Danceswithdreams

دم عابر بانک بودم، مردی حدودا 60 ساله پشت سرم بود، دیدم می خواهد چیزی بگوید و رویش نمی شود، گفتم کاری از من ساخته است؟
با لبخند گفت ممنون می شوم در کارت به کارت کردن این مبلغ به من کمک کنی، کارت را از او گرفتم، از جیبش دفترچه تلفن کوچکی درآورد و شماره کارتی را در یکی از صفحات یادداشت دفترچه تلفن نشانم داد. گفت به این شماره، 
پس از آن که رمزش را وارد کرد، شماره کارت را زدم، گفتم مبلغش چقدر باشد؟
گفت 202 هزار تومان، با خنده پرسیدم آن 2 هزار تومن دیگر چیست؟
ضمن تشکر گفت برای پسرم که در شهرستان دانشجوست دارم پول می فرستم، گفتم شاید برای انتقال وجه یا خرید از طریق کارتش مجبور شود کارمزد پرداخت کند.
به من گفته بود 200 هزار تومان برایش پول بفرستم تا برای مادر و خواهرش عیدی و سوغاتی تهیه کند.
لبخندی بزرگ صورتم را پر کرد و خداحافظی کردم .
زندگی هنوز خوشگلیهاشو داره

شب – اتاق خواب- زوجین  روی تخت دراز کشیده و سیگار می کشند، روی وایبر مرد مسیج می آید و مرد بی تفاوت به موبایل مشغول دیدن بازی بایرن مونیخ  آرسنال است.

زن: نمی خوای ببینی کیه؟
مرد: چرا، گوشی را میدی ببینم
زن: من دست به گوشی تو نمی زنم
مرد: خب مگه گفتم بخونش، گفتم بده خودم بخونم (در همین حال صدای مسیج بعدی هم می آید)
زن: (با لحنی پر از تمسخر) خیلی هم کارشون مهمه گویا :))
مرد از روی دراور گوشی را برمی دارد و به طرف زن می گیرد و با لحنی جدی می گوید:
بگیر بخون
زن: تو اگر میخاستی من برات بخونم  از همون اول نمی گفتی موبایلتو بدم بهت.
(مرد مستاصل شده، ایندفعه با عصبانیت بیشتر میگه:)
گفتم بگیر بخون، عی بابا مگه این همه برای تو مسیج میاد من تا حالا سوالی کردم ازت؟
زن: نباید هم  بهم بگی، تو مگه به من شک داری؟ اه ببین حواسمو پرت کردی خاکستر سیگار ریخت روی روتختی، روتختی سیاه شد.
مرد لبخندی می زند و سعی در تلطیف فضا دارد.
: خب  مگه بهت نگفتم روش برداشتن خاکستر سیگار این نیست 🙂
زن: بعله، آقای مهندس، علامه دهر خودم می دونم.
زن بلند می شود و  با عصبانیت اتاق را ترک می کند، به سراغ لپ تاپ روی میز ناهارخوری می رود.

ستار می خونه: ای همه آرامشم از تو پریشانت نبینم…

زن: تو اصلا میدونی امروز روز زنه (هشتم مارس) ، اهمیتی برات داره، یک اس ام اس خشک و خالی هم نزدی.
مرد: خب فلسفه هشتم مارس که روز زن نامگذاری شده، اینجوریه که جایی واسه تبریک نمیزاره 
زن: خب اصلا تو چی کار به فلسفه ش داری؟  اصلا تو به من توجه نداری
مرد: 😐  باز نتیجه گیری آخر این شد؟ همه راه ها تو بحث های ما به اینجا ختم میشه، عی بابا 
زن: اصلا کاری نداری، خذافز…
بوق بوق بوق…

 تلفن در دست مرد خشک می شود و برای حفظ آبرو پیش همکاران صدا را بلندتر می کند و طوری وانمود می کند که دارد به گرمی خداحافظی می کند.

زن: الو سلام، تو الان به محل کارم تلفن کردی؟
مرد: نه، چطور مگه؟
زن: آخه یکی زنگ زد گفته کار فوری با خانوم «ش» داره، بعد قطع کرده
مرد: خب شاید ارباب رجوع بوده، بعدشم تو مگه موبایل نداری، خب به موبایلت زنگ می زنم
زن: ینی برات مهم نیست کی بوده؟ هر کی زنگ بزنه اینجا اسم منو بیاره تو برات فرقی نمی کنه؟
مرد: عی بابا، خب من چه کاری از دستم برمیاد، به رسپشن دفترتون بگو از این به بعد بیشتر دقت کنه
زن: این روزا اصلا به من توجه نداری، خودتم میدونی چرا…
مرد: عی بابا، بازم که اینو میگی…
(مرد در حال نوشتن چک اشتباه می کند و یهو با لحن جدی تری ادامه میده:)
خب کاری نداری دیگه، من خیلی سرم شلوغه عزیزم
زن: مثه اینکه من زنگ زدما، برو به همون کار جونت برس، خدافز

تماس زن روی تلفن همراه مرد میوت می شود و کانتکت پیکچر زن محو می شود،مرد خسته و گیج تر از قبل شروع به پشت نویسی چک می کند

یک فیلسوف اهل چکسلواکی میگه:
در مرحله گذر از انگاره ها و مواجه شدن با حقیقت چیزی که از همه کم اهمیت تر است، مقصد است.