گاهنوشت های یک ایرانی

تکه ابر انتظار

در آسمانی که به وسعت

            فاصله هامان

پراکنده ام،

تکه ابری گمگشته و سرگردان

            از جنس انتظار

                        مدهوش و سرخوش

                                    به دنبال یافتن

                                                مسیری است

            تا راه دور من تا تو را

                        نزدیکتر کند

دریغ و افسوس که بی خبر است

                        از سرگشتی اش در دل من

و از فاصله ای که

به وسعت دلهامان است .

بی خبر است

            از سفرش میان دو هیچ

دو پوچ بی منزل

            و خوابی سراسر وهم و تردید

افسوس به حال این تکه ابر

            که همسفر گشته با من

                        نه با من ، با قلب من

دردا و دریغا از سرگشتی

            من و همسفرم

دردا که این مسیر و درد را درمانی نیست .

            و همچنان من و تکه ابر انتظار

                                    تنها و سرگردان

                        یکی میان دوهیچ

و دیگری پوچی به دنبال هیچ …

                                    باز هم من میمانم و

                                                            تکه ابر انتظار …

یک ایرانی

آذر 86  

Read Full Post »

شاعرانه

به سمت تو میام از اونور خواب

از پس تاریکی شبهای مهتاب

واسه تو میام تا اونور تب

تارها شدن ، از مرز دو لب

به یاد شبی که من شد این ما

واسه اون چشات میگم ترانه ها

یادواره از تو جای بوسه هات

هنوز تو گوشمه اون آخرین صدات

بعد از این من شدن شاعرونه شد شبم

غزل های خیسمو ، بگیر از تنم

میون شعر من حس  شاعرانه ای

واسه عاشقانه هام تو یک بهانه ای

تو آسمون دلم ، ماه م واسه  تو

جای خورشید رو میدم من به تو

تو با من بمون ، تا آخرین سفر

شعر «شاعرانه» رو تو از یاد نبر

بعد از این من شدن شاعرونه شد شبم

غزل های خیسمو ، بگیر از تنم

دستمو بگیر تا شب مهتاب

همسفر من ، ای هم تن آب

این شعرو بخون تو گوش دیوار

که عاشق بشه تا شب دیدار …

بعد از این من شدن شاعرونه شد شبم

غزل های خیسمو ، بگیر از تنم

یک ایرانی

28 آبان 86

========

شب خوبی است ! اگر بگذارند …

Read Full Post »