appelmoes

We hebben een ware appelmoes-gate in Zeeland. Eigenlijk heel geruststellend als men in een land niets anders heeft om zich druk over te maken dan over appelmoes.
Jawel, in Zeeland is een tehuis waar ouderen géén appelmoes meer op het menu krijgen, omdat het ongezond is.
Let wel, in zo’n tehuis kom je tegenwoordig pas wanneer je de 90 gepasseerd bent want er zijn lange wachtlijsten. Maar goed, dan ben je dus in redelijk goede gezondheid en mét appelmoes op het menu 90plusser geworden en dán gaat men in het tehuis aan de slag voor je gezondheid. Afschaffen dat gif voor het lichaam.

Nou zal de huidige appelmoes wel iets anders zijn dan de appelmoes die mijn moeder vroeger maakte. Suiker was duur in die tijd en daar werd zuiniger mee omgesprongen dan in het nu, want suiker is ook een prima conserveringsmiddel. Maar dan nog, zou je er werkelijk ongezond van worden wanneer je af en toe wat appelmoes eet? Het geheim van een gezonde voeding zit toch meer in gevarieerd eten, en wat mij betref nog altijd gevarieerd uit de schijf van vijf. Daar werd toch een aantal generaties steeds langer, gezonder en ouder mee, dus zó verkeerd kan die niet geweest zijn.

Ik bewonder iedereen die probeert zo natuurlijk mogelijk te eten maar dat is helaas niet voor iedereen een optie, je eten zelf verbouwen vraagt ruimte en tijd, is misschien wel meer een manier van leven die in ons klimaat zo makkelijk nog niet is. Eigenlijk dwingt de natuur je dan vaker tot eenzijdig eten omdat je nou eenmaal van oogsttijden afhankelijk bent.

Wat mij betreft ronduit belachelijk deze regel in dat tehuis, zelfs al neemt men de plastic 1 pers. verpakkingen mee als niet milieuvriendelijk. Dat mag dan waar zijn maar juist in een tehuis kan men makkelijk terugvallen op grootverpakkingen en de appelmoes in een afwasbaar bakje opdienen. Geleuter dus en een vorm van “roomser dan Paus” willen zijn.
Gun die mensen hun appelmoesje, op die leeftijd lijkt me comfort en nog een beetje plezier in je leven hebben een stuk belangrijker dan dit soort “gezondheidsacties”. We hoeven toch niet allemáál de honderd aan te tikken?

gestrand…

Klopt, ik was eigenlijk een beetje gestrand maandagmorgen. Waar? Aan het strand natuurlijk, de Scheveningse boulevard. Of eigenlijk wel en niet gestrand, want het strand is daar deels nog steeds niet toegankelijk al zijn de grote roze schuttingen wel weg.

Maar er staan nog steeds hekken vanaf de pier tot voorbij de strandopgang “museum beelden aan zee’. Dat vond ik een mooie gelegenheid nou éindelijk dat museum eens binnen te gaan….. mis natuurlijk, op maandag zijn vrijwel alle musea gesloten.
Alleen de sprookjesbeelden op de boulevard zijn te bekijken en ik zie dit beeld maar als een uitnodiging even m’n favo restaurant in te duiken voor een laat ontbijt. (dat zodra het over m’n lippen is verandert in een lunch,maar dat weet je niet van mij) .

Er wordt nog steeds gewerkt aan de nieuwe keermuren, trappen en noem maar op wat daarbij komt kijken. In de loop der jaren is er daar zóveel overhoop gegooid dat er hier en daar dingen verdwenen zijn waarvan sommige een nieuwe plaats moeten krijgen.
IK herken een oorlogsmonument dat men nu bij één van de strandopgangen aan het plaatsen is.
Ik zou eerlijk gezegd niet meer weten waar het vroeger stond, ja érgens hoog op de boulevard, ik dácht in de buurt van de Keizerstraat maar dat weet ik niet zeker.
Ik kan er nu aan de voorkant niet bijkomen door de hekken waar ik wel een foto kan maken van de achterkant, door de gaten heen. Nou ja, het is wel duidelijk, de toerist heeft nog steeds weinig te zoeken op dit deel van de boulevard, werk, werk, werk….. en weinig strandgenoegens.





licht

Ja hoor, vanmorgen kon je om 8 uur al zien dat het licht begon te worden, dat geeft de burger moed, voor zover dat nodig is. Niet dat ik overdreven last heb van de donkere decembermaand maar toch, heerlijk dat ik niet meer als een mol op de tast door het huis loop te spoken de eerste twee uur dat ik op ben.
Hoewel, ik sta in de winter lang niet altijd al rond 7 uur op dus neem die twee uur maar met een korreltje zout. De zak zout staat in de gang achter de buitendeur. Klopt, een nieuwe want de oude zak heb ik leeggemaakt tijdens de sneeuwperiode.
Op dat moment is het strooizout dan ook meteen overal uitverkocht maar ik ben niet voor één gat te vangen.
Met een kleinzoon die werkt in een winkel waar ze het verkopen is het natuurlijk een eitje om beslag te leggen op de eerste zak van een nieuwe partij die binnenkomt.
Oke, laat de winter maar weer komen, mij kunnen ze niet verrassen, een slimme meid is op een sneeuwbui voorbereid.

oefen AED

Kort geleden werd de aanvraag om een AED te plaatsen bij Inge in de buurt gehonoreerd, maar dan heb je natuurlijk wél mensen nodig die met zo’n ding om kunnen gaan. Ze zamelden geld in om een aantal vrijwillige buurtbewoners de cursus te laten doen en één van die vrijwilligers was Inge.
Ze heeft de cursus ‘met goed gevolg doorlopen; zegt men dan en daar ben ik niet helemaal gerust op.

Allemaal leuk dat ze het kán maar van mij moet ze áfblijven mocht ik ooit in haar bijzijn in elkaar zakken door een hartaanval…. áf Inge, in je hok! Moeders heeft er de leeftijd voor om rustig het loodje te mogen leggen en die ga je vooral niét op de borstkas staan timmeren om op termijn een herhaling van de voorstelling af te dwingen. Inge was zélf trouwens zeer verrast hoe hard je op die borstkas moet rammen om het bloed rond te kunnen sturen. Ze vond het niet niks en snapt waarom mensen soms gekneusde of zelfs gebroken ribben hebben na een reanimatie.
Ik zou bijna zeggen dat ze op mij heeft geoefend want ook mijn ribbenkast rammelt een beetje, van het hoesten dan wel. Reanimatie was niet nodig al lag ik er voor half dood (oke, ik overdrijf een pietsie) op de bank de laatste dagen en was ze gisteren hier. Het wachten is nog op terugkerende eetlust om weer een beetje op krachten te komen.

Maar zeker, ik moet toch eens op zoek naar een ‘niet reanimeren penning’ zonder dat ik meteen lid moet worden van de hart stichting. Dat lijkt nodig te zijn al heb je dan nog steeds geen zekerheid. Iedere EHBOer mág ongeacht de penning toch een reanimatie starten en wordt pas gestopt wanneer een officiële hulpverlener de penning ziet. Je bent gewaarschuwd he, ik kom zéker spoken bij wie mij probeert te reanimeren.

krakkemikkig

Er schijnt een heerlijk zonnetje maar daar doe ik even niets mee. Ik ben een beetje krakkemikkig zei ik tegen Inge. De zon laat genadeloos zien dat m’n serreramen nodig gezeemd moet worden maar ja, je bent krakkemikkig op niet. Niet ziek nee, maar ook niet fit, verkouden met een rammelende ribbenkast van het hoesten en vooral niet warm te stoken.
Of krakkemikkig dan wel een goede woord is? De betekenis is gammel, in slechte staat · 1) Oud en vervallen 2) Krom 3) Oud 4) Gammel 5) Krikkemikkig 6) Zeer gammel 7) Wankel 8) Bouwvallig 9) Aftands 10) Zwak ..
Nou ja, doorhalen wat niet van toepassing is zou ik zeggen, maar daar ga ik zelf niet aan beginnen, dat is beter voor m’n zelfrespect.

Volgens mij keft half Nederland en zolang ik niet boven de 38 graden kom zal het allemaal wel loslopen. Ik mis trouwens wél enorm m’n oude kwikthermometer, die deed gewoon altijd wat hij moest doen. De moderne digitale meters doen het nóóit als ik ze een keer nodig heb, dan is de batterij leeg. En natuurlijk niet de juiste maat batterij in huis. Eigenlijk nét als een doosje paracetamol, als ik dat eindelijk een keer nodig heb is het over de datum heen. Luxe probleem zou je zeggen, want dan ben je gewoon heel weinig ziek, maar toch niet héél handig dat je niets bruikbaars in huis hebt als het nodig is.

Ik hang dus voornamelijk een beetje op de bank, heb het bridgen voor vanmiddag afgezegd want daar worden mensen ook niet blij van dat geblaf aan tafel. Nog afgezien van het feit dat ik zelf ook geen zin heb de hele middag overeind te moeten zitten en alert te zijn. Ik heb er lekker een dekentje bij gepakt om me tegen de kou te wapenen en dut af en toe even lekker weg, dat mag van mezelf!

slim verdienen

Ja hoor post nl. weet wel hoe je wat extra kunt verdienen. Je geeft december zegels uit, die mogen (van de laatste 10 jaar) gebruik worden tot 3 januari in het nieuwe jaar. Dan houd je de post die op 15 december gepost werd op tot ná 3 januari.
Dan is de december zegel niet meer geldig en dus bezorg je de kaart op 5 januari en doet er voor de aardigheid een kaartje voor strafport bij.

Men vraagt maar liefst 3 gewone postzegels, dus een bedrag van meer dan 5 Euro.
Trappen we niet in natuurlijk en ik vul de klachtoptie in. Dat het schandalig is dat een kaart bijna 3 weken onderweg is en dat men duidelijk verkeerde prioriteiten stelt. Het is niet voor het eerst dat ik een verkeerde strafport kaart krijg en ik weet dus al dat er dan een mailtje komt dat ik niet hoef te betalen (wat ik sowieso niet zou doen) zónder verontschuldiging en al helemaal zonder een goedmakertjes om bijv. een keer een kaart gratis te verzenden. Post n.l. acht zich blijkbaar boven iedere fatsoensregel verheven! Waarvan acte!

vooruitdenken

Normaal gesproken is een beetje vooruitdenken nooit weg, alleen déze week had je er weinig aan. Ik hád een erg drukke week in de planning, met vooral nogal wat de weg op of de trein in. Ik had één van de twee bridgemiddagen afgezegd omdat het wel erg haasten werd maar…. uiteindelijk werden de béide bridgemiddagen geschrapt wegens de weersomstandigheden en was op stap met auto of trein gaan ook geen optie wegens diezelfde weersomstandigheden.
Om geen slippertje te maken bleef ik dus veel thuis in het gezelschap van Jan van Haasteren e.a.

Zo’n heel volgzaam typetje ben ik meestal niet maar goed, bij alle filemeldingen leek het me toch heel raadzaam om de weg vrij te laten voor die mensen die écht niet anders konden dan de weg opgaan. er bleef eigenlijk maar één afspraak over die wat mij betreft best door kon gaan. Ik had een uitnodiging voor de nieuwjaarsvoorstelling/receptie van de gemeente Rijswijk in de schouwburg voor de 8ste. Inge keek wat bedenkelijk, in de avond door de al dan niet smeltende sneeuw baggeren vond ze maar matig….. maar ho nou even, de schouwburg ligt maar drie minuten verder lopen van huis dan de supermarkt, en daar loop ik ook gewoon heen.

Programma
19.00u – Inloop & ontvangst
19.15u – Zaaldeuren open
19.30u – Aanvang zaalprogramma
20.45u – Einde zaalprogramma & start receptie
22.00u – Einde receptie

Lijkt me goed te doen toch qua tijd? Het programma is volledig Rijswijks en wordt gevuld door leden van de muziekschool, de balletschool, een musicalgroep en nog een dansschool.
Tja, net geen 50 jaar Bohemien Rapsodie, maar er wordt toch een aardige voorstelling neergezet. De de aankleding is verzorgd en de inzet is eraan af te zien, dat die inzet bij de één wat meer effect heeft dan bij ander moet maar kunnen. Wel jammer dat het programma via een QR code gedownload moet worden, zo moedig je mensen aan de telefoon bij de hand te houden, jammer. Ik liet me verrassen al kwam m’n telefoon tóch even uit m’n tas om een foto te maken.

Uiteraard houdt de burgemeester een nieuwjaarstoespraak, begeleid door een kleine foto sliteshow op het grote doek van het toneel. We zien haar daarop bij al haar bezigheden waar het beroep haar brengt, van brandweer tot 100 jarigen, en alles daartussen in. Ja óók een foto met die ene Rijswijkse waar ze de messen mee kon slijpen over de zorg terwijl ze kwam helpen met koken.

Na de voorstelling is er een foyer nog een drankje met en hapje en de gelegenheid iedereen nieuwjaar te wensen in een gemoedelijk sfeer. De burgemeester herkent me direct en vind het leuk dat ik er was. We maken nog een praatje over die leuke foto en de gezellige maaltijd die we toen hadden.
Ook het gemeente raadslid waar ik contact mee heb kom ik tegen en kan ik even spreken, maar ik blijf niet tot het eind van de receptie. Na m’n drankje ga ik naar huis omdat ik weet dat Inge toch een beetje met samen geknepen billen zit tot ze weet dat moeders weer heelhuids thuis is.

watermonk

Ondertussen is zoon Ruud óók eindelijk thuis in Amerika, zijn vlucht werd 2x verplaatst zodat hij pas gisteren thuiskwam, en dan nog met veel vertraging!
Sebastian was nog net weg vóór de barre weersomstandigheden dus had er geen last van.
Zo was hij nog op tijd voor z’n school. Hoewel hij nog altijd een en al muziek is moet hij natuurlijk ook een boterham kunnen verdienen en dus een opleiding doen. Hij doet nu, behalve muziek, ook geschiedenis en wat algemene vakken.
In de muziek je brood kunnen verdienen hangt van meer af dan talent alleen, je moet óók wat geluk hebben en tegen de juiste mensen aan lopen.

Maar natuurlijk blijft hij, naast zijn school, altijd met muziek bezig. Ook al zijn vrienden hebben wel iets met muziek te maken.
Zo heeft hij met een vriend samen ‘een merk in de markt gezet” om zowel iets met mode te doen als met muziek.
Met ‘Watermonk’ willen ze jonge, regionale muzikale jongeren een podium bieden en ook kledingontwerpen onder de aandacht brengen. Het zijn reuze creatieve jonge mensen die op moderne manier bezig zijn en een vorm van idealisme niet ontzegd kan worden.
Met een filmpje willen ze jonge mensen nieuwsgierig maken naar hun merk. Wat mij betreft een geweldig filmpje omdat het zo rustig is en niet van lichtflitsen aan elkaar hangt. Zeker niet mijn muziek maar goed te verdragen.

Mensen kunnen zich ook abonneren op hun muziek en die van jonge lokale artiesten, een soort Spotyfi in het klein. Met het eerst verdiende geld regelden de een ruimte voor een (zeer) moderne ‘modeshow’ met uiteraard alles in eigen hand ook de muziek (deels) live gespeeld door Sebastian, die ook de speaker is. Ik bewonder dat jonge spul dat niet gaat zitten wachten tot het het geluk hun kant op rolt.
Dat ze daarbij ook andere jonge mensen kansen proberen te bieden is natuurlijk een mooie extra. Ze zijn opgegroeid met de digitale mogelijkheden, zijn er zó bijdehand mee, maar hebben er voorál zoveel lol in.

Ik grasduin wat op hun kanaal, waar o.a. het filmpje van die modeshow te vinden is, en amuseer me reuze met een filmpje waar ze een beetje lijken te keten. Dat zal het ook wel een beetje zijn, maar ondertussen steken ze toch heel wat op van wat wel en niet kan met hun camera en programma’s. Heerlijk toch hoe die knullen bezig zijn en heel stiekem ben ik een beetje jaloers op wat ze kunnen met die programma’s. Ach, als je toch nergens heen kunt vandaag door de sneeuw kun je altijd nog wat op dat you tube kanaal van ze surfen.

winter

Ja réuze origineel hé die titel. Maar toch wel logisch we krijgen zeker een flinke flard winter mee.
Hier aan de kust blijft het bij een cm. of 5 sneeuw, die ook al deels weg voor er nieuwe buien vallen. Pas vandaag wekt het hier echt een ‘witte wereld’ indruk.

Vanmorgen dus maar eerst even wat boodschappen gedaan, in de verse sneeuw is prima te lopen dus het kan maar klaar zijn. Ik was ook niet van plan een er een logje tegenaan te gooien, winterplaatjes zullen we genoeg te zien krijgen, en betere dan ik maak.
Een paar afspraken waarvoor er met de auto de weg op moest heb ik wel afgezegd. De snelweg zal best prima te doen zijn maar hier in de kleine straatjes in het dorp wordt niet gestrooid. Als de sneeuw dan op vriest kom ik de straat niet veilig uit. Zonder auto kan ik lopend alle winkels bereiken dus waarom risico’s nemen.

Ben ik wel gewend aan mooie winterfilmpjes uit Zweden en de USA , dit keer kwam het meest schattige filmpje van Inge, uit Zoetermeer. De dierenwereld stoort zich niet zo erg aan sneeuw blijkt maar weer.
Tja als je zo’n filmpje krijgt komt er natuurlijk tóch een winterlogje, te schattig toch?

Ondertussen sneeuwt het hier niet meer en schijnt er een zonnetje dat ik al heel voorzichtig aan zag komen toen ik onderweg was voor de boodschappen. Het meest lastige vind ik eigenlijk die sneeuwdekentjes op het serre dak, daardoor is het tamelijk donker in huis. Het duurt natuurlijk even eer de warmte in huis het dubbele glas warm genoeg maakt om het te laten smelten. Maar het schuift langzaam naar beneden. Het wachten is op de plofjes als de restjes eraf vallen……..

50 jaar Bohemian Rhapsody

Even wat (vrij vertaalde) info van de site over de voorstelling 50 jaar Bohemian Rhapsody waar ik gisteravond was.

Op 31 oktober 1975 deed het iconische Bohemian Rhapsody van Queen en Freddie Mercury de muziekwereld schudden op haar grondvesten; een revolutionaire dag in de muziekgeschiedenis. Het concert is een uniek eerbetoon aan Freddie Mercury en Queen, met pianist Bernd van den Bos, een groot koor, geweldige solisten en het virtuoze orkest The New Symphonics o.l.v. Maurice Luttikhuis.

Vrijwel alle meesterwerken van Queen krijgen de spotlights die ze verdienen, waaronder de jarige Bohemian Rhapsody en het legendarische Barcelona (duet van Freddie Mercury met de Spaanse operazangeres Montserrat Caballé).
De klassiek-symfonische samenwerking van een groot koor, topsolisten en een magistraal orkest zal je van je sokken blazen.”

Nou komt er nogal wat bij kijken om mij ‘van de sokken te blazen’, al was het maar omdat ik nooit sokken draag! Maar orkest, pianist en koor zou het gelukt zijn me zonder sokken naar huis te sturen. Wat een gewéldige uitvoering van het werk van Queen in een vaak klassiek jasje gestoken.
Met de nodige humor aan elkaar gepraat door de pianist Bernd van den Bos met veel informatie over de muzikale voorkeuren van FreddyMercury. Dat hij van klassieke componisten hield zal niemand verbazen en hoe dat in zijn muziek doorklinkt wordt duidelijk gemaakt door te laten horen dat bijv. Mozart hem geïnspireerd moet hebben, om niet te zeggen dat hij div loopjes gewoon gejat heeft. (maar dat weet je niet van mij)

De lovende woorden vooraf over de pianist, koor en orkest zijn helemaal terecht. Ik heb ervan genoten. Een beetje overdreven is de aanbeveling ‘geweldige solisten‘. De operazangeres Maria Fiselier is weliswaar geen Montserrat Cabbelé maar zeker in de Song Barcelona blijft ze staande, al zóu Tania Kross zeker een meerwaarde zijn. Maar ja, de kaartjes betaalbaar houden vraagt offers. Niet iedereen krijgt ze gratis zoals ik. De andere solist, Jeangu Macrooy, is echt een misgreep van een maat of twee te klein.
Hij heeft best een aardige zangstem maar mist (naar mijn idee) techniek en podium attitude, hij ‘is niet aanwezig’ en gggrrr…. moedigt het publiek aan mee te lallen in de meeslepende delen van sommige songs. Dat mislukt tot mijn vreugde en hij komt (gelukkig) ook maar een paar keer het podium op.

Aan het eind van de voorstelling, als het publiek al staat voor een mega applaus komt er als toegift nog een singellong compilatie waar wél meegezongen kan worden. Uiteraard alleen songs die zich daar heel goed voor lenen. Prima oplossing al gebruiken wij de mogelijk om stiekem weg te snieken, niet omdat het ons stoort maar omdat het ondertussen half 11 is en Inge nog naar Zoetermeer moet. Zo is de jassen halen een fluitje van een cent wat ‘straks’ een stuk langer zal duren. Een beetje onsympathiek misschien, maar ja, Inge moet vandaag weer gewoon werken.

Het was voor allebei lang geleden dat we in dit gebouw waren en de hernieuwde kennismaking pakte goed uit, fijne stoelen, genoeg toiletten en een goede garderobe .
Aandacht voor m’n koninklijke status waardoor we ‘niet van het pad raken’ want daar zitten we dichtbij. Ideaal om aan het eind van de voorstelling ‘tijdig te verdwijnen’, als royal wil je gewoon niet tussen het volk terechtkomen, toch?


.

Vorige Oudere items

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag