Buena Vista Social Club

Πενήντα χρόνια μετά το κλείσιμό του, ως παράπλευρο θύμα της επανάστασης στην Κούβα, δηλαδή στα μέσα της δεκαετίας του ’90, ένας αμερικανός κιθαρίστας , επ’ονόματι Ry Cooder, μαζί με τον κουβανό μουσικό Juan de Marcos Gonzales, κατάφεραν να επαναφέρουν το δημοφιλές Buena Vista Social Club στα μουσικά δρώμενα της Κούβας.

Μεγάλη τους επιτυχία ήταν το γεγονός ότι στο γκρουπ επανεμφανίστηκαν πολλοί από τους μουσικούς που συμμετείχαν τη δεκαετία του ’40. Έτσι, μια ομάδα από παππούδες υπό τις οδηγίες του Gonzales και του Cooder, κατάφεραν από την Χαβάνα να γίνουν παγκοσμίως γνωστοί τραγουδώντας αρχικά το Chan Chan.

Η πρώτη τους συναυλία στο Άμστερνταμ, το 1998, τους χάρισε την προβολή που χρειάζονταν ώστε πια να γίνουν ένα από τα πιο πετυχημένα λατιν συγκροτήματα του κόσμου.

Σήμερα, μπορεί οι παππούδες σιγά – σιγά να φεύγουν (είτε λόγω ηλικίας, είτε λόγω θανάτου) , το γκρουπ όμως ανανεώνεται πάντα με σεβασμό στη μουσική που υπηρετεί, αλλά και στο μεγάλο ιστορικό όνομα του Club που αντιπροσωπεύει.

Ο παππούς μπασίστας του γκρουπ, Orlando Lopez, ο οποίος ήταν το μοναδικό μέλος του γκρουπ που έπαιξε σε όλες τις δισκογραφικές δουλειές του συγκροτήματος, απεβίωσε σήμερα σε ηλικία 76 ετών.

Είμαι σίγουρος ότι η μουσική του θα εμπνέει πολλές γενιές ακόμα…

Αγαπημένο μου κομμάτι: η διασκευή του Clocks.

Άρχισε να μυρίζει πόλωση στην Κύπρο…

Bored dogs by netamir.

Μετά και την αποψινή συνέντευξη Αναστασιάδη στο ΡΙΚ αλλά και την εκλογή Κυπριανού στην ηγεσία του ΑΚΕΛ, νομίζω πως άρχισε να ξετυλίγεται δειλά – δειλά η στρατηγική των κομμάτων για τις ευρωεκλογές.

Από τη μια ο ΔΗΣΥ έχει ανάγκη επιβεβαίωσης της πρωτιάς του σε μια εκλογική αναμέτρηση που θεωρεί ότι είναι η έδρα του και από την άλλη το ΑΚΕΛ θέλει να δείξει πως όχι μόνο δεν τραυματίστηκε από την αλλαγή ηγεσίας αλλά εκδικείται το ΔΗΣΥ 4 χρόνια μετά την πρωτιά – έκπληξη που τότε πέτυχε.

Μόνος δρόμος για να πετύχουν και τα δύο κόμματα τους στόχους τους είναι η δημιουργία κλίματος έντασης και πόλωσης. Ο Αναστασιάδης το υπογράμμισε απόψε στο ΡΙΚ: «Από τους 700 ευρωβουλευτές, μόνο καμιά 40αριά είναι κομμουνιστές. Είναι όλοι βουλευτές διαμαρτυρίας. Τι διαφορά θα έχει αν αντι 40 τώρα προστεθούν ακόμα 2 ή 3 Ακελικοί;;;»

Άφησε επίσης υπονοούμενα για το τι μεσολάβησε για την αλλαγή της στάσης του Μάριου Κάρογιαν πριν το δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, επιδιώκοντας έτσι ένα ουσιαστικό άνοιγμα στους απογοητευμένους -από τη σημερινή ηγεσία του ΔΗΚΟ- κεντρώους.

Την ίδια στιγμή στο ΑΚΕΛ άναψαν για τα καλά οι κομματικές μηχανές με στόχο την πρωτιά. Ξέρουν καλά πως αν ο λαός τους κατατάξει δεύτερους θα αρχίσει η μουρμούρα για τις ηγετικές ικανότητες του νέου Γ.Γ αλλά και θα πληγεί και η εικόνα της κυβέρνησης Χριστόφια.

Στο ίδιο κάδρο, ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ φαίνεται πως είναι απλοί θεατές. Τα σχέδια ενός ενιαίου ψηφοδελτίου ενός «ισχυρού μεσαίου χώρου» έχουν ήδη γίνει ανέκδοτο.

Οι πιο μεγάλοι απόντες, όμως, θα είμαστε εμείς οι πολίτες. Με τα ψευτοδιλήμματα και τα ίδια συνθήματα θα κληθούμε να ψηφίσουμε επιλογές για διαφορετικούς -αλλά λάθος- λόγους.

Περί Φωτίσεως

Election day, Castle Hill, Cambridge by Danny..

Ακόμα ένα βιβλίο του βραβευμένου με Νόμπελ συγγραφέα Ζοζέ Σαραμάγκου ολοκλήρωσα πρόσφατα. 

 Το «Περί Φωτίσεως» , το οποίο μπορεί να θεωρηθεί ως η συνέχεια του «Περί Τυφλότητος» αλλά διαβάζεται άνετα και από όσους δεν έτυχε να ανατρέξουν στο πρώτο του βιβλίο, προσπαθεί να απαντήσει στην εξής ερώτηση:

 τι γίνεται σε μια χώρα που οι κάτοικοι της πρωτεύουσας υπερψηφίζουν σε τοπικές εκλογές με συντριπτική διαφορά το λευκό;

 Σε μια εποχή που για μέρες η Αθήνα ήταν στα χέρια των αναρχικών ως αποτέλεσμα αυτού που οι ακαδημαϊκοί αποκάλεσαν «κρίση της πολιτικής» , ενω η παγκόσμια οικονομική κρίση τερμάτισε το μοντέλο του φιλελευθερισμού όπως το  ξέραμε μέχρι σήμερα, το «Περί Φωτίσεως» έχει μια ενδιαφέρουσα υπόθεση και πλοκή που μπορεί -ίσως- να δώσει απαντήσεις και λύσεις σε όσα βλέπουμε και σήμερα να διαδραματίζονται γύρω μας.

 Οι εκλογές, μετά το πρώτο αποτέλεσμα επαναλαμβάνονται και τελικά επιβεβαιώνουν την κυριαρχία του λευκού με ποσοστό άνω του 80%.

 Η κυβέρνηση αρχίζει να παίρνει μέτρα: επιβάλλει κατάσταση πολιορκίας στην πόλη και προσπαθεί να πείσει για την αναγκαιότητα ύπαρξής της. Και όταν πια κανένα μέτρο δεν φαίνεται να είναι αποτελεσματικό, αναγκάζεται να… μετακινηθεί σε μια άλλη πόλη, να βαφτίσει μια νέα πρωτεύουσα και ουσιαστικά να απομονώσει τους κάτοικους που τόλμησαν να ψηφίσουν κάτι που μπορεί μεν να μην ήταν παράνομο, αλλά δημιούργησε αμηχανία στους θεσμούς. 

 Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Πρωθυπουργός, οι Υπουργοί, ο στρατός και η αστυνομία έχουν άποψη για το πως πρέπει να επανέλθουν τα πράγματα σε τάξη. Και όταν διαπιστώνουν πως η εγκαταλειμμένη πόλη όχι μόνο δεν πέφτει στην αναρχία, αλλά επιβιώνει χάρη στις πρωτοβουλίες και τη δράση των κατοίκων της, αρχίζουν να ψάχνουν για το μυαλό που κρύβεται πίσω από αυτό το «λευκό κίνημα».

 Ο Σαραμάγκου, ο οποίος σε όλα του τα βιβλία χρησιμοποιεί σουρεαλιστική πλοκή αλλά ρεαλιστικές αντιδράσεις των ηρώων του, καταφέρνει να περάσει το κλασικό αλλά όχι πάντα αυτονόητο μήνυμα πως η δημοκρατία προέρχεται και απευθύνεται στο λαό. Και οι θεσμοί, ως κομμάτι της κοινωνίας, οφείλουν να είναι δίπλα και όχι απέναντι στους πολίτες.

 Στο «Περί Φωτίσεως», οι βασικοί πρωταγωνιστές του έργου -οι κάτοικοι που τόλμησαν να επιλέξουν το λευκό- είναι και οι κομπάρσοι μιας ιστορίας που τελικά θυματοποίησε την λιγότερο ένοχη αλλά τραγική μορφή μιας γυναίκας που έτυχε να είναι διαφορετική: η σύζυγος ενός γιατρού και ο σκύλος της δολοφονούνται στο όνομα της «εθνικής τάξης» με αβέβαιο, όμως, αποτέλεσμα. 

 Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

 

Video με UFO στην ορκομωσία Ομπάμα;

Ένα άγνωστο αντικείμενο που πετά λίγα λεπτά μετά την τελετή της ορκομωσίας του νέου αμερικανού Προέδρου, συνέλαβε στις κάμερές του το CNN.

Οι αμερικανοί, οι οποίοι ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια παθιάζονται με ιστορίες που έχουν σχέση με εξωγήινους πολιτισμούς, άρχισαν τις φιλολογίες.

Το ΑΚΕΛ επέλεξε Πραλίνα

Capitalism Meets Communism by mikes_pics.

Ο τίτλος του άρθρου μπορεί να είναι παραπλανητικός.  Θα μπορούσε να μπει κάτι σαν «Αλλαγή Εξουσίας στο ΑΚΕΛ» ή «Ο Άντρος Κυπριανού εκλέγηκε Γ.Γ στο ΑΚΕΛ».Θα μου ακουγόταν, όμως πολύ νερόβραστο. Έτσι τον έβαλα γιατί πέρα από την πλάκα των ημερών, μπορεί όντως να δείχνει και μια κατάσταση. 

 Η μάχη της διαδοχής στο μεγαλύτερο και πιο ιστορικό κόμμα της Κύπρου, το ΑΚΕΛ, είχε τις ιδιαιτερότητές της.

 Για πρώτη φορά, η μάχη της διαδοχής είχε δύο πρωταγωνιστές και τελικά το αποτέλεσμα ήταν εξοργιστικά απρόβλεπτο -ιδίως για ένα κόμμα όπως το ΑΚΕΛ.

 Οι δύο υποψήφιοι εξέφραζαν δύο διαφορετικούς τρόπους σκέψης: από τη μια ο Νίκος Κατσουρίδης, με σπουδές προπαγάνδας αποτελούσε το βαρύ πυροβολικό του κόμματος σε κάθε προεκλογική .Τα πειστικά του επιχειρήματα, η ευφράδεια και οξυδέρκεια του αλλά και το γεγονός ότι είναι από τα παλαιά στελέχη του κόμματος που «ανδρώθηκαν μέσα στο ΑΚΕΛ» ήταν το μεγαλύτερο ατού του. Η οικονομική του επιφάνεια και οι αστικές συνήθειές του προκαλούσαν πολλά σχόλια εντός και εκτός κόμματος. Συνηθίζει να απολαμβάνει καφέ και πούρο στο Hilton . Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια, η εικόνα του χάλασε από κουτσομπολιά γύρω από την προσωπική του ζωή (δες: Μπιλ Κλιντον). Οι αναλυτές γράφουν πως η εκλογή του δε θα άφηνε χώρο στο Χριστόφια να εμπλέκεται στα κομματικά, εκεί που ο ίδιος θα ήθελε.

 Από την άλλη, ο Άντρος Κυπριανού, ο οποίος ανήκει στην λεγόμενη γενιά των 40ρηδων, μπορεί να μην έχει την ευφράδεια του Κατσουρίδη, αλλά έχει ένα ιδανικό προφίλ με πολλές προοπτικές ακόμη και για να εκλεγεί στην Προεδρία του Κράτους. Λειτουργεί συλλογικά, λένε πως «συμβουλεύεται τακτικά τον Χριστόφια» , ενώ πολλά παλιά στελέχη του πιστώνουν ταπεινότητα και σεμνότητα. Σε επίπεδο προσωπικής ζωής ο Κυπριανού γράφτηκε πως διαμένει σε ένα αστικό σπίτι 400 τετραγωνικών ενώ συνηθίζει να απολαμβάνει τον καφέ του στο Πραλίνα, που βρίσκεται στον πιο ακριβό δρόμο της Κύπρου.

 Ήταν λοιπόν μια μάχη δύο αστών για την ηγεσία ενός μετακομμουνιστικού κόμματος;  

 Μάλλον ήταν κάτι παραπάνω: ο απελθών Γραμματέας Δημ.Χριστόφιας είχε ήδη βάλει τον πήχη πολύ ψηλά. Αποχωρεί αφού κατάφερε να σπάσει όλα τα προηγούμενα ρεκορ: κατάφερε να αφήσει ανεπηρέαστο το ΑΚΕΛ από την πτώση της ΕΣΣΔ, ενώ για πρώτη φορά το κόμμα ανέδειξε τον Γενικό του Γραμματέα στην Προεδρία του Κράτους και  στην θέση του Προέδρου της Βουλής. Επίσης το ΑΚΕΛ ανέδειξε για πρώτη φορά Δήμαρχο στην Λευκωσία, ενώ οι Δήμαρχοι Λεμεσού και Λάρνακας είναι επίσης κομματικά στελέχη.

 Τέλος οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πρωτιά του ΑΚΕΛ, ενώ ο Δημ.Χριστόφιας απολαμβάνει δημοτικότητας περαν του 70%.  

 Μέσα σε αυτό το κλίμα, το ΑΚΕΛ σήμερα ψήφισε τον Άντρο Κυπριανού. Η μικρή διαφορά (τον ψήφισαν 57 άτομα έναντι 48) αλλά και οι επερχόμενες ευρωεκλογές θα είναι οι πρώτες δοκιμασίες που θα κληθεί να απαντήσει. Και σίγουρα, η εκλογή του -στην οποία διακριτικά συνέβαλε και ο απελθών Γ.Γ.- σηματοδοτεί μια ιστορική αλλαγή φρουράς σε ένα κόμμα που πια θα τολμά να διεκδικεί περισσότερη συμμετοχή στην εξουσία. 

 ΥΓ.: Στη φώτο το Μουσείο Κομμουνισμού στην Πράγα, δίπλα από McDonalds και Adidas.

 

Εκλέγηκε ο Άντρος Κυπριανού στη Γ.Γ. του ΑΚΕΛ

Μόλις ανακοινώθηκε η εκλογή του νέου Γ.Γ του ΑΚΕΛ.

Νικητής, με μικρή διαφορά,  ο Άντρος Κυπριανού. 

Το αποτέλεσμα θεωρείται ως το αποτέλεσμα που θα ήθελε και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και αποχωρών Γ.Γ. του κόμματος Δημήτρης Χριστόφιας.

Ματσάκης εναντίον Ερντογάν

Σας μεταφέρω την είδηση, αυτούσια από την κυπριακή εφημερίδα ΠΟΛΙΤΗΣ:

Εκτεθειμένος βγήκε ο Τούρκος Πρωθυπουργός από την κόντρα με τον Μ. Ματσάκη

Εξοργίστηκε ο Ταγίπ Ερντογάν

 

«Κατσάδα Ερντογάν προς τον βουλευτή που έκλεψε την τουρκική σημαία»! Έτσι είδαν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης τον έντονο διάλογο του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν με τον ευρωβουλευτή Μάριο Ματσάκη, προχθές βράδυ στις Βρυξέλλες, κατά τη διάρκεια μεγάλου δείπνου προς τιμήν του κ. Ερντογάν. Πάντως, λίγο αργότερα ο Μάριος Ματσάκης έδωσε συνέντευξη στο AB Haber και χαρακτήρισε τον Ταγίπ Ερντογάν ως έναν από τους μεγαλύτερους πολιτικούς του 21ου αιώνα! Τα τουρκικά μέσα διασκέδασαν περισσότερο με τη φράση του κ. Ερντογάν, ο οποίος αντέδρασε όταν είδε τον Μάριο Ματσάκη να κουνά το κεφάλι του: «Όσο θέλεις κούνα το κεφάλι σου, εμείς στη χώρα μας έχουμε μια ωραία παροιμία γιΆ αυτό, αν και δεν ταιριάζει να την πω εδώ…». Ο Ταγίπ Ερντογάν δεν είπε την παροιμία τελικά. Αλλά φαίνεται πως το μυαλό του είχε την τουρκική παροιμία που λέει ΆΆκαι ο γάιδαρος κουνάει το κεφάλι του, αλλά δεν έχει κανένα νόημα?! Τελικά φαίνεται από το διάλογο πως ο Ταγίπ Ερντογάν νόμιζε ότι ο Μάριος Ματσάκης ήταν δημοσιογράφος!

Έγινε έξαλλος
Το επεισόδιο, όπως προαναφέραμε, έλαβε χώρα στις Βρυξέλλες τη Δευτέρα το βράδυ κατά τη διάρκεια δείπνου. Ο Μάριος Ματσάκης πήρε το λόγο και ρώτησε τον Τούρκο Πρωθυπουργό εάν εμπιστεύεται την ΕΕ. «Εάν η απάντηση είναι ναι, γιατί τότε ο τουρκικός κατοχικός στρατός δεν φεύγει από την Κύπρο», είπε ο κ. Ματσκάκης. Για τον Τούρκο Πρωθυπουργό όμως η λέξη «κατοχικός» είναι κόκκινο πανί. «Ο τουρκικός στρατός δεν μπήκε στην Κύπρο ως κατοχική δύναμη. Για τον λόγο που μπήκε η Ελλάδα στην Κύπρο, για τον ίδιο λόγο μπήκε και η Τουρκία. Εμείς δεν μπορούσαμε να μείνουμε θεατές την ώρα που δολοφονούνταν οι αδελφοί ομοεθνείς μας», απάντησε ο Τούρκος Πρωθυπουργός. Ο Ταγίπ Ερντογάν πέρασε τότε στο σχέδιο Ανάν και στο Μπούργκενστοκ. «Εσείς δεν ξέρετε αυτές τις περιπέτειες, δεν τις ζήσατε, εγώ τις έζησα. Εσείς λέτε αυτά που σας είπαν, εγώ λέω αυτά που έζησα. Το 2004 οι Τ/Κ τήρησαν τον λόγο τους και το 65% είπε ναι στο σχέδιο Ανάν, ενώ το 75% των Ε/Κ είπε όχι», επέμεινε ο Ταγίπ Ερντογάν. Σε αυτό το σημείο απευθύνεται ευθέως στον Μάριο Ματσάκη ρωτώντας τον και μάλιστα στον ενικό: «Είναι αλήθεια αυτά που είπα; Σε ρωτώ. Απάντησε στο ερώτημά μου, απάντησε…», επέμεινε επίμονα. 

Ψύχραιμος ο Ματσάκης
Ο Μάριος Ματσάκης άρχισε να μιλάει, αλλά δεν ακουγόταν. Τότε ο Ταγίπ Ερντογάν έδωσε εντολή να του δώσουν μικρόφωνο! Κύριε Πρωθυπουργέ, συγγνώμη, αλλά η ερώτησή μου έχει να κάνει με την ασφάλεια. Ρώτησα αν εμπιστεύεστε την ΕΕ, δεν ρώτησα γιΆ αυτά που έγιναν πριν πέντε χρόνια. Δεν είναι καιρός να δούμε το μέλλον;», ρώτησε ξανά ο Κύπριος ευρωβουλευτής.
Και τότε ο Ταγίπ Ερντογάν του είπε ότι μιλάει ακριβώς σαν δημοσιογράφος. Εκνευρίστηκε ακόμη πιο πολύ όταν είδε τον Μάριο Ματσάκη να κουνάει το κεφάλι του. «Η νότια Κύπρος εξαπάτησε την ΕΕ», είπε ο Τούρκος Πρωθυπουργός. Και έσπευσε να επικαλεστεί την Γερμανίδα καγκελάριο Άγκελα Μερκελ, η οποία είχε πριν καιρό δηλώσει πως ήταν σφάλμα η ένταξη της Κύπρου με άλυτο το πολιτικό της πρόβλημα. Σύμφωνα με ανακοίνωση του ευρωβουλευτή, η αντίδραση του κ.Ερντογάν προκάλεσε δυσαρέσκεια και κακές εντυπώσεις, αφού ο Πρωθυπουργός έδειξε ότι έχασε την αυτοκυριαρχία του.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ, ΑΝΝΑ ΑΝΔΡΕΟΥ

Και τώρα δέστε το video και πέστε μου εαν ο Ερντογαν σας φαίνεται να χάνει την αυτοκυριαρχία του.
ΥΓ.: Καλά του τα είπε ο Ματσάκης, αλλά μήπως για άλλη μια φορά ήταν υπερβολικός ως προς το τι κατάφερε;;;

Σημεία ομιλίας Obama

Hope - Obama (Shepard Fairey poster) by Steve Rhodes.

«Δε θυσιάζουμε τα ιδανικά μας, στο βωμό της υπεράσπισης του έθνους μας»

«Οι προκλήσεις που έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι καινούργιες. Οι αξίες με τις οποίες θα τις αντιμετωπίσουμε όμως, η φιλοπατρία, ο σεβασμός, η κατανόηση και η ειλικρίνεια, είναι αξίες παλιές»
«Σε αυτούς που θέλουν να μας τρομοκρατούν ένα πράγμα έχω να πω: η ιστορία θα σας κρίνει με αυτά που οικοδομείτε και όχι με αυτά που καταστρέφετε!»
Είναι μερικές από τις φράσεις που χρησιμοποίησε ο νέος Αμερικανός Πρόεδρος Μπάρακ Χουσεϊν Ομπάμα, κατά την τελετή ορκομωσίας του.
Δεν τρέφω αυταπάτες: ο Ομπάμα δεν θα αλλάξει τον τρόπο που συμπεριφέρεται η Αμερική. Αυτό που με εμπνέει, όμως, στον άνθρωπο, είναι ο γεμάτος αξίες και ιδανικά τρόπος που πολιτεύεται. 
Ο Ομπάμα έχει θυμίσει στους πολίτες τη δύναμη τους : τώρα είναι η δική του ώρα να εκπληρώσει το χρέος του. 

Live ανταποκρίσεις για ορκωμοσία Ομπάμα

GWSF-Lincoln/Obama by enrguerrero.

Από τα εκτενή ρεπορταζ , τις ανταποκρίσεις και τα αφιερώματα των βρετανικών ΜΜΕ , λίγη ώρα πριν την ορκομωσία του νέου αμερικανού προέδρου, βγαίνουν μερικες ενδιαφέρουσες ειδήσεις:

1. Το μεγάλο μυστικό του επιτελείου Ομπάμα, είναι ο 27χρονος συγγραφέας των ομιλίων του Jon Favreu. Ο ίδιος ο Ομπαμα τον χαρακτήρισε ως τον «αναγνώστη του μυαλού του». Η ομάδα του , μίλησε με δεκάδες ιστορικούς, και διάβασε αμέτρητες ιστορικές ομιλίες, προκειμένου να καταλήξουν στο κείμενο της σημερινής ορκωμοσίας. Το πρώτο προσχέδιο της ομιλίας, το συνέταξε σε ένα Starbucks στο κέντρο της Ουάσιγκτον. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, ο Jon ξενυχτούσε μέχρι το πρωι, πίνοντας καφέδες και Red Bull για να ολοκληρώσει τις ομιλίες που του ανέθεταν.  Είναι ο πιο νεαρός συγγραφέας ομιλίων που μπαίνει στον Λευκό Οίκο. 
2. Το νέο προεδρικό ζεύγος προσευχήθηκε σε εκκλησία προτού βρεθεί στο Λευκό Οίκο. Μάλιστα, η δεκάλεπτη καθυστέρησή του στο ναό, θύμισε τις συνήθειες του Μπιλ Κλίντον , ο οποίος σχεδόν πάντα καθυστερούσε στις δημόσιές του εμφανίσεις, «προκειμένου να τραβήξει την προσοχή» όπως ανέφερε ο εκφωνητής του BBC.
3. Τα βρετανικά κανάλια, έσπευσαν να χαρακτηρίσουν ως «κομψή» την εμφάνιση της Μισέλ Ομπάμα. Με διακριτικότητα έκραξαν την επίλογη της γυναίκας του νέου αντιπροέδρου να εμφανιστεί στο Λευκό Οίκο με μπότες.
4. Η Μισελ Ομπαμα, ξέχασε το τυπικό και κατά την είσοδό της στο Λευκό Οίκο έσπευσε να χαιρετήσει πρώτα τον Μπους αντί τη γυναίκα του Λόρα. Ο Μπους απέφυγε το λάθος δίνοντας το χέρι του στο νέο Πρόεδρο. Η Μισελ προσέφερε για δώρο σοκολατάκια.
5. Ομπάμα και Μπους θα πιουν καφέ στο Λευκό Οίκο και σε λίγο αναμένεται να φύγουν μαζί για το χώρο της ορκωμοσίας. 
6. Το ειδικά κατασκευασμένο αυτοκίνητο του νέου προέδρου, με το παρατσούκλι «Θηρίο», μπορεί να αντέξει κάθε πιθανό και απίθανο τρομοκρατικό κτύπημα.
7. Η λατρεία του Ομπάμα για τον Αβρααμ Λινκολν ξεκίνησε από τον καιρό που ήταν φοιτητής. Οι συμβολισμοί είναι πολλοί: Ομπάμα και Λινκολν προέρχονται από την ίδια πολιτεία, και οι δύο έχουν μπροστά τους να αντιμετωπίσουν μια εθνική κρίση (εμφύλιο και οικονομικό κραχ αντίστοιχα) , και ο Λινκολν είχε μιλήσει πρώτος για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των μειονοτήτων που ζούσαν την Αμερική.
Γι’ αυτό και ο Ομπάμα ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του στο ίδιο μέρος που ξεκίνησε και ο Λινκολν την πολιτική του σταδιοδρομία, χρησιμοποιήσε κατ’ επανάληψη ατάκες του Λινκολν στις ομιλίες του, επέλεξε να κάνει την ίδια διαδρομή με το τραίνο που έκανε και ο Λινκολν στο δρόμο του για να ορκιστεί Πρόεδρος των ΗΠΑ και σήμερα ζήτησε να ορκιστεί με την ίδια Βίβλο που ορκίστηκε ο Λινκολν. Για την ιστορία: ο Λίνκολν ήταν Ρεπουπλικάνος και ο Ομπάμα Δημοκρατικός.
Πρόβλεψη: Κρατήστε τα πιο κάτω λόγια που χρησιμοποίησε ο Λίνκολν κατά την ορκομωσία του. Κάτι μου λέει πως το πνεύμα εκείνων των λόγων θα επαναλάβει σήμερα ο νέος αμερικανός Πρόεδρος:
«In your hands, my dissatisfied fellow countrymen, and not in mine, is the momentous issue of civil war».
(συνεχίζεται…)

Η ορκωμοσία του Obama

Στις 8 του Γενάρη 2008, στο New Hampshire ο Ομπάμα έχασε τις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών, αφού η Χίλαρι Κλίντον ήρθε πρώτη με άνεση. Ο Ομπάμα, στη ομιλία του το βράδυ όχι μόνο δεν εμφανίστηκε με πεσμένο το ηθικό, αλλά έδωσε μια από τις πιο εντυπωσιακές του  ομιλίες
Με βασικό του σύνθημα Yes We Can, μίλησε για τη νίκη που έρχεται. Μια νίκη που θα φέρει την αλλαγή, τις ευκαιρίες και την αισιοδοξία σε μια χώρα που άρχισε να φθείρεται. Μια νίκη που δε θα είναι προσωπική, αλλά θα προέρχεται και θα καταλήγει στο λαό.
Δεν ήταν μια ομιλία ενός ηττημένου -σε τοπικές εκλογές- Δημοκρατικού υποψήφιου. Ήταν η ομιλία ενός εθνικού ηγέτη που θέλει να αλλάξει την χώρα του. 
Παρακολούθησα πολλές φορές εκείνη την ομιλία του Ομπάμα. Είναι ένας σύγχρονος Επιτάφιος του Περικλή, και ας μου επιτραπεί η υπερβολή. 
Ας μη γελιομαστε: η Αμερική του Ομπάμα δεν θα είναι μια καλή Αμερική. Ίδια Αμερική με αυτή του Μπους θα είναι. Ο Ομπάμα, με την εκλογή του δε θα αλλάξει την εξωτερική πολιτική της Αμερικής. Στόχος του νέου προέδρου θα συνεχίσει να είναι η ισχυροποίηση των γεωπολιτικών συμφερόντων της χώρας του.
Αυτό, όμως, που φέρνει η εκλογή του Ομπάμα στην προεδρία των ΗΠΑ είναι η αλλαγή στους κανόνες της πολιτικής. Στον τρόπο που οι πολίτες συμμετέχουν, αλλάζουν και διαμορφώνουν το πρόγραμμα ενός υποψηφίου, στα μέσα που χρησιμοποιεί ένας υποψήφιος αλλά και στα κριτήρια που πρέπει να πληροί.
Ο Ομπάμα, ένας ποιητής της πολιτικής, κατά την προεκλογική περίοδο απέδειξε πως ξέρει να ακούει , να συνομιλεί και να εμπιστεύεται τους απλούς πολίτες. Ενεργοποίησε χιλιάδες αδιάφορους νέους ψηφοφόρους, μιλώντας για αξίες, πατρίδα και αρχές.Κατάφερε να θυμίσει στους πολίτες τη δύναμή τους. Κι αυτό από μόνο του λέει πολλά.
Από αύριο ο Ομπάμα καλείται να πείσει πως όλα αυτά δεν ήταν απλά συνθήματα για διαφημιστικά σποτάκια και πως η διάθεσή του να «αλλάξει τον τρόπο που λειτουργεί η Ουάσιγκτον» παραμένει ισχυρή.