បុណ្យ‌កឋិនទាន‌

វត្តអង្គុលីរាជាសិរីឧត្តម  (កម្ពុជាក្រោម)

          សូមគោរពនិមន្តនឹងអញ្ជើញពុទ្ធបរិស័ទភ្ញៀវកត្តិយសជិតឆ្ងាយចូលរួមអនុមោទនាបុណ្យកឋិនទាននៅវត្តអង្គុលីរាជាសិរីឧត្តម។វត្តអង្គុលីរាជាសិរីឧត្តម   បានប្រារព្ធធ្វើបុណ្យកឋិនទាននូវថ្ងៃសៅរ៍–ថ្ងៃអាទិត្យ ៤–៥រោច ខែអស្សុជឆ្នាំ្មមមី  ឆស័ក ព.ស.២៥៥៩ត្រូវនិងថ្ងៃទី៣១ខែតុលា  គ.ស២០១៥បន្ទាប់អំពីព្រះសង្ឃដែលគង់ចាំព្រះវស្សាអស់ត្រៃមាស៣ខែហើយព្រះសង្ឃដែលគង់ចាំព្រះវស្សានោះនឹងដើម្បីគ្រងកឋិនបានទទួលអានិសង្ស៥យ៉ាងតាមពុទ្ធាអនុញ្ញាតហៅថាបុណ្យកឋិនឬកឋិនទានរយៈពេលធ្វើបុណ្យកឋិនទាននេះមាន ២៩ថ្ងៃ ដោយចាប់ពីថ្ងៃ១រោច ខែអស្សុជ ដល់ថ្ងៃ១៥កើត ខែកក្តិក ជាកំណត់។ក្រៅពីថ្ងៃដែលបានរៀបរាប់ទាំងនេះគឺធ្វើមិនបានទេ ពីព្រោះថា កឋិនទាន ជាទានមានកំណត់កាលបរិច្ឆេទច្បាស់លាស់ណាស់។ការធ្វើ‌កឋិនទាន‌មានការ‌ហែហម‌យ៉ាង‌គគ្រឹកគគ្រេង‌ ដោយមាន‌វត្ថុ‌ផ្សេងៗ‌មាន‌ត្រៃចីវរ‌ជា‌អង្គ‌កឋិន‌ផងសំពត់‌ សាដក‌ បាត្រ‌ ផ្លិត‌ មុង‌ កន្ទេល‌ ខ្នើយ‌ ជា‌បរិវារ‌កឋិន‌ជាដើម ។ចំពោះភិក្ខុសង្ឃដែលអាចគ្រងកឋិនបានលុះត្រាតែគង់ចាំព្រះវស្សា អស់ត្រៃមាសរយៈពេលបីខែ គ្រប់គ្រាន់ ទើបអាចទទួល ក្រាលគ្រងអង្គកឋិនទានបាន។ម្យ៉ាងវិញទៀតចំពោះវត្តមួយគឺអាចទទួលអង្គកឋិនទានបានតែមួយលើកឬម្តងតែប៉ុណ្ណោះក្នុងមួយរដូវកាល។ប្រភពដដែលបានឲ្យដឹងទៀតថា គោលបំណងនៃបុណ្យកឋិនទាននេះថា គឺដើម្បីសង្គ្រោះដល់ព្រះភិក្ខុសង្ឃឲ្យរួចចាកទោសរយៈពេល៥ខែផង និងបានអានិស្សដល់ម្ចាស់ទានផង។លើសពីនោះទៀតគឺបានអានិសង្សដល់ព្រះភិក្ខុសង្ឃទាំង៥យ៉ាងគឺ៖

១. និមន្តទៅណា មិនចាំបាច់ លាភិក្ខុផងគ្នាក្នុងវត្ត

២. និមន្តទៅណាមិនចាប់យកសង្ឃាដីទៅតាមពេល

៣. អាចទទួលឆាន់គណភោជនបានហើយចំឈ្មោះបាន

៤.អតិរេកលាភកើតភិក្ខុអាចទទួលប្រើប្រាស់ទុកដាក់បានមិនមាទោស

៥.មានសិទ្ធិទទួលអតិរេកលាភក្នុងអាវាសនោះប្រភពដដែលខាងលើ បានមានសង្ឃដីកាថា “គ្រឿងទេយ្យទានជាអង្គកឋិនមាន៣គឺ ស្បង់ ចីវរ និងសង្ឃាដី ក្រៅពីនេះ គឺជាបរិវា របស់អង្គ កឋិនទាន ទាំងអស់។10426664_960792333937193_2572415422838395586_n

កឋិនទាននេះប្លែកពីទានដទៃ៥យ៉ាងគឺ៖​    ១ប្លែកដោយកាលរយៈពេល២៩ថ្ងៃ)២ប្លែកដោយវត្ថុស្បង់ចីវរនិងសង្ឃាដី)៣ប្លែកដោយបដិគ្គាហកៈអ្នកទទួលគឺថាភិក្ខុក្នុងវត្តណាគឺវត្តនោះជាអ្នកទទួល៤ប្លែកដោយអានិស្សងបានទាំងអ្នកធ្វើនិងអ្នកទទួល)៥ប្លែកដោយអំពើគឺបញ្ចេញវាចាក្នុងការប្រគេនដោយមិនប្រើដៃប្រគេននោះទេ)”ព្រះសង្ឃដដែលបានមានសង្ឃដីកាបន្តថា“ទាយកទាយិកាធ្វើទានបានអានិស្ស៥យ៉ាងគឺ ១មានបញ្ញាមុះមុត ២មានរូបល្អ៣មានសម្បុរល្អ៤មានរាងល្អ៥និងបានជាស្តេចចក្រពត្តិក្នុងជាតិណាមួយអ្នកធ្វើបុណ្យកឋិនមិនមាននណាម្នាក់ទៅសោយទុក្ខនៅអបាយភូមិ ដែលមាននរក១ ប្រេត

១ តិរិច្ឆាន១ និងអសុរកាយ១ ឡើយ។ ស្លាប់ទៅរមែងកើតក្នុងត្រកូលពីរគឺរាជត្រកូល១ និងព្រាហ្មណ៍ត្រកូល១។ ណាមួយអ្នកដែលអាច ធ្វើបុណ្យកឋិននេះ បានមានតែ៧ ប្រភេទនោះទេ គឺ ភិក្ខុ, ភក្ខុនី, សាមណេរ, សាមណេរី, ឧបាសក,ឧបាសិកា និងទេវតា ដោយហេតុថា អ្នកទាំងនោះជាមនុស្សនិងជាទេវតា”។ញាតិញោមទាំងអស់ដែលធ្វើបុណ្យកឋិនទានត្រូវមានចិត្តជ្រះថ្លាជឿជាក់ក្នុងព្រះរតនត្រ័យប្រកបដោយចេតនាល្អ ទោះបីការទទួល រាក់ទាក់ អំពីព្រះសង្ឃ ដែលជាម្ចាស់វត្ត ទទួលញាតិញោម មិនបានជ្រុងជ្រោយក្តី ឬមិនគ្រប់គ្រាន់ក្តីសូមញាតិញោមមានមេត្តាកុរណា សន្តោសប្រណី ដល់ម្ចាស់វត្តផង ព្រោះថាបុណ្យកើតឡើងតាមផ្លូវចិត្តមានចេតនាជាហេតុគឺ ១ បុព្វចេតនា មានចិត្តជ្រះថ្លាមុនធ្វើ ២ បុញ្ជនចេតនាក្នុងពេល កំពុងធ្វើ ៣ បរាបរចេតនា ជ្រះថ្លាក្រោយពេលធ្វើហើយសប្បាយចិត្ត និងអំពើល្អដែលខ្លួនបានធ្វើហើយ។ព្រះចៅអធិការវត្តអង្គុលីរាជាសេរីឧត្តម មានថេរដីកាថា “ដូចពុទ្ធភាសិតមួយឃ្លាថា សុខោ វិបាកោ បុញ្ញនំផលរបស់បុណ្យនាំមកនូវសេចក្តីសុខ។ ដូច្នេះហើយសូមញាតិញោមជម្រះនូវសន្តានចិត្តឲ្យបរិសុទ្ធក្នុងការ បំពេញទាន លះបង់ នូវសេចក្តីកំណាញ់ប្រឹងប្រែងបំពេញបុណ្យឲ្យបានរឿយៗជាលំដាប់ហើយផលរបស់បុណ្យនឹងផ្តល់ដល់ញាតិញោមកាលទិន្ទិវាលរាត្រីជានិរន្តរ៍តទៅ”៕

ប្រវត្តិ‌ពិធីបុណ្យ‌កឋិនទាន‌

សម័យកាល‌ដែល‌ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ‌ទើបនឹង‌ត្រាស់‌ដឹងថ្មីៗទ្រង់‌ឲ្យភិក្ខុប្រើប្រាស់‌តែ‌ចីវរ‌ឥតម្ចាស់គឺ‌សំពត់‌ដែល‌ភិក្ខុ‌បានដោយ‌បង្សុកូល‌យកពីព្រៃស្មសាន ‌(ព្រៃ‌កប់ខ្មោច‌) ឬពី‌គំនរ‌សំរាម‌សម្រាប់‌ប៉ះប៉ុន‌ធ្វើជា‌ត្រៃចីវរ‌ស្លៀក‌ដណ្តប់‌ ។ក្រោយ‌មក‌នៅ‌ថ្ងៃ‌ ១៥ កើត‌ខែអស្សុជ‌ ជាថ្ងៃចេញ‌ព្រះវស្សា‌ ភិក្ខុ‌នៅស្រុកបាវា‌ ៣០ អង្គ‌មាន‌ត្រៃចីវរ‌ទទឹកជោក‌ដោយទឹកភ្លៀង‌គ្រប់‌ព្រះអង្គ‌ មក‌ថ្វាយបង្គំ‌ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ‌ ព្រះអង្គ‌ទត‌ឃើញ‌ដូចនោះ‌ព្រះអង្គ‌ក៏ទ្រង់‌អនុញ្ញាត‌ឲ្យ‌ភិក្ខុ‌ក្នុង‌ព្រះ‌ពុទ្ធសាសនា‌ទទួល‌ក្រាល‌គ្រង‌សំពត់‌កឋិន‌ឬ‌កឋិន‌ចីវរ‌ជា‌ចីវរ‌មាន‌ម្ចាស់‌ឡើង‌ ។ សម័យ‌ក្រោយ‌មកទើប‌ឧបាសក ឧបាសិកា‌នាំគ្នា‌ប្រារព្ធ‌ពិធី‌បុណ្យ‌កឋិនទាន‌តៗគ្នា‌រៀងមក‌រហូត‌មកដល់‌បច្ចុប្បន្ន‌កាល‌នេះ ។

ស្រុកអង្គុលី

ស្រុកអង្គុលី

វត្តអង្គុលីរាជាសិរីឧត្តម(ស្រុកអង្គុលី(huyện BìnhMinh)​​​​ vinhlong) ថ្ងៃ៤-៥រោចខែអស្សុជឆ្នាំ្២០១៤ដល់នេះពិធីបុណ្យកឋិន

ដដែលនេះ មានតែរយៈពេល២៩ថ្ងៃ ដោយគិត ចាប់ពីថ្ងៃ១រោច ខែអស្សុជ ទៅទល់នឹងថ្ងៃ១៥រោចខែកក្តិក។

សូមថ្លែងអំណរគុណ យ៉ាងជ្រាលជ្រៅបំផុត ចំពោះបរិស័ទដែលចូលរួមបុណ្យ

ទ.រ+៨៤៩០៩៣៩៥៧២២

ទ.រ+៦៦៨២៧២៨៥២៩១

By watangkuli

ដំណើរនិមន្ដរបស់គណៈកម្មការចុះទៅសួរសុខទុក្ខនិងចូលរួមធ្វើកិច្ចវត្តនៅខេត្តសុរិន្ទរ៍

គណៈកម្មការមូលនិធិពុទ្ធិកសិក្សាខ្មែរថេរវាទវៀតណាមខាងត្បូងបាននិមន្ដទៅសួរសុខទុក្ខ

ដល់សមាជិកនៅសាខាខេត្តសុរិន្ទរ៍​ព្រមទាំងចូលរួមធ្វើកិច្ចវត្តប្រតិបត្តិដល់ព្រះមេគណខេត្ត

សុរិន្ទរ៍ និងបណ្ដាវត្តដែលមានសមាជិកស្នាក់អាស្រ័យនៅ ក្នុងនោះមានវត្តទេពសុរិន្ទរ៍និងវត្ត

ស៊ីរតនារាមហៅវត្តទទឹងថ្ងៃ។DSC06195 ចំណែកគណៈកម្មការដែលបាននិមន្ដទៅសួរសុខទុក្ខសមាជិក

នៅខេត្តសុរិន្ទរ៍មាន២ព្រះអង្គ គឺ ១ ព្រះធម្មាចារ្យកល្យាណធម្មោដាវសំណៀងនិង

២ ព្រះធម្មាចារ្យ សុធម្មវិរិយធរោ គឹមកឿងដែលជាលេខារបស់មូលនិធិបាននិមន្ដទៅចូល

រួមធ្វើកិច្ចវត្តនៅខេត្តសុរិន្ទរ៍នឹងនឹងខេត្តលុព្វបុរីដែលសមាជិករៀនភាសាបាលីផងដែរ

ថ្ងៃទិ២៦/ ០៧/ ២០១៥។ សុរិន្ទរ៍ថ្វីត្បិតតែជាសាខារបស់មូលនិធិ តែការសិក្សារៀនសូត្រ

និងការរស់នៅរបស់សមាជិកនៅទីនោះមានការប្រសើរ។ ចំណែកការរស់នៅមានការសាមគ្គី

គ្នារួមចិត្តតែមួយ មិនបែងចែកវណ្ណៈ ទោះបីព្រះអង្គមកពីកន្លែងទីទៃពីគ្នាក៏ដោយ តែសមាជិក

នៅទីនោះពួកគេមានការស្រឡាញ់គ្នាខ្លាំងណាស់សូម្បីតែព្រះចៅអធិការវត្តដែលព្រះអង្គកំ

ពុងស្នាក់នៅក៏មានការលើកសរសើរដល់ព្រះសង្ឃខ្មែរក្រោមយើងក៏ដូចជាសមាជិកយើងថា

ជាសមណនិស្សិតដែលមានចរិយាវត្តល្អ ឧស្សាហ៍រៀនសូត្រ និងមានភាពសាមគ្គីគ្នាល្អណាស់

ជាពិសេសគឺមានភាពកតញ្ញូចំពោះគ្រូបាអាចារ្យទៀតផង។ ពេលនោះខ្ញុំព្រះករុណាគិតក្នុង

ចិត្តថា “ បើសមាជិកយើងគ្រប់ព្រះអង្គនិងរូបមានការសាមគ្គីគ្នាបានដូចជាសមាជិកនៅតាម

សាខាខេត្តពិតជាប្រសើរណាស់” ។ចំណែកព្រះចៅអធីការគង់នៅវត្តសីរតនារាម ព្រះអង្គ

ក៏បានលើកសរសើរដល់ព្រះសង្ឃខ្មែរក្រោមដែលចេះបង្កើតមូលនិធិដើម្បីជួយមើលការខុសត្រូវ

ដល់គ្នានិងគ្នា ព្រះអង្គបានមានថេរដិកាថា ព្រះសង្ឃខ្មែរកម្ពុជាក្រោមដែលបាននិមន្ដមកសិក្សា

នៅប្រទេសសៀម ឆ្ងាយពីឪម៉ែបងប្អូនយាយតាសាច់ញាតិគ្មានអ្វីទីពឹងពិតជាជួបការលំបាកខ្លាំងណាស់

តែអ្នកយើង (ជាភាសារបស់ខ្មែរសុរិន្ទរ៍មានន័យស្មើនិងពាក្យថាពួកយើង) ក៏នៅមានមូលនិធិសម្រាប់ជួយគ្នា

ទៅវិញទៅមកមានបងៗជួយមើលថែដល់ព្រះសង្ឃដែលទើបមកថ្មី ព្រះអង្គមានថេរដីកាទៀត

ថា ព្រះសង្ឃខ្មែរក្រោមត្រូវតែមានប្រធានទុកសម្រាប់ជួយមើលការខុសត្រូវដល់គ្នានិងគ្នាទាំង

នេះគឺជាថេរដិការបស់ព្រះចៅអធិការវត្តទទឹងថ្ងៃ ដែលព្រះអង្គបានឲ្យឱវាទដល់យើងខ្ញុំព្រះករុ

ណាគ្រប់អង្គ ដែលបាននិមន្ដទៅធ្វើកិច្ចវត្តប្រតិបត្តិដល់ព្រះអង្គ។ចំណែកខ្ញុំព្រះករុណា មាន

សេចក្ដីសប្បាយរីករាយខ្លាំងណាស់ ពេលឃើញសមាជិកយើងចេះស្រឡាញ់គ្នា ជាពិសេស

ពេលបានឮព្រះចៅអធិការវត្តបានសរសើរសមាជិកយើង។

បន្ទាប់អំពីទទួលភត្តិពេលថ្ងៃត្រង់រួចរាល់ហើយ ខ្ញុំព្រះករុណាគ្រប់ព្រះអង្គក៏បានប្រជុំគ្នា

អស់រយៈពេល ១ ម៉ោង ដើម្បីធ្វើការសំណេះសំណាលនិងសួរសុខទុក្ខ និងស្ដាប់របាយការណ៍

របស់ប្រធានប្រចាំនៅសាខាខេត្តសុរិន្ទរ៍ ព្រះអង្គក៏បានផ្តល់ជាព័ត៌មានឲ្យគណៈកម្មការយើង

ដឹងថា សព្វថ្ងៃសមាជិកនៅសាខាខេត្តសុរិន្ទរ៍ទាំងអស់មានចំនួន១២ អង្គ

ព្រះអង្គមិនទាន់សម្រេចនៅឡើយទេចាំមកពិគ្រោះជាមួយប្រធាននិងគណៈកម្មការ តែបើតាម

ការសង្កេតឃើញជីវភាពនិងការរស់នៅរបស់សាខាសុរិន្ទរ៍ ដែលខ្ញុំព្រះករុណាបាននិមន្ដទៅ

ឃើញផ្ទាល់គឺនូវមានការកង្វះខាតច្រើន ដូច្នេះមូលនិធិយើងចាំបាច់ត្រូវតែជួយឧបត្តម្ភក៍ដល់

សាខាសុរិន្ទរ៍នឹងខេត្តលុព្វបុរីដែលសមាជិករៀនភាសាបាលីផងដែរ កាលពីថ្ងៃសៅរ៍ ១៣កើតថ្ងៃទី២៦/ ០៧/ ២០១៥។

By watangkuli

សទ្ធា 

ធ្វើបុណ្យធ្វើទាន មគ្គផលជាស្ពាន ឆ្លងរកត្រើយសុខ
ដោយចិត្តសទ្ធា នាំជាប្រមុខ រួចផុតនូវទុក្ខ យល់សុខសិរី។
បុណ្យពុទ្ធសាសនា តិចតួចម្ដេចម្ដា តាមអធ្យាស្រ័យ
អោយតែដួងចិត្ត ជឿឥតសង្ស័យ ថាបុណ្យនោះនៃ នាំចម្រើនពិត។
លោកហៅសប្បុរស បើមានចិត្តស្មោះ ស្រឡាញ់សុចរិត
បដិបត្តិធម៌ ផូរផង់សុក្រិត ចិញ្ចឹមជីវិត ត្រឹមត្រូវឥតហ្មង។
ទ្រទ្រង់គុណធម៌ ដ៏ថ្លៃបវរ ទៅតាមគន្លង
នៃប្រាជ្ញបណ្ឌិត យ៉ាងស្និទ្ធស្នាលផង យូរឆាប់គង់ឆ្លង ដល់ត្រើយឧត្តម។
ជឿក្នុងបញ្ញា ប្រណីតថ្លៃថ្លា មហាភិរម្យ
បញ្ញានាំជ័យ នាំចិត្តសុខុម ត្រជាក់ត្រជុំ ផ្ដុំភាពក្សេមក្សាន្ដ។
មានសទ្ធាហើយ បងប្អូនខ្មែរអើយ ខំប្រឹងកុំខាន
មានតិចធ្វើតិច តាមដោយប្រមាណ ព្យាយាមគ្រប់ប្រាណ បានបុណ្យត្រចះ។
មានច្រើនធ្វើច្រើន យូរទៅរិតកើន មគ្គផលល្អល្អះ
ធ្វើទានថ្វាយធម៌ ភោគផលស្កេកស្កេះ ធ្វើទាននឹងចាស់ កុំភ្លេចព្រះអាយ។
ព្រះនៅក្នុងផ្ទះ បារមីរឿងរះ បូជាមិនស្ដាយ
ដ្បិតព្រះពីរអង្គ នាំសុខសប្បាយ កូនចៅគ្រប់កាយ ជ្រកម្លប់សុខា។
ព្រះនៅក្នុងចិត្ត គឺធម៌សុចរិត ដ៏សែនថ្លៃថ្លា
ដែលយើងសន្សំ ជាប់ក្នុងចិន្តា ផ្សាយតាមវាចា និងការប្រព្រឹត្ត។
ពុទ្ធផ្តាំធ្វើល្អ នឹងទទួលពរ នៅក្នុងជីវិត
ពរនោះនាំថ្កើង រុងរឿងវិចិត្រ ឈ្នះអស់វិបរិត ឧបទ្រពទាំងឡាយ។
នេះគឺសទ្ធា សូមអស់ប្រជា បរិស័ទជិតឆ្ងាយ
ចម្រើនអោយបាន រៀងរាល់រូបកាយ ធ្វើល្អនាយអាយ សុខសប្បាយរៀងអើយ។

By watangkuli

វត្តអង្គុលីរាជាសិរីឧត្តម          (កម្ពុជាក្រោម)

10426664_960792333937193_2572415422838395586_n

សូមគោរពនិមន្តនឹងអញ្ជើញពុទ្ធបរិស័ទភ្ញៀវកត្តិយសជិតឆ្ងាយចូលរួមអនុមោទនាបុណ្យកឋិនទាន
នៅវត្តអង្គុលីរាជាសិរីឧត្តម។វត្តអង្គុលីរាជាសិរីឧត្តម   បានប្រារព្ធធ្វើបុណ្យកឋិនទាននូវថ្ងៃសៅរ៍–ថ្ងៃ
អាទិត្យ ៣–៤រោច ខែអស្សុជឆ្នាំ្មមមី  ឆស័ក ព.ស.២៥៥៨ត្រូវនិងថ្ងៃទី១១-១២ខែតុលាគ.ស២០១៤
បន្ទាប់អំពីព្រះសង្ឃដែលគង់ចាំព្រះវស្សាអស់ត្រៃមាស៣ខែហើយព្រះសង្ឃដែលគង់ចាំព្រះវស្សានោះនឹង
ដើម្បីគ្រងកឋិនបានទទួលអានិសង្ស៥យ៉ាងតាមពុទ្ធាអនុញ្ញាតហៅថាបុណ្យកឋិនឬកឋិនទានរយៈពេលធ្វើ
បុណ្យកឋិនទាននេះមាន ២៩ថ្ងៃ ដោយចាប់ពីថ្ងៃ១រោច ខែអស្សុជ ដល់ថ្ងៃ១៥កើត ខែកក្តិក ជាកំណត់។
ក្រៅពីថ្ងៃដែលបានរៀបរាប់ទាំងនេះគឺធ្វើមិនបានទេ ពីព្រោះថា កឋិនទាន ជាទានមានកំណត់កាលបរិច្ឆេទច្បាស់
លាស់ណាស់។ការធ្វើ‌កឋិនទាន‌មានការ‌ហែហម‌យ៉ាង‌គគ្រឹកគគ្រេង‌ ដោយមាន‌វត្ថុ‌ផ្សេងៗ‌មាន‌ត្រៃចីវរ‌ជា‌អង្គ‌កឋិន‌
ផងសំពត់‌ សាដក‌ បាត្រ‌ ផ្លិត‌ មុង‌ កន្ទេល‌ ខ្នើយ‌ ជា‌បរិវារ‌កឋិន‌ជាដើម ។ចំពោះភិក្ខុសង្ឃដែលអាចគ្រងកឋិន
បានលុះត្រាតែគង់ចាំព្រះវស្សា អស់ត្រៃមាសរយៈពេលបីខែ គ្រប់គ្រាន់ ទើបអាចទទួល ក្រាលគ្រងអង្គកឋិនទានបាន។

ម្យ៉ាងវិញទៀតចំពោះវត្តមួយគឺអាចទទួលអង្គកឋិនទានបានតែមួយលើកឬម្តងតែប៉ុណ្ណោះក្នុងមួយរដូវកាល។
ប្រភពដដែលបានឲ្យដឹងទៀតថា គោលបំណងនៃបុណ្យកឋិនទាននេះថា គឺដើម្បីសង្គ្រោះដល់ព្រះភិក្ខុសង្ឃឲ្យ
រួចចាកទោសរយៈពេល៥ខែផង និងបានអានិស្សដល់ម្ចាស់ទានផង។លើសពីនោះទៀត
គឺបានអានិសង្សដល់ព្រះភិក្ខុសង្ឃទាំង៥យ៉ាងគឺ៖

១. និមន្តទៅណា មិនចាំបាច់ លាភិក្ខុផងគ្នាក្នុងវត្ត
២. និមន្តទៅណាមិនចាប់យកសង្ឃាដីទៅតាមពេល
៣. អាចទទួលឆាន់គណភោជនបានហើយចំឈ្មោះបាន
៤.អតិរេកលាភកើតភិក្ខុអាចទទួលប្រើប្រាស់ទុកដាក់បានមិនមាទោស
៥.មានសិទ្ធិទទួលអតិរេកលាភក្នុងអាវាសនោះប្រភពដដែលខាងលើ បានមានសង្ឃដីកាថា “គ្រឿងទេយ្យទានជា
អង្គកឋិនមាន៣គឺ ស្បង់ ចីវរ និងសង្ឃាដី ក្រៅពីនេះ គឺជាបរិវា របស់អង្គ កឋិនទាន ទាំងអស់។ កឋិនទាននេះ
ប្លែកពីទានដទៃ៥យ៉ាងគឺ៖​    ១ប្លែកដោយកាលរយៈពេល២៩ថ្ងៃ)២ប្លែកដោយវត្ថុស្បង់ចីវរនិងសង្ឃាដី)៣ប្លែកដោយ

បដិគ្គាហកៈអ្នកទទួលគឺថាភិក្ខុក្នុងវត្តណាគឺវត្តនោះជាអ្នកទទួល៤ប្លែកដោយអានិស្សងបានទាំងអ្នកធ្វើនិងអ្នកទទួល)
៥ប្លែកដោយអំពើគឺបញ្ចេញវាចាក្នុងការប្រគេនដោយមិនប្រើដៃប្រគេននោះទេ)”ព្រះសង្ឃដដែលបានមានសង្ឃដីកា

បន្តថា“ទាយកទាយិកាធ្វើទានបានអានិស្ស៥យ៉ាងគឺ ១មានបញ្ញាមុះមុត ២មានរូបល្អ៣មានសម្បុរល្អ៤មានរាងល្អ៥និងបាន
ជាស្តេចចក្រពត្តិក្នុងជាតិណាមួយអ្នកធ្វើបុណ្យកឋិនមិនមាននណាម្នាក់ទៅសោយទុក្ខនៅអបាយភូមិ ដែលមាននរក១ ប្រេត
១ តិរិច្ឆាន១ និងអសុរកាយ១ ឡើយ។ ស្លាប់ទៅរមែងកើតក្នុងត្រកូលពីរគឺរាជត្រកូល១ និងព្រាហ្មណ៍ត្រកូល១។ ណាមួយ
អ្នកដែលអាច ធ្វើបុណ្យកឋិននេះ បានមានតែ៧ ប្រភេទនោះទេ គឺ ភិក្ខុ, ភក្ខុនី, សាមណេរ, សាមណេរី, ឧបាសក,
ឧបាសិកា និងទេវតា ដោយហេតុថា អ្នកទាំងនោះជាមនុស្សនិងជាទេវតា”។ញាតិញោមទាំងអស់ដែលធ្វើបុណ្យកឋិនទាន
ត្រូវមានចិត្តជ្រះថ្លាជឿជាក់ក្នុងព្រះរតនត្រ័យប្រកបដោយចេតនាល្អ ទោះបីការទទួល រាក់ទាក់ អំពីព្រះសង្ឃ ដែលជាម្ចាស់
វត្ត ទទួលញាតិញោម មិនបានជ្រុងជ្រោយក្តី ឬមិនគ្រប់គ្រាន់ក្តីសូមញាតិញោមមានមេត្តាកុរណា សន្តោសប្រណី ដល់
ម្ចាស់វត្តផង ព្រោះថាបុណ្យកើតឡើងតាមផ្លូវចិត្តមានចេតនាជាហេតុគឺ ១ បុព្វចេតនា មានចិត្តជ្រះថ្លាមុនធ្វើ ២ បុញ្ជនចេតនា
ក្នុងពេល កំពុងធ្វើ ៣ បរាបរចេតនា ជ្រះថ្លាក្រោយពេលធ្វើហើយសប្បាយចិត្ត និងអំពើល្អដែលខ្លួនបានធ្វើហើយ។
ព្រះចៅអធិការវត្តអង្គុលីរាជាសេរីឧត្តម មានថេរដីកាថា “ដូចពុទ្ធភាសិតមួយឃ្លាថា សុខោ វិបាកោ បុញ្ញនំ
ផលរបស់បុណ្យនាំមកនូវសេចក្តីសុខ។ ដូច្នេះហើយសូមញាតិញោមជម្រះនូវសន្តានចិត្តឲ្យបរិសុទ្ធក្នុងការ បំពេញ
ទាន លះបង់ នូវសេចក្តីកំណាញ់ប្រឹងប្រែងបំពេញបុណ្យឲ្យបានរឿយៗជាលំដាប់ហើយផលរបស់បុណ្យនឹងផ្តល់ដល់
ញាតិញោមកាលទិន្ទិវាលរាត្រីជានិរន្តរ៍តទៅ”៕

ប្រវត្តិ‌ពិធីបុណ្យ‌កឋិនទាន‌

សម័យកាល‌ដែល‌ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ‌ទើបនឹង‌ត្រាស់‌ដឹងថ្មីៗទ្រង់‌ឲ្យភិក្ខុប្រើប្រាស់‌តែ‌ចីវរ‌ឥតម្ចាស់គឺ‌សំពត់‌ដែល‌ភិក្ខុ‌
បានដោយ‌បង្សុកូល‌យកពីព្រៃស្មសាន ‌(ព្រៃ‌កប់ខ្មោច‌) ឬពី‌គំនរ‌សំរាម‌សម្រាប់‌ប៉ះប៉ុន‌ធ្វើជា‌ត្រៃចីវរ‌ស្លៀក‌ដណ្តប់‌ ។
ក្រោយ‌មក‌នៅ‌ថ្ងៃ‌ ១៥ កើត‌ខែអស្សុជ‌ ជាថ្ងៃចេញ‌ព្រះវស្សា‌ ភិក្ខុ‌នៅស្រុកបាវា‌ ៣០ អង្គ‌មាន‌ត្រៃចីវរ‌ទទឹកជោក‌ដោយ
ទឹកភ្លៀង‌គ្រប់‌ព្រះអង្គ‌ មក‌ថ្វាយបង្គំ‌ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ‌ ព្រះអង្គ‌ទត‌ឃើញ‌ដូចនោះ‌ព្រះអង្គ‌ក៏ទ្រង់‌អនុញ្ញាត‌ឲ្យ‌ភិក្ខុ‌ក្នុង‌

ព្រះ‌ពុទ្ធសាសនា‌ទទួល‌ក្រាល‌គ្រង‌សំពត់‌កឋិន‌ឬ‌កឋិន‌ចីវរ‌ជា‌ចីវរ‌មាន‌ម្ចាស់‌ឡើង‌ ។ សម័យ‌ក្រោយ‌មកទើប‌ឧបាសក ឧបាសិកា‌នាំគ្នា‌ប្រារព្ធ‌ពិធី‌បុណ្យ‌កឋិនទាន‌តៗគ្នា‌រៀងមក‌រហូត‌មកដល់‌បច្ចុប្បន្ន‌កាល‌នេះ ។

វត្តអង្គុលីរាជាសិរីឧត្តម(ស្រុកអង្គុលី(huyệnBìnhMinh)vinhlong)ថ្ងៃ៤-៥រោចខែអស្សុជឆ្នាំ្២០១៤ដល់នេះពិធីបុណ្យ

កឋិនដដែលនេះ មានតែរយៈពេល២៩ថ្ងៃ ដោយគិត ចាប់ពីថ្ងៃ១រោច ខែអស្សុជ ទៅទល់នឹងថ្ងៃ១៥រោចខែកក្តិក។

សូមថ្លែងអំណរគុណ យ៉ាងជ្រាលជ្រៅបំផុត ចំពោះបរិស័ទដែលចូលរួមបុណ្យ

ទ.រ+៨៤៩០៩៣៩៥៧២២

ទ.រ+៦៦៨២៧២៨៥២៩១

http://www.watangkuli.com

Facebook:daosamnien@yahoo.com

daosamnien@yahoo.com

skype samnien dao

By watangkuli

១​​ថ្ងៃ​ទៀតពិធី​បុណ្យ​​កឋិន​ទាន​នឹង​មក​ដល់​​អ្នកកាន់ពុទ្ធសាសនាហើយ

​          នៅសល់​រយៈពេល​តែ​១​ថ្ងៃ​ទៀត​ប៉ុណ្ណោះ សូរ​សម្លេង​ស្គរ​ឆៃ​យ៉ាំ នឹង​លឺ​កងរំពង នៅតាម​ដងផ្លូវ និង​ទី​វត្ត​អា​រ៉ា​ម​នានា​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​នឹងបងប្អូនខ្មែរនៅកម្ពុជាក្រោម។ ទិដ្ឋភាព​បែប​នេះ សរ​បញ្ជាក់​ឲ្យឃើញថា រដូវ​បុណ្យ​កឋិនទាន បាន​ចូល​មក​ដល់​ហើយ​។ ពិត​ណាស់​ពិធីបុណ្យ​កឋិនទាន តែងតែ​ប្រារព្ធ​ធ្វើឡើង​ជា​រៀងរាល់ឆ្នាំ​ចាប់ពី​ថ្ងៃ​០១ រោច ខែ​អស្សុជ ដល់​ថ្ងៃ​១៥ ខែ​កត្តិក​។ ដោយឡែក សម្រាប់​បុណ្យកឋិន​នា​ឆ្នាំ​នេះ នឹង​ចាប់ផ្តើម​ពី​ថ្ងៃ​ទី​០៨ តុលា ដល់​ថ្ងៃ​ទី​០៦ វិច្ឆិកា​។

​​​​​​ពិធីបុណ្យ​កឋិនទាន គឺជា​ពិធី​បុណ្យ​ប្រពៃណី​ជាតិខ្មែរ​មួយ ដែល​មាន​ចែង​នៅ ក្នុង​វិន័យ​បញ្ញត្ដិ​នៃ​ព្រះពុទ្ធសាសនា​។​
​កឋិន ជា​ប្រភេទ​បុណ្យ ចីវរ​បច្ច័យ (​ស្បង់​ចីពរ​) ប៉ុន្ដែ​មាន​លក្ខណៈ ពិសេស​ជាង​បុណ្យ​ចីវរ​បច្ច័យ​ឯទៀតៗ ដោយហេតុ​បុណ្យកឋិន ត្រូវតែ​ប្រកប ដោយ​អង្គ​ពិសេសៗ​ជាច្រើន​មិន​អាច​ខ្វះ មួយ​ណា​បាន​ឡើយ​។ ឯ​ធាតុ​សំខាន់ៗ នោះគឺៈ​

-​ចីវរ ត្រូវតែ​មាន​លក្ខណៈ ត្រឹមត្រូវ​តាម​ពុទ្ធប្បញ្ញត្ដិ ។​

-​អ្នកទទួល អ្នក​ក្រាល​គ្រង និង អនុ​មោទនា ត្រូវតែ​ជា​ភិក្ខុ រីឯ​សាមណេរ មិន​អាច​ទទួល​កឋិន​បានឡើយ ហើយ ត្រូវតែ​ជា​ភិក្ខុ​ដែល​បាន​គង់​ចាំ​វស្សា រយៈពេល​បី​ខែ​ពេញបរិបូរណ៍​ត្រឹមត្រូវ តាម​ពុទ្ធប្បញ្ញត្ដិ មិនបាន​ធ្វើ​ឱ្យ​ដាច់​វស្សា ហើយ​ជា​ភិក្ខុ​ដែលមាន​សាមគ្គី​គ្នា ។​

-​ភិក្ខុ​មួយរូប ទទួល​កឋិន​បាន តែ​ម្ដង​ប៉ុណ្ណោះ​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំ ។​

-​វត្ដ​មួយ​អាច​ធ្វើ​កឋិន​បានតែ ម្ដង​ប៉ុណ្ណោះ​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំ ។​

-​រយៈពេល​ដែល​គេ​អាចធ្វើ កឋិន មាន​ត្រឹមតែ​២៩​ថ្ងៃ​ប៉ុណ្ណោះ សម្រាប់​រយៈពេល​មួយ​ឆ្នាំ គឺ​ចាប់ពី​ថ្ងៃ មួយ​រោច​ខែ​អស្សុជ ដល់​ថៃ​១៥​កើត ខែ​ក​ត្ដិក (​ចន្លោះ​ពី​ខែតុលា និង​វិច្ឆិកា​)​។

​បុណ្យ​កឋិនទាន ក៏​ជា​ពិធីបុណ្យ​មួយ​ដែល បាន​រក្សា​ការពារ និង​លើកតម្កើង​ព្រះពុទ្ធសាសនា ឱ្យ​ស្ថិតស្ថេរ គង់វង្ស និង​រុងរឿង មានន័យ​ថា រក្សា​ការពារ វប្បធម៌ សន្ដិភាព វប្បធម៌​អហិង្សា វប្បធម៌​គំនិត​ប្រាជ្ញា និង​ហេតុផល​និយម (​មិន​ង​ប់ង​ល់​) និង​ការគោរព​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ជា​ដើម​។​

​គួរបញ្ជាក់​ថា បន្ទាប់​ពី​ពុទ្ធបរិស័ទ បាន​រៀបចំ​សម្ភារៈប្រើប្រាស់ អាហារ និង​ថវិកា សម្រាប់​ពិធី​បុណ្យ​កឋិន នៅ​ទី​វត្ត​អា​រ៉ា​ម​ណាមួយ សម្ភារៈ ទាំងនោះ​នឹង​បាន​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់ ព្រះសង្ឃ ចាស់ព្រឹទ្ធាចារ្យ ក្មេង​វត្ដ និង ជន​ឥត​ទីពឹង​ពំនាក់​ផ្សេងទៀត ហើយ មនុស្ស​ទាំងនោះ មិនមែន​ជា​អ្នក​ណា ក្រៅតែពី បងប្អូន កូនក្មួយ សាច់ញាតិ ដូនតា ឬ​ជា​ជន​រួម​ឈាម​ជាមួយ​យើង ឡើយ​៕

20141007_kakthen

By watangkuli

ជីវិត​មនុស្សល្អ​ជា​គូ​នឹង​អាក្រក់

វាស​នា​ល្អ និង​អាក្រក់​

វាស​នា​ល្អ និង​អាក្រក់​ សភា​វៈ​ ជា​បដិ​បក្ខ​គ្មាន​ទី​បំ​ផុត​ ។ ល្អ​ជា​គូ​នឹង​អាក្រក់​ ថ្ងៃ​ជា​គូ​នឹង​យប់ ត្រូវ​ជា​គូ​នឹង​ខុស​ របស់​ខ្ញុំ​ជា​គូ​នឹង​របស់​អ្នក​ការ​សរ​សើរ​ជា​គូ​នឹង​ការ​និន្ទា​ ។ សភា​វៈ​ទាំង​អស់​នេះ ជា​បដិ​បក្ខ​នឹង​គ្នា​គ្មាន​ទី​បញ្ចប់​ឡើយ​ ។ វា​បង្កើត​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ។ ថ្ងៃ​ប្រែ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​យប់ សេច​ក្តី​ស្លាប់​ប្រែ​ក្លាយ​ ទៅ​ជា​ការ​កើត​ឡើង​វិញ ។ ស៊ុត​ប្រែ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​មេ​មាន់​ ហើយ​មេ​មាន់​ប្រែ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ស៊ុត ។ ដូច​គ្នា​ វាស​នា​ល្អ។

ឧបសគ្គ​​នៃ​ការ​សិក្សា​

ឧបសគ្គ​​នៃ​ការ​សិក្សា​ ក. ផឹក​ស្រា សេព​គ្រឿង​ញៀន​ជា​ដើម ខ. ដើរ​លេង​យប់​អាធ្រាត​ ហួស​កាល​វេលា គ. មើល​មហោ​ស្រព​ ល្បែង​របាំ ច្រើន​ហួស​ហេតុ ឃ. លេង​ល្បែង​ស៊ី​សង ល្បែង​ភ្នាល់​ជា​ដើម ង. សេព​គប់​មិត្ត​ភក្ភិ​អា​ក្រក់ ច. ខ្ជិល​ច្រ​អូស​ មិន​ប្រឹង​ប្រែង​រៀន​សូត្រ​ ហេតុ​ទាំង​ ៦ យ៉ាង​នេះ មិន​អាច​ឲ្យ​សម្រេច​គោល​បំ​ណង​ក្នុង​អនា​គត​បាន​ទេ ពី​ព្រោះ​អ្នក​នោះ បាន​បាត់​បង់​ស្មា​រតី​ ក្នុង​ការ​រៀន​សូត្រ​អស់​ហើយ។

វិធី​ធ្វើ​ឲ្យ​សម្រេច​ការងារ​ ​

វិធី​ធ្វើ​ឲ្យ​សម្រេច​ការងារ​ ​ ឥ​ទ្ធិបាទ​ធម៌​ បាន​ដល់​មូល​ដ្ឋាន​គ្រឹះ​នៃ​ការ​សម្រេច​គោល​បំណង​ក្នុង​ការ​សិក្សា​មាន ៤ ៖ ក. ឆន្ទៈ ស្រឡាញ់​ពេញ​ចិត្ត​ក្នុង​ការ​ងារ​ ខ. វិរយៈ ព្យា​យាម​ឲ្យ​អស់​ពី​កម្លាំង​កាយ​ចិត្ត​ គ. ចិត្តៈ យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ចាត់​ចែង​ការ​ងារ​យ៉ាង​ហ្មត់​ចត់​ ឃ. វិមំសា ត្រិះ​រិះពិ​ចារ​ណា​ រក​គន្លឹះ​ដោះ​ស្រាយ​ បញ្ហា​លំ​បាក គ្រប់​យ៉ាង​ដោយ​មិន​ចុះ​ចាញ់ ។ សរុប​មក​វិញ​ ការ​ងារ​សម្រេច​ ឬ​មិន​សម្រេច​ ឋិត​នៅ​លើ​ខ្លួន​ឯង។

មិនប្រព្រឹត្តខុសក្នុងកាម

មិនប្រព្រឹត្តខុសក្នុងកាម មនុស្ស​ភាគច្រើន​យល់​ឃើញ​ថា ស្នេហា​ឬ​ការ​ស្រលាញ់​តែង​នាំ​មក​នូវ​សេចក្ដី​សុខ តែ​ក្នុង​ទស្សនៈ​​នៃ​ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ​ទ្រង់​ឃើញ​ថា ស្នេហា​គឺ​ជា​បញ្ហា​ស្មុគ្រស្មាញ​បំផុត​សម្រាប់​ជីវិត។ គ្រួសារ​ខ្លះ​មាន​ការ​លះលែង​គ្នា ដោយ​សារ​រឿង​រ៉ាវ​សូម្បី​បន្តិចបន្តួច ព្រោះ​ហេតុ​អ្វី? ព្រោះ​គេ​សំលឹង​មើល​គ្នា​និង​គ្នា​ទៅ​លើ​តែ​រូប​សម្រស់ នៅ​ពេល​ដែល​រូប​សម្រស់​នៃ​ដៃ​គូ​របស់​ខ្លួ​នមាន​ការ​អន់​ថយ

អនិមិត្តតោ

អនិមិត្តតោ (ជីវិត​មិន​មាន​និមិត្ត) បទ​ថា អនិមិត្តតោ គឺ​មិន​មាន​ការ​កំណត់ អធិប្បាយ​ថា ព្រោះ​មិន​មាន​ព្រំដែន។ ពិត​ហើយ ធម៌ ៥ ប្រការ គឺជីវិត ព្យាធិ កាល ទីកន្លែង ដាក់​ចុះ​សាកសព និងគតិ របស់​សត្វ​ទាំង​ឡាយ​ក្នុង​ជីវលោកមិន​មាន​និមិត្ត ដឹង​មិន​បាន។ ក្នុង​ធម៌ ៥ ប្រការ​នោះ ជីវិត ឈ្មោះ​ថា មិន​មាន​និមិត្ត​ព្រោះ​មិន​មាន​ការ​កំណត់​ថា នឹង​រស់​នៅ​ត្រឹម​ប៉ុណ្ណេះ មិន​រស់​នៅ​បន្ទាប់​ពី​នេះ​ទៅ ព្រោះ​ថា

អាត្មា​អញ​តែង​មាន​ព្យាធិ គឺ​ជម្ងឺ​តម្កាត់​ជា​ធម្មតា

ព្យាធិធម្មោម្ហិ ព្យាធឹ អនតីតោ អាត្មា​អញ​តែង​មាន​ព្យាធិ គឺ​ជម្ងឺ​តម្កាត់​ជា​ធម្មតា មិន​អាច​កន្លង​នូវ​ព្យាធិគឺ ជម្ងឺតម្កាត់​បាន​ឡើយ។ ព្យាធិ គឺ​ជម្ងឺ​តម្កាត់​ផ្សេងៗ ក៏​គឺ​ជា​របស់​ធម្មតា​ដែល​តែង​កើត​មាន​ក្នុង​រូប​កាយរបស់​សត្វ​លោក​គ្រប់ៗ​គ្នា ដែល​ថាសត្វ​លោក​ណា​ម្នាក់ មិន​មាន​ជម្ងឺ​តម្កាត់​នោះ​មិន​មាន​សោះ​ឡើយ គ្រាន់​តែ​ប្លែក​គ្នា​ត្រង់​ថា ឈឺ​តិច​ឬ​ច្រើន​ប៉ុណ្ណោះ។ ការងារ​គ្រប់​យ៉ាង​ទាំង​អស់ មាន​តែ​មនុស្ស​ដែល​មាន​សុខភាព​ល្អ​ប៉ុណ្ណោះ

អាត្មាអញ​តែង​មាន​ការ​ចាស់​ជរា​ជា​ធម្មតា

ជរាធម្មោម្ហិ ជរំ អនតីតោ អាត្មាអញ​តែង​មាន​ការ​ចាស់​ជរា​ជា​ធម្មតា មិន​អាច​កន្លង​នូវ​ការ​ចាស់ជរា​បាន​ឡើយ។ អ្នក​វិទ្យាសាស្ត្រ​ក្នុង​ពិភពលោក គេ​បាន​នឹង​កំពុង​ស្វះស្វែង​រក​វិធី​កែ​រូប​សម្ផស្ស ធ្វើយ៉ាង​ណា​ដើម្បី​ឲ្យ​គេ​មើល​ឃើញ​ថា នៅ​ស្អាត​ ក្មេង​ជាង​វ័យ ដើម្បី​ប្រមូល​យក​លុយ​អំពី​មនុស្ស​ដែល​មិន​ចង់​ចាស់​រាប់រយលាន​នាក់។ អ្នក​ដែល​មិន​ចង់​ចាស់​អស់​ទាំង​នោះ ប្រសិន​បើ​មិនបាន​ស្លាប់​ពី​ក្មេង​ទេ

ជីវិត​ និង​ ​ពេលវេលា

ជីវិត​និង ​ពេលវេលា គេ​តែង​និយាយ​ថា ” ពេលវេលា គឺ​ជា​មាសប្រាក់ ” តាម​ពិត ពាក្យ​និយាយ​នេះ មិន​ទាន់​ត្រឹម​ត្រូវ​ទាំង​ស្រុង​ទេ ព្រោះ​ថា​មាស​ប្រាក់​ដែល​បាត់​បង់​ទៅ ជួន​កាល​អាច​រក​មក​វិញ​បាន តែ​ពេល​វេលា​ដែល​កន្លង​ទៅ មិន​អាច​ត្រឡប់​មកវិញ​បាន​ទេ។ ដូច្នេះ តម្លៃ​នៃ​ពេល​វេលា មិន​​រក​របស់​ខាង​ក្រៅ​ខ្លួន​ណា​មួយ​មក​វាស់​វែង​បាន​ឡើយ។ បើ​ពិចារណា​ឲ្យ​ដិត​ដល់​ទៅ មាន​តែ​ជីវិត​ប៉ុណ្ណោះ

ជីវិត​ និង​ ​ពេលវេលា

ជីវិត​និង ​ពេលវេលា គេ​តែង​និយាយ​ថា ” ពេលវេលា គឺ​ជា​មាសប្រាក់ ” តាម​ពិត ពាក្យ​និយាយ​នេះ មិន​ទាន់​ត្រឹម​ត្រូវ​ទាំង​ស្រុង​ទេ ព្រោះ​ថា​មាស​ប្រាក់​ដែល​បាត់​បង់​ទៅ ជួន​កាល​អាច​រក​មក​វិញ​បាន តែ​ពេល​វេលា​ដែល​កន្លង​ទៅ មិន​អាច​ត្រឡប់​មកវិញ​បាន​ទេ។ ដូច្នេះ តម្លៃ​នៃ​ពេល​វេលា មិន​អាច​រក​របស់​ខាង​ក្រៅ​ខ្លួន​ណា​មួយ​មក​វាស់​វែង​បាន​ឡើយ។ បើ​ពិចារណា​ឲ្យ​ដិត​ដល់​ទៅ មាន​តែ​ជីវិត​ប៉ុណ្ណោះ។

By watangkuli

ប្រពៃណីកាន់បិណ្ឌវត្តអង្គុលីរាជាសិរីឧត្តម

ពិធី​កាន់បិណ្ឌ​ដែល​ធ្វើ​នៅតាម​ទី​វត្ត​អារាម​នានា​ក្នុងប្រទេស​កម្ពុជានឹងកម្ពុជាក្រោម​យើង​តែង​បានកំណត់​ក្នុង​រយៈពេល​១៥​ថ្ងៃ​ឬ​ហៅថា​កន្លះ​ខែ​គឺ​ចាប់​ពីថ្ងៃ​១​រោច​ខែភទ្របទ​ដល់​ថ្ងៃ​១៤​រោច ​ខែ​ភទ្របទ​គេ​ហៅថា «​ថ្ងៃ​កាន់បិណ្ឌ​ឬ​ដាក់​បិណ្ឌ» ​ឯ​ថ្ងៃ​១៥​រោច​ខែភទ្របទ គឺ​មានតែ​រយៈពេល​១​ថ្ងៃនេះ​គេ​ហៅថា​ជា​ថ្ងៃ​ភ្ជុំបិណ្ឌ ដែលជា​ថ្ងៃ​ធ្វើបុណ្យ​រួមគ្នា​គ្រប់​ក្រុម​វេន​ទាំងអស់​និង​ពុទ្ធបរិស័ទ​ជិត​ឆ្ងាយ​បាន​អញ្ជើញ​ជួបជុំ​គ្នា​យក​ចង្ហាន់​ប្រគេន​ព្រះសង្ឃ​ទាំង​ចង្ហាន់​ពេលព្រឹក​ខ្លះ​និង​ទាំង​ចង្ហាន់​ពេល​ថ្ងៃត្រង់​ខ្លះ​។ ត្បិត​ថ្ងៃ​ភ្ជុំបិណ្ឌ​គេ​ចាត់ទុកជា​ថ្ងៃ​ជួបជុំ​គ្នា​ធំ​បំផុត​នៅតាម​ទី​វត្ត​អារាម​នីមួយៗ។

មុននឹង​បង្ហាញ​តាម​ទម្លាប់​ទំនៀម​ជា​ប្រពៃណី​នៃ​ការ​កាន់បិណ្ឌ​តាម​វត្ត​អារាម​នានា​នៃ​ឧបាសក ឧបាសិកា​និង​ពុទ្ធបរិស័ទ​ទាំងអស់​តាម​ភូមិ​នីមួយៗ​នោះ​យើង​គប្បី​ដឹងថា នៅក្នុង​បាវចនា​ជាតិ​បាន​បញ្ជាក់ថា «ជាតិ សាសនា ព្រះមហាក្សត្រ »រីឯកម្ពុជាក្រោម ក៏មានពិធី​កាន់បិណ្ឌ​ដែល​ធ្វើ​នៅតាម​ទី​វត្ត​អារាម​នានាដែរ​ ​។ ជាពិសេស​ ​កំណត់​សាសនា​ជាធំ​ផងដែរ​។ សាសនា​ក្នុង​ទីនេះ​សំដៅលើ​ព្រះពុទ្ធសាសនា​តែម្តង​ដែល​បានចែង​តាម ព្រះពុទ្ធសាសនា​ជា​សាសនា​ ។ ទន្ទឹមនេះ​ផងដែរ បើ​យើង ងាកក្រោយ​ទៅ​មើល​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​សម័យអង្គរ​គឺ​ក្នុង​រជ្ជកាល​ព្រះបាទ​ជ័យ​វរ្ម័នទី​៧​ក៏​យើង​ដឹងថា ព្រះអង្គ​បាន​លើកតម្កើង​ព្រះពុទ្ធសាសនា​ជា​សាសនា​របស់​រដ្ឋ​ដែរ​។ រហូតមកដល់​សម័យ​បច្ចុប្បន្ននេះ​សង្គម​ខ្មែរ​យើង​មាន​សាសនា​ចម្រុះ​ជាច្រើន​ដូចជា​ឥស្លាម​សាសនា គ្រិស្តសាសនា​ជាដើម តែ​ជា​សាសនា​ប្រកបដោយ​ជំនឿ​ភាគ​តិចតួច​ប៉ុណ្ណោះ​។ ដោយឡែក​មានតែ​ព្រះពុទ្ធសាសនា​ទេ ទើប​ជា​សាសនា​ធំជាងគេ​ហើយ​ដែលមាន​វត្ត​ជាច្រើន​ពាន់​វត្ត​រាយ​ពាសពេញ​ប្រទេស​ទាំងមូល​។​ជាពិសេស​ប្រជាពលរដ្ឋ​តាម​ភូមិ​នីមួយៗ​គឺជា​ពុទ្ធបរិស័ទ​ចំណុះជើងវត្ត ហើយ​ដែល​បាន​ទ្រទ្រង់​វប្បធម៌​នៃ​ពុទ្ធសាសនា​ត​កេរដំណែល​ដូនតា​តាំងពី​បុរាណកាល​មកដល់​សព្វថ្ងៃនេះ។ជាក់ស្តែង​ប្រពៃណី​នៃ​ការ​កាន់បិណ្ឌ​នៅតាម​វត្ត​អារាម​នីមួយៗ​គឺមាន​មូលដ្ឋាន​ចូលរួម​ពី​ប្រជាពលរដ្ឋ​តាម​ភូមិ​ដែល​បានកំណត់​ក្រុម​វេន​ដែល​មានការ​ចាត់តាំង​និង​បែងចែក​តាំងពី​សម័យបុរាណ​មកម៉្លេះ​ក្នុងការ​ធ្វើបុណ្យ​ទាន​តាម​វត្ត​អារាម​ជា​កេរដំណែល​បន្ត​ពី​ដូនតា​របស់ខ្លួន​តរៀងមក​។ គេតែង​បានដឹងថា​ការបែងចែក​ជា​ក្រុម​វេន​តាម​ភូមិ​ក្នុង​ការធ្វើ​ចង្ហាន់​ប្រគេន​ព្រះសង្ឃ​នោះ​មានការ​កំណត់​ទៅតាម​ភូមិតូច​ឬ​ភូមិធំ​និង​កំណត់​ទៅតាម​ចំនួន​ភូមិ​ដោយ​លោក​អាចារ្យ​គណៈកម្មការ​វត្ត​លៃលក​យ៉ាងណា​ដើម្បី​រៀបចំ​ឲ្យ​បាន​ចំនួន​១៤​វេន​ដែល​ចាប់ពី​ថ្ងៃ​១​រោច ខែភទ្របទ​ដល់​ថ្ងៃទី​១៤​រោច​ខែភទ្របទ​។ បានសេចក្តីថា គ្រប់​វត្ត​អារាម​នីមួយៗ​ចេះតែមាន​ពិធីបុណ្យ​ប្រពៃណី​កាន់បិណ្ឌ​នេះ​បន្ត​ក្នុង​រយៈពេល​១៤​ថ្ងៃ​និង​បន្ត​១​ថ្ងៃ​ចុងក្រោយ​រួមគ្នា​ហៅថា ថ្ងៃ​ភ្ជុំបិណ្ឌ​។​មាន​ភូមិ​ខ្លះ​អាច​ទទួលបាន​១​វេន​ខ្លះ​ទទួលបាន​២​វេន​និង​ភូមិ​ខ្លះទៀត​ទទួល​វេន​បាន​២​វត្ត​ផ្សេងគ្នា​ទៀតផង​។​គប្បី​បញ្ជាក់ថា ក្នុង​រយៈពេល​កន្លះ​ខែ​និង​ការ​កាន់បិណ្ឌ​នេះ​ក៏មាន​លោកយាយ លោកតា​ចាស់ៗ​បាន​ស្នាក់នៅ​និង​សម្រាន្ត​នៅ​វត្ត​ជាប្រចាំ​ទាំងយប់​ទាំង​ថ្ងៃ​ផងដែរ​។ គេ​តែងដឹងថា យាយៗ​បាន​ភ្ញាក់​ពី​យប់​ដាំបាយ​ដំណើប​រួច​រោយល្ង​ហៅថា​បាយបិណ្ឌ​ទុក​ប្រគេន​ព្រះសង្ឃ​ផង​និង​រក្សាទុក​មួយចំណែក​ស​ម្រា​ប់​ការ​ដង្ហែ​បាយបិណ្ឌ​ជុំ​វិញ​ព្រះវិហារ​ហៅថា ពិធី​បោះ​បាយបិណ្ឌ​(៣​ជុំ​ព្រះវិហារ​)​គឺ​បោះ​បាយបិណ្ឌ​ឲ្យ​ពួក​ប្រេត​។​

ប្រពៃណី​កាន់បិណ្ឌ​នៃ​ភូមិ​នីមួយៗ​ដែល​បានទទួល​វេន​នោះ​តែង​បាន​ជួបជុំ​គ្នា​តាំងពី​ល្ងាច​មានការ​សូត្រមន្ត​ចម្រើន​ព្រះ​បរិត្ត​ពី​ព្រះសង្ឃ​និង​មាន​ទេសនា​។ លុះ​ពេលព្រឹក​ឡើង​ក្រោយពី​ការ​ដង្ហែ​បាយបិណ្ឌ​រួចហើយ​ពុទ្ធបរិស័ទ​ជា​ម្ចាស់​ក្រុម​វេន​បាន​ប្រគេន​យាគូ​ព្រះសង្ឃ​ព្រមទាំង​បាយបិណ្ឌ​និង​បាយបត្តបូរ​(​ផ្លែឈើ​ឬ​បាយ បំពេញ​ប្រា​ត​)។ នៅពេល​ថ្ងៃត្រង់​ក៏​មាន​ការ​ប្រ គេ​ន​ចង្ហាន់​ព្រះសង្ឃ​ដូចជា​បាយ​សម្ល​បង្អែម​ចំណី ផ្លែឈើ​ជាដើម​។ ក្នុង​ពិធី​នោះ​ក៏​មានការ​បង្សុកូល​ពី​ព្រះសង្ឃ​ដើម្បី​ឧទ្ទិស​មគ្គផល​ជូន​វិញ្ញាណក្ខន្ធ​អ្នក​ដ៏​មានគុណ​មាន​មាតាបិតា​ជីដូន​ជីតា សូម​បាន​ជួប​នូវ​សុគតិភព​និង​សួគ៌​វិមាន​កុំបីឃ្លៀងឃ្លាត​ឡើយ​។​

ពិធី​កាន់បិណ្ឌ​នៃ​អ្នកភូមិ​យើង​បានបញ្ចប់​នៅវេលា​ថ្ងៃត្រង់​ដោយ​ការ​ពិសា​ភោជនាហារ​រួមគ្នា​ដ៏​បរិបូរណ៍​ក្រោយពី​ព្រះសង្ឃ​ឆាន់​រួច ប្រកបដោយ​ទឹកចិត្ត​ជ្រះថ្លា​និង​ការ​រឹតចំណង​សាមគ្គីភាព​យ៉ាងរឹងមាំ​ក្រៃលែង​

By watangkuli

សទ្ធាក្នុងសាសនា

             ធ្វើបុណ្យធ្វើទាន មគ្គផលជាស្ពាន ឆ្លងរកត្រើយសុខ
ដោយចិត្តសទ្ធា នាំជាប្រមុខ រួចផុតនូវទុក្ខ យល់សុខសិរី។
បុណ្យពុទ្ធសាសនា តិចតួចម្ដេចម្ដា តាមអធ្យាស្រ័យ
អោយតែដួងចិត្ត ជឿឥតសង្ស័យ ថាបុណ្យនោះនៃ នាំចម្រើនពិត។
លោកហៅសប្បុរស បើមានចិត្តស្មោះ ស្រឡាញ់សុចរិត
បដិបត្តិធម៌ ផូរផង់សុក្រិត ចិញ្ចឹមជីវិត ត្រឹមត្រូវឥតហ្មង។
ទ្រទ្រង់គុណធម៌ ដ៏ថ្លៃបវរ ទៅតាមគន្លង
នៃប្រាជ្ញបណ្ឌិត យ៉ាងស្និទ្ធស្នាលផង យូរឆាប់គង់ឆ្លង ដល់ត្រើយឧត្តម។
ជឿក្នុងបញ្ញា ប្រណីតថ្លៃថ្លា មហាភិរម្យ
បញ្ញានាំជ័យ នាំចិត្តសុខុម ត្រជាក់ត្រជុំ ផ្ដុំភាពក្សេមក្សាន្ដ។
មានសទ្ធាហើយ បងប្អូនខ្មែរអើយ ខំប្រឹងកុំខាន
មានតិចធ្វើតិច តាមដោយប្រមាណ ព្យាយាមគ្រប់ប្រាណ បានបុណ្យត្រចះ។
មានច្រើនធ្វើច្រើន យូរទៅរិតកើន មគ្គផលល្អល្អះ
ធ្វើទានថ្វាយធម៌ ភោគផលស្កេកស្កេះ ធ្វើទាននឹងចាស់ កុំភ្លេចព្រះអាយ។
ព្រះនៅក្នុងផ្ទះ បារមីរឿងរះ បូជាមិនស្ដាយ
ដ្បិតព្រះពីរអង្គ នាំសុខសប្បាយ កូនចៅគ្រប់កាយ ជ្រកម្លប់សុខា។
ព្រះនៅក្នុងចិត្ត គឺធម៌សុចរិត ដ៏សែនថ្លៃថ្លា
ដែលយើងសន្សំ ជាប់ក្នុងចិន្តា ផ្សាយតាមវាចា និងការប្រព្រឹត្ត។
ពុទ្ធផ្តាំធ្វើល្អ នឹងទទួលពរ នៅក្នុងជីវិត
ពរនោះនាំថ្កើង រុងរឿងវិចិត្រ ឈ្នះអស់វិបរិត ឧបទ្រពទាំងឡាយ។
នេះគឺសទ្ធា សូមអស់ប្រជា បរិស័ទជិតឆ្ងាយ
ចម្រើនអោយបាន រៀងរាល់រូបកាយ ធ្វើល្អនាយអាយ សុខសប្បាយរៀងអើយ។

                                                                        ភិក្ខុកល្យាណធម្មោដាវសំនៀង

10602684_1463470793939121_1771017432_n

By watangkuli

តើ​សាសនា​អ្វី​​មាន​សាសនិក​ច្រើន​ជាងគេ

សាសនា​បាន​ដើរ​តួនាទី​យ៉ាង​សំខាន់​សម្រាប់​ប្រជាពលរដ្ឋ​នីមួយ​ៗ​នៅ​ជុំវិញ​ពិភពលោក​​អស់​រយៈ​ពេល​រាប់​ពាន់​ឆ្នាំ​មក​ហើយហើយ​នេះ​បាន​ចាក់​ឫសគល់​យ៉ាង​ជ្រៅ​នៅ​ក្នុង​សង្គម​​ទាំង​នោះ។ដូច្នេះដោយ​ចង់​ស្វែង​យល់​ពី​ចំនួន​អ្នក​កាន់​សាសនា​នៅ​​ជុំវិញ​ពិភពលោកថ្ងៃ​នេះសូម​បង្ហាញ​ប្រិយមិត្ត​ស្វែង​យល់​ពី​​សាសនា​​មួយ​ចំនួន​ដែល​​មាន​ប្រជាពលរដ្ឋ​​មាន​ជំនឿនិង​គោរព​ច្រើន​ជាងគេ​​ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជន​សរុប​នៅ​លើ​ពិភពលោក​​ប្រមាណ​ជា​៧,២​​ពាន់​លាន​នាក់​នៅ​ពេល​បច្ចុប្បន្ន។យោង​តាម​របាយការណ៍​ស្រាវជ្រាវ​​លើ​ជំនឿ​សាសនា​នៅ​ជុំវិញ​ពិភពលោកបាន​បង្ហាញ​ទូរលេខ​ចំនួន​អ្នក

១សាសនា​គ្រិស្ត13237_262719953904928_1178085046_n

សាសនា​នេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​រក​ឃើញ​ថាមាន​អ្នក​គោរព​និង​មាន​ជំនឿ​​ប្រមាណ​ជា២.១៧៣.​១៨០.០០០​នាក់ឬ​ស្មើ​នឹង​ប្រមាណ​ជា​៣១%​នៃ​ចំនួន​ប្រជាពលរដ្ឋ​សរុប​នៅ​ជុំវិញ​ពិភពលោក​​​៧,២ពាន់​លាន​​នាក់​នៅ​ពេល​បច្ចុប្បន្ន។

២សាសនា​មូស្លីម

សម្រាប់​សាសនា​មូស្លីមគេ​បាន​រក​ឃើញ​ថាសាសនា​នេះ​មាន​​សាសនិក​សរុប​ប្រមាណ​ជា​ ១.៥៩៨.៥១០.០០០​ នាក់ឬ​ស្មើ​នឹង​២៣%​នៃ​ប្រជាជន​សរុប​នៅ​ជុំវិញ​ពិភពលោក។

៣ ​គ្មាន​ជំនឿ​សាសនា​

ប្រជាពលរដ្ឋ​ប្រមាណ​ជា​ ១.១២៦.៥០០.០០០​នាក់ឬស្នើ​នឹង​ ១៦% នៃ​ប្រជាជន​ពិភពលោក​ត្រូវ​​បាន​គេ​កំណត់​ថាជា​ប្រជាជន​ដែល​​មិន​មាន​ជំនឿ​លើ​​សាសនា​ មិន​និយម​គោរព​លើ​ជំនឿ​សាសនានិង​ជា​ប្រជាជន​ដែល​កាន់​សាសនា​មិន​ពិត​ប្រាកដ។

៤សាសនា​ហិណ្ឌូ​

ចំនួន​ប្រហាក់ប្រហែល​នឹង​ទមិឡ​អត់​សាសនា​ដែរ​សាសនិក​ហិណ្ឌូ​មាន​​​ប្រមាណ​ជា១.០៣៣.០៨០.០០០​នាក់​​គោរព​ និង​មាន​ជំនឿ​ ដែល​ស្មើ​នឹង​ប្រមាណ​ជា​១៥% នៃ​ប្រជាជន​សរុប​លើ​សាកល​លោក។សាសនា​នេះ​មាន​គេ​គោរព​ច្រើន​បំផុត​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ឥណ្ឌា។កាន់​សាសនា​នីមួ

៥សាសនា​ព្រះពុទ្ធ

ទាំង​ហីនយាន ​និង​មហាយាន ​ពុទ្ធសាសនិក​ប្រមាណ​ជា​៤៨៧.៥៤០.០០០​នាក់​ត្រូវ​បាន​គេ​​រក​ឃើញ​ថា ​បាន​​ប្រកាន់​​ជំនឿ​លើ​សាសនា​នេះ ​ដែល​ស្មើនឹង​​៧% នៃ​ប្រជាជន​សរុប​នៅ​ជុំវិញ​ពិភពលោក។ពាក់​កណ្តាល​នៃ​គ្រឹះ​សាសនិក​មក​​ពី​ប្រទេស​ចិន។

៦សាសនា​ហ្វក(Folk)

ប្រជាជន​​ប្រមាណ​ជា​ ៤០៥.១២០.០០០​នាក់​ ឬស្មើ​នឹង​ប្រមាណ​ជា​៦% នៃ​ប្រជាជន​សាកលលោក​​បាន​គោរពនិង​មាន​ជំនឿ​លើ​សាសនា​ហ្វកដែល​ជា​សាសនា​មួយ​ត្រូវ​បាន​គេ​រក​ឃើញ​មាន​ច្រើន​បំផុត​ក្នុង​ចំណោម​​​ក្រុម​ជនជាតិ​ភាគតិចឬក្រុម​កុលសម្ព័ន្ធ​ព្រៃ​ភ្នំ​ជា​​ដើម។

៧សាសនា​ផ្សេងៗ

ប្រជាជន​​ប្រមាណ​ជា​ ៥៨.១១០.០០០​នាក់​ឬស្មើ​នឹង​១% នៃ​ប្រជាជន​នៅ​លើ​សាកលលោក​ បាន​គោរពនិង​មាន​ជំនឿ​លើ​សាសនា​តូចៗ​មាន​ដូច​ជាសាសនា​តាវ(Taoism) សាសនា​ជេន ( Jainism) សាសនា​សិនតូ (Shintoism) សាសនា​វីគការ (Wicca) និង​សាសនា​​ជា​​ច្រើន​ទៀត។

៨សាសនា​ជ្វីស​(Jews)​

​​សាសនា​ជ្វីស​មាន​អ្នក​​គោរពនិង​មាន​ជំនឿ​ប្រមាណ​ជា​១៣.៨៥០.០០០​នាក់ឬស្មើ​នឹង​ ០,២%​ នៃ​ប្រជាជន​សរុប​នៅ​ជុំវិញ​ពិភពលោក។៤ភាគ​៥នៃ​អ្នក​កាន់សាសនា​នេះ​មក​ពី​​ប្រទេស​ចំនួន​ពីរ​​គឺ​សហរដ្ឋអាមេរិក​ និង​អ៊ីស្រាអែល​មាន​​ចំនួន៤១%​​​ ដូចគ្នា៕យៗ​ដូច​ខាងក្រោម​នេះ៖

By watangkuli