5 things to remind yourself daily to become a successful person
ហេតុផល ១០ យ៉ាងដែលអ្នកមិនក្លាយជាអ្នកមាន
The reason why you aren’t a millionaire (or on your way to becoming one) is really quite simple. You probably assume it’s because you aren’t earning enough money, but the truth is that for most people, whether or not you become a millionaire has very little to do with the amount of money you make. It’s the way that you treat money in your daily life.
Here are 10 possible reasons you aren’t a millionaire:
1. You Care What Your Neighbors Think: If you’re competing against them and their material possessions, you’re wasting your hard-earned money on toys to impress them instead of building your wealth.
2. You Aren’t Patient: Until the era of credit cards, it was difficult to spend more than you had. That is not the case today. If you have credit card debt because you couldn’t wait until you had enough money to purchase something in cash, you are making others wealthy while keeping yourself in debt.
3. You Have Bad Habits: Whether it’s smoking, drinking, gambling or some other bad habit, the habit is using up a lot of money that could go toward building wealth. Most people don’t realize that the cost of their bad habits extends far beyond the immediate cost. Take smoking, for example: It costs a lot more than the pack of cigarettes purchased. It also negatively affects your wealth in the form of higher insurance rates and decreased value of your home.
4. You Have No Goals: It’s difficult to build wealth if you haven’t taken the time to know what you want. If you haven’t set wealth goals, you aren’t likely to attain them. You need to do more than state, “I want to be a millionaire.” You need to take the time to set saving and investing goals on a yearly basis and come up with a plan for how to achieve those goals.
5. You Haven’t Prepared: Bad things happen to the best of people from time to time, and if you haven’t prepared for such a thing to happen to you through insurance, any wealth that you might have built can be gone in an instant.
6. You Try to Make a Quick Buck: For the vast majority of us, wealth doesn’t come instantly. You may believe that people winning the lottery are a dime a dozen, but the truth is you’re far more likely to get struck by lightning than win the lottery. This desire to get rich quickly likely extends into the way you invest, with similar results.
7. You Rely on Others to Take Care of Your Money: You believe that others have more knowledge about money matters, and you rely exclusively on their judgment when deciding where you should invest your money. Unfortunately, most people want to make money themselves, and this is their primary objective when they tell you how to invest your money. Listen to other people’s advice to get new ideas, but in the end you should know enough to make your own investing decisions.
8. You Invest in Things You Don’t Understand: Your hear that Bob has made a lot of money doing it, and you want to get in on the gravy train. If Bob really did make money, he did so because he understood how the investment worked. Throwing in your money because someone else has made money without fully understanding how the investment works will keep you from being wealthy.
9. You’re Financially Afraid: You are so scared of risk that you keep all your money in a savings account that is actually losing money when inflation is put into the equation, yet you refuse to move it to a place where higher rates of return are possible because you’re afraid that you will lose money.
10. You Ignore Your Finances: You take the attitude that if you make enough, the finances will take care of themselves. If you currently have debt, it will somehow resolve itself in the future. Unfortunately, it takes planning to become wealthy. It doesn’t magically happen to the vast majority of people.
In reality, it is probably not just one of the above bad habits that has kept you from becoming a millionaire, but a combination of a few of them. Take a hard look at the list, and do some reflecting. If you want to be a millionaire, it’s well within your power, but you’ll have to face the issues that are currently keeping you from creating that wealth before you will have a chance to call yourself one
Author: Jeffrey Strain
អ្នកស្រែត្រូវដី និងអ្នកស្រែអស់ដី
កាលពីព្រឹកមិញនេះមានបុស្តិ៍វិទ្យុមួយបានរាយការណ៍ថាមានអ្នកស្រែចម្ការម្នាក់បានជិះម៉ូតូឌុបមកឈប់ទៅក្បែរកន្លែងលក់រថយន្តទំនើប។ ពេលមកដល់គាត់ឈររេររៗ ពេលនោះកម្មករដែលធ្វើការនៅកន្លែងលក់រថយន្តបានសួរថា «មករកអីគេ?» គាត់ឆ្លើយថា «មករកទិញឡាន» ពេលនោះកម្មករក៏សើចហើយដេញគាត់ចេញ រួចពោលពាក្យគំរោះបោះបោកថា «ស្អី! មុខនឹងមានលុយទិញឡាន» ស្រាប់តែពេលនោះអ្នកស្រែយើងហុចក្រដាសមួយសន្លឹកដែលមានសរសេរថា «Lexus 470» រួចហើយគាត់ស្រាយក្រមាដែលរុំជុំវិញចង្កេះគាត់រួចលាយកលុយចេញមកក្រៅសុទ្ធតែក្រដាសប្រាក់ប្រភេទ ១០០ ដុល្លារចំនួន ៨០០.០០០,០០ ដុល្លារអាមេរិក ហើយគាត់និយាយទៅកាន់កម្មករនោះថា «ខ្ញុំលឺថាអានឹងមួយបួនម៉ីនដុល្លារ ចឹងពីរប្រាំបីម៉ីនត្រូវអត់?» ស្រាប់តែកម្មករនោះធ្វើភ្នែកមីងម៉ង់ៗ ហើយស្រឡាំងកាំង (កុំច្រឡំអោយសោះអានាងជាមួយអ្នកស្រែឆ្នាំ ២០០៨ ស្មោះ 😀 )
បច្ចុប្បន្ននេះតំលៃដីនៅកម្ពុជាកំពុងតែឡើងថ្លៃយ៉ាងខ្លាំង។ ដោយសារតែដីត្រូវប៉ានខ្លាំង ប្រជាកសិករមួយចំនួនបានបង្ខំចិត្តលក់ដីស្រែចំការរបស់គាត់ ព្រោះអីថាទិន្នផលប្រចាំឆ្នាំដែលទទួលបានពីការធ្វើស្រែចំការរបស់គាត់គឺមិនអាចប្រៀបបាននឹងតំលៃដីដែលគាត់អាចលក់បាននាពេលបច្ចុប្បន្ននេះឡើយ។ តំលៃដីបច្ចុប្បន្នបានត្រូវលើកយកមកជជែកគ្នាគ្រប់ទិសទី និងគ្រប់មជ្ឈដ្ឋានមិនថានៅកន្លែងធ្វើការ រឺក៏ក្នុងក្រុមគ្រួសារឡើយ។ ម្នាក់ៗតែងតែនិយាយប្រាប់គ្នាថាអ្នកនេះ អ្នកនោះលក់ដីបួនដប់ម៉ីន កន្លែងនេះដីត្រូវប៉ាន កន្លែងនោះដីនឹងឡើងថ្លៃទិញទៅមិនខុសទេ។ តំលៃដីនៅកណ្តាលទីក្រុងភ្នំពេញ និងតំបន់ពាណិជ្ចកម្មខ្លះបានកើនឡើងមួយធ្វេរជា ៣ (មួយម៉ែត្រការេប្រហែលជា ៣.០០០ ដុល្លារ) ក្នុងរយៈកាល ២ ឆ្នាំចុងក្រោយនេះ។ ការធ្វើបរិកប្ប (បើសំណាង) ដីធ្លីអាចនឹងធ្វើអោយប្រជាជនមួយចំនួនទទួលបានប្រាក់ចំណេញរហូតដល់ទៅ ១០០ ឬក៏ ២០០ ភាគរយក្នុងមួយឆ្នាំ។
តើតំលៃដីឡើងថ្លៃគឺជាបច្ច័យល្អ រឺអាក្រក់សំរាប់ប្រជាជនកម្ពុជា និងសេដ្ឋកិច្ចកម្ពុជា?
បញ្ហារដីឡើងថ្លៃវាដូចជាកំបិតមុខពីរអញ្ចឹង។ ប្រសិនបើគ្មានការគ្រប់គ្រងដោយប្រុងប្រយត្ន័នោះទេ វានឹងអាចឈានដល់ដំណាក់កាលមួយដែលគេហៅថាបដិវត្តដីធ្លី (នេះបើយោងតាមការយល់ឃើញរបស់អ្នកសេដ្ឋកិច្ច និងអ្នកសង្គមវិទូរមួយចំនួន)។
គុណវិបត្តិ
ការកើនឡើងនៅតំលៃដីបានជំរុញអោយបានការរំលោភបំពានកាន់កាប់ដីដោយខុសច្បាប់ពីសំណាក់អ្នកមានអំណាច និងឈ្នួញទុច្ចរិតមួយចំនួន តួយ៉ាងដូចជាករណីរំលោភយកដីរបស់អ្នកមានអំណាចនៅក្នុងភូមិមួយនៅប៉ោយបែតក្បែរព្រំដែនប្រទេសថៃ ដែលក្នុងជំលោះនោះបានធ្វើអោយអ្នកភូមិចំនួន ៥ នាក់បានបាត់បង់ជីវិត។ ករណីដោយឡែកមួយទៀតគឺកើតឡើងនៅក្នុងភ្នំពេញ ដែលប្រជាពលរដ្ឋនៅក្នុងតំបន់មួយត្រូវបានបង្ខំអោយលក់ដីទៅអោយឈ្នួញក្នុងតំលៃថោក។ នេះបើយោងតាមរបាយការណ៍ពិសេសមួយរបស់លោក Miloon Kothari ដែលបានធ្វើទស្សនកិច្ចចំនួនពីរសប្តាហ៍នៅកម្ពុជា។ ការកើតមានឡើងនូវអំពីរំលោភយកដីធ្លីនេះ គឺបណ្តាលមកពីការកើនឡើងកប់ពពកនូវតំលៃដី។ ហើយកត្តាដ៏ចំបងមួយដែលបង្ករលក្ខណៈដល់អ្នកមានអំណាច និងឈ្មួញទុច្ចរិតក្នុងការរំលោភយកដីនោះគឺមកពីបញ្ហាកម្មសិទ្ធិដីមិនច្បាស់លាស់។ ប្រជាជនភាគច្រើនពុំមានប័ណ្ណកម្មសិទ្ធិ (ប្លង់រឹង) ទេ បើទោះបីជាពួកគាត់រស់នៅលើដីកម្មសិទ្ធិ រឺក៏ប្រកបការងារកសិកម្មលើដីរបស់គាត់តាំងតែពីយូរយ៉ារហើយក៏ដោយ។ ដូច្នេះកើនឡើងនូវតំលៃដីដែលជំរុញអោយមានការរំលោភបំពានយកដីធ្លីវានឹងធ្វើអោយប្រជាជនមួយចំនួនជាពិសេសប្រជាកសិករប្រឈមមុខនឹងការបាត់បង់ដីធ្លឺស្រែចំការ និងធ្វើអោយគាត់ធ្លាក់ក្នុងភាពក្រីក្រ។
គុណសម្បត្តិ
នៅកម្ពុជា ការកើនឡើងនូវតំលៃដីបានជំរុញអោយការវិនិយោគលើអចលនទ្រព្យកើនឡើងគួរអោយកត់សំគាល់ក្នុងរយៈកាលជិតមួយទស្សវត្សចុងក្រោយនេះ។ ការវិនិយោគលើសំណង់ផ្ទះល្វែង អារគារធំៗ និងទីក្រុងប្រណិតបានរួមចំណែកយ៉ាងច្រើនក្នុងសេដ្ឋកិច្ចកម្ពុជា។ បើយោងតាមរបាយការណ៍ស្តីពីការវិនិយោគផ្ទាល់បរទេស គ្រាន់តែគំរោងទីក្រុងទំនើបមួយដែលវិនិយោគដោយក្រុមហ៊ុនកូរ៉េខាងត្បួងឈ្មោះ World City Co., គឺមានតំលៃវិនិយោគរហូតដល់ទៅជាង ២ ពាន់លានដុល្លារទៅហើយសំរាប់គំរោងសាងសង់ទីក្រុងទំនើបដែលមានឈ្មោះថា Camko City នៅទិសពាយព្យទីក្រុងភ្នំពេញ។ ថ្មីៗនេះការបើកសំពោធគំរោងសាងសង់អាគារកំពស់ ៤២ ជាន់លើអតីតដីមន្ទីរពេទ្យចិន ដែលត្រូវបានគេអោយឈ្មោះថា Golden Tower 42 គឺមានទឹកប្រាក់រហូតដល់ទៅជាង ២៥០ លានដុល្លារ។ តែទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្នកវិភាគមួយចំនួនយល់ឃើញថាគំរោងទាំងពីរខាងលើនេះមិនបានផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ប៉ុន្មានទេដល់សេដ្ឋកិច្ចកម្ពុជា ព្រោះថាការវិនិយោគនោះគឺដូចជាធ្វើនំអត់ម្សៅ (មានន័យថាគេប្រើប្រាស់ធនធានក្នុងស្រុកតាមរយៈការគៀងគងធនធានពីអ្នកមាននៅស្រុកខ្មែរដែលលុយរបស់គេបានកប់ទុកជាយូរមកហើយ)។
តើអ្នកយល់យ៉ាងណាចំពោះបញ្ហារដីធ្លីនៅកម្ពុជា? សូមចែករំលែកមតិយោបល់របស់អ្នកនៅទីនេះ។
Ooh, Shit !!! អីក៏ឡើងខ្លាំងម៉្លេះ
សូមទោសដែលប្រើពាក្យនឹង 😀 ព្រឹកមិញនេះខ្ញុំភ្ញាក់ខ្លួនព្រឺតនៅពេលដែលខ្ញុំក្រឡេកមើលទៅក្តារតំលៃសាំង និងប្រេងដែលគេដាក់នៅតាមស្ថានីយ៏ប្រេងឥន្ធៈ។ រាល់ដងពេលចាក់សាំងខ្ញុំអត់ដែរបានចាប់អារម្មណ័ថាម៉ាលីត្រប៉ុន្មានទេ ព្រោះរាល់ដល់ខ្ញុំគ្រាន់តែប្រាប់អ្នកចាក់សាំងថា «ចាក់ ១០ រឺក៏ ២០ ដុល្លារមក» តែថ្ងៃមិញពេលឃើញតារាងតំលៃដែលគេដាក់បង្ហាញនោះគឺ… ព្រះ… ម៉ាលីត្រ ៤.៧០០ រៀលសំរាប់សាំងធម្មតា។
បើគិតជាមធ្យមអត្រាអតិផរណានៅកម្ពុជាក្នងឆ្នាំ ២០០៧ គឺតែ ១០,៨ ភាគរយតែប៉ុណ្ណោះ តែបើយើងក្រឡេកមើលអត្រាអតិផរណាតាមប្រភេទទំនិញវិញយើងឃើញថាសំរាប់ម្ហូបអារហារ ភេសជ្ជៈ និងថ្នាំពេទ្យវិញគឺរហូតដល់ទៅ ១៩,៨ ភាគរយឯណុះ ចំណែកឯតំលៃសាំងវិញគឺកើនឡីងដល់ទៅ ១៧.១ ភាគរយបើប្រៀបធៀបទៅនឹងតំលៃកាលពីឆ្នាំទៅមុន (ប្រភព ៖ E-data, វិទ្យាស្ថានជាតិស្ថិតិ)។ ដូច្នេះបើប្រៀបធៀបទៅនឹងកំណើនសេដ្ឋកិច្ចដែលមានអត្រាត្រឹមតែ ៨.៥ ភាគរយ (ផ.ស.ស ក្នុងប្រជាជនម្នាក់ ១១.៣ ភាគរយ) នៅក្នុងឆ្នាំ ២០០៧ នោះ យើងឃើញថាវាមិនអាចទប់ទល់នឹងការកើនឡើងនៃតំលៃទំនិញបានឡើង។ ហើយអ្វីដែលជាបញ្ហាធំនោះគឺកំណើនសេដ្ឋកិច្ចនេះមិនសូវបានផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ដល់ប្រជាជននៅតាមជនបទ និងប្រជាជនក្រីក្រឡើយ ព្រោះគំលាតរវាងអ្នកក្រ និងអ្នកមានកាតន់តែធំទៅៗ ដែលវាជាសញ្ញាមួយបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់។
ហ៊ឺ… បើតំលៃសំាងសាំង និងម្ហូបអារហារឡើងថ្លៃយ៉ាងនេះ តើអោយប្រជាជនរស់យ៉ាងម៉េចទៅ 😦
Work-Life Balance: A Message For A Professional
Today, when I check my email inbox I have found a message from my former colleague, in which it contains touching story that a professional should consider. After I went through the story, it makes me awakening. Actually, this story is not new to me. It buzzes around my ears. It used to be brought up for discussion in the staff meeting at my workplace. Whatever you are, a employer, a professional, an IT specialist, a teacher, a journalist, a engineer, a laborer, a mechanic, or a waiter, … please spend just a few minute to go through the below story and think about it.
A small touching story mainly for professionals. ..
A man came home from work late, tired and irritated, to find his 5-year old son waiting for him at the door.
SON: “Daddy, may I ask you a question?”
DAD: “Yeah sure, what is it?” replied the man.
SON: “Daddy, how much do you make an hour?”
DAD: “That’s none of your business. Why do you ask such a thing?” the man said angrily.
SON: “I just want to know. Please tell me, how much do you make an hour?”
DAD: “If you must know, I make Rs.100 an hour.”
SON: “Oh,” the little boy replied, with his head down.
SON: “Daddy, may I please borrow Rs.50?”
The father was furious, “If the only reason you asked that is so you can borrow some money to buy a silly toy or some other nonsense, then you march yourself straight to your room and go to bed. Think about why you are being so selfish. I work hard everyday for such this childish behavior.”
The little boy quietly went to his room and shut the door.
The man sat down and started to get even angrier about the little boy’s questions. How dare he ask such questions only to get some money?
After about an hour or so, the man had calmed down, and started to think: Maybe there was something he really needed to buy with that Rs.50 and he really didn’t ask for money very often.
The man went to the door of the little boy’s room and opened the door.
“Are you asleep, son?” He asked.“No daddy, I’m awake,” replied the boy.
“I’ve been thinking, maybe I was too hard on you earlier” said the man.
“It’s been a long day and I took out my aggravation on you.. Here’s the Rs.50 you asked for.”
The little boy sat straight up, smiling. “Oh, thank you daddy!” He yelled.
Then, reaching under his pillow he pulled out some crumpled up bills.
The man saw that the boy already had money, started to get angry again.
The little boy slowly counted out his money, and then looked up at his father.“Why do you want more money if you already have some?” the father grumbled.
“Because I didn’t have enough, but now I do,” the little boy replied.
“Daddy, I have Rs.100 now. Can I buy an hour of your time? Please come home early tomorrow. I would like to have dinner with you.”
The father was crushed. He put his arms around his little son, and he begged for his forgiveness.
It’s just a short reminder to all of you working so hard in life. We should not let time slip through our fingers without having spent some time with those who really matter to us, those close to our hearts.
Do remember to share that Rs.100 worth of your time with someone you love.
If we die tomorrow, the company that we are working for could easily replace us in a matter of days.
But the family & friends we leave behind will feel the loss for the rest of their lives. And come to think of it, we pour ourselves more into work than to our family.
Please bear it mind that although you are so successful at work, you are still a loser in family if you fail to manage your work-life balance. Remember that more working hours don’t mean more productivity.
ត្រៀមខ្លួនសំរាប់អាហារូបករណ៍
ដោយកម្មវិធីសិក្សា និងគុណភាពសិក្សានៅតាមបណ្តារប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍មានកំរិតខ្ពស់ និងត្រូវបានគេទទួលស្គាល់ និស្សិតស្ទើរតែគ្រប់រូបតែងតែស្រមៃ និងខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីទទួលបានអាហារូបករណ៍ទៅសិក្សាទៅតាមមហាវិទ្យាល័យ រឺសកលវិទ្យានៅតាមបណ្តារប្រទេសជឿនលឿនទាំងនោះដូចជានៅសហរដ្ឋអាមេរិក ជប៉ុន អូស្រ្តាលី កាណាដា សឹង្ហបុរី បារាំង… ។ល៕ ប៉ុន្តែការប្រកួតប្រជែងដើម្បីទទួលបាននូវអាហារូបករណ៍ទៅសិក្សានៅតាមបណ្តារប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ទាំងនោះត្រូវឆ្លងកាត់ការប្រកួតប្រជែងនិងព្យាយាមយ៉ាងខ្លាំង ពីព្រោះថាចំនួនកៅអីសំរាប់និស្សិតដែលត្រូវជ្រើសរើសគឺមានកំណត់។ ដូច្នេះតើធ្វើយ៉ាងណាដើម្បីទទួលបាននូវអាហារូបករណ៍ទាំងនោះ?
បើយោងតាមការស្រាវជ្រាវ និងបទពិសោធន៍របស់អតីតនិស្សិតដែលធ្លាប់ត្រូវបានជ្រើសរើសសំរាប់អាហារូបករណ៍ទៅសិក្សានៅក្រៅប្រទេសជាពិសេសនិស្សិតខ្មែរ ដើម្បីទទួលបាននូវអាហារូបករណ៍នៅសិក្សានៅបរទេស និស្សិតទាំងអស់គួរតែរៀបចំខ្លួន និងត្រៀមខ្លួន ដូចខាងក្រោមនេះ ៖
- ផ្នែកសិក្សា ៖ ដើម្បីក្លាយខ្លួនជាបេក្ខជនអាហារូបករណ៍ដែលប្រកបដោយសក្តានុពល និស្សិតត្រូវតែស្វ័យសិក្សាដើម្បីទទួលបានលទ្ធផលការសិក្សាល្អ។ និស្សិតត្រូវចងចាំថាអ្នកឧបត្ថម្ភអាហារូបករណ៍ភាគច្រើនគេចង់បានតែនិស្សិតណាដែលមាននិទ្ទេសការសិក្សា (ព្រឹត្តបត្រពិន្ទុ) ល្អ។
- ចំណេះដឹងផ្នែកភាសារអង់គ្លេស ៖ វាគឺជាអ្វីដែលនិស្សិតមិនអាចខ្វះបានទាល់តែសោះដើម្បីក្លាយខ្លួនជានិស្សិតអាហារូបករណ៍។ ពីព្រោះស្ទើរតែគ្រប់អាហារូបករណ៍ទាំងអស់គឺទាមទារអោយបេក្ខជនបង្ហាញនូវភស្តុតាងអំពីសមត្ថភាពភាសារអង់គ្លេសដូចជាតាមរយៈការធ្វើតេ្តសភាសារអង់គ្លេស រឺក៏តំរូវអោយបេក្ខជនដាក់ភ្ជាប់មកជាមួយនូវវិញ្ញាបណ្ណបត្រសមត្ថភាពភាសារអង់គ្លេស (TOEFL រឺIEL)។ ដូច្នេះនិស្សិតត្រូវតែខិតខំរៀនភាសារអង់គ្លេស និងត្រៀមខ្លួនអោយបានល្អមុនពេលធ្វើតេ្តសសមត្ថភាពភាសារអង់គ្លេស។
- បទពិសោធន៍ការងារ ៖ សំរាប់អាហារូបករណ៍មួយចំនួន (ជាពិសេសអាហារូបករណ៍សំរាប់មន្រ្តីរាជការ រឺបុគ្គលិកអង្គការសង្គមស៊ីវិល)បេក្ខជនណាដែលធ្លាប់មានបទពិសោធន៍ការងារលើជំនាញ រឺមុខវិជ្ជាដែលគេកំពុងតែដាក់ពាក្យ អាចនឹងត្រូវបានអ្នកឧបត្ថម្ភយកទៅពិចារណារមុន។ ដូច្នេះអ្នកគួរតែព្យាយាមធ្វើយ៉ាងណាអាចទទួលបានបទពិសោធន៍ការងារលើជំនាញរបស់អ្នកមិនថាតាមរូបភាពជាអ្នកស្មគ្រ័ចិត្ត (បច្ចុប្បន្ននៅតាមបណ្តារស្ថាប័នមួយចំនួនគេទទួលបុគ្គលិកស្មគ្រ័ចិត្ត តួយ៉ាងដូចជាអង្គការ YouthStarCambodiaនិង UNDP Cambodia ជាដើម) រឺក៏ជាបុគ្គលិកពេញសិទ្ធិឡើយ។
- លិខិតអនុសាសន៍ រឺលិខិតសរសើរ ៖ ស្ទើរតែគ្រប់អាហារូបករណ៍គឺទាមទារអោយបេក្ខជនរកអ្នកធានា (អ្នកផ្តាំផ្ញើរ រឺចេញRecommendations)។ វានឹងរឹតតែមានអត្ថប្រយោជន៍ថែមទៀតសំរាប់ពាក្យសុំអាហារូបករណ៍របស់អ្នក ប្រសិនបើអ្នកអាចរកអ្នកធានាណាដែលមានកេ្តតស័ព្ទ បទពិសោធន៍ច្រើន និងជំនាញដូចដែលអ្វីដែលអ្នកកំពុងតែដាក់ពាក្យ។ អ្នកធានាទាំងនោះអាចជា ប្រធាន ជំនាញការ ទីប្រឹក្សា ឬក៏សាស្រ្តាចារ្យរបស់អ្នក។
- ផែនការសិក្សា រឺស្រាវជ្រាវ ៖ នៅពេលដែលអ្នកដាក់ពាក្យសុំអាហារូបករណ៍ គេនឹងតំរូវអោយអ្នកសរសេរនូវផែនការស្រាវជ្រាវ ឬក៏សិក្សារបស់អ្នកជាមិនខាន។ ផែនការសិក្សា ឬស្រាវជ្រាវ វាគឺជាផ្លួវដើរមួយសំរាប់តំរង់ទិសក្នុងការសិក្សាររបស់អ្នក។ ដូច្នេះហើយបានជាគេតំរូវអោយបេក្ខជនសរសរវា។ ជាទូទៅផែនការសិក្សា រឺស្រាវជ្រាវ ត្រូវតែប្រាកដប្រជា ច្បាស់លាស់ និងត្រូវទាក់ទងទៅនឹងប្រធានបទមុខវិជ្ជាដែលអ្នកកំពុងតែដាក់ពាក្យសុំអាហារូបករណ៍។ ជាការល្អអ្នកគួរតែយកផែនការស្រាវជ្រាវរបស់អ្នកទៅប្រឹក្សាជាមួយនឹងអ្នកដែលមានបទពិសោធន៍លើមុខជំនាញដែលអ្នកកំពុងដាក់ពាក្យ។ម្យ៉ាងទៀត ប្រសិនបើអាចធ្វើទៅបាន អ្នកគួរតែទៅប្រឹក្សាផងដែរជាមួយនឹងអតីតនិស្សិតដែលធ្លាប់ជាប់អាហារូបករណ៍។
- ទំនាក់ទំនង និងការប្រមូលព័តមានអំពីអាហារូបករណ៍ ៖ បច្ចុប្បន្ននេះអាហារូបករណ៍គឺមានស្ទើរតែនៅគ្រប់ទីកន្លែង។ តាមរយៈកិច្ចសហប្រតិបត្តិការណ៍អន្តរជាតិ បណ្តារប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ជាច្រើនបានបង្កើតនូវមូលនិធិអាហារូបករណ៍សំរាប់ជួយនិស្សិតដែលមានសមត្ថភាពពីបណ្តារប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍អាចមានឧិកាសបានក្រៀបយកចំណេះដឹង និងបទពិសោធន៍ពីភាពរីកចំរើន និងការអភិវឌ្ឍន៍។ ភាគច្រើននៃព័តមានអំពីអាហារូបករណ៍គឺអាចរកបាននូវតាមបណ្តារសារព័តមាន ទស្សនាវដ្តី ទូរស្សន៍ វិទ្យុក្តារព័តមាននៅតាមគ្រឹះស្ថានអប់រំ និងជាពិសេសគឺមានគេហរទំព័រ។ ប៉ុន្តែមានប្រភពមួយទៀតដែលនិស្សិតអាចទទួលបាននូវព័តមានដ៏មានតំលៃ និងច្បាស់លាស់នោះគឺអតីតនិស្សិតដែលធ្លាប់ជាប់អាហារូបករណ៍។ ការទទួលយកព័តមាន និងអនុសាសន៍ពីគាត់គេពិតជាអាចជួយនិស្សិតអោយកាន់តែមានពន្លឺកាន់តែច្បាស់ថែមទៀតអំពីអាហារូបករណ៍។
អ្វីខាងលើនេះវាគ្រាន់តែជាកត្តាសំខាន់ៗមួយចំនួនតែប៉ុណ្ណោះ។ វាអាចនៅមានកត្តាច្រើនទៀតដែលអាចជួយអោយអ្នកឈ្នះ និងទទួលបាននូវអាហារូបករណ៍ទៅសិក្សានៅបរទេស។ អ្វីដែលសំខាន់ដែលអ្នកគឺអ្នកត្រូវតែធ្វើនោះគឺ សិក្សាអំពីតំរូវការ និងលក្ខខ័ណ្ឌរបស់អាហារូបករណ៍ដែលអ្នកចង់ដាក់ពាក្យ។ ជាពិសេសគឺអ្នកគួរតែចូលរួមក្នុងពិធីឧទ្ទេសនាមណែនាំអំពីអាហារូបករណ៍។
តើអ្នកចង់បានអហារូបករណ៍ទៅសិក្សានៅបរទេសដែរឬទេ? បើអ្នកចង់ តើអ្នកបានត្រៀមខ្លួនហើយឬនៅសំរាប់អាហារូបករណ៍នោះ? ប្រសិនបើអ្នកមិនទាន់បានរៀបចំខ្លួននៅឡើយទេ សូមចាប់ផ្តើមពីពេលនេះទៅ?
គេហរទំព័រអាហារូបករណ៍សំរាប់និស្សិតខ្មែរ
- http://www.sv2.jice.org/jds
- http://cambodia.usembassy.gov/fulbright_scholarship_program.html
- http://www.adb.org/jsp
- http://www.ait.ac.th
- http://www.idp.com/cambodia
- http://southeastasian.grad.ac.th
- http://www.aiej.or.jp
- http://www.iuj.ac.jp/admis/
- http://www.cseas.kyoto-u.ac.jp/
- http://www.weavingmekong.com
- http://www.asiafoundation.org/
- http://www.highschoolprogramsabroad.com/listingsp3.cfm/listing/30693
- http://www.csc.edu.cn/en
- http://www.moeys.gov.kh/media_center/scholarship.htm
សូមចែករំលែកបទពិសោធន៍របស់អ្នកនៅទីនេះ ដើម្បីជាជំនួយដល់និស្សិតខ្មែរជំនាន់ក្រោយដែលមានបំណងចង់បានអហារូបករណ៍ទៅសិក្សានៅបរទេស។
ឯកសារយោង ៖ ទស្សនាវដ្តី G21
វិស័យធនាគារកម្ពុជា និងទំនុកចិត្តសំរាប់ការវិនិយោគ
ក្រោមការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់រាជរដ្ឋាភិបាលក្នុងការស្តារឡើងវិញនូវប្រព័ន្ធរដ្ឋ គោលនយោបាយ ប្រព័ន្ធច្បាប់ ស្ថេរភាពសង្គម និងសេដ្ឋកិច្ច បានធ្វើអោយប្រទេសទទួលបាននូវការអភិវឌ្ឍន៍មួយកំរិតស្ទើរគ្រប់វិស័យតួយ៉ាងដូចជាវិស័យធនាគារ។
បច្ចុប្បន្នវិស័យហិរញ្ញវត្ថុ និងធនាគារនៅកម្ពុជាកំពុងតែប្រែមុខមាត់យ៉ាងខ្លាំង។ ចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០០៣ មកមានធនាគារពាណិជ្ជកម្មថ្មីៗមិនតិចជាង ១០ ទេដែលបានបើកដំណើរការនៅកម្ពុជា។ លើសពីនេះទៅទៀតធនាគារពាណិជ្ជទាំងនោះបានកំពុងប្រឹងប្រែងអភិវឌ្ឍន៍នូវសេវាកម្មរបស់ខ្លួនដូចជាការផ្តល់កម្ចីផ្នែកអាជីវកម្ម កម្ចីលក្ខណះគ្រួសារ និងសេវាកម្មប្រាក់បញ្ញើរជាដើម។ បើយោងតាមរបាយការណ៍របស់ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា (NBC) ប្រាក់កម្ចីដែលធនាគារនៅកម្ពុជាបានផ្តល់ជូនអតិថិជនគឺមានរហូតដល់ ១.៣០៣ លានដុល្លារអាមេរិកក្នុងឆ្នាំ ២០០៧ ដែលកាលពីឆ្នាំ ២០០៣ គឺមានចំនួនតែ ៣៦០ លានដុល្លារអាមេរិកតែប៉ុណ្ណោះ។
បើទោះបីជាវិស័យធនាគារនៅកម្ពុជាបាននឹងកំពុងរីកលូតលាស់យ៉ាងខ្លាំងក៏ដោយ ក៏យើងសង្កេតឃើញថាទំនុកចិត្តរបស់អ្នកវិនិយោគ និងប្រជាជនទៅលើវិស័យធនាគារកម្ពុជាគឺនៅមានកំរិតនៅឡើយ។ កាលពីថ្មីៗនេះ Standard & Poor (S&P) ដែលជាក្រុមហ៊ុនជំនាញខាងវាយតំលៃ និងផ្តល់ពិន្ទុលើការវិនិយោគ បានវាយតំលៃថាវិស័យធនាគារនៅកម្ពុជាស្តិតក្នុងចំណោមក្រុមប្រទេសដែលវិស័យធនាគារនៅទន់ខ្សោយដូចជាប្រទេស Bolivia, Jamaica, Ukraine និង Venezuela បើផ្អែកទៅលើការវាយតំលៃហនិភ័យ។ បញ្ហានេះគឺបណ្តាលមកពីកម្ពុជានៅមិនទាន់មានភស្តុតាងស្តីអំពីប្រសិទ្ធភាពនៃក្រមខ័ណ្ឌច្បាប់ និងតម្លាភាព។
សំរាប់ធនាគារ Acleda ដែលជាធនាគារដ៏ធំមួយនៅកម្ពុជា និងឈរនៅលំដាប់ថ្នាក់លេខ ៣ ក្នុងប្រទេសក៏ទទួលបានតែកំរិតពិន្ទុត្រឹមតែ B+/B យោងតាមការវាយតំលៃរបស់អ្នកឯកទេសរបស់ S&P។ សំរាប់ពិន្ទុនេះបើនិយាយពីការវិនិយោគ រឺក៏បណ្តាក់ទុនរកស៊ីវិញគឺអ្នកឯកទេសខាងវិនិយោគយល់ថាមិនគួរបោះទុករកស៊ី (Junk Investment) ជាមួយឡើយ ពីព្រោះកំរិតហនិភ័យគឺខ្ពស់ (Speculative)។
ហេតុអ្វីបានជាចាំបាច់ដាក់លុយក្នុងធនាគារ
ដោយឆ្លងកាត់នៅសង្រ្គាម និងអស្ថេរិភាពសង្គមអស់ជាច្រើនឆ្នាំ វិស័យធនាគារនៅកម្ពុជាបានទទួលរងនូវឧិនភាពយ៉ាងខ្លាំងក្នុងរយះកាលជាងពីរទសវត្សមុន។ ភាពអន់ថយ និងកង្វះខាតនូវប្រព័ន្ធ ច្បាប់ និងយន្តការសំរាប់វិស័យធនាគារ បានធ្វើអោយប្រជាជនកម្ពុជាបាត់ទំនុកចិត្តលើប្រព័ន្ធធនាគារនៅកម្ពុជា។ តួយ៉ាងដូចជាព្រឹត្តការណ៍ដែលកើតមានឡើងក្នុងទសវត្ស ៩០ ដែលធនាគារពាណិជ្ជកម្មមួយចំនួនបានបោកប្រាស់លើប្រាក់បញ្ញើររបស់ប្រជាជន។ ដោយសារតែកត្តា និងព្រឹត្តការណ៍បែបនេះ ប្រជាជនកម្ពុជាភាគច្រើនចូលចិត្តទុកទ្រព្យសម្បត្តិជាពិសេសលុយកាក់របស់គេនៅនឹងខ្លួនជាជាងផ្ញើរនៅធនាគារ។ ទង្វើរបែបនេះបានធ្វើអោយប៉ះពាល់ដល់ការអភិវឌ្ឍន៌សេដ្ឋកិច្ច ក៏ដូចជាប្រយាជន៌របស់ប្រជាជនម្នាក់ៗ។ តើវាប៉ះពាល់យ៉ាងដូចម្តេច? ហេតុអ្វីបានគ្រាន់តែប្រជាជនមិនផ្ញើរលុយទៅធនាគារ វាអាចជះឥទ្ធិពលដល់ការរីកលូតលាស់សេដ្ឋកិច្ច ក៏ដូចជាកំរិតជីវភាពរបស់ប្រជាជន?
តាមទ្រឹស្តីសេដ្ឋកិច្ចនៅក្នុងប្រជាជាតិមួយ ប្រព័ន្ធហិរញ្ញវត្ថុ និងធនាគារមានតួនាទីសំខាន់ណាស់ក្នុងការជំរុញល្បឿននៃការលូតលាស់របស់សេដ្ឋកិច្ច។ ពីព្រោះវាប្រព័ន្ធហិរញ្ញវត្ថុ និងវិស័យធនាគារគឺជាយន្តការសំរាប់លំហូរមូលធន រឺធនធានហិរញ្ញវត្ថុពីប្រភពលើសលប់ទៅកាន់ប្រភពដែលតាមតំរូវការ។ ឧទាហរណ៍អ្នកមានប្រាក់យកលុយទៅផ្ញើរទៅធនគារ រីឯធនាគារផ្តល់ប្រាក់កម្ចីដល់អ្នកដែលខ្វះខាត។ សកម្មភាពនេះវានឹងបង្ករអោយខ្សែរចង្វាក់សេដ្ឋកិច្ចប្រព្រឹត្តទៅបានខ្លាំងក្លារតាមរយះការជំរុញនូវខ្សែរចង្វាក់ផលិតកម្ម។ ជាទូទៅប្រព័ន្ធហិរញ្ញវត្ថុ និងធនាគារបានផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ទាំងអ្នកដាក់ប្រាក់បញ្ញើរ និងអ្នកខ្ចីប្រាក់។
សំរាប់អ្នកដាក់ប្រាក់បញ្ញើរគាត់នឹងទទួលបាននូវការប្រាក់ទៅលើប្រាក់ដើមដែលគាត់បានដាក់ក្នុងធនាគារ។ ការប្រាក់ដែលអ្នកដាក់ប្រាក់ទទួលបានគឺជាការប៉ះបូវមួយដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងអតិផរណា (តំលៃទំនិញឡើងថ្លៃ)។ ធម្មតាប្រសិនបើអ្នកទុកលុយនៅនឹងខ្លួន ១០ ដុល្លារសំរាប់ទិញស្បែកជើងមួយគូនៅឆ្នាំក្រោយពេលអ្នកមានតំរូវការប្តូរស្បែកជើងថ្មី អ្នកប្រហែលជាមិនអាចទិញស្បែកជើងមួយគូបានទេប្រសិនជាមានអតិផរណាតំលៃស្បែកជើងកើតឡើង ព្រោះថានៅឆ្នាំក្រោយតំលៃវានឹងអាចកើនឡើងដល់ ១១ ដុល្លារ (អតិផរណា ១០ ភាគរយ)។ ផ្ទុយទៅវិញប្រសិនជាអ្នកទុកលុយ ១០ ដុល្លារនោះផ្ញើរនៅធនគារក្នុងអត្រាការប្រាក់ ១០ ភាគរយក្នុងមួយឆ្នាំ អ្នកនឹងមិនមានបញ្ហាអ្វីទាំងអស់ក្នុងការទិញស្បែកជើងនោះ បើទោះបីជាមានអតិផរណាកើតឡើង ព្រោះអីវានឹងទូទាត់គ្នាដោយការប្រាក់ដែលអ្នកទទួលបាន។ ជាទុទៅធនាគារកណ្តាលរបស់ប្រទេសមួយគឺជាអ្នកកំណត់គោលនយោបាយអត្រាការប្រាក់ដោយផ្អែកលើកំរិតអតិផរណា។ ដូច្នេះយើងគួរដាក់លុយក្នុងធនាគារវាប្រសើរជាទុកលុយរបស់យើងនៅនឹងខ្លួនដែលវាអាចធ្វើអោយតំលៃលុយរបស់យើងបាត់បង់។
ប្រសិនបើយើងក្រឡេកមើលលើអត្ថប្រយោជន៍សំរាប់អ្នកខ្ចីវិញគឺគេអាចសំរេចនូវគោលបំណង រឺក៏តំរូវការរបស់គេតាមរយះប្រាក់កម្ចីដែលទទួលបានពីធនាគារ។ សំរាប់សហគ្រិន រឺអ្នកប្រកបអាជីវកម្ម ប្រាក់កម្ចីធនាគារគឺពិតជាមានសារះសំខាន់ណាស់សំរាប់អាជីវកម្មរបស់គេ ពីព្រោះថានៅពេលដែលគេចង់ចាប់ផ្តើម រឺពង្រីកអាជីវកម្មគេត្រូវការធនធានហិរញ្ញវត្ថុសំរាប់ធ្វើអោយផែនការនោះអាចសំរេចទៅបាន។ ជាមួយនឹងប្រាក់កម្ចីពីធនាគារគេនឹងអាចមានឧិកាសពង្រីកនូវផលិតកម្មរបស់អាជីវកម្មគេសំរាប់បង្កើនប្រាក់ចំណេញ បើទោះបីជាគេត្រូវដោះដូរជាមួយនឹងបង់ការប្រាក់ខ្លះក៏ដោយ។ សំរាប់បុគ្គល និងគ្រួសារទូទៅប្រាក់កម្ចីអាចអនុញ្ញាតិអោយពួកគេរស់នៅទៅតាមតំរូវការជីវភាពមួយសមរម្យ។ ឧទហរណ៍គេអាចខ្ចីលុយដើម្បីទិញអចលនទ្រព្យដូចជាផ្ទះ រឺយានយន្តបាន បើទោះបីជាពួកគេមិនមានធនធានហិរញ្ញវត្ថុគ្រប់គ្រាន់នាពេលបច្ចុប្បន្នក៏ដោយ។
បច្ចុប្បន្នវិស័យហិរញ្ញវត្ថុ និងធនាគារនៅកម្ពុជាកំពុងតែប្រែមុខមាត់យ៉ាងខ្លាំង។ ចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០០៣ មកមានធនាគារពាណិជ្ជកម្មថ្មីៗមិនតិចជាង ១០ ទេដែលបានបើកដំណើរការនៅកម្ពុជា។ លើសពីនេះទៅទៀតធនាគារពាណិជ្ជទាំងនោះបានកំពុងប្រឹងប្រែងអភិវឌ្ឍន៍នូវសេវាកម្មរបស់ខ្លួនដូចជាការផ្តល់កម្ចីផ្នែកអាជីវកម្ម កម្ចីលក្ខណះគ្រួសារ និងសេវាកម្មប្រាក់បញ្ញើរជាដើម។ បើយោងតាមរបាយការណ៍របស់ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា (NBC) ប្រាក់កម្ចីដែលធនាគារនៅកម្ពុជាបានផ្តល់ជូនអតិថិជនគឺមានរហូតដល់ ១.៣០៣ លានដុល្លារអាមេរិកក្នុងឆ្នាំ ២០០៧ ដែលកាលពីឆ្នាំ ២០០៣ គឺមានចំនួនតែ ៣៦០ លានដុល្លារអាមេរិកតែប៉ុណ្ណោះ។
វាពិតជាដល់ពេលហើយដែលប្រជាជនកម្ពុជាគួរមានទំនុកចិត្តលើប្រព័ន្ធហិរញ្ញវត្ថុ និងធនាគារ ពីព្រោះថាទំនុកចិត្ត និងការគាំទ្ររបស់យើងទាំងអស់គ្នានឹងជួយអោយសេដ្ឋកិច្ចកម្ពុជាមានភាពរីកចំរើនថែមមួយកំរិតទៀត។ លើសពីនេះទៅទៀតបច្ចុប្បន្នរាជរដ្ឋាភិបាលក៏ដូចជាដៃគូអភិវឌ្ឍន៍បានកសាងប្រព័ន្ធច្បាប់ និងនិតិបញ្ញាតិផ្សេងៗដើម្បីបង្ករជាយន្តការសំរាប់ភាពប្រព្រឹត្តទៅបានប្រសើរនូវវិស័យហិរញ្ញវត្ថុ និងធនាគារនៅកម្ពុជា។
សំនួរដែលគេចូលចិត្តសួរបំផុតនៅពេលសំភាសន៌ការងារ
ក្រោយពីឆ្លងកាត់បទពិសាធន៍ច្រើនលើកច្រើនសាក្នុងការសំភាសន៍ការងារ «ពេលខ្លះក៏ធ្លាក់ ពេលខ្លះក៏ជាប់ :D» និងស្រាវជ្រាវអត្ថបទមួយចំនួនស្តីពីកិច្ចសំភាសន៌ការងារ ខ្ញុំយល់ថាខ្ញុំគួរតែដកស្រង់ និងសងេ្ខបខ្លឹមសារអត្ថបទទាំងនោះទុកជាការរំលឹកដាស់តឿន និងជាគំនិតសំរាប់ខ្ញុំ និងអ្នកដែលបានអានប្រកាសនេះបានត្រៀមខ្លួនជាស្រេចដើម្បីអាចទទួលជោគជ័យក្ន្ុងការសំភាសន៌ការងារ។
ជាទូទៅអ្នកគ្រប់គ្រង រឺនិយោជកតែងតែចង់បាននូវនិយោជិតដែលប្រកបដោយសមត្ថភាពដើម្បីមកជួយការងាររបស់គេ។ ដូច្នេះដើម្បីទទួលបាននូវបុគ្គលមួយរូបដែលមានលក្ខណះសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ និងមានសមត្ថភាព គឺគេត្រូវការចំរាញ់យកបុគ្គលនោះពីមនុស្សរាប់រយ រឺរាប់ពាន់នាក់។ ក្ន្ុងការចំរាញ់ជ្រើសរើស គេតែងតែប្រើប្រាស់នូវវិធីសាស្រ្ត ២ យ៉ាងគឺការធ្វើត្តេសសមត្ថភាព និងសំភាសន៍ផ្ទាល់មាត់។
តាមពិតទៅគ្រប់ការសំភាសន៍គឺមានលក្ខណះខុសៗគ្នា ជាពិសេសគឺសំនួរ។ ក្នុងនាមជាបេក្ខជនមួយរូប យើងទាំងអស់គ្នាគឺពិតជាចង់ដឹងថាតើគេនឹងសួរសំនួរអ្វីខ្លះមកយើង។ ខណះពេលដែលយើងមិនអាចទាយដឹងជាមុនថាតើសំនួរអ្វីខ្លះដែលគេនឹងសួរក៏ដោយ ប៉ុន្តែយើងក៏ត្រៀមខ្លួនជាមុនដោយត្រៀមទុកនូវចំលើយសំរាប់សំនួរដែលអ្នកគ្រប់គ្រង រឺនិយោជកចូលចិត្តសួរបំផុតនៅពេលសំភាសន៌ការងារ។ សំនួរដែលគេនិយមសួរបំផុត និងប្រហែលជាមិនដែលខានពេលសំភាសន៌ការងារនោះគឺ ៖
១. សូមអ្នករៀបរាប់អំពីខ្លួនអ្នក – ចំណុចខ្លាំង និងចំណុចខ្សោយ «Tell me a little about yourself? OR Can you tell me a bout yourself? AND What are your strengths and weakness?»
២. ហេតុអ្វីបានជាអ្នកចង់បំរើការនៅទីនេះ? «Why do you want to work here?»
៣. ហេតុអ្វីបានជាអ្នកឈប់ពីការងារបច្ចុប្បន្ន (ការងារចុងក្រោយ) របស់អ្នក «Why did you leave your last job?»
៤. តើអ្នកដោះស្រាយបញ្ហា និងកិច្ចការលំបាកដោយរបៀបណា? «How do you handle diffcult taks? OR Give me an example of a time when you had to think out of the box?»
៥. តើអ្នកគិតថាហេតុដូចម្តេចបានជាខ្ញុំត្រូវជ្រើសរើសយកអ្នក? «Why should we hire you? OR What can you do for usethat other candidates can’t?»
៦. តើអ្នកចង់ធ្វើអ្វី រឺក្លាយជាអ្វីក្ន្ុងរយះពេល ៥ ឆ្នាំទៀត? «Where do you see yourself in five years?»
៧. តើអ្នកមានសំណួរអ្វីចង់សួរខ្ញុំវិញទេ? «Do you have any questions for me?»
ក្រៅពីសំនួរទាំងប៉ុន្មានខាងលើនេះ សំនួរផ្សេងទៀតដែលអ្នកគ្រប់គ្រង រឺនិយោជកនឹងសួរនោះគឺច្រើនតែទាក់ទងនឹងការងារ និងកាតព្វកិច្ចដែលមានចែងនៅក្នុងលក្ខខ័ណ្ឌការងារ (ToRs រឺ Job Descriptions) សំរាប់តួនាទីរបស់អ្នកដែលគេត្រូវការជ្រើសរើសនឹង។
ប្រសិនបើអ្នកអាចប្រុងប្រៀប និងត្រៀមចំលើយដែលទាក់ទងនឹងខ្លួនអ្នកជាមុនសំរាប់សំនួរខាងលើ ខ្ញុំគិតថាអ្នកនឹងធ្វើបានល្អបំផុត និងទទួលជោគជ័យក្នុងការសំភាសន៍ជាមិនខាន។
អ្វីខាងលើដែលខ្ញុំលើកយកមកចែករំលែកនេះ គ្រាន់តែជាអ្វីដែលខ្លួនខ្ញុំផ្ទាល់ធ្លាប់បានសិក្សាពីអ្នកនិពន្ធផ្សេងៗ និងបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លួនដែលខ្ញុំបានឆ្លងកាត់ពេលសំភាសន៌ការងារ។ ជាពិសេសជាមួយនឹងការងារដែលខ្ញុំបានប្រលងក្នុងរយះកាល ២ ឆ្នាំចុងក្រោយនេះ។
ខាងក្រោមនេះគឺជាតំណរដែលអ្នកអាចចូលទៅអានអត្ថបទផេ្សងៗស្តីពីប្រធានបទខាងលើ។
វិនិយោគបរទេសនៅកម្ពុជាកើនដល់ ២,៥ ពាន់លានដុល្លារ
យោងតាមការរាយការណ៌របស់សារព៍តមាន Mathaba.Net ចេញផ្សាយកាលពីថ្ងៃទី១៩ ខែធ្នូ កន្លងទៅនេះបានបញ្ជាក់អោយដឹងថា វិនិយោគទុនបរទេសនៅកម្ពុជាក្នុងឆ្នាំ ២០០៧ នេះមានសន្ទុះខ្លាំងជាងឆ្នាំទៅ ដោយតំលៃវិនិយោគទុនបរទេសសរុបគិតជាទឹកប្រាក់គឺមានរហូតដល់ទៅ ២,៥ ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក។
កំណើននេះគឺបណ្តាលមកពីរាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាបានអនុម័តគំរោងវិនិយោគទុនសំរាប់ការអភិវឌ្ឍន៍ និងបង្កើតតំបន់ទេសចរណ៍នៅលើកោះសំខាន់ៗមួយចំនួនក្នុងក្រុងព្រះស៊ីហនុ និងខេត្តកំពត។ នេះបើផ្អែកតាមសំដីររបស់លោក សួន សុធី ដែលជាអគ្គលេខាធិការនៃគណកម្មការជាតិសំរាប់ការវិនិយោគទុន។ លើសពីនេះទៅទៀតលោកក៏បានលើកឡើងថាបរិយាកាសអាជីវកម្មដ៏ប្រសើរ និងប្រពន្ធ័ច្បាប់ក៏ជាកត្តាលីករដ៏សំខាន់ផងដែរដែលជំរុញអោយវិនិយោគទុនបរទេសមានការកើនឡើងខ្ពស់។
ដកស្រងចេញពី ៖ Mathaba.Net

Do you know the relation between your 2 eyes? They blink together, move together, cry together, see things together, even though they never see each other. Friendship should be like that. Life is like hell without FRIENDS (quoted from his
មតិយោបល់ថ្មី