Ik heb net het eerste nadeel aan boven een frituur wonen ontdekt.
Er belde iemand aan de deur. Ik, alleen op kot zijnde, doe open. Het blijkt een man te zijn die dingen moet leveren voor de frituur. Helaas was de frituuruitbater er nog niet, dus zei ik de leverancier dat hij zijn gerief wel in onze gang mocht zetten, dan kon hij een briefje onder de deur van de frituur schuiven.
Ik loop de trap op en hoor hem zeggen: “Maar dat de uitbater niet thuis is, is zo erg nog niet hoor. Zo zie ik ook nog eens schoon volk.” ik zeg iets als “euh dankuwel” en ga naar mijn kamer. Ik hoor hem de voordeur sluiten.
Nog geen twee minuten later gaat de bel weer. “Ja, ik krijg dat briefje niet onder de deur geschoven.” Ik haal plakband en stel voor om het op de deur te plakken. Ik geef hem een plakkertje en ga terug de trap op naar boven. Hij staat nog in de gang en roept: “En zo zie ik dat schoon volk dan nog eens hè.”
“Euh, ja…”
“Je mag altijd terug naar beneden komen voor een kusje ze.”
(WAAAAAT?)
Ik antwoord nogal verbouwereerd iets als “Nee dank u”
“Wat zei ge? Ik sta nog in de gang hè, voor moest ge…”
“Nee”
“Hebt ge gehoord wat ik zei? Ik sta hier dan nog hè.”
“Ja, ik heb het gehoord. En neen, ga maar weg. Salu hè.”
“Ok, dag.”
Ik denk dat ik straks eens langsga bij de frituuruitbater, een terugbetaling eisen voor al het leed dat ik moest doorstaan. En ja, dat mag in fritura.
zwart noch wit 