h1

Het ek te ver gegaan?

27 J000000120+06:00 2007

                             worst.jpg

My naaste blog maikies sal weet dat ek bedank het. Ek sit nie en wonder of dit die regte besluit was nie, ek weet dit is, maar ek is nou deurmekaar…. en glo my, dit vat nie veel om my deurmekaar te maak nie….

Na ek van moeder af gekom het Desember, het ek getrek na ‘n ander woonstel toe. Bietjie grooter kamers – Francois se kot vat teveel plek- maar my eintlike rede was Bennie. 😦

Ek het ook my ryskorrels gesif en besluit om al die swart korreltjies uit te haal. Trek was vir my soos om oor te begin, die ou woonstel het teveel memories gehad van ons twee…. Ja toe trek ek.

Bennie is een van ons kliënte (shhhhhhhhh!) en dus het ek nog gereeld kontak met hom 😦 . Daarom het ek bedank. Daar is niks so erg om iemand so lief te hê en jy weet vir ‘n feit dat hy nie dieselfde voel nie! Maar moenie my verkeerd verstaan nie, ek sit nie meer en huil daaroor nie, gelukkig hou my vriendinne en kinders my te besig, en ek dink die feit dat ek nou al die “swart korreltjies” sif, laat my voel ek is in beheer.

Dis net die werk-kwessie wat my laat wonder. Nee kyk, waai wil ek waai, en ek is so DONNERS impulsief! maar dis een van my “swart korreltjies”, want ek weier dat mense my soos ‘n arm blanke behandel en ek weier om verder gevloek en geskel te word as ander nie hul werk doen nie!

Om elke aan jouself aan die slaap te tjank, en nog saggies ook want anders hoor Renier en Francois dit, is nie ‘n grap nie. Ek weet ek moet werk – fok wie hoef nie? – maar ek sal nie langer toelaat om verneder te word nie!!!!!!!!!!! Ek is meer werd as dit en ek weet dit.

O nee wag, laat ek eerder groet, ek raak sommer weer de bliksem in.

Tata

h1

‘n Nuwe Begin…

27 J000000144+06:00 2007

                                   hug.gif

Uiteindelik kry ek kans om gou iets neer te skribbel! Nog net ‘n week terug by die werk en ek is al klaar weer lus vir verlof!!! Ek het darm nog so 4 daggies oor, maar sal hulle maar bêre vir later.

Hoe was julle Feestyd? Myne was so lekka! Het Moeder gaan visit in Witbank (whoo-hooo!) en dit was baie lekka. Ek was bietjie hartseer want sy moes werk en was net Kersdag af. Maar ons het maar die beste daarvan gemaak. Dit was ‘n stil warm dag by ons en ons het maar net lekka geeet en gekuier.

Francois se pa het vir hom klere gekoop vir krismis en vir Renier ‘n memory kaart vir die selfoon wat ek toe nou maar gekoop het… hy’s mos 13 en ‘n half! Julle moenie vergeet nie, hy (Renier) verjaar 18 Januarie! Dan is hy 14 en wil dan kwansuis die huis verlaat… Ek het gesê ek sal hom help pak maar hy mag niks saamvat wat ek vir hom gekoop het nie. Ek dink hy het dit oorweeg om te bly……

Francois het nog steeds net twee tande en is al 9maande oud! Blykbaar is sy bloed lekka want die muskiete kan hom nie los nie! En hulle byt hom op die onmoontlikste plekke! Hy’s nog steeds vriendelik maar mik-mik so om te wil tantrum…. duidelik ken hy nog nie sy ma nie, maar gee kans, hy sal net so 2 of 3 keer ‘n vloermoer gooi en nie weer nie. Ja, ek gaan sy gat slaan!!!!!! Hy kan later ‘n goeie werk kry en sy hart gaan uitpraat by ‘n sielkundige of iets, tuff, pakslae gaan hy beslis kry!

BB, Skoen, Estia, Platter, Marina, Rustig, Roer, Rene en al die ander wat my moed ingepraat het met ou Benjamin saam, I HAVE YOU ALL LOVE- MUCH 2 PLENTY!

h1

Afsluiting van 2007

27 J0000001238+06:00 2007

dsc08542.jpgHiermee neem ek afskeid van 2007. Maar dis nie al nie. Vir ‘n geruime tyd het ek my bes probeer om weer Bennie se hart te steel en hom bewus te maak van my. Sms’e, oproepe, emails… Sad to say… dit het nie gewerk nie en so neem ek afskeid van Bennie ook vir die laaste keer.

Liefste Bennie,

Hiermee wil ek vir jou totsiens sê, vir die laaste keer. Ek wil vir jou dankie sê vir al jou liefde die afgelope tyd, maar ek weet nou, daar sal nooit ‘n ek en jy wees nie. Dat ek jou liefhet, gaan ek nie betwis nie, maar ek weet nou dat jy nie dieselfde voel nie. Jy sê jy gee om vir my en ek is special vir jou, maar my vriende sê dit ook baie vir my en om eerlik te wees met jou… ek kan nie vriende wees met jou nie, want dit wat ek voel is baie meer as vriendskap.

Jy het my weer laat glo in liefde, dat mens weer kan liefhê met jou hele hart. Jy’t my laat glo dat mens weer gelukkig kan wees en dat die son vir almal skyn… Jy’t my ook weer bewus gemaak van die pyn wat daarmee saamgaan. ‘n Pyn wat ek vir niemand toewens nie.

Hierby plaas ek ons eerste, mooiste en laaste foto saam, want ek wil hierdie aand vir altyd onthou…

Dankie Bennie, dat jy so goed kon voorgee…

h1

Ouderdom… LOL

27 J0000001101+06:00 2007

George Carlin’s Views on Aging

Do you realize that the only time in our lives when we like to get old is when we’re kids?   If you’re less than 10 years old, you’re so excited about aging that you think in fractions.

“How old are you?”   “I’m four and a half!”   You’re never thirty-six and a half.   You’re four and a half, going on five!    That’s the key!! You get into your teens, now they can’t hold you back.

You jump to the next number, or even a few ahead.

“How old are you?”   “I’m gonna be 16!”  You could be 13, but hey,
you’re gonna be 16!  And then the greatest day of your life . . . you
 BECOME 21. Even the words sound like a ceremony. YOU BECOME 21.
YESSSS!!!

But then you turn 30.   Oooohh, what happened there?   Makes you sound
like bad milk!  He TURNED; we had to throw him out.  There’s no fun
now, you’re just a sour-dumpling.  What’s wrong?  What’s changed?

You BECOME 21, you TURN 30,  then you’re PUSHING 40.  Whoa! Put on the
brakes, it’s all slipping away.  Before you know it, you RE ACH 50 and
your dreams are gone.

But wait!!!   You MAKE IT to 60.   You didn’t think you would!

So you BECOME 21, TURN 30, PUSH 40, REACH 50 and MAKE IT to 60.

You’ve built up so much speed that you HIT 70!  After that it’s a
day-by-day thing; you HIT Wednesday!

You get into your 80s and every day is a complete cycle; you HIT
lunch; you TURN 4:30 ; you REACH bedtime and it doesn’t end there.
Into the 90s, you start going backwards; “I Was JUST 92.”

Then a strange thing happens. If you make it over 100, you become a
little kid again.   “I’m 100 and a half!”
May you all make it to a healthy 100 and a half!!

h1

Totsiens…. tot 2008!

27 J0000001154+06:00 2007

                                     ek-ini-movies.jpg

Met hierdie post wil ek vir julle almal sê:” Totsiens tot 2008!”

Baie dankie aan elkeen wat hierdie jaar vir my so spesiaal gemaak het. My jaar het glad nie goed begin nie, maar so wonderlik geeindig! Jesus het my so gebless dat ek amper voel of ek dalk Sy witbroodjie kan wees! Die laaste paar maande het Hy soveel wonderlike mense op my pad gestuur, dat ek skaars kan byhou! Moet nooit twyfel aan Sy liefde nie, al gaan dit swaar, byt vas, want Hy sal uitkoms stuur maar op Sy tyd! Ek wag al 8jaar vir hierdie geskenk wat Hy nou my pad gestuur het en ek het dit werklik NOU eers regtig nodig.

‘n Geseënde Kersfees vir julle almal en mag 2008 vir julle net die beste inhou. 2008 gaan die wonderlikste jaar wees wat ons ooit gaan beleef! Maak julle reg vir baie seëninge uit God se hand want Hy het so baie om te gee! Maak jou arms wyd oop en ontvang net!!!!!!!

Ek plaas  foto’tjies van Francois en Renier, wat vir julle elkeen Geseënde Kersfees sê.

Geniet die vakansie (die wat vakansie het) en as julle ry, ry asseblief veilig want ek wil beslis weer met julle gesels volgende jaar!

ENJOY!

                       happy-2.jpghappy.jpg

h1

Ek onthou….

27 J0000001100+06:00 2007

hande.jpg

Wens ek kan vandag my tassies pak en by oupa en ouma op die plaas gaan kuier! Ek weet oupa gaan my by die stasie kom haal met sy ou tjoklitbruin Ford bakkie en ons gaan by Elof verby ry en ek gaan lag omdat oupa dit so snaaks sê met die pyp in sy mond!

By die huis wag ouma op die stoep met die sifdraad om, om die vlieë uit te hou, en vryf haar hande aan die voorskoot af om my ‘n stywe druk en soen te gee. “Jinne kind, gee jou ma nie vir jou kos nie? kyk hoe maer is jy!” Ek stap die lang gang af na die kamer langs ouma-hulle sin en die lappieskombers op “my” bed ruik na potpouri,(ouma het altyd die blaartjies self laat droog).

Gou eers “longdrop” toe hol en ouma moet my kom vashou want ek is bang ek val in! In die kombuis gooi oupa nog kole in die koolstoof en die ketel fluit lustig, ek ruik die moerkoffie. Ouma haal die blik beskuit uit die spens en ek lê weg! Sy glimlag en knipoog vir oupa.

Ek klim op oupa se skoot terwyl hy sy tee uit sy piering drink en hy gee my kort-kort ‘n slukkie. Vra my uit oor hoe dit by die huis gaan en vertel my van die spoke by die begraafplaas tot ouma hom berispe dat “die kind weer nie ‘n oog gaan toemaak nie”. Oupa gee my ‘n druk en noem my sy engelkind…

Ek stap saam oupa en ons maak vuur in die donkie vir warm water, dat ek kan gaan bad. Ouma-hulle het ‘n bad maar ek bad in die groot silwer skottel met baie skuim in en ouma vertel my van die buurman wat se beeste so mooi is en ek moet tog more by tannie Hanna gaan draai saam Oupa want sy’t vir my ‘n truitjie gebrei.

Slaaptyd kom altwee my in die bed sit en Oupa lees uit die Bybel vir my van Simson. Ek was verlief op Simson… Oupa bid en al het die nie gereën nie, het oupa ALTYD dankie gesê vir die reën. ‘n Soentjie van elk en ek kruip diep onder die komberse in. Oupa fluister sag, daar is ietsie onder jou kussing, maar ouma moenie weet nie… Ek lag saggies en kyk vinnig… ‘n stukkie biltong… ai oups! “Vroeg opstaan engelkind, ons gaan met die perd ry om die beeste te gaan kyk.”

Nag Oupa, nag Ouma. Ek’s lief vir julle.

My oupa en ouma is oorlede toe ek 7j oud was maar ek onthou my oupa soos gister. Ek mis vakansies by hulle, dit was so lekker, ek mis hulle net.

h1

Quads, en Krismis

27 J0000001127+06:00 2007

Francois het quad gery saam my die naweek by my ma! Dit was so lekker en die klein twak is nie eers bang nie!

photo-0001.jpg

My vriendin Mavis, sy en Johan ( in die agtergrond:( ) is my seuns se peetouers.

Mavis en Francois

Dis al foto’s wat ek kon neem want my foon is mooi maar k@k. Dalk moet ek net ‘n memorycard aanskaf, maar dis op my kersfeeslys…

Hierdie Krismis is my kids sn, ek wil op die kantlyn sit en hul gesiggies dophou. Francois sal seker nie veel verstaan nie, maar dis okey, die foto’s sal hom eendag vertel…

Kan nie meer wag nie.

h1

Ek tel die dae af!

27 J0000001145+06:00 2007

werk.jpg

Dis hoe ek voel…. VERLOF? WAAR IS JY?!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

h1

Is dit jy?

27 J0000001152+06:00 2007

engel.jpg

My liefste klein blondekoppie…

Vandag dink ek weer aan jou

en wens ek kan jou net een keer vashou!

Jy is al amper vier jaar oud en seker yslik groot

wat sê Jesus? en sit jy op sy skoot?

Het jy al vir oupa, ouma en oupa groot gesien my liefie?

Sê tog vir hulle ek stuur groete met hierdie briefie…

Ek mis jou my bekkie, elke, elke dag,

Jy moet asb vir my net daar wag!

 

Ek weet dis ‘n patetiese rympie, nie een van my sterkpunte nie, maar ek moet sê wat op my hart lê en dit eenvoudig hou sodat sy dit kan verstaan, en weet dit kom uit die diepte van my hart, daar waar sy vir altyd sal wees.

Ek mis jou my poppie.

Altyd….

Mamma

h1

Bikeride with God…

27 J0000001123+06:00 2007

bikeride-with-god.jpg

 

Bike Ride With God

When I first met Christ
It seemed as though life was rather like a bike ride,
But it was a tandem bike,
And I noticed that Christ
Was in the back helping me pedal.

I don’t know just when it was that
He suggested we change places,
But life has not been the same since.

When I had control, I knew the way,
It was rather boring, but predictable…
It was the shortest distance between two points.

But when He took the lead,
He knew delightful long cuts,
Up mountains, and through rocky places,
At breakneck speeds,
It was all I could do to hang on!
Even though it looked like madness,
He said, “Pedal”

I worried and was anxious and asked,
“Where are you taking me?”
He laughed and didn’t answer,
And I started to learn to trust.

I forgot my boring life
And entered into the adventure.
And when I’d say, “I’m scared,”
He’d lean back and touch my hand.

He took me to people with gifts that I needed.
Gifts of healing, acceptance, and joy.
He said, “Give the gifts away;
They’re extra baggage, too much weight.”

So I did, I gave them to the people we met,
And I found that in giving I received,
And still our burden was light.

I did not trust Him, at first, In control of my life.
I thought He’d wreck it;
But He knows bike secrets,
Knows how to make it bend to take sharp corners,
Knows how to jump to clear high rocks,
Knows how to fly to shorten scary passages.

And I am learning to shut up
and pedal in the strangest places,
And I’m beginning to enjoy the view
And the cool breeze on my face
With my delightful constant companion, Jesus Christ.

And when I’m sure I just can’t do anymore,
He just smiles and says…
“Pedal.”

“Blue Bicycle” by Stephen Bergstrom



 

Design a site like this with WordPress.com
Spring weg