امروز دوست دارم در مورد يه آلبوم بسيار خوشساخت صحبت كنم. جديدترين اثر Mark Lanegan، كسي كه سابقه درخشان و طولانيمدت در عرصه موسيقي دارد اما شايد خيلي از ما اين شخصيت رو نشناسيم. حس موجود در اين آلبوم اگرچه تلخ هستش اما شيرينيهاي خودش رو داره، بايد بگم هر چي بيشتر گوش ميدم بيشتر بهش نزديك ميشم. گرمي، سردي، تلخي، تاريكي، هيجان و ترس تمام چيزي است كه شما با شنيدن اين آلبوم احساس ميكنين، بدون شك صداي باريتون اين هنرمند شما رو تحت تاثير قرار ميده.
بدون شك آلبوم باشكوه و تاريكگونهي Blue Funeral در درجهاي از كيفيت قرار دارد كه ميتوان گفت نمايندهاي براي نشاندادن اوج زندگي حرفهاي Mark Lanegan است، اين آلبوم همچنين شواهدي است بر اينكه براي يك معتاد هيچ راهي براي رهايي از اعتياد وجود ندارد.
Mark Lanegan كسي است كه بنيانگذار گروه گرانج Screaming Trees بوده، چند سالي در Queens of the Stone Age عضو اصلي بوده و Kurt Cobain افسانهاي قبل از به شهرت رسيدنش توسط آلبوم افسانهاي Nevermind با او همكاري داشته است.
او بعد از انتشار آلبوم Bubblegum در سالهاي اخير وقتش رو حسابي پر كرده بود و نزديك به هشت سال سه آلبوم به همراهي Isobel Campbell منتشر كرد، به Greg Dulli در گروه the Gutter Twins ملحق شد، در گروههايي چون Twilight Singers و UNKLE به عنوان خوانندهي مهمان همكاري كرد و همچنين وكاليست اصلي دو آلبوم اخير Soulsavers بود.
او در ليركسهايش از استعارات ادبي به اشكال مختلف استفاده ميكند، چه بطور نسبتاً مستقيم و چه بطور غيرمستقيم. اين يكي از تِمهاي ثابت و هميشگي در كارهاي Mark Lanegan ميباشد، اما اينبار در مناسبترين و رضايتبخشترين حالت خود قرار دارد. چيدمانهاي آهنگها همراه با لايههاي تكسچري سینثسایزر، ملترون و نواهاي گيتار كه حول صداي باريتون Mark Lanegan ميچرخند، همه در كنار هم اثر خوبي خلق كردهاند كه البته تهيهكنندگي بسيار خوب Alain Johannes را نميتوان ناديده گرفت.
آلبوم Blues Funeral اين هنرمند را در موقعيت جاهطلبي از لحاظ موسيقي قرار ميدهد. صداي عميقتر، خشنتر ولي كنترلشدهتر او در كمتر خوانندهي راكاي ديده ميشود. صداي واضح و گيراي او در هر آهنگ حس تهديد را القا ميكند، حسي براي منفجركردن تمامي حد و مرزهايي موسيقي كه اين آهنگها تعريف ميكنند. اگرچه آلبوم يكپارچه است اما داراي تكسچرها و دايناميكهاي مختلفي است و موارد بسيار برجستهاي هم در اين ميان پيدا ميشود.
آهنگ به آهنگ خستگي و ملالت، و همچنين گذر روزهاي Mark Lanegan احساس ميشود. اين آلبوم با آهنگي بنام The Gravedigger’s Song (اولين آهنگ بسيار متناسب با عنوان آلبوم ميباشد، مگه نه؟) آغاز ميشود. «شروعي طوفاني و مهيب» تمام چيزي است كه در مورد اين آهنگ ميتوان گفت.
مشاركت Joshua Homme (عضو دائم Queens of the Stone Age) به عنوان گيتاريست در آهنگ «Riot in My House» اثر خوبي بوجود آورده است. عناصر الكترونيك هم در اين آلبوم از جايگاهي برجسته برخوردار است. سبك كيبورد و گيتار موجود در آهنگ Harborview Hospital يادآور آلبوم Joshua Tree از U2 و گروه New Order در اواخر دهه 80 ميباشد. گريزهايي كه به سبكهاي دهههاي گذشته موسيقي زده شده است، صداي رسپي و باريتون Mark Lanegan زينت ميدهد. اين تكسچرها زيبايي خاصي را القا ميكنند. آهنگ «Leviathan» آهنگي است كه شباهت زيادي به لحظات تاريك موجود در آلبوم Physical Graffiti از Led Zeppelin دارد. آهنگ Riot In My House همانطور كه از نام آن پيداست القاء كننده حس شورش و هرجومرج بزرگي است كه تصوير مناسب را در ذهن ما ميسازد.
آلبوم Blues Funeral آلبومي ماجراجويانه و پرسروصدا است كه ممكن است انتظارات گروهي از طرفداران طولانيمدت اين هنرمند را برآورده كند و انتظارات گروه ديگر را نه.
![homepage_large.3b2574c9[1]](https://thesoundscan.wordpress.com/wp-content/uploads/2015/08/homepage_large-3b2574c91.jpg)
در عجبم که چطوری یک درامر تبدیل به ستاره نوظهور R&B و Soul میشه؟! اسم Dornik رو به لیست این تیپ اشخاص اضافه کنید. Dornik نوازنده درامر Jessie Ware بود، آن هم به عنوان Tour Member که خیلی زود تبدیل شد به یکی از متخصصین سبکهای Soul، Pop و R&B آن هم بطور مبتکرانه و با صدا و سبک دلپسند. Dornik با صدای سبک اما غنیای که داره ما رو به یاد Michael Jackson و گروه Jackson 5 میاندازه، به این میگن یه ظهور تمام و عیار.
Mad Season نام تنها سوپرگروهي در سبك Grunge هست كه در سال 1995 با انتشار آلبوم Above تحسين همگان رو برانگيخت. اعضاي اين گروه شامل Mike McCready از گروه خوشنام و معروف Pearl Jam، Barrett Martin از گروه Screaming Trees، و همچنين آقايان مرحوم Lanye Staley از گروه Alice in Chains و John Baker Saunders كه به ترتيب در سالهاي 2002 و 1999 از دنيا رفتند، ميباشد. يك سري از كارهاي نيمهتمام اين گروه كه به دليل اوضاع جسمي Staley ناتمام باقي مانده بود، قرار است منتشر شود.
The SoundScan 