De hussenruitertjes wensen eeniegelijk een waargebeurd 2026 en een dronevrije kerst.
Nieuwjaarswens
Spoorlijn Amersfoort – Kesteren
Afgelopen woensdag deden wij een wandeling langs een deel van de Grebbelinie, het Valleikanaal. De wandeling heet “De boom – kort en prachtig – het valleikanaal”, of zoiets. Heen over een dijk langs het kanaal en terug over het oude tracé van de spoorlijn uit de titel. Van die spoorlijn vind je niet veel meer terug. Op het vertrekpunt een stootblok, onderweg terug een huis dat aan een stationnetje of een goederenloods doet denken en ten slotte een voetbrug met rails erop gemonteerd. Vooral de dijk was een mooi traject en wij zijn zeker van plan nog meer van de Grebbelinie te bezoeken.
4 ansichten oud-beijerland jaren 30
Aansluitend bij het vorige bericht vond ik ook nog 4 ansichten van Oud-Beijerland. Vermoedelijk gekocht toen mijn vader er rond de oorlog een bezoek bracht. Niet om te versturen maar als herinnering. Hij had daar twee jaar van zijn jeugd bij familie doorgebracht toen zijn vaders aannemersbedrijf failliet ging.
De afsluitdijk is ook ooit klein begonnen
Ik vond in de spullen van mijn vader deze ansichtkaart van de Maatschappij tot Uitvoering van Zuiderzeewerken. De ansichtkaart toont de eerste schepjes die gestort werden voor de afsluitdijk. Mijn vader studeerde weg- en waterbouw aan de hts en had natuurlijk belangstelling voor weg- en waterbouw. Al had hij dan examen gedaan in bouwkunde omdat hij het verkeerde lokaal was ingelopen. Hoewel ik ook behoorlijk in de wolken kan lopen is mij dat geloof ik nooit overkomen. Wel heb ik mijn ouders niet verteld dat ik toelatingsexamen had gedaan voor de middelbare school. Daar kwamen ze pas achter toen het schoolhoofd vroeg wat zij besloten hadden.
Veel nieuws in het foldermuseum
Lange tijd had ik niet veel te melden. Maar nu heeft het foldermuseum ineens een nieuwe leverancier van scans. Vooral veel van Triumph wat toch wel een van mijn favoriete merken is. Als het je interesseert kijk dan gerust eens rond in het Sales Brochures Museum of Lost Brands. Het is veilig en gratis bovendien. Veel plezier alvast.
Een intrieste oudejaarsdag
Op oudejaarsdag gingen we met onze poes Wiezel naar de dierenarts. Elvin was er eveneens, en maar goed ook. Wiezel had al ruim een jaar urinaire problemen: blaasgruis. Ze kreeg daarvoor een speciaal dieet, waarvan ze met steeds meer tegenzin at. Ik ben het gaan bijmengen met Convalescence paté. Dat mocht ze niet hebben, maar het maakte het eten wel acceptabeler voor haar. Afgelopen zomer ben ik begonnen met Calcium Sulfuricum D6 door het eten te mengen. En verdomd, ze knapte ervan op. Ik kon zelfs steeds minder paté geven en in de eerste week van december ben ik er helemaal mee gestopt, want ze vrat weer als een dijker. Maar 1 week voor de kerst had ze ineens geen honger meer. Ik merkte dat haar urine niet meer stonk, het zag er zelfs uit als helder water. Nu bleek dat dat inderdaad een teken was dat haar nieren niet goed meer werkten.
De dierenarts zei nog dat als we zekerheid wilden zij bloed kon afnemen. Maar eigenlijk was uit onze beschrijving duidelijk dat er van alles mis was. Half blind, half doof en een gedeeltelijk verlamde achterpoot. Alle tekenen ook van dementie, zij was opeens niet bang meer om voor ons huis over straat te zwerven. En ’s nachts luidkeels blèren, waarvoor we haar op de zolderkamer opsloten. Het advies was dan ook om er een eind aan te maken. Het kostte Elvin (het was zijn kat) moeite om die beslissing te nemen, waarvoor we overigens alle tijd kregen. Maar uiteindelijk zag ook hij dat er geen herkenning meer bij Wiezel was, dat ze echt te ver heen was. Toen die beslissing gevallen was, ging ze rustig op de tafel liggen, ze stribbelde niet tegen toen ze de verdoving kreeg, ze leek er vrede mee te hebben en ze heeft gelukkig niets gemerkt van het gif. Een mooi einde, maar evengoed droevig na bijna 18 jaar.
Meer foto’s van Wiezel op de gallery site.
Onze eerste vakantie op Ameland – 2
In 1993 waren we voor het eerst op Ameland. Met onze 14 maanden oude peuter. Veel plaatjes van jong gezinsgeluk maar ook van Ameland zoals het nu niet meer bestaat. Bijvoorbeeld hotel Nobel in Ballum had toen nog een eenvoudig terras en weinig poeha bezoekers. Nu staat het er vol met patserbakken.
Klik op de afbeelding van hotel Nobel om naar de slideshow te gaan
De Konik paardjes van het Horsterwold
Als je mijn selectie bekijkt krijg je de indruk dat de paarden voor het oprapen liggen in de Stille Kern. Maar eerlijk gezegd laten zij zich maar zelden zien. Van de dertig digitale filmrolletjes zijn er maar vijf met de kudde erop, ontmoetingen met hengstengroepen daargelaten.Het leukst is het om jonge dieren te zien. Die zijn ook vaak erg nieuwsgierig. Maar dat kan want zij hoeven niet non-stop te grazen, hun moeders wel.
Klik op de afbeelding om naar de slideshow te gaan
Wisselende waterniveaus in de Stille Kern
De afgelopen tien jaar hebben we sterk wisselende waterniveaus gezien in de stille kern van het Horsterwold. Dat komt doordat de centrale plassen niet met een sloot of afwateringskanaal verbonden zijn. Als ik vooraf geweten had dat de verschillen zouden optreden had ik wel op vaste plekken foto’s gemaakt. Nu heb ik bij toeval de verschillen vastgelegd. Onderstaande foto’s geven een voorbeeld.
Klik op een van de foto’s om de slideshow te bekijken.
Nu 550 folders in foldermuseum
Hier zijn de laatste 10 aanwinsten in een slideshow. Klik hier om het foldermuseum te bezoeken.
WATERGEEST 