ഇതെന്തു കഥ!

മരം മണ്ണിനോട് ചോദിച്ചു “എന്‍റെ വേരുകള്‍ നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ?”

മണ്ണ് മരത്തോട് ചോദിച്ചു “ഞാന്‍ നിന്‍റെ വേരുകളെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നുണ്ടോ?

മരം പറഞ്ഞു “നീ തുടരുക. അതാണ് എന്നെ ശക്തനാക്കുന്നത്!”

മണ്ണ് പറഞ്ഞു “നീയും തുടരുക. അതാണ് എന്നെ ദൈവമാക്കുന്നത്!”

കഥ കേട്ടു ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ ഞാന്‍ ഭാര്യയോട് ചോദിച്ചു “ഇതെന്തു കഥ?”

അവള്‍ പെട്ടെന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു “അങ്ങനെ പലരും പലതും പറയും. നിങ്ങള്‍ നിങ്ങടെ പണിയെടുക്ക്!”

“അപ്പോ, നിനക്കും ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല അല്ലേ” എന്നു ചോദിക്കണമെന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും, ഞാന്‍ ചോദിച്ചില്ല; കണ്ണീര്‍ തുടച്ചു കൊണ്ട് ഉള്ളി അരിയല്‍ തുടര്‍ന്നു!

നിങ്ങള്‍ക്കും ചോദിക്കാന്‍ തോന്നുന്നുണ്ടോ “ഇതെന്തു കഥ”?

=============================

image : unsplash free licensed

വലുതും ചെറുതും!

അകലെ അങ്ങ് ദൂരെ ഒരു കുഞ്ഞുവിമാനം;
തീരെ കുഞ്ഞ്!

അവളുടെ വിരല്‍തുമ്പിലൂടെ ഞാന്‍ കണ്ടു!

ഇവിടെ ഇങ്ങരികില്‍ കുറേ വല്യമനുഷ്യര്‍;

കുറേ വല്യത്!

പുറംകാഴ്ചകളുടെ വര്‍ണപ്രൌഡിയിലൂടെ ഞാന്‍ കാണുന്നു!

വലുതും ചെറുതുമായ കാഴ്ചകളില്‍,

എന്നെയും നിന്നെയും ഞാന്‍ കാണുന്നു;

ചിലപ്പോള്‍ ചെറുതായ്, ചിലപ്പോള്‍ വലുതായ്!

ഇപ്പോള്‍ അവളുടെ വിരല്‍ തുമ്പു മാത്രം!

കുഞ്ഞു വിമാനവും, കുറേ വല്യ മനുഷ്യരും മറഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു;

ഞാന്‍ മെല്ലെ അവളുടെ വിരല്‍ തൊട്ടു; അവള്‍ എന്‍റേയും!

“പോകണ്ടേ, നേരം വൈകി”

“നല്ല നിലാവ്. ഇത്തിരി കഴിഞ്ഞു പോയാലോ?”

എന്‍റെ മറുപടി അവളും ആഗ്രഹിച്ച പോലെ…

അവള്‍ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു!

ചെറുതും വലുതുമല്ലാത്ത എന്തോ ഞങ്ങളില്‍ വലുതായി നിറഞ്ഞു!


Where are you heading to?

Wanna scribble me,
Wanna sing me,
Wanna share me!

Wrote those stories;
Sang those songs;
Shared my care!

Stories unread!
Songs unheard!
Care unfelt!

Continue to scribble,
Continue to sing,
Continue to share!

I seek what I am;
I explore where I am;
To realize who I am!

Continue to scribble,
Continue to sing,
Continue to share!

By chance,
If you read me,
Hear me, or experience me,
Don’t let me know;
Cos, that’s me just for you!!

By the way,
Where are you heading to?!
*

യാത്രയായവര്‍

പോകുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞില്ല;
പോകരുതേ എന്നു ഞാന്‍ പറഞ്ഞെങ്കിലും!
“പടം” കാണുമ്പോഴൊക്കെയും,
“പണ്ട്” പലതും പറഞ്ഞു!

പോകും എന്നു ഞാനറിഞ്ഞിരുന്നു;
പോകരുതേ എന്നു ഞാന്‍ പറഞ്ഞെങ്കിലും!
പോകുന്നുവെന്ന് അവരും അറിഞ്ഞിരുന്നോ?
പോകുമെന്ന് അവരറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും!

പിന്നിലാക്കിയതൊക്കെയും,
വേറേ, വേറേ, വേറേ!
ഒക്കെ ഇന്ന് “പടം” കാണുന്ന-
വരുടെ, വേറിട്ട കാഴ്ചകള്‍!

യാത്രയായവര്‍ യാത്രയിലാണ്!
ഇടക്കവര്‍ നമ്മളെ, ക്കണ്ടു!
നമ്മള്‍ അവരെയും!
നമ്മളും യാത്രയിലാണ്;
അപ്പൊ, നമ്മുടെ യാത്ര!

ഏവരും യാത്രയായവര്‍!


Photo: Painting by Simi (my wife 🙂

കാണുന്നത്!

ഇരുളും വെളിച്ചവും;
ഒന്നു തുടങ്ങു, മവിടെ, ഒന്നൊടുങ്ങും!
എങ്കിലും അവര്‍ എന്നും ചേര്‍ന്നിരുന്നു!

വെളിച്ചം ഇരുളിനോട്:
“എന്നെ നീ കാണുന്നില്ലേ?!”
ഇരുളുടന്‍ പറഞ്ഞു:
നിന്നിലെയെല്ലാം കാണുന്നു ഞാന്‍,
നിന്നെ മാത്രമായ് കാണുന്നേയില്ല!

ഇരുള്‍ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു? :
“വെളിച്ചമേ, നിനക്കെന്നെ കാണാന്‍ പറ്റുന്നുണ്ടോ?”
വെളിച്ചം പയ്യെ പറഞ്ഞു:
“നിന്നിലെ ഒന്നും കാണുന്നേയില്ല;
നിന്നെ മാത്രം കാണുന്നു ഞാന്‍!”

ഇരുളും വെളിച്ചവും;
ഒന്നു നമ്മെ അനന്തമാക്കവേ,
ഒന്നു നമ്മെ വരകള്‍ക്കുള്ളിലും!
രണ്ടിലും ലയിക്കുക,
ജീവിതവും അതിനപ്പുറവും!

ഇരുളും വെളിച്ചവും;
അവര്‍ എന്നും ചേര്‍ന്നിരുന്നു!
മിഴി ചിമ്മും വഴികളില്‍!


English Version : https://skdwriting.wordpress.com/2023/02/21/the-seen/

Photo Courtesy: https://unsplash.com/photos/iDF0FXUxGhE?utm_source=unsplash&utm_medium=referral&utm_content=creditShareLink

The Seen!

Darkness and Light;
One starts, there, one ends!
Yet, they are together!

Light asked darkness:
“Can you see me?”
Darkness replied at once:
“All in you, I can, but,
can’t see you alone!”

Darkness asked in return:
“Hey Light, how about you?”
Light said swiftly:
“All in you, I cannot, but,
Just I see you!”

Darkness and Light;
One hides us to endless;
Other draws us definite!
Immerse in both,
Life and beyond!

Darkness and Light;
They are together;
Through the blinks!

===The end===


Photo Courtesy: https://unsplash.com/photos/iDF0FXUxGhE?utm_source=unsplash&utm_medium=referral&utm_content=creditShareLink

പഴമയും പുതുമയും പിന്നെ തിരിച്ചറിവും! (വലിയ പേരുള്ള ചെറിയ കവിത!)

നമുക്ക് വേണം പുതുമ;
പഴയതെന്തിന് വീണ്ടും?
കാണാത്തത് കണ്ടാൽ പുതുമ;
കണ്ടതെന്തിന് വീണ്ടും?
പുതുമ കൂടിക്കൂടി, വേണം പഴമ!

ഓർമകളിൽ ഓടണം;
ഒന്ന് നിശ്വസിക്കണം;
“അന്നൊക്കെ”….!
എങ്കിലും, നമുക്ക്
വേണം പുതുമ;
പഴയതെന്തിന് വീണ്ടും?

കാണാത്തത് കണ്ടാൽ പുതുമ;
പഴയത് പുതിയവർ കണ്ടാലും പുതുമ!

പുതിയവർ പഴയ പുതുമ അറിയട്ടെ;
പഴയവർ പുതിയ പുതുമയും;
പഴമയും പുതുമയും
ഉള്ളില്‍ത്തട്ടി, ഏവരും
തിരിച്ചറിയട്ടെ; വേറിട്ടൊരറിവ്!
==ശുഭം==

skdwriting.wordpress.com


മനുഷ്യന്‍!

Image Courtesy : Photo by Robert Ruggiero on Unsplash

പട്ടിയെന്നറിയാത്ത പട്ടി;

പൂച്ചെയെന്നറിയാത്ത പൂച്ച;

എല്ലാമറിയുന്ന ഞാന്‍!

എന്നിട്ടും ഞാന്‍,

ഞാനല്ലാതെ തുടരുമ്പോള്‍;

പട്ടിയും പൂച്ചയും, ഒക്കെയും,

അവരായി തന്നെ തുടരുന്നു.

അര്‍ത്ഥമോശം വന്നോരു

വര്‍ഗനാമവും പേറി

അറിവാദ്രിമേലെ പിന്നേയും

വിഹരിക്കുമീ ഞാന്‍-മനുഷ്യന്‍!

ഒന്നും അറിയാത്ത

ഞാന്‍ ഞാനായി ജീവിക്കും –

കഥയൊടുങ്ങുമുമ്പൊരിക്കലെങ്കില്ലും!

—ശുഭം—

കാലത്തിനൊപ്പം!

കാലത്തോട് ഞാൻ ചോദിച്ചു:

“ഒന്ന് നിൽകാമോ? ഇന്നലെ വരെ ഒന്ന് പോകാൻ…”

മറുപടി ഉടൻ വന്നു:

“പറ്റില്ല!”

പിന്നെ കാലം ഒന്ന് ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് മെല്ലെ എന്നോട് ചോദിച്ചു:

“ഞാൻ വന്നാലും, നിങ്ങൾക്  രണ്ടുപേർക്കും പോകാൻ കഴിയുമോ?!”

ഞാൻ നിശ്ശബ്ദനായി.

ഫോൺ എടുത്ത് അവളെ വിളിച്ചു:

“പോട്ടെ, ക്ഷമിക്ക്.  പെട്ടെന്ന്.., അറിയാതെ.., അത്.., അത് പോട്ടെ.. ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരട്ടെ?! നമുക്ക് ഒന്ന് ബീച്ചിൽ പോയാലോ..”

അവളുടെ മറുപടി ആ നിശ്വാസത്തിൽ ഞാൻ അറിഞ്ഞു!

ഞാൻ കാലത്തോട് പറഞ്ഞു:

“കൂടെ ഞാനും, അല്ല ഞങ്ങളും ഉണ്ട്. നമുക്ക് മുന്നോട്ട് തന്നെ പോകാം..!”

ബീച്ചിൽ നല്ല തിരക്ക്.

തിരകൾ ശാന്തമായിരിക്കുന്നു.

“നിന്‍റെ കവിളും ദൂരെ അസ്തമയ സൂര്യനും..”

“അയ്യേ പൈങ്കിളി, പൈങ്കിളി!” അവള്‍ എന്‍റെ കയ്യില്‍ നുള്ളി!

പൈങ്കിളി മുഴുവനാക്കാതെ ഞാന്‍ നിർത്തി!!

അവളുടെ കയ്യിൽ തൊട്ടു കിടക്കുമ്പോൾ, ശരിക്കും ഒരു സുഖമാണ്! വല്ലാത്ത ഒരു ധൈര്യവും!

കാലം എന്നോട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു:

“നിനക്ക് അല്ല, നിങ്ങൾക് പിന്നോട്ട് പോകാൻ കഴിയില്ല. മുന്നോട്ടു മാത്രം. അതുകൊണ്ട് നീ എഴുന്നേൽക്കൂ..”

ഞാൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.

ബീച്ചിൽ തിരക്ക് കൂടിയിരിക്കുന്നു: ഇത്ര രാത്രിയിലും!!

തിരക്കിലൂടെ അയാൾ തനിയേ നടന്നു..;  കാലത്തിനൊപ്പം പോകാൻ!


Photo by Patrick Fore on Unsplash

വലിയവരും ചെറിയവരും! (കുഞ്ഞുകഥ)

“എടീ, ഏട്ടന് കൊടുത്തിട്ടു വേണം നീ എടുക്കാൻ!”

അവളുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഞാന്‍ ഉണർന്നത്!

അവൾ അവിടെ നിര്‍ത്തിയില്ല!

Read More at : https://www.facebook.com/groups/nallezhuth/permalink/5792747157474390/


ചിരി!

മുന്നിൽ ഇരുന്ന ആൾ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു പോയി. പ്ലേറ്റിൽ ഒരു മുഴുവൻ വടയും ഒരു മുറിയും ബാക്കി! ചുറ്റും നോക്കി. ഇല്ല, ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല. മെല്ലെ പ്ലേറ്റ് എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് നീക്കി. ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ വട കഴിച്ചു. മെല്ലെ പ്ലേറ്റ് മുന്നിലേക്ക് നീക്കി വച്ചു.

മെല്ലെ എണീറ്റ് കൈ കഴുകി തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ, വെയിറ്റർ വച്ചു പോയ ബിൽ നോക്കി ഞാൻ ഞെട്ടി. രണ്ടു വടയുടെ ബിൽ!

ഒന്നുമില്ലാത്ത കീശയിൽ എന്തോ ഉണ്ടാകും എന്നപോലെ ഞാൻ പരതി; വെറുതെ കുപ്പായത്തിൻ്റെ അവിടെയും ഇവിടെയുമൊക്കെ പിന്നെയും തപ്പി നോക്കി!

എണീറ്റ് ഒടിയാലോ! ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി. വെയിറ്റർ എന്നെ തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കി നിൽക്കുന്നു. രക്ഷയില്ല! കാലു പിടിച്ചാലോ….

അതാ, വെയിറ്റർ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നു. തല കുനിച്ച് ഞാൻ ഇരുന്നു. അയാൾ പോയി കഴിഞ്ഞു പതുക്കെ തല ഉയർത്താതെ ഞാൻ നോക്കി.

അയാൾ പ്ലേറ്റ് എടുത്തുകൊണ്ട് പോയിരിക്കുന്നു. എവിടെ ആ ബിൽ? അതും ഇല്ല.

ഞാൻ തല ഉയർത്തി ചുറ്റും നോക്കി. വെയിറ്റർ അപ്പോഴും എന്നെ തന്നെ നോക്കുന്നു; ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ എന്നോട്  പൊയ്ക്കോ എന്ന് പറയുന്നു!

ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു പരാജയപ്പെട്ട് , ഞാൻ എണീറ്റ് പുറത്തേക്ക് നടന്നു; അടുത്ത ചിരിയുടെ വഴിയും തേടി!


Photo by Nick Fewings on Unsplash

Keep it Rolling…

Design a site like this with WordPress.com
Get started