot govern mine

 Believe in microbes tiny, invisible, and ancient. They may one day replace plants as our main food source, sustaining life not just on Earth, but across the cosmos. . Plants cannot match this resilience.  It’s a waste of time growing plants in space ,microbes can feed us faster, with fewer resources, both on Earth and beyond.   The future belongs to the unseen. While we once trusted in the big and visible, it is the microscopic that will feed us, heal us, and carry us beyond Earth. One day, we too may live as the invisible..

നിങ്ങളോട് ഏറ്റവും സ്നേഹത്തോടെയും വിനയത്തോടെയും സംസാരിക്കുന്നവരുടെ മഹത്വം ഒരിക്കലും കുറച്ചുകാണരുത്. കാരണം, ഒട്ടും അഹങ്കാരമില്ലാതെ നിങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിവരാൻ കഴിയുന്നത് വലിയ ഹൃദയമുള്ളവർക്ക് മാത്രമാണ്
ആ വിനയം അവരുടെ ആത്മാഭിമാനത്തെ ഒട്ടും കുറയ്ക്കുന്നില്ല. വാസ്തവത്തിൽ, മറ്റുള്ളവരോടുള്ള ഈ എളിമയാണ് അവരുടെ സ്വയം ബഹുമാനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അളവ്.

ഒന്നു നിൽക്കൂ. ഞാനും വരുന്നു.” ആഗതൻ്റെ ശബ്ദം അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നു. മുറിയിലെ നിശ്ശബ്ദതയെ ഭേദിച്ച് അത് മുഴങ്ങി കേട്ടു.

ഞാൻ പുരികം ചുളിച്ചു. “എവിടേക്ക്?”

“താങ്കളുടെ രാത്രി സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക്.” അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം വിചിത്രമായ തിളക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു.

എൻ്റെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു. “എന്തിന്?”

“താങ്കളുമൊത്തുള്ള രാഷ്ട്രീയ അവലോകനത്തിന്.” അയാൾ ഒരു കസേര വലിച്ചിട്ടിരുന്നു.

“എൻ്റെ സ്വപ്നം രാഷ്ട്രീയ അവലോകനത്തിനുള്ള ഇടമല്ല,” ഞാൻ അൽപ്പം ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“സ്വപ്നത്തിൽ എനിക്കൽപ്പം ഉറങ്ങണം.”
അയാൾ പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു.

“സ്വപ്നത്തിലും ഉറക്കമോ? താങ്കൾ എന്തിനാണ് സ്വപ്നത്തിൽ സമയം പാഴാക്കുന്നത്?”

എൻ്റെ ക്ഷമ നശിച്ചു. “അഗാധമായ ഉറക്കമാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്… ഉറങ്ങി എഴുന്നേൽക്കും വരെ ഞാൻ ഒരു ലോകവുമായും ബന്ധിതനാവരുത്.”

“പക്ഷെ താങ്കൾക്ക് അത് അസാധ്യമാണ്.” അയാളുടെ സ്വരം ഗൗരവമുള്ളതായിരുന്നു. “താങ്കളുടെ അഗാധ മനസ്സുകളിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങിയ ചിന്തകൾ രാത്രിസ്വപ്നങ്ങളിലെ ഉറക്കത്തിന് തടസ്സമാണ്… യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ താങ്കൾ തീർത്തും ഒരു ഭാഗ്യവാനാണ്.”

“അതെങ്ങനെ ഒരു ഭാഗ്യമാവും?” എൻ്റെ സ്വരത്തിൽ നിസ്സഹായത കലർന്നിരുന്നു.

“എൻ്റെ ഉറക്കം അതിൻ്റെ ധാർമ്മികത പുലർത്തേണ്ടതില്ലേ?”

അയാൾ മുന്നോട്ട് ചാഞ്ഞു. “നോക്കൂ, താങ്കളുടെ തലച്ചോറ് ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കളമാണ്. പകൽ നിങ്ങൾ ബോധത്തോടെ ചിന്തിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ, രാത്രി നിങ്ങളുടെ ഉപബോധ മനസ്സിൽ പുതിയ രൂപങ്ങളും ഭാവങ്ങളും കൈവരിക്കുന്നു. സ്വപ്നങ്ങൾ വെറും തോന്നലുകളല്ല, അവ നിങ്ങളുടെ ചിന്തകളുടെ പ്രതിഫലനങ്ങളാണ്. താങ്കൾ ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരനാണ്… ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും അഗാധമായ പ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് രാവും പകലും ചിന്തിക്കുന്ന ഒരാൾ. എങ്ങനെ താങ്കളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ ശാന്തമാകും?”

“അതൊരു ശാപമാണ്,” ഞാൻ പിറുപിറുത്തു. “ഒരു നിമിഷം പോലും എനിക്ക് സ്വസ്ഥമായി ഉറങ്ങാൻ സാധിക്കുന്നില്ല.”

“അതൊരു സാധ്യതയാണ്,” അയാൾ തിരുത്തി. “മറ്റുള്ളവർ ഉറങ്ങുമ്പോൾ താങ്കളുടെ മനസ്സ് ഉണർന്നിരിക്കുന്നു. ഈ രാജ്യത്തിൻ്റെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച്, ഇപ്പോൾ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ നീക്കങ്ങളെക്കുറിച്ച്, വരാനിരിക്കുന്ന വെല്ലുവിളികളെക്കുറിച്ച് താങ്കൾക്ക് സ്വപ്നത്തിൽ പോലും ചിന്തിക്കാൻ സാധിക്കുന്നു. ഇത് ഒരു സാധാരണക്കാരന് ലഭിക്കാത്ത അവസരമാണ്.”

അയാൾ തുടർന്നു: “ഓർക്കുക, ചരിത്രം ഉറങ്ങുന്നവരുടെതല്ല, ഉണർന്നിരിക്കുന്നവരുടെതാണ്. താങ്കളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ ഒരു ഭാരമല്ല, ഒരു വെളിച്ചമാണ്. വർത്തമാനകാലത്തിൻ്റെ രാഷ്ട്രീയ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെയും, അതിൻ്റെ വേരുകൾ ആഴ്ന്നുചെന്നിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തെയും കുറിച്ച് സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിശകലനം ചെയ്യാൻ സാധിക്കുന്നത് ഒരു അപൂർവ്വ സിദ്ധിയാണ്.”

“പക്ഷെ,” ഞാൻ എതിർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

“ഒന്ന് ശ്രദ്ധിക്കൂ, അയാൾ വീണ്ടും ഇടപെട്ടു. “കഴിഞ്ഞ രാത്രി താങ്കൾ കണ്ട സ്വപ്നം ഓർക്കുന്നുണ്ടോ? താങ്കൾ ഒരു പുഴയുടെ തീരത്ത് നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ആ പുഴ നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഒഴുകി വരുന്നതാണ്. അതിൻ്റെ ഓരോ തുള്ളിയിലും ഈ മണ്ണിൻ്റെ ചരിത്രമുണ്ട്. താങ്കൾ ആ പുഴയുടെ രാഷ്ട്രീയപരമായ ഒഴുക്കിനെക്കുറിച്ചാണ് ചിന്തിച്ചത്, അല്ലേ? എവിടെയാണ് കെട്ടിക്കിടക്കുന്നത്, എവിടെയാണ് വേഗത്തിൽ ഒഴുകുന്നത്, എവിടെയാണ് ദിശ മാറുന്നത്… അതെല്ലാം ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ രാഷ്ട്രീയത്തിൻ്റെ പ്രതിഫലനങ്ങളായിരുന്നു.”

എനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി. എൻ്റെ സ്വപ്നം അയാൾ എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു?

അയാൾ എൻ്റെ ചിന്തകൾ വായിച്ചെന്ന പോലെ പുഞ്ചിരിച്ചു. “ഞാൻ താങ്കളുടെ ചിന്തകളുടെ ഒരു ഭാഗമാണ്. താങ്കളുടെ ഉപബോധ മനസ്സിലെ രാഷ്ട്രീയ വിശകലനത്തിൻ്റെ ഒരു തരി. താങ്കൾക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിയില്ല, കാരണം ഈ രാജ്യം ഒരു നിർണ്ണായക ഘട്ടത്തിലൂടെ കടന്നുപോവുകയാണ്. പുതിയ നിയമങ്ങൾ വരുന്നു, പഴയ കൂട്ടുകെട്ടുകൾ തകരുന്നു, ജനങ്ങളുടെ പ്രതീക്ഷകളും ഭയങ്ങളും ഓരോ നിമിഷവും മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരന് എങ്ങനെ സ്വസ്ഥമായി ഉറങ്ങാൻ കഴിയും?”

“അപ്പോൾ എൻ്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ പോലും എനിക്ക് രാഷ്ട്രീയത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കേണ്ടി വരുമോ?” ഞാൻ നിസ്സഹായതയോടെ ചോദിച്ചു.

“അതെ,” അയാൾ ദൃഢമായി പറഞ്ഞു. “കാരണം താങ്കൾ ഈ കാലഘട്ടത്തിൻ്റെ ഭാഗമാണ്. ഈ രാഷ്ട്രീയ കൊടുങ്കാറ്റിൻ്റെ നടുവിലാണ് താങ്കൾ നിൽക്കുന്നത്. താങ്കളുടെ ഉറക്കം പോലും ഈ രാജ്യത്തിൻ്റെ ഭാവിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”

ഈ വാക്കുകൾ എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ഭാരം പോലെ പതിഞ്ഞു. ഒരുപക്ഷേ അയാൾ പറഞ്ഞത് ശരിയായിരിക്കാം. ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരന്, പ്രത്യേകിച്ച് ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ, ഉറക്കം പോലും ഒരു ആഢംബരമായിരിക്കാം. എൻ്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ വെറും സ്വപ്നങ്ങളല്ല, ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് കാണാൻ സാധിക്കാത്ത ചില രാഷ്ട്രീയ സത്യങ്ങളുടെ മിന്നലാട്ടങ്ങളായിരിക്കാം.

അയാൾ എഴുന്നേറ്റു. “ഞാൻ പോകുകയാണ്. നാളെ രാത്രി വീണ്ടും വരാം. നമുക്ക് ഈ സ്വപ്നത്തിലെ രാഷ്ട്രീയ ചതുരംഗം കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ ചർച്ച ചെയ്യാം.”

അയാൾ മുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോയി. ഞാൻ കസേരയിൽ തളർന്നിരുന്നു. എൻ്റെ ഉറക്കം എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെട്ടുവോ? അതോ, എൻ്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയ ബോധത്തിൻ്റെ ഉറവിടമായി മാറാൻ പോകുകയാണോ? സമയം ഉത്തരം നൽകും… ഒരുപക്ഷേ, സ്വപ്നങ്ങളിൽ പോലും.

ഭൂമിയുടെ നെഞ്ചിൽ മുളച്ചൊരു സ്വപ്നം,
ചെറു ചിരിയുടെ താളത്തിൽ പാടുന്നു.
മണ്ണിന്റെ മധുരം കുടിച്ചു വളർന്ന,
വിത്തിന്റെ കഥകൾ പറയുന്നു.
അടർന്ന മണ്ണിന്റെ വിടവുകളിൽ നിന്ന്,
ജീവന്റെ തീപ്പൊരി പൊട്ടിമുളച്ചു.
വേദനകളും വരളുകൾ മറികടന്ന്,
ലോകം മുഴുവൻ തേടുന്നു.
കാറ്റിന്റെ താളത്തിൽ തലയാട്ടി,
ജീവന്റെ ഗാനം ആകാശത്തേക്ക് പാടുന്നു.
ഓരോ തളിരിലും ഒരു കഥ,
വളർച്ചയുടെ മൗനവിപ്ലവം.
ഓർമ്മകളുടെ പൂമ്പാറ്റയായി പറക്കാതെ,
ജീവിതം നിറയ്ക്കുന്ന ചിരിയുടെ മഴ.
ഭൂമിയോടൊപ്പം വളരുന്ന ഓരോ മനസ്സിലും,
ഈ ചിരി മുളയ്ക്കട്ടെ.

ജീവിതമെന്ന അനന്തമായ വ്യാപ്തിയിലെ യാത്രാപഥത്തിൽ, നാം അനുഭവിക്കുന്നത് അസ്തിത്വത്തിന്റെ അഗാധമായ ദർശനമാണ്. സ്വപ്നങ്ങൾ, പോരാട്ടങ്ങൾ, ലക്ഷ്യങ്ങൾ എന്നീ അനന്തമായ വ്യാപ്തിയിലുള്ള അനുഭവങ്ങളാണ് ജീവിതം. ഓരോ വെല്ലുവിളിയും നമ്മുടെ അന്തർലീനമായ ശക്തിയെ ഉണർത്തുന്ന ഒരു അവസരമായി മാറുന്നു. അറിവ് നേടുകയും വ്യക്തിത്വത്തെ പരിപൂർണ്ണമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ജീവിതത്തിന്റെ അവിഭാജ്യമായ അംശമാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞാൽ മാത്രമേ നാം സമഗ്രമായ മനുഷ്യരായി മാറുകയുള്ളൂ.
പഠനം എന്നത് ജീവിതത്തിന്റെ അനന്തമായ വ്യാപ്തിയിലൂടെ നാം നടത്തുന്ന ഒരു സ്നേഹപൂർണമായ യാത്രയാണ്. ഈ യാത്രയിൽ നാം ജ്ഞാനത്തിന്റെ അഗാധതയിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുകയും അനുകമ്പയുടെ ഉന്നതിയിലേക്ക് ഉയരുകയും ചെയ്യുന്നു. അതോടൊപ്പം, നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ളവരെ പ്രചോദിപ്പിക്കാനും പ്രാപ്തരാകുന്നു

Teaching science through a moral lens can contribute to global unity and human growth.

മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും ചലിക്കാത്ത എഴുത്തുകൾ മനസ്സിനെയും പിടിച്ചു നിർത്തുന്നു. ഇരുമ്പഴികൾക്കുള്ളിലെന്നപോലെ ‘

More than 100 lives lost and heavy rains continuing to batter Wayanad, Kerala, the scale of this landslide disaster is staggering. Amidst the tragedy, the brave efforts to rescue those who affected, highlight the strength and unity of our community. Our hearts are with those who suffering , and we must unite in the face of this calamity…

(Reviving the Past: Retold Histories Unveiled)

“ന്റെ തബ്രാ“ എന്നു വിളിച്ചു കൊണ്ട്
  ഒരു ഇടങ്ങഴി നെല്ലും ഒരു കോഴിയേയും സ്വീകരിച്ച്   അവർ അവരുടെ വാർഷികാചാരം പൂർത്തീകരിച്ചു…   പൂർവികർ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ ഇനി ഈ വർഷം   തങ്ങൾക്ക്  ഏൽക്കില്ലല്ലോ  എന്നാശ്വാസത്തിൽ ആ തമ്പ്രാ എന്ന ബഹുമാനസ്വരം അഭിമാനത്തോടെ സ്വീകരിച്ച്  ജൻമിയുടെ മക്കൾ ആശ്വാസത്തോടെ   നെല്ലും കോഴിയും  നൽകി ചെണ്ടമേളവുമായി വെള്ളൻ്റെ വീടിൻ്റെ പടിയിറങ്ങി ഉത്സവാരംഭങ്ങൾക്കായി ഒരുങ്ങി… വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപൊരു ദിവസം നടന്ന ഒരു സംഭവത്തിന്റെ തുടർച്ചയായിരുന്നുവത്..  ഒരിക്കൽ അവരുടെ പൂർവ്വികർ കുടുംബ തർക്കത്തിനിടെ  തോക്കെടുത്ത് വെടിയുതിർത്തു.. എന്നാൽ വെടിയേറ്റത്  തർക്കം നടക്കുന്ന പറമ്പിന് തൊട്ട് താഴെയുള്ള  വയലിൽ പണിയെടുത്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വെളളനെന്ന പേരുള്ള യുവാവിൻ്റെ തലയ്ക്കായിരുന്നു . തത്ക്ഷണം വെള്ളൻ ആ വയലിൽ  കൊല്ലപ്പെട്ടു… കേസ്  ഇല്ല . ജൻമിക്ക് എതിരെ ആര് എവിടെ എപ്പോൾ പരാതി കൊടുക്കേണമെന്നോ അങ്ങനെ ഒരു പരാതി നൽകാനുള്ള സംവിധാനം ഉണ്ടോ എന്നു പോലും അറിയാതെപോയ വെള്ളന്റെ ഭാര്യ ശാന്തയ്ക്കും മക്കൾക്കും അവരുടെ ബന്ധുക്കൾക്കും ആ നാട്ടുകാർക്കും പരമാധികാരി കൊലയാളിയായ ജൻമി തന്നെ ആയിരുന്നു.. തനിക്കെതിരെ പരാതിയോ വിഷമങ്ങളോ  ഉയർത്തുന്നവരെ  ജൻമി തല കീഴായി തൂക്കിയിട്ട് തലയ്ക്ക് കീഴെ തീ കൂട്ടിയിട്ട് അതിൽ മുളക് ഇട്ട് പുകയിച്ച് കൊല്ലുമെന്നത്  വ്യക്തമായ് അറിയാമായിരുന്ന നാട്ടുകാർ  മൗനവും പാലിച്ചു. വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു..വെടി ഉതിർത്ത ജൻമിയും വെടി ഏൽക്കുമായിരുന്ന ജൻമിയും  ആയുഷ്കാലം ജീവിച്ചു ജരാനരകൾ ബാധിച്ച്  മരിച്ചു… അപ്പോഴും കുടുംബ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് അറുതിയില്ല… എല്ലാ വിധ പൂജകളും നടത്തി നോക്കി….സമാധാനം തീണ്ടാതെ  കുടുംബ തർക്കം തുടർന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു…. ഇനി കുടുംബ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉത്സവം നടത്തേണമത്രെ പ്രശ്നങ്ങൾ അവസാനിക്കാനും സമാധാനം കൈവരിക്കാനും.. കൊല്ലപ്പെട്ട വെള്ളന്റെ മക്കൾക്കും കുടുംബത്തിനും  ഉത്സവം കൊടിയേറും മുൻപ്    പാപ പരിഹാരത്തിനായ്  ഒരു നേർച്ചക്കോഴിയും ഒരു ഇടങ്ങഴി നെല്ലും  നൽകേണം…    പ്രശ്നംവെപ്പുകാരന്റെ ഉപദേശമനുസരിച്ച് അങ്ങനെ  എല്ലാ  വർഷവും ഉത്സവ കൊടിയേറ്റത്തിന് മുൻപ് വെള്ളന്റെ കുടുംബത്തിന് ആ ജൻമിയുടെ മക്കൾ   നെല്ലും  കോഴിയും നൽകുന്നത് ഒരാചാരമായി അന്നാട്ടുകാർ സ്വീകരിച്ച് മതിമറന്നു രസിച്ചു..
കൊലയാളി ഉത്സവത്തിന്റെ പ്രതീകവും അഭിമാനവുമായ് തുടർന്നു.
അച്ഛാ അന്നാട്ടുകാർക്ക് ഭ്രാന്ത് ആണോ ?!
ഭ്രാന്തല്ല അടിമത്വത്തിനേയും അരാചകത്വത്തേയും കടുത്ത ജാതീയതേയും അഹന്തയേയും അറിഞ്ഞും അറിയാതെയും അഭിമാനത്തോടെ അംഗീകരിക്കാൻ സ്വീകരിക്കുന്ന വഴിയാണത്.. നാം പൊരുതേണ്ടതും അത്തരം വൈരൂപ്യ ങ്ങൾക്കെതിരെയാണ്.

താങ്കളൊരു ഹിംസാവാദിയാണു.. താങ്കളെ അണിയിച്ചൊരുക്കാൻ ഈ കാലത്തിന് തെല്ലുജാള്യതയില്ലയെന്നതിനാൽ പ്രകീർത്തനങ്ങളർഹിക്കുന്നു… അങ്ങനെ പറഞ്ഞു ആ ധീരയോദ്ധാവ് ഉണങ്ങി നിലം പതിച്ച വൃക്ഷത്തിനെ മഴുകൊണ്ട് ആഞ്ഞ് വീശി തുണ്ടം തുണ്ടമാക്കി . ഹിംസാവാദി അഭിമാനത്തോടെ പ്രതീക്ഷയോടെ ആഹ്ലാദത്തോടെ’ വീണ്ടും മറ്റൊരു വൃക്ഷ
തൈ നട്ടു അതിന്റെ തടത്തിൽ രക്തവും മാംസവും വളമായി നൽകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പൂത്തുലഞ്ഞ ആ വൃക്ഷം സുഗന്ധമില്ലാത്ത പുഷ്പങ്ങളും, മധുരമില്ലാത്തതും ബാഹ്യ സൗന്ദര്യം നിറഞ്ഞതുമായ ഫലങ്ങങ്ങളും കൊഴിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.. പക്ഷികൾ ആ ഫലങ്ങൾ പറിച്ച് ഭൂമിയുടെയോരോ കോണിലും വിത്തുകൾ പാകി.. പിഴുതെറിയാൻ സാധിക്കാത്ത വിധം അതിന്റെ വേരുകൾ അഗാധതയിലെ അന്ധതയിൽ പടർന്നു .. സമീപത്തെ സുഗന്ധം പരത്തുന്ന പുഷ്പ വൃക്ഷങ്ങൾ നിലനിൽപിനായുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ ഒന്നൊന്നായ് നിലം പതിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു

യുദ്ധങ്ങൾ പലപ്പോഴും സമയോചിതമല്ലാത്ത ശബ്ദത്തിൻ്റേയും നിശബ്ദതയുടെയും പരിണിതഫലമാണ്

മനുഷ്യൻ പണിതുയർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വ്യത്യസ്ത ആശയങ്ങൾക്ക്  സൗന്ദര്യം വർദ്ധിക്കുന്നത് എപ്പോഴാണ്.. കാലാനുസൃതമായ് അവ നീതി പുലർത്തുമ്പോൾ

വായന ഒരു മനുഷ്യനെ നൈതികതയിലേക്ക് സഞ്ചരിപ്പിക്കുമോ?

ഉം

എങ്ങനെ ?

വായനയെ തൻ്റെ ജീവിത സഞ്ചാര പാതയിൽ ചേർത്ത് നിർത്തുമ്പോൾ .

അതെങ്ങനെ സാധിക്കും?

ഓരോ പുസ്തകത്തെയും ഓരോ മനുഷ്യനായ് കരുതുക. തുടർന്ന്
വിമർശനങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുക, ചില ആശയങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുകയോ തിരസ്കരിക്കുകയോ ചെയ്യുക,
അവസാന താളും മറിച്ചിടും വരെ
സംവദിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുക
✍️

പുഴക്കരികിൽ  കെട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ചെറു തോണി . വലിഞ്ഞ് നീണ്ട  ഒരു കയറിൻ്റെ അങ്ങേ തലയിൽ  ഒഴുക്കിൻ്റെ ദിശയ്ക്കനുസരിച്ച് നീങ്ങുവാൻ കെൽപില്ലാതെ അനക്കമില്ലാതെ നിൽക്കുന്നു. 
ആരാണ് ഇത്ര അശ്രദ്ധമായ് ഇതിനെ കെട്ടിയിട്ടത്. ആരാണതിനെ കരയിലേക്ക് ചേർന്നു നിൽക്കാൻ കഴിയാത്ത വണ്ണം ദുസ്സഹമായ അവസ്ഥയ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കിയത്? ഒഴുക്ക് സൃഷ്ടിച്ചേക്കാവുന്ന അപകടത്തിൽ നിന്നും കയർ എപ്പോഴും  സംരക്ഷിക്കുമെന്ന വിശ്വാസം ആരിലോ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.  ആരിലാവുമത്

കടലിന്റെ ആഴങ്ങൾ മനസ്സിന്റെ ആഴങ്ങളോളം വിശാലമല്ലത്രെ.
പക്ഷെ രണ്ടും പ്രതിഭാസങ്ങൾക്ക് വിധേയമാകുന്നവ, അസ്ഥിരതയുള്ളവ

മനുഷ്യരില്ലാത്ത ഭൂമിയിൽ കൗതുകങ്ങളില്ല,

പ്രതിഭിംബം ഉള്ളതും ഇല്ലാത്തതുമായ കാഴ്ചകൾ മാത്രം..

മനുഷ്യരല്ലാതൊരു മനുഷ്യരുണ്ടെന്നറിവില്ലാത്തയിടത്തോളം . .

ഏറ്റവും ഉയരങ്ങളിലേക്ക് പറന്നുയർത്താൻ പോകുന്ന ചിറകുകൾക്ക് ഒരുക്കങ്ങളേറെ വേണമത്രെ.

ആഴങ്ങളിലെ വിശ്രമമില്ലാത്ത ഒഴുക്കിലും ശാന്തതയാണ് അനുഭൂതിപ്പെടുത്തുന്നത്.. ഭൂമി അങ്ങനെയാണ്.  ചില മനുഷ്യരും അങ്ങനെയാണ്…

മഴ പെയ്യാതെ മാഞ്ഞു പോകുന്ന മേഘങ്ങൾ ഒരു തീരാ ദു:ഖമാണ് . കടുത്ത വരൾച്ചയെസൃഷ്ടിക്കാനൊരുമ്പെടുകയാണവ.. ഋജുവായ പ്രകാശത്തെ മറയ്ക്കാൻ മാത്രം ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് അവ എങ്ങോ മായുകയാണ്… ഒരു നനവു പോലും തിരിച്ചു തരാതെ അവ എന്താണ് വിവക്ഷിക്കുന്നത്

സമയം രാത്രി പന്ത്രണ്ട് മണി കഴിഞ്ഞു..എന്റെ ഫാൻ കറങ്ങുന്ന ശബ്ദത്തിനിടയിലൂടെ പുറത്ത് പട്ടികൾ ഉറക്കെ കുരയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു.😇. നിശബ്ദമായ രാത്രിയെ അലങ്കോലപ്പെടുത്തുന്ന കർമനിരതരായ ഫാനും , പട്ടിയും ഈ രാത്രിയിലെ ഏകാന്തതയിൽ എനിക്ക് ഏറെ ആശ്വാസകരമാണ്…. അപ്രതീക്ഷിതമായ് മറ്റൊരാൾ രാത്രിയെ നിശബ്ദതയിലേക്ക് നയിക്കാനുള്ള ശ്രമവുമായ് കടന്നു വന്നു.നാല്ദിക്കും മുഴക്കെ ശബ്ദമുയർത്താൻ ശേഷിയുള്ള ഒരു വൃദ്ധ.. കുരച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പട്ടിയെ ആ വൃദ്ധ ഉറക്കെ വഴക്ക് പറഞ്ഞു. തന്റെ യജമാനത്തിയെ അനുസരിക്കാൻ തയ്യാറാവാതെ പട്ടി തന്റെ കർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചു നിന്നു .പട്ടിയും അതിന്റെ യജമാനത്തിയും നിർത്താതെ ശബ്ദമുയർത്തി പരസ്പരം പോരാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു…. രാത്രിയിലെ ആ പോരാട്ടം എന്റെ ഫാനിന്റെ താളത്മകമായ ശബ്ദത്തെ അലോസരപ്പെടുത്തി… മനുഷ്യ നിർമിതിയായ ആ അജൈവ വസ്തുവിന് തന്റെ സ്ഥായിയായ താളം ശ്രോതാവായ എന്നിലേക്ക് ലയിപ്പിക്കുകയെന്നത് ഇന്ന് ഇനി അസാധ്യം.. ശബ്ദ പ്രകോപനങ്ങളുടെ കമ്പനത്താൽ മുന്നിലിരിക്കുന്ന പുസ്തകത്താളുകൾ ഉലഞ്ഞു.. ശബ്ദ തരംഗങ്ങളെ തടഞ്ഞു നിർത്താൻ കഴിയാതെ ജനൽ പാളികൾ നിസ്സഹായരായി . കലഹ വേദിയിൽ അകപ്പെട്ട എന്റ ശ്രവണങ്ങൾ എന്റെ മനസ്സിനെ ഉറങ്ങാൻ സമ്മതിക്കാതെ ശാഠ്യം പിടിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു..

നൈതികത പുലർത്തുന്ന മനുഷ്യർ ഉള്ളയിടം മരുഭൂമിയാകുന്നതെങ്ങനെ . അവിടം കരിഞ്ഞുണങ്ങാൻ പോകുന്ന മരങ്ങളിൽ
പോലും ജീവൻ കിളിർക്കും . പ്രതീക്ഷകൾ നിറയും . അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ചോദിക്കും എന്താണ് നൈതികതയെന്ന് . അവ വ്യത്യസ്തങ്ങളാണ്. കാലങ്ങളാലും പ്രദേശങ്ങളാലും

മഴ പെയ്യാതെ മാഞ്ഞു പോകുന്ന മേഘങ്ങൾ ഒരു തീരാ ദു:ഖമാണ് . കടുത്ത വരൾച്ചയെ സൃഷ്ടിക്കാനൊരുമ്പെടുകയാണവ.. ഋജുവായ പ്രകാശത്തെ മറയ്ക്കാൻ മാത്രം ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് അവ എങ്ങോ മായുകയാണ്… ഒരു നനവു പോലും തിരിച്ചു തരാതെ അവ എന്താണ് വിവക്ഷിക്കുന്നത്

നല്ല മഴയുള്ള രാത്രി. തണുപ്പ് മുറിയിലേക്ക് ഇരച്ച് കയറുന്നുണ്ട് . തുറന്നിട്ട ജനലുകളോട് വല്ലാത്ത വെറുപ്പ് തോന്നി . എല്ലാം അടയ്ക്കണം . തണുത്ത കാറ്റിനു പ്രവേശനം അനുവദിച്ചുകൂട.. അകത്തേക്ക് പാറി വരുന്ന മഴ ചാറ്റൽ ഏറ്റു വാങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മുന്നിൽ തുറന്നിട്ട പുസ്തകം അടച്ച് ഞാൻ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റ് ജനൽ വാതിൽ അടച്ചു . പുറത്തു നിന്നും മഴയേക്കാൾ ശബ്ദത്തിൽ അങ്ങകലെ ആരൊക്കയോ ആർത്തു ചിരിക്കുന്നു. മഴ പെയ്തതിന്റെ ആഹ്ലാദം ഈ പാതിരാത്രിയിൽ അവർ ആഘോഷിക്കയാവാം . .
അതു വരെ കടുത്ത ചൂടിൽ അസ്വാസ്ഥ്യമനുഭവിച്ച അവർക്ക് ആ ആഘോഷത്തിനുള്ള അർഹതയുണ്ട് .എന്റെ ആഘോഷം ആരുടെയോ അക്ഷരകൂട്ടങ്ങൾക്കൊപ്പമായിരുന്നു… തണുത്ത അന്തരീക്ഷത്തിൽ അക്ഷരങ്ങളോരോന്നായ് സ്വസ്ഥമായതുപോലെ . ആ സ്വസ്ഥത നിശബ്ദമായ ആനന്ദത്തിലേക്കും നിശബ്ദമായ ആഘോഷത്തിലേക്കും നയിച്ചു കൊണ്ട് പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു ഉറക്കത്തിനായ് കാത്തിരുന്നു.

Hi all…❤️

ആരും വേദനിക്കാത്ത ഒരു ലോകം എത്ര സുന്ദരമായിരിക്കും
ഹേയ് . പരമ ബോറായിരിക്കും..
അതെന്താ??
എപ്പോഴും ഒരുപോലെയായാൽ ഒരു രസമുണ്ടാവില്ല ….
സാരമില്ല. ആ ബോറടി ഞാനങ്ങ് സഹിക്കും. എന്നാലും, എല്ലാവരും  എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെയിരിക്കുന്നത് കാണാൻ ഒരു രസം തന്നെയാ .
തനിക്കു ഈ ലോകത്ത് ഏറ്റവും സങ്കടം ഏത് കാര്യത്തെ കുറിച്ചാണ് ?
നിസ്സഹായവസ്ഥ !

ഇരുട്ടിലെ വെളിച്ചത്തിനാണേറെ കാന്തിയെന്ന് പഠിപ്പിച്ച അമൃതരശ്മീ
‌ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നവരും എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവരും നിന്നെയും , നീ അവരെയും കാണുന്നുവെന്നതാണ് ഞാനും നീയും തമ്മിലുള്ള ആത്മബന്ധത്തിന്റെ തീവ്രതയ്ക്ക് നിദാനം…

In the future, every home kitchen will become a biotechnology lab

എത്രയെന്നറിയില്ലങ്കിലുമത് ഏറെയാണ് ലോകമേ നിന്നോടുളള ഇഷ്ടം……..
എന്റെ അഗാധ സ്വപ്നങ്ങളിൽപ്പോലും ആ ഇഷ്ടം അണിചേർന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു…….
നിർവൃതി കൊൾവാൻ ആ ഇഷ്ടം മതിയാവില്ലങ്കിലും ഞാൻ ആനന്ദ മറിയുന്നു നിൻ വൈവിധ്യങ്ങളാൽ .
എത്ര സുന്ദരമാണ് ലോകമേ നീ ……..
നിന്റെ കൈകളിലെ വൈവിധ്യങ്ങളിൽ പലതും യെൻകണ്ണിനാനന്ദമേകീടുന്നു……
ചിലത് വേദനയെങ്കിലും അവ പൊടുന്നനേ മറയ്ക്കുവാൻ നിന്റെ അതി സുന്ദരമായ വൈവിധ്യങ്ങൾക്കാകീടുന്നു….
പകരം ഞാൻ നിനക്ക് എന്ത് നൽകീടും …..
ഞാനാകുന്ന ചെറു പൊടി നിന്നിലാനന്ദമേകീടാൻ
ഞാനെന്ത് ചെയ് വാനെന്നു അരുളിയാലും ലോകമേ.

കടലിലെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് മനസ്സിനോളം വേഗതയിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി തിരികെ കുതിക്കേണം
ഒരു ലളിത ഭാവത്തോടെ

ഒരു നൂലിൽ കെട്ടി
ഉയർന്നു പൊങ്ങുന്ന
പട്ടത്തിനെപ്പോലെ ,
ആകാശമാണ് ഏറ്റവും
ഉയരമുള്ളയിടമെന്ന് കരുതി
പറക്കുന്ന വിഡ്ഢികൾ
എത്ര വ്യത്യസ്തമാണാ കാഴ്ചകൾ

രാവിനേയും പകലിനേയും ഒരേ പോലെ കോർത്തിണക്കി സൃഷ്ടിച്ച അറ്റു പോവാത്ത മനോധൈര്യത്തിന്റെ മാലയണിഞ്ഞ്
ചിറകുകൾ വിടർത്തി പറക്കുകയായ് .

മനുഷ്യത്വം പക്വതയുടെ പ്രതിരൂപം. ജ്ഞാനം പക്വതയ്ക്ക് ആധാരം.. ലക്ഷ്യങ്ങൾ ജ്ഞാനത്തിന് അതിരില്ലാത്ത ഊർജ്ജം

ഈ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ ഒരു നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് മനസ്സിലൂടെ കടന്നു പോവുന്നുവെങ്കിൽ ആ മനസ്സാണ് പ്രപഞ്ചത്തിനേക്കാൾ വലുത് .

മനുഷ്യരോട് മാത്രമല്ല മറ്റെല്ലാ ജീവജാലങ്ങളോടും കരുണ കാണിക്കുന്നവർ ഈ ലോകത്തെ വ്യക്തമായ് മനസ്സിലാക്കിയവരാകുന്നു.

എല്ലാ നൻമകളും എപ്പോഴും നില നിൽക്കാൻ നാം ലോകത്തിന്റെ ഓരോ താളത്തെയും അറിഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരിക്കേണം.

മാനസികമായ് തളർന്ന ഒരു മനുഷ്യന്റെ വാക്കുകൾ തീരും വരെ കേട്ടിരിക്കുക. ഒരു നല്ല വഴി സ്വയം കണ്ടെത്താൻ അയാളെ അത് സഹായിക്കും.. അത്തരം മനുഷ്യന് മുന്നിൽ എപ്പോഴും പോസ്റ്റീവ് ആയിരിക്കുക.

ചിന്താ ശേഷി വർധിപ്പിക്കാൻ ഏക വഴി മാനുഷിക മൂല്യങ്ങളെ ചേർത്തു നിർത്തുക എന്നതാണ്

വേഷഭൂഷാദികളിൽ അമിത പ്രിയമുള്ളവർ ചിന്താ ശേഷി കുറവ് ഉള്ളവർ ആയിരിക്കും

സ്വന്തം വീടിനേയും നാടിനേയും ഉപക്ഷിച്ച് അന്നേ വരെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും ഇല്ലാതായി യാതൊരു പരിചയവും ഇല്ലാത്തയിടത്തേക്ക് ജീവൻ നിലനിർത്തുവാൻ വേണ്ടി മാത്രം എന്നന്നേക്കുമായ് യാത്രയാകുന്ന അഭയാർഥികൾ . ഉറ്റവർ നഷ്ടപ്പെടുന്ന വഴിയാത്രകൾ , ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണം പോലും ലഭിക്കാത്ത ദിനങ്ങൾ , അവർ ഇപ്പോഴും യാത്രയിലാണ്. ശബ്ദം കൊണ്ടും നിശബ്ദത കൊണ്ടും അതെല്ലാം വീക്ഷിക്കുന്ന ലോകത്ത് അഭയാർഥികൾ ഒരു തുടർക്കഥയാണ്.. ലോകമേ എല്ലാവരേയും സംരക്ഷിക്കാനിടമുണ്ടാകണമേ

മനുഷ്യത്വമുള്ളവരായ് അറിയപ്പെടുക എന്നതായിരിക്കട്ടെ ആഗ്രഹം..

ലോകത്തെ ഓരോ മനുഷ്യനും അഭയാർഥി ആയി മാറാൻ ഒരു നിമിഷം മാത്രം മതി

ഒരു മത ഭ്രാന്തൻ തീവ്ര മത ചിന്തകളുടെ ഭവിഷത്ത് എത്ര അനുഭവിച്ചാലും പഠിക്കുകയില്ല. അയാൾക്ക് അപ്പോഴും തന്റെ ജീവനെക്കാളും ഉറ്റവരേക്കാളും വലുത് അയാൾ വിശ്വസിക്കുന്ന മതം തന്നെ ആയിരിക്കും.. ലോകത്തെ ഏറ്റവും തീവ്രതയേറിയ ലഹരിയാണ് മതം .

അധികാരം നേടാൻ മതം ഒരു കാരണമാക്കുന്നവരും അതിനെ അനുകൂലിക്കുന്ന മത ഭ്രാന്തൻമാരുമാണ് ഓരോ നാടിന്റേയും ശാപം

ഈ ലോകത്തെ ക്രൂരതയാർന്ന ഒരു തീവ്ര മത നിയമങ്ങളെയും ആരും അനുസരിക്കേണ്ടതില്ല

പുരോഗനാത്മക ചിന്താഗതികളിൽ മാത്രമേ ജനാധിപത്യം വാഴുകയുള്ളു.

മനുഷ്യത്ത വിരുദ്ധമായ ഒന്നും പ്രവൃത്തിക്കാതിരിക്കുക എന്നതായിരിക്കട്ടെ പ്രഖ്യാപനം

എല്ലാ മേഖലയിലും എല്ലാ വിഭാഗത്തിനും പ്രാതിനിധ്യം ഉണ്ടാവുക എന്നതാണ് ഏതൊരു രാജ്യത്തിന്റെയും ഐക്യത്തിന് നിധാനം

കര കവിഞ്ഞൊഴുകാൻ വെമ്പുന്ന സമുദ്രമേ …നിന്നിലെ ആഴങ്ങളിൽ സംതൃപ്തയായാലും ..

നിസ്സഹായരായ നിരപരാധികളായ മനുഷ്യരേ .. . നീതി നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കുമാറാകട്ടെ …ഞാൻ നിങ്ങളോടൊപ്പം … അന്ത്യശ്വാസം വരെ .

മറ്റുള്ളവരുടെ കഴിവുകളെയും പരിശ്രമങ്ങളെയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നവർ സ്വന്തം കഴിവുകളിൽ വിശ്വാസം ഉള്ളവരാകുന്നു

ആരാണ് നിങ്ങളേക്കാൾ കഴിവുള്ളവർ എന്നു ചോദിച്ചാൽ ആരും ഇല്ല എന്ന് പറയേണം. ഒപ്പം എല്ലാവർക്കും മറ്റെന്തൊക്കയോ കഴിവുകൾ അതിശക്തമായ് ഉണ്ടെന്നും പറയുക..

അന്ധകാരത്തിൽ  വീണു പോയവർക്ക് അവരുടെ നേത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് എന്താണ് പ്രയോജനം. മനസ്സ് ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോഴേ നേത്രങ്ങൾ ഉപകാരപ്രദമാവുകയുള്ളു ..

തികഞ്ഞ വ്യക്തിത്വമാണ് ഒരു വിജയിയുടെ ലക്ഷണം..

ഹേ മനുഷ്യാ … നിങ്ങൾ എത്ര ഭീരുവാണ്.. സത്യത്തിനും നീതിക്കും ധർമ്മത്തിനും വേണ്ടി പൊരുതുവാൻ നിങ്ങൾ എന്തിന് ഭയക്കുന്നു. ഈ പ്രപഞ്ചം പോലും ധീരനാണെന്ന് അറിഞ്ഞാലും. മരണം വരെ ഊർജ്ജ സമ്പന്നനാവാൻ ധീരനായ് ജീവിക്കൂ…

സത്യം ,നീതി, ധർമ്മം എന്നിവയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നവരുടെ വിജയം ചിരകാലം ലോകം അറിയപ്പെടും …

ഒരുപാട് കെട്ടിടങ്ങളും റോബോർട്ടുകളും നിറഞ്ഞതായിരിക്കില്ല വരും കാലം. ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മവസ്തുക്കളായിരിക്കും നമ്മുടെ ഉപകരണങ്ങൾ .  ആ സൂക്ഷ്മ വസ്തുക്കളെയെല്ലാം മനുഷ്യർ തന്റെ ശരീരത്തിൽ ഘടിപ്പിക്കും.. മനുഷ്യത്തം നില നിൽക്കുന്ന കാലത്തോളം മനുഷ്യർ അങ്ങനെ ഇവിടം വാഴും ..

മൗനമെത്ര വ്യഖ്യാത ശിൽപ്പിയാണെന്നോ . മേനിയേയും അന്തരംഗത്തെയും
സൃഷ്ടിക്കുന്ന ആ ശിൽപ്പി
തന്റെ സമയത്തെ
അതിവേഗതയുള്ളതാക്കും.