آتشگاه

بعضی ها روت حساب باز می کنن. بیشتر از بقیه. بهت اعتماد می کنن. به حرکاتت دقت میکنن. تکه کلامهات رو تکرار میکنن. اونجور مواقع چقد حس دست و پا بستگی دارم. حس اینکه حق نداری کاری کنی که این آدم فک کنه استباه کرده. اون موقع دیگه نمیتونم دیوونگی کنم

وقتی حالت اونقد بد باشه که حتی خرید هم خوشحالت نکنه…

یکی جاش خیلی خالیه..

اطمینان میدهمت ؛
هرگز درک نخواهی شد
راستی ، امشب در اعماق خودت تنها
خواهان درخشش بودی؟

اگر ساعت ها تمام نشود
همدیگر را خواهیم دید
و اگر تمام شود
در جایی ، بدون ساعت
همدیگر را خواهیم شناخت

هنگامه خانه عنقا

نمیدونم کجاست. فقط انگار قبلن اینجا بودم. یه جایی تو خاطراتمه. نورش، بوش، صداش ،،، همه چیز آشناس. پرتقالا..

یه روز باید بهت بگم که قشنگترین حرفت تا اون لحظه از زندگیم، همون بود که اون شب گفتی. باید یه روز بهت بگم که چای ریختم، نفس عمیق کشیدم و به حرفت فکر کردم و لذت بردم. و لذت بردم…..

باید بهت بگم اینو یه روزی برادرجان

وقتی بهم گفتی: میدونی الان داری خانواده رو تو میچرخونی؟

شاید برای هر دختر دیگه ای قشنگترین حرفا اون عاشقانه هایی باشه که میشنوه. اما این برای من یکی از بهترینا بود. بعد از مدتها…

نوشته بود که انسانی که کارهای روزانه رو به درستی انجام میده و از تمام قوانین پیروی میکنه یه انسان خوب نیست، یه انسان صفر هست. یه دسته دیگه از انسانها هستن که محبت میکنن، گرما میدن، زندگی میبخشن … اینا یه چیز دیگه ان

مهاجرت، بدون شك يك دگرديسى است.
آدم تبديل مى شود به گونه اى سخت پوست كه تا ابد خاصيت كش آمدن دارد.

از وبلاگ Deja vu

دوستی دارم که مشکل خودبیمار پنداری داره. البته شاید نه در این حد. شاید بیشتر دلیلش اینه که خودش رو دوست داره. کوچکترین زخمی رو سریع درمان میکنه، از ترس تینکه مبادا دپزس بشه شعی میکنه برای  آخرهفته بزنامه ریزی کنه و …
من اگر زخم بشم منتظر میمونم بدن نازنینم خودش کارش رو بکنه. اگر آخر هفته تنها باشم فیلم میبینم. هرگز انقدر خودم رو و بدنم رو دوست نداشتم. یادمه فقط یک بار دچار خودبیمار پنداری شدم. اون هم وقتی بود که نیاز به توجه یک نفر خاص داشتم. فک کردم سرطان گرفتم. رفتم دکتر و آزمایش دادم. در این حد امر بر من مشتبه شده بود. البته اینها رو خیلی بعدتر بهش گفتم. اما الان فهمیدم که دلیلش توهم بنده نبوده. دلیلش یک نفر خاص بوده. کسی که هنوز بهانه گریه هامه وقتی که دلم گریه میخاد و بهانه ای ندارم.
خوب میشم. بزودی….

آدمها اگر حس کنن که باهات نقطه مشترک دارن ساعتها میتونن درموردش حرف بزنن. تو مستی یا تو بیداری. یادشون میمونه که Gesundhreitبه فارسی میشه عافیت …. آدمها به اشتراک نیاز دارن

such a lonely day shouldn’t exist

https://soundcloud.com/monsieurgery/system-of-a-down-lonely-day