ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ/ΣΤΙΣ ΠΛΗΜΜΥΡΟΠΑΘΕΙΣ

Η Λαϊκή Συνέλευση και το Κοινωνικό Ιατρείο Νέας Φιλαδέλφειας μαζεύουν αγαθά πρώτης
ανάγκης για τους πλημμυροπαθείς της Θεσσαλίας, καθώς οι ανάγκες γίνονται και θα γίνονται όλο και μεγαλύτερες τους επόμενους μήνες.

Καλούν τους πολίτες των όμορων Δήμων της περιοχής μας να ανταποκριθούν γιατί όλο και περισσότερο στους καιρούς που έρχονται η Αλληλεγγύη και η αυτό-οργάνωση του λαού θα αποτελεί την σωτηρία και την ελπίδα απέναντι στην βαρβαρότητα που επελαύνει.
Η Λ.Σ. και το Κ.Ι. θα στείλουν τα αναγκαία αγαθά στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Τρικάλων το οποίο προσφέρει πάνω από 700 θερμίδες καθημερινά στους πρόσφυγες των κατεστραμμένων χωριών, ώστε να παινεύεται κράτος και Κυβερνώντες ότι ‘δεν πείνασε κανείς’.
Μαζεύουμε :

Τρόφιμα (μακράς διαρκείας μόνο)
Αντικουνουπικά (σπρέι ή φιδάκια)
Είδη καθαρισμού (χλωρίνες, γάντια, σαπούνια)
Ρούχα και παπούτσια, (σε καλή κατάσταση)

Είδη υγιεινής για ενήλικες και μωρά (σερβιέτες, πάνες, οδοντόκρεμες, οδοντόβουρτσες
Ημέρες συλλογής:

Τετάρτη, 4/9/23 ώρα 10 με 12.30 πμ
Πέμπτη, 5/9/23 ώρα 5.30-7.30 μμ
Παρασκευή, 6/9/23, 10-12.30 πμ

Στον χώρο Κοινωνικού Ιατρείου, Ελευθερίου Βενιζέλου 131 και Χίου (πλατεία Προσκόπων
Αϊδινίου πρώην Ρόιδου)
Η Αλληλεγγύη σου είναι Πολύτιμη.
ΕΧΟΥΜΕ ΜΟΝΟ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ. ΜΠΟΡΟΥΜΕ Ν’ ΑΝΤΕΞΟΥΜΕ ΜΟΝΑΧΑ ΜΑΖΙ.

Λαϊκή Συνέλευση και Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Ιατρείο Νέας Φιλαδέλφειας και Όμορων Δήμων

1963-1973: Τα 10 χρόνια που συγκλόνισαν την Ελλάδα, Πέμπτη 15/6/2023, ώρα 7.30 μ.μ., στο Α’ ΚΑΠΗ (Λ. Δεκελείας 154) Άλσος Νέας Φιλαδέλφειας

Διοργάνωση:

  • Λαϊκή Συνέλευση Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας
  • Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Ιατρείο – Φαρμακείο Νέας Φιλαδέλφειας, Νέας Χαλκηδόνας, Νέας Ιωνίας & γύρω περιοχών

Ήταν η ελληνική δεκαετία του 1960 «μακρά», όπως έχει καθιερωθεί να υποστηρίζεται για τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης και τις ΗΠΑ, ή μήπως υπήρξε «σύντομη»; Σταμάτησε στ’ αλήθεια στην «Τελευταία Άνοιξη» ανοίγοντας και κλείνοντας με μια σειρά πολιτικών δολοφονιών, από τον Λαμπράκη έως τον Πέτρουλα, ή συνέχισε υπόγεια στην διάρκεια της επταετίας (ριζοσπαστικοποιώντας ακόμη περισσότερο τη νιότη της ανεξάρτητα από ηλικία) και κορυφώθηκε λίγα χρόνια μετά την τυπική περάτωσή της με το Πολυτεχνείο;

«Χρόνια μετά, ακόμη και σήμερα, κουβεντιάζοντας με συναγωνιστές και συναγωνίστριες εκείνης της εποχής , όσους και όσες έχουν απομείνει, προσπαθούμε να καταλάβουμε πως μια, συγκλονιστική είναι αλήθεια, δολοφονία ενός χαρισματικού ανθρώπου, δημιούργησε τόση και τέτοια ζωή. Πώς έφερε στην επιφάνεια τόσες αρετές, τόση ενέργεια, συλλογικότητα, προσφορά, ανιδιοτέλεια των απλών ανθρώπων, διάθεση για μόρφωση και πολιτισμό και ανέδειξε τη Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη  (ΔΝΛ) σε κορυφαία νεολαιίστικη οργάνωση που είχε η πατρίδα μας, μετά την γενίκευση της ψήφου και της συμμετοχής που συνέβη στην ΕΠΟΝ» δήλωσε πρόσφατα σε συνέντευξη που της κάναμε η Καίτη Τσαρουχά, κόρη του δολοφονημένου βουλευτή της ΕΔΑ Γιώργου Τσαρουχά.

Κι ο ιστορικός Κωστής Κορνέτης, στο βιβλίο του Children of the Dictatorship. Student Resistance, Cultural Politics, and the “Long 1960s” in Greece (Τα παιδιά της δικτατορίας. Φοιτητική αντίσταση, πολιτιστικές πολιτικές και το «μακρύ 1960» στην Ελλάδα) συνδέοντας την γενιά του Ζ με την γενιά του Πολυτεχνείου, υποστηρίζει ότι η περίοδος της επταετίας δεν μπορεί να διαχωριστεί από την υπόλοιπη δεκαετία του 1960, καθώς προσφέρει το καθοριστικό εκείνο πλαίσιο εντός του οποίου αποκρυσταλλώνονται και κορυφώνονται οι διεργασίες, που ήταν σε εξέλιξη τα προηγούμενα χρόνια. Με βάση αυτή τη συλλογιστική, η ελληνική μακρά δεκαετία του 1960 ολοκληρώνεται με την κατάρρευση της δικτατορίας το 1974.

Καθώς το 2023 είναι έτος πολλαπλών επετείων, 60 χρόνια από την δολοφονία του Γ. Λαμπράκη, 55 χρόνια από την Δολοφονία του Γ. Τσαρουχά, 50 χρόνια από το κίνημα του Ναυτικού, τη ‘Νομική’ και την εξέγερση του Πολυτεχνείου, ‘αναζητάμε το νήμα’: Ομοιότητες και διαφορές της «γενιάς του Ζ» και της «γενιάς του Πολυτεχνείου», απόγονοι της ΕΠΟΝ, τεντιμπόιδες και γιεγιέδες, πολίτες και στρατιωτικοί που συμμετείχαν είτε στην παραίτηση είτε στην Αντίσταση,μια νεολαία που γεννήθηκε στα γρασίδια του ΑΧΕΠΑ τις 3 νύχτες που χαροπάλευε ο Λαμπράκης καθώς η δεκαετία άρχιζε, η σύζευξη λόγιας και λαϊκής κουλτούρας, η μουσική που εμπνεύστηκε κι ενέπνευσε, τα Ιουλιανά η αλλιώς ο ελληνικός Μάης, τα παιδιά του Μαρξ και της Κόκα-Κόλα, το θέατρο ως «εισιτήριο για την ελευθερία», η επανεφεύρεση της παράδοσης, η γυναικεία συμμετοχή στους αγώνες μέσα από τα πρώτα φεστιβάλ της Λαμπράκισας ως τη γενιά του Πολυτεχνείου, η σεξουαλική χειραφέτηση, το πραξικόπημα και η εκκαθάριση των Πανεπιστημίων, η μακρά δεκαετία του ’60,  τα δέκα χρόνια που συγκλόνισαν την Ελλάδα.

Συμμετέχουν:

Καίτη Τσαρουχά εξ αποστάσεως, και διά ζώσης οι:

Πέπη Ρηγοπούλου, ομ. Καθηγήτρια ΕΚΠΑ, συγγραφέας

Γιώργος Αλεξάτος, συγγραφέας, ιστορικός

Παναγιώτης Χατζηπέρος, εκ των πρωτεργατών της ανταρσίας του Βέλους

συντονίστρια: Ελένη Καρασαββίδου

Η εκδήλωση θα διανθιστεί με αποσπάσματα από την ταινία Ζ του Κώστα Γαβρά και μουσική της εποχής

Πέμπτη 8 Ιουνίου

Το πρόβλημα : η εξάρτηση

Πέμπτη 4 Μαΐου

Πέμπτη 6 Απριλίου 2023

ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ: Η ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ

Μένουμε στο δρόμο και συνεχίζουμε – τις απεργίες, τις διαδηλώσεις, τις κινητοποιήσεις.

Τα δάκρυα για το έγκλημα στα Τέμπη “στέρεψαν και έγιναν οργή”  και  πάλη – όχι μόνο για την τιμωρία των ενόχων αλλά και για την υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών και της ζωής μας.

Δυστυχώς, συνέβη αυτό που όλοι όσοι ήξεραν είχαν προβλέψει. Η «αδιανόητη τραγωδία» που καθόλου αδιανόητη δεν ήταν, αλλά μαθηματικό επακόλουθο των πολιτικών επιλογών των κυβερνήσεων που τα τελευταία χρόνια εγκατέλειψαν πλήρως το Δημόσιο (ενέργεια, συγκοινωνίες, σιγά-σιγά υγεία και παιδεία, προσεχώς το νερό) το έκοψαν σε κομμάτια και πούλησαν τα κερδοφόρα απ’ αυτά τα κομμάτια στους ιδιώτες ενώ άφησαν τα υπόλοιπα να ρημάξουν: χωρίς επαρκές ούτε σταθερό προσωπικό, χωρίς εκπαίδευση, με  ιεράρχηση που θεωρεί το κέρδος, τις βιτρίνες και τις μακέτες που εξαργυρώνονται πολιτικά σημαντικότερα από την ασφάλεια των εργαζομένων και την παροχή ποιοτικού έργου.

Όχι λοιπόν, δεν είναι ούτε «αδιανόητο», ούτε η μεταφυσική κατάρα της κοιλάδας, ούτε αποκλειστική ευθύνη του βυσματία σταθμάρχη.

Είναι έγκλημα της ΤΡΑΙΝΟΣΕ και της Hellenic Train.

Έγκλημα της κυβέρνησης της ΝΔ που τα τελευταία τέσσερα χρόνια άφησε τις υποδομές να ρημάξουν και τις εταιρείες ασύδοτες: Όπως καταγγέλλουν εδώ και καιρό τα σωματεία των σιδηροδρομικών δεν έγινε καμιά αναβάθμιση των υποδομών  στην ασφάλεια της κυκλοφορίας, δεν ελέγχονται οι εμπλεκόμενοι φορείς, οι εργολαβίες των ιδιωτών αυξάνονται σε βάρος της σταθερής και μόνιμης εργασίας, δεν πάρθηκε κανένα ουσιαστικό μέτρο για την ασφάλεια των εργαζομένων και των επιβατών. Η δε απάντηση των εταιρειών στις καταγγελίες ήταν απολύσεις και περικοπές στο προσωπικό με στόχο την ολοκλήρωση της «εξυγίανσης».

Έγκλημα της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που κατάτμησε και ξεπούλησε τον ΟΣΕ «μπιρ παρά», και όταν δεν περηφανευόταν ψιθύριζε πως «δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς».

Και των προηγούμενων κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ που προετοίμασαν το έδαφος με το χρέος και τα μνημόνια.

Συνυπεύθυνη είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση  που, δεκαετίες τώρα, κανοναρχεί τις ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. 

Ούτως ή άλλως, το ρίσκο που πήραν όλοι αυτοί ήταν υπολογισμένο: Δικά τους τα κέρδη, δική τους η οικονομία, δική μας η χασούρα. Κι αν αυτή η χασούρα είναι ανθρώπινες ζωές, δεν τους αφορά.

ΑΦΟΡΑ ΕΜΑΣ!

Η «χασούρα» είναι το αίμα των παιδιών μας, των φίλων μας, των ανθρώπων που γύριζαν από το τριήμερο της γιορτής ανυποψίαστοι και εξαερώθηκαν αλλά και των ανθρώπων που πήγαιναν κάθε μέρα στη δουλειά τρέμοντας πως ίσως αυτή τη μέρα μπορεί να συμβεί η «αδιανόητη τραγωδία» για την οποία φώναζαν.

Οι νεκροί μας, που προστίθενται στους χιλιάδες νεκρούς της πανδημίας, πολλοί εκ των οποίων θα είχαν σωθεί εάν υπήρχε δημόσιο πρωτοβάθμιο σύστημα υγείας, επαρκές προσωπικό και κρεβάτια ΜΕΘ στα δημόσια νοσοκομεία.

ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ!

Απαιτούμε μαζί με τους εργαζόμενους στους σιδηροδρόμους:

  • Να φύγει τώρα η ιταλική εταιρεία χωρίς αποζημίωση. Αρκετά έφαγαν τα χρόνια της ιδιωτικοποιημένης λειτουργίας.
  • ΕΝΙΑΙΟ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟ. Να επιστρέψει η ΤΡΑΙΝΟΣΕ και όλες οι εταιρείες, αποκλειστικά στο δημόσιο και να λειτουργούν κάτω από τον  έλεγχο των σωματείων εργαζομένων για να εξυπηρετούν τις ανάγκες του λαού – κόντρα στην πολιτική της ΕΕ, των ιδιωτικοποιήσεων, του ανταγωνισμού, της αγοράς.
  • Έξω η επιχειρηματική λογική του κέρδους από τις δημόσιες συγκοινωνίες και μεταφορές. Πληρώνονται από τους φόρους μας. Υπάρχουν για να εξυπηρετούν τον λαό. Φτηνές  και ασφαλείς συγκοινωνίες για όλες και όλους.
  • Ολοκλήρωση των έργων υποδομής και ασφαλούς λειτουργίας του σιδηροδρομικού δικτύου. Σωστή συντήρηση και επισκευή του τροχαίου υλικού και της γραμμής-Συντήρηση, επισκευή και εκσυγχρονισμό όλου του τεχνικού εξοπλισμού και όλων των εγκαταστάσεων για ασφαλή εργασία.
  • Μέτρα ασφαλούς κυκλοφορίας των τρένων σε όλο το σιδηροδρομικό δίκτυο και ιδιαίτερα κατά τη διέλευσή τους από κατοικημένες περιοχές.
  • Προσλήψεις και σταθερές σχέσεις εργασίας για ασφαλείς εργασιακές συνθήκες του προσωπικού.
  • Τεχνικός Ασφάλειας και γιατρός Εργασίας σε κάθε συγκρότημα
  • Να πληρώσουν οι ένοχοι. Οι κυβερνήσεις που διέλυσαν τις σιδηροδρομικές συγκοινωνίες της χώρας. Το ιταλικό μονοπώλιο-ιδιοκτήτης της ΤΡΑΙΝΟΣΕ.

Υγεία – Παιδεία – Μεταφορές – Ρεύμα – Νερό είναι ζωτικά για το λαό Αγαθά: να επιστρέψουν πλήρως στο δημόσιο, για τις ανάγκες του λαού.

Να σταματήσει άμεσα κάθε συζήτηση για ιδιωτικοποίηση του νερού, όπως και του  τμήματος Παιδιατρικής Ογκολογίας του Νοσοκομείου «Αγία Σοφία» – με τους νόμους που η κυβέρνηση τόλμησε να φέρει πριν καν στεγνώσει το αίμα των προηγούμενων νεκρών.

Να καταργηθεί το ΤΑΙΠΕΔ

Μας είναι πλέον  ξεκάθαρο: η πάλη για τα δημόσια αγαθά δεν είναι μόνον ο ελάχιστος φόρος τιμής στους ανθρώπους που χάθηκαν άδικα.

Είναι η ελάχιστη προϋπόθεση για να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας  σ’ αυτή τη χώρα.

Όλοι στην απεργία και το συλλαλητήριο της Πέμπτης 16 Μαρτίου

Όλοι στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που καλεί η Ένωση Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Nέας Φιλαδέλφειας Νέας Χαλκηδόνας το Σάββατο 18 Μαρτίου στις 12μμ στην Πλατεία Πατριάρχου

Διαχείριση του άγχους με σωματικές πρακτικές (β’ μέρος)

Διαχείριση του άγχους με σωματικές πρακτικές

Κρίση πανικού: τι είναι; τι μπορούμε να κάνουμε;